ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ସମ୍ପାତଵିଷମୈସ୍ତୈସ୍ତୁ ପର୍ଵ୍ଵତୈରାଵୃତାନି ଚ। ସନ୍ତତାନି ନଦୀଭେଦୈରଗମ୍ଯାନି ପରସ୍ପରମ୍। ଵସନ୍ତି ତେଷୁ ସତ୍ଵାନି ନାନା ଜାତୀନି ଭାଗଶଃ ।। ୩୪.

ଏହି ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକୁ ବିଭିନ୍ନ ଅସମ ଓ ଅନ୍ୟୋନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଘେରି ରହିଛି। ଅନେକ ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ବିଭକ୍ତ, ଏକଠାରୁ ଅନ୍ୟଠାକୁ ଯିବା ଅସମ୍ଭବ। ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପ୍ରାଣୀମାନେ ନିଜ ନିଜ ଅଞ୍ଚଳରେ ବାସ କରନ୍ତି।

ଇଦଂ ହୈମଵତଂ ଵର୍ଷଂ ଭାରତଂ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତମ୍। ହେମକୂଟଂ ପରଂ ତସ୍ମାନ୍ନାମ୍ନା କିମ୍ପୁରୁଷଂ ସ୍ମୃତମ୍ ।। ୩୪.

ହିମବନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳଟି 'ଭାରତ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ହେମକୂଟ ପାହାଡ଼ ପରେ ଯେଉଁ ଅଞ୍ଚଳ, ସେଠାକୁ 'କିମ୍ପୁରୁଷ' କୁହାଯାଏ।

ନୈଷଧଂ ହେମକୂଟନ୍ତୁ ହରିଵର୍ଷଂ ତଦୁଚ୍ଯତେ। ହରିଵର୍ଷାତ୍ପରଞ୍ଚୈଵ ମେରୋଶ୍ଚ ତଦିଲାଵୃତମ୍ ।। ୩୪.

ନିଷଧ ଓ ହେମକୂଟ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅଞ୍ଚଳ, ସେଠାକୁ 'ହରିବର୍ଷ' କୁହାଯାଏ। ହରିବର୍ଷ ଓ ମେରୁ ପରେ ଇଲାବୃତ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି।

ଇଲାଵୃତପରଂ ନୀଲଂ ରମ୍ଯକଂ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତମ୍। ରମ୍ଯାତ୍ପରତରଂ ଶ୍ଵେତଂ ଵିଶ୍ରୁତନ୍ତଦ୍ଧିରଣ୍ମଯମ୍। ହିରଣ୍ମଯାତ୍ପରଞ୍ଚାପି ଶ୍ରୃଙ୍ଗଵାଂସ୍ତୁ କୁରୁସ୍ମୃତମ୍ ।। ୩୪.

ଇଲାବୃତ ପରେ ନୀଳ ପର୍ବତ ଅଛି, ତାପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରମ୍ୟକ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି। ରମ୍ୟକଠାରୁ ଉତ୍ତମ ହେଉଛି ଶ୍ୱେତ ଅଞ୍ଚଳ, ଏବଂ ଶ୍ୱେତଠାରୁ ଉପରେ ଅଛି ହିରଣ୍ମୟ। ହିରଣ୍ମୟଠାରୁ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ ହେଉଛି ଶୃଙ୍ଗବାନ୍ ପର୍ବତ, ଯାହାକୁ କୁରୁ ଭାବେ ମନେ କରାଯାଏ।

ଧନୁଃସଂସ୍ଥେ ଚ ଵିଜ୍ଞେଯେ ଦ୍ଵେ ଵର୍ଷେ ଦକ୍ଷିଣୋତ୍ତରେ। ଦୀର୍ଘାଣି ତତ୍ର ଚତ୍ଵାରି ମଧ୍ଯମନ୍ତଦିଲାଵୃତମ୍ ।। ୩୪.

ଧନୁଷ ଆକୃତିରେ ଦୁଇଟି ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି—ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଉତ୍ତର। ସେଠାରେ ଚାରିଟି ଲମ୍ବା ଭୂମି ଅଛି, ଯାହାର ମଧ୍ୟରେ ଇଲାବୃତ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି।

ଅର୍ଵାକ୍ ଚ ନିଷଧସ୍ଯାଥ ଵେଦ୍ଯର୍ଦ୍ଧଂ ଦକ୍ଷିଣଂ ସ୍ମୃତମ୍। ପରଂ ନୀଲଵତୋ ଯଚ୍ଚ ଵେଦ୍ଯର୍ଦ୍ଧନ୍ତୁ ତଦୁତ୍ତରମ୍। ଵେଦ୍ଯର୍ଦ୍ଧଂ ଦକ୍ଷିଣେ ତ୍ରୀଣି ଵର୍ଷାଣି ତ୍ରୀଣି ଚୋତ୍ତରେ ।। ୩୪.

ନିଷଧ ପର୍ବତର ଏପଟେ ବେଦୀର ଅର୍ଧାଂଶକୁ ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗ ଭାବେ ଗଣାଯାଏ। ନୀଳ ପର୍ବତ ପରେ ବେଦୀର ଅର୍ଧାଂଶକୁ ଉତ୍ତର ଭାଗ କୁହାଯାଏ। ଦକ୍ଷିଣ ପଟେ ତିନିଟି ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଏବଂ ଉତ୍ତର ପଟେ ମଧ୍ୟ ତିନିଟି ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି।

ତଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ମେରୁମଧ୍ଯମିଲାଵୃତମ୍। ଦକ୍ଷିଣେନ ତୁ ନୀଲସ୍ଯ ନିଷଧସ୍ଯୋତ୍ତରେଣ ତୁ ।। ୩୪.

ଏହି ଦୁଇଟି ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟରେ ମେରୁ ପର୍ବତର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଇଲାବୃତ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯାହା ନୀଳ ପର୍ବତର ଦକ୍ଷିଣରେ ଏବଂ ନିଷଧ ପର୍ବତର ଉତ୍ତରରେ ଅବସ୍ଥିତ।

ଉଦଗାଯତୋ ମହାଶୈଲୋ ମାଲ୍ଯଵାନ୍ ନାମ ପର୍ଵ୍ଵତଃ। ଯୋଜନାନାଂ ସହସ୍ରୋରୁରାନୀଲନିଷଧାଯତଃ। ଆଯାମତଶ୍ଵତୁସ୍ତ୍ରିଶତ୍ସହସ୍ରାଣି ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ ।। ୩୪.

ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାଲ୍ୟବାନ୍ ପର୍ବତ ଉଠିଛି, ଯାହା ନୀଳ ଓ ନିଷଧ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ହଜାର ଯୋଜନ ଚୌଡ଼ା ଏବଂ ତିରିଶ ହଜାର ଯୋଜନ ଲମ୍ବା।

ତସ୍ଯ ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ପର୍ଵତୋ ଗନ୍ଧମାଦନଃ। ଆଯାମାଦଥ ଵିସ୍ତାରାନ୍ ମାଲ୍ଯଵାନିତି ଵିଶ୍ରୁତଃ ।। ୩୪.

ମାଲ୍ୟବାନ୍ ପର୍ବତର ପଶ୍ଚିମ ପଟେ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତ ଅଛି। ମାଲ୍ୟବାନ୍ ପର୍ବତ ତାହାର ଲମ୍ବା ଓ ପ୍ରସ୍ଥରେ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ପରିମଣ୍ଡଲଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ମେରୁରୁତ୍ତମପର୍ଵତଃ । ଚତୁର୍ଵର୍ଣଃ ସୁସୌଵର୍ଣଶ୍ଚତୁରସ୍ରଃ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତଃ। ଅଵ୍ଯକ୍ତା ଧାତଵଃ ସର୍ଵ୍ଵେ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଜଲାଦଯଃ ।। ୩୪.

ଏହି ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ମଧ୍ୟରେ ମେରୁ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହା ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ, ଚାରି ରଙ୍ଗର, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସୁନା ଭଳି, ଚାରି କୋଣା ଓ ଉଚ୍ଚ। ସେଠାରୁ ପାଣି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସବୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ଅଵ୍ଯକ୍ତାତ୍ ପୃଥିଵୀ ପଦ୍ମଂ ମେରୁପର୍ଵତକର୍ଣିକମ୍। ଚତୁଷ୍ପଥଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ ଵ୍ଯକ୍ତଂ ପଞ୍ଚଗୁଣଂ ମହତ୍ ।। ୩୪.

ଅଦୃଶ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱରୁ ପୃଥିବୀ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯାହା ପଦ୍ମ ଭଳି ଏବଂ ମେରୁ ପର୍ବତ ତାହାର ମଧ୍ୟଭାଗ। ସେଠାରୁ ଚାରି ଦିଗର ପଥ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ପାଞ୍ଚ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।

ତତଃ ସର୍ଵ୍ଵାଃ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଵୃତ୍ତଯୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ। ନୈକକଲ୍ପାର୍ଜିତୈଃ ପୁଣ୍ଯୌର୍ଵେ ଵିଧୈଃ ପ୍ରାଗୁପାର୍ଜିତୈଃ ।। ୩୪.

ଏହିଠାରୁ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଚକ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନେକ କଳ୍ପରେ ସଞ୍ଚିତ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା।

କୃତାତ୍ମଭିର୍ଵିନୀତାତ୍ମା ମହାତ୍ମା ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ। ମହାଦେଵୋ ମହାଯୋଗୀ ଜଗଜ୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ମହେଶ୍ଵରଃ । ସର୍ଵଲୋକଗତୋଽନନ୍ତୋ ହ୍ଯମୂର୍ତିତ୍ଵାଦଜାଯତ ।। ୩୪.

ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ସଂଯମ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା, ପରମ ପୁରୁଷ, ମହାଦେବ, ମହାଯୋଗୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଥମ, ମହେଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଅନନ୍ତ ଓ ନିରାକାର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ନ ତସ୍ଯ ପ୍ରାକୃତୀ ମୂର୍ତ୍ତିର୍ମାଂସମେଦୋଽସ୍ଥିସମ୍ଭଵା । ଯୋଗାଚ୍ଚୈଵେଶ୍ଵରତ୍ଵାଚ୍ଚ ସର୍ଵ୍ଵାତ୍ମାଗତ ଏଵ ସଃ ।। ୩୪.

ତାଙ୍କର କୌଣସି ପ୍ରାକୃତିକ ଦେହ ନାହିଁ, ମାଂସ, ଚର୍ବି କିମ୍ବା ହାଡ଼ରୁ ତିଆରି ନୁହେଁ। ଯୋଗ ଓ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ।

ତନ୍ନିମିତ୍ତଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ ଲୋକପଦ୍ମଂ ସନାତନମ୍। କଲ୍ପଶେଷସ୍ଯ ତସ୍ଯାଦୌ କାଲସ୍ଯ ଗତିରୀଦୃଶୀ ।। ୩୪.

ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାରୁ ସନାତନ ଲୋକପଦ୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। କଳ୍ପର ଶେଷ ଆରମ୍ଭରେ ସମୟର ଏହିପରି ଗତି ହୁଏ।

ତସ୍ମିନ୍ ପଦ୍ମେ ସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ଦେଵଦେଵଶ୍ଚତୁର୍ମୁଖଃ। ପ୍ରଜାପତିପତିର୍ବ୍ରହ୍ମା ଈଶାନୋ ଜଗତଃ ପ୍ରଭୁଃ ।। ୩୪.

ସେହି ପଦ୍ମ ଉପରେ ଦେବଦେବ, ଚାରିମୁହଁ ବ୍ରହ୍ମା, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ମାନ୍ୟ, ଜଗତର ନାୟକ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ତସ୍ଯ ବୀଜାନି ସର୍ଗୋ ହି ପୁଷ୍କରସ୍ଯ ଯଥାର୍ଥଵତ୍। କୃତ୍ସ୍ନଃ ପ୍ରଜାନିସର୍ଗେଣ ଵିସ୍ତରେଣେହ କଥ୍ଯତେ ।। ୩୪.

ତାଙ୍କର ବୀଜଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ସୃଷ୍ଟି, ଯେପରି ପଦ୍ମର ବୀଜ ଥାଏ। ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାର ସୃଷ୍ଟିକୁ ଏଠାରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ।

ଯଦବ୍ଜଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ କାର୍ଯ୍ଯଂ ତତସ୍ତନ୍ନାଭିତୋଽଭଵତ୍। ପଦ୍ମାକାରା ସମୁତ୍ପନ୍ନା ପୃଥିଵୀ ସଵନଦ୍ରୁମା ।। ୩୪.

ଏହି ପଦ୍ମ ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ତାଙ୍କର ନାଭିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ଏହିଠାରୁ ପଦ୍ମ ଆକୃତିର ପୃଥିବୀ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଗଛପାଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।

ତଦସ୍ଯ ଲୋକପଦ୍ମସ୍ଯ ଵିସ୍ତରେଣ ପ୍ରକାଶିତମ୍। ଵର୍ଣମାନଂ ଵିଭାଗେନ କ୍ରମଶଃ ଶ୍ରୃଣୁତ ଦ୍ଵିଜାଃ ।। ୩୪.

ଏହିପରି ଏହି ଲୋକପଦ୍ମର ବିସ୍ତାର ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି। ଏବେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏହାର ବିଭାଗ ଓ ମାପକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଶୁଣନ୍ତୁ।

ମହାଦ୍ଵୀପାସ୍ତୁ ଵିଖ୍ଯାତାଶ୍ଚତ୍ଵାରଃ ପତ୍ରସଂସ୍ଥିତାଃ। ତତଃ କର୍ଣିକସଂସ୍ଥାନୋ ମେରୁର୍ନାମ ମହାବଲଃ ।। ୩୪.

ଚାରିଟି ମହାଦ୍ୱୀପ ପଦ୍ମର ପତ୍ର ଭଳି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କର୍ଣ୍ଣିକା ଭଳି ମେରୁ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।

ନାନାଵର୍ଣେଷୁ ପାର୍ଶ୍ଵେଷୁ ପୂର୍ଵତଃ ଶ୍ଵେତ ଉଚ୍ଯତେ। ପୀତନ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣଂ ତସ୍ଯ ଶୃଙ୍ଗଂ କୃଷ୍ଣଂ ତଥାପରମ୍ ।। ୩୪.

ମେରୁ ପର୍ବତର ଚାରିପଟେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗ ଅଛି। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଶ୍ୱେତ ପର୍ବତ, ଦକ୍ଷିଣରେ ପୀତ ଶୃଙ୍ଗ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ କୃଷ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗ ଅଛି।

ଉତ୍ତରଂ ତସ୍ଯ ରକ୍ତଂ ଵୈ ଶୋଭିଵର୍ଣସମନ୍ଵିତମ୍। ମେରୁସ୍ତୁ ଶୋଭତେ ଶୁଭ୍ରୋ ରାଜଵତ୍ସ ତୁ ଧିଷ୍ଠିତଃ ।। ୩୪.

ତାହାର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଏକ ଲାଲ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ରଙ୍ଗରେ ଦେଖାଯାଏ। ମେରୁ ପର୍ବତ ସଫା ଧଳା ରୂପରେ ରାଜାଙ୍କ ଛୁଆ ପରି ଦୃଢ଼ଭାବେ ବିରାଜମାନ।

ତରୁଣାଦିତ୍ଯଵର୍ଣାଭୋ ଵିଧୂମ ଇଵ ପାଵକଃ। ଚତୁରଶୀତିସାହସ୍ର ଉତ୍ସେଧେନ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ ।। ୩୪.

ସେହି ପର୍ବତ ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଙ୍ଗ ପରି ଦେଖାଯାଏ, ଧୂଆଁ ନଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ। ଏହାର ଉଚ୍ଚତା ଚଉରାସି ହଜାର ମାନାଯାଇଛି।

ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ ଷୋଡଶାଧସ୍ତାଦ୍ଵିସ୍ତୃତସ୍ତାଵଦେଵ ତୁ । ସ ଶରାଵସ୍ଥିତଃ ପୂର୍ଵଂ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶନ୍ମୂର୍ଧ୍ନି ଵିସ୍ତୃତଃ ।। ୩୪.

ଏହା ଛଉଦଶ ମାପ ତଳେ ଓ ସେତେ ମାପ ଉପରେ ପ୍ରସାରିତ। ପୂର୍ବେ ଏହା ଏକ ଥାଳି ପରି ଥିଲା, ତାହାର ଶିର ଅଞ୍ଚଳର ପ୍ରସ୍ଥ ଏକତିସ ମାପ।

ଵିସ୍ତାରାତ୍ ତ୍ରିଗୁଣଶ୍ଚାସ୍ଯ ପରିଣାହଃ ସମନ୍ତତଃ। ମଣ୍ଡଲେନ ପ୍ରମାଣେନ ତ୍ର୍ଯସ୍ରେଽର୍ଦ୍ଧନ୍ତୁ ତଦିଷ୍ଯତେ ।। ୩୪.

ଏହାର ପରିଧି ସବୁଦିଗରେ ତାହାର ପ୍ରସ୍ଥର ତିନିଗୁଣା। ଗୋଲ ଆକୃତିରେ ମାପିଲେ, ତ୍ରିଭୁଜ ଆକୃତିର ଅର୍ଧାଂଶ ଧରାଯାଏ।

ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ସହସ୍ରାଣି ଯୋଜନାନାଂ ସମନ୍ତତଃ। ଅଷ୍ଟାଭିରଧିକାନି ସ୍ଯୁସ୍ତ୍ର୍ଯସ୍ରେ ମାନେ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତମ୍ ।। ୩୪.

ଚାରିଦିଗରେ ଏହାର ଆୟତନ ଚାଳିସ ହଜାର ଯୋଜନ, ତ୍ରିଭୁଜ ମାପରେ ଆଠଟି ଅଧିକ ଯୋଜନ ଯୋଗ ହୁଏ।

ଚତୁରସ୍ରେଣ ମାନେନ ପରିଣାହଃ ସମନ୍ତତଃ। ଚତୁଃଷଷ୍ଟିସହସ୍ରାଣି ଯୋଜନାନାଂ ଵିଧୀଯତେ ।। ୩୪.

ଚତୁର୍ଭୁଜ ମାପରେ ଏହାର ପରିଧି ସବୁଦିଗରେ ଚଉଷଠି ହଜାର ଯୋଜନ ଧରାଯାଏ।

ସ ପର୍ଵତୋ ମହାଦିଵ୍ଯୋ ଦିଵ୍ଯୌଷଧିସମନ୍ଵିତଃ। ଭୁଵନୈରାଵୃତଃ ସର୍ଵୋ ଜାତରୂପମଯୈଃ ଶୁଭୈଃ ।। ୩୪.

ସେହି ପର୍ବତ ଅତି ଦିବ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ଭରିଆ। ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏହାକୁ ଘେରି ରହିଛି, ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାର ଶୋଭାରେ ଅଳଙ୍କୃତ।

ତତ୍ର ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଗନ୍ଧର୍ଵୋରଗରାକ୍ଷସାଃ । ଶୈଲରାଜୈଃ ପ୍ରଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଶୁଭାଶ୍ଚାପ୍ସରସାଙ୍ଗଣାଃ ।। ୩୪.

ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ, ରାକ୍ଷସ ଓ ପର୍ବତରାଜମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ ରହନ୍ତି।