ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ପରିତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ତେ ଦକ୍ଷ ସ୍ତଵେନାନେନ ସୁଵ୍ରତ। ବହୁନାତ୍ର କିମୁକ୍ତେନ ମତ୍ସମୀପଂ ଗମିଷ୍ଯସି ।। ୩୦.

ହେ ଡକ୍ଷ, ତୁମର ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ମୁଁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି। ଏଠାରେ ଆଉ କିଛି କହିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ତୁମେ ମୋ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିବ।

ଅଥୈନମବ୍ରଵୀଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଧିପତିର୍ଭଵଃ। କୃତ୍ଵାଶ୍ଵାସକରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଵାକ୍ଯଜ୍ଞୋ ଵାକ୍ଯମାହତମ୍ ।। ୩୦.

ତାପରେ ତିନି ଲୋକର ସ୍ୱାମୀ ଭବ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ କହିଲେ, ଯେଉଁଠି ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଲେ।

ଦକ୍ଷ ଦକ୍ଷ ନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯୋ ମନ୍ଯୁର୍ଵିଘ୍ନମିମଂ ପ୍ରତି। ଅହଂ ଯଜ୍ଞହା ନ ତ୍ଵନ୍ଯୋ ଦୃଶ୍ଯତେ ତତ୍ପୁରା ତ୍ଵଯା ।। ୩୦.

ଦକ୍ଷ, ଦକ୍ଷ, ଏହି ବାଧାକୁ ନେଇ କ୍ରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମୁଁ ଯଜ୍ଞ ନାଶ କରିଛି, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ, ତୁମେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିଛ।

ଭୂଯଶ୍ଚ ତଂ ଵରମିମଂ ମତ୍ତୋ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ସୁଵ୍ରତ। ପ୍ରସନ୍ନଵଦନୋ ଭୂତ୍ଵା ତ୍ଵମେକାଗ୍ରମନାଃ ଶ୍ରୃଣୁ ।। ୩୦.

ଏବେ ମୋ ଠାରୁ ଏହି ଦୟାଳୁ ଦାନ ନିଅ, ହୃଦୟରେ ଏକାଗ୍ରତା ରଖି ଏବଂ ମୁହଁରେ ଆନନ୍ଦ ରଖି ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।

ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରସ୍ଯ ଵାଜପେଯଶତସ୍ଯ ଚ। ପ୍ରଜାପତେ ମତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ ଫଲଭାଗୀ ଭଵିଷ୍ଯସି ।। ୩୦.

ମୋ କୃପାରେ, ତୁମେ ହଜାରଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଏବଂ ଶତଟି ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇବ। ହେ ପ୍ରଜାପତି, ଏହି ଫଳ ତୁମ ପାଇଁ ହେବ।

ଵେଦାନ୍ ଷଡଙ୍ଗାନୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସାଙ୍ଖ୍ଯାନ୍ଯୋଗାଂଶ୍ଚ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ। ତପଶ୍ଚ ଵିପୁଲଂ ତପ୍ତ୍ଵା ଦୁଶ୍ଚରଂ ଦେଵଦାନଵୈଃ ।। ୩୦.

ତୁମେ ଛଅ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଶିକ୍ଷା ଅଧିଗମନ କରିଛ, ଏବଂ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯାହା କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେପରି ବିପୁଳ ତପସ୍ୟା କରିଛ।

ଅର୍ଥୈର୍ଦ୍ଦଶାର୍ଦ୍ଧସଂଯୁକ୍ତୈର୍ଗୂଢମପ୍ରାଜ୍ଞନିର୍ମ୍ମିତମ୍। ଵର୍ଣାଶ୍ରମକୃତୈର୍ଧର୍ମୈଂର୍ଵିପରୀତଂ କ୍ଵଚିତ୍ସମମ୍ ।। ୩୦.

ଦଶ ଓ ଅର୍ଧ ଅର୍ଥରେ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା, ଅବିବେକୀ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା, ଏବଂ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଧର୍ମ, କେବେ କେବେ ବିପରୀତ, କେବେ କେବେ ସମ।

ଶ୍ରୁତ୍ଯର୍ଥୈରଧ୍ଯଵସିତଂ ପଶୁପାଶଵିମୋକ୍ଷଣମ୍। ସର୍ଵେଷାମାଶ୍ରମାଣାନ୍ତୁ ମଯା ପାଶୁପତଂ ଵ୍ରତମ୍। ଉତ୍ପାଦିତଂ ଶୁଭଂ ଦକ୍ଷ ସର୍ଵପାପଵିମୋକ୍ଷଣମ୍ ।। ୩୦.

ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ପଶୁମାନଙ୍କର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ପାଇଁ ମୁଁ ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ନିର୍ମାଣ କରିଛି, ହେ ଦକ୍ଷ, ଏହା ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।

ଅସ୍ଯ ଚୀର୍ଣସ୍ଯ ଯତ୍ସମ୍ଯକ୍ ଫଲଂ ଭଵତି ପୁଷ୍କଲମ୍। ତଦସ୍ତୁ ତେ ମହାଭାଗ ମାନସସ୍ତ୍ଯଜ୍ଯତାଂ ଜ୍ଵରଃ ।। ୩୦.

ଏହାକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ କରିଲେ ଯେଉଁ ବହୁତ ଫଳ ମିଳେ, ସେଠି ତୁମେ ସେଉଁଠି ଲାଭ କର, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମନର ଦୁଃଖ ଛାଡ଼ିଦିଅ।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଦେଵଃ ସପତ୍ନୀକଃ ସହାନୁଗଃ। ଅଦର୍ଶନମନୁପ୍ରାପ୍ତୋ ଦକ୍ଷସ୍ଯାମିତଵିକ୍ରମଃ ।। ୩୦.

ଏପରି କହି, ମହାଦେବ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ ଦକ୍ଷଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ, ସେ ଅସୀମ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ।

ଅଵାପ୍ଯ ଚ ତଦା ଭାଗଂ ଯଥୋକ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଭଵଃ। ଜ୍ଵରଞ୍ଚ ସର୍ଵଧର୍ମଜ୍ଞୋ ବହୁଧା ଵ୍ଯଭଜତ୍ତଦା। ଶାନ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଶ୍ରୃଣୁଧ୍ଵଂ ତତ୍ର ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ ।। ୩୦.

ତାପରେ ଭବ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥାଅନୁଯାୟୀ ଭାଗ ଗ୍ରହଣ କରି, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଅନେକ ଭାଗରେ ଜ୍ୱରକୁ ବଣ୍ଟନ କଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।

ଶୀର୍ଷାଭିତାପୋ ନାଗାନାଂ ପର୍ଵତାନାଂ ଶିଲାରୁଜଃ। ଅପାନ୍ତୁ ନାଲିକାଂ ଵିଦ୍ଯାନ୍ନିର୍ମୋକମ୍ଭୁଜଗେଷ୍ଵପି ।। ୩୦.

ସାପମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡର ଯନ୍ତ୍ରଣା, ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ପଥର ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଜଳରେ ଓ ସାପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାଳିକା ରୋଗ ଜ୍ୱର ଭାବେ ଜଣାଯାଏ।

ଶୌରକଃ ସୌରଭେଯାଣାମୂଷରଃ ପୃଥିଵୀତଲେ । ଇଭା ନାମପି ଧର୍ମଜ୍ଞ ଦୃଷ୍ଟିପ୍ରତ୍ଯଵରୋଧନମ୍ ।। ୩୦.

ସୌରଭେୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୌରକ, ପୃଥିବୀର ଉପରେ ଉଷର ଭୂମି, ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ହାତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଷ୍ଟି ଅବରୋଧ ହେଉଛି।

ରନ୍ଧ୍ରୋଦ୍ଭୂତଂ ତଥାଶ୍ଵାନାଂ ଶିଖୋଦ୍ଭେଦଶ୍ଚ ବର୍ହିଣାମ୍। ନେତ୍ରରୋଗଃ କୋକିଲାନାଂ ଜ୍ଵରଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମହାତ୍ମଭିଃ ।। ୩୦.

ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର ଗଭୀର ଗଭ୍ର, ମୟୂରମାନଙ୍କର ଚୁଡ଼ି ଫାଟିଯିବା, କୋଇଲୀମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ରୋଗ — ଏହାକୁ ମହାତ୍ମାମାନେ ଜ୍ୱର ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।

ଅଜାନାଂ ପିତ୍ତଭେଦଶ୍ଚ ସର୍ଵେଷାମିତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍। ଶୁକାନାମପି ସର୍ଵେଷାଂ ହିମିକା ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ଜ୍ଵରଃ। ଶାର୍ଦୂଲେଷ୍ଵପି ଵୈ ଵିପ୍ରାଃ ଶ୍ରମୋ ଜ୍ଵର ଇହୋଚ୍ଯତେ ।। ୩୦.

ଛାଗମାନଙ୍କର ପିତ୍ତ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଆମେ ଜ୍ୱର ବୋଲି ଶୁଣିଛୁ। ସମସ୍ତ ଶୁକମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ହିମିକାକୁ ଜ୍ୱର କୁହାଯାଏ। ବାଘମାନଙ୍କରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କ୍ଳାନ୍ତିକୁ ଏଠାରେ ଜ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ମାନୁଷେଷୁ ତୁ ସର୍ଵଜ୍ଞ ଜ୍ଵରୋ ନାମୈଷ କୀର୍ତିତଃ। ମରଣେ ଜନ୍ମନି ତଥା ମଧ୍ଯେ ଚ ଵିଶତେ ସଦା ।। ୩୦.

ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ଏହି ଜ୍ୱର ଏହି ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏହା ମୃତ୍ୟୁବେଳେ, ଜନ୍ମବେଳେ ଓ ମଧ୍ୟରେ ସଦା ପ୍ରବେଶ କରେ।

ଏତନ୍ମାହେଶ୍ଵରଂ ତେଜୌ ଜ୍ଵରୋ ନାମ ସୁଦାରୁଣଃ। ନମସ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ମାନ୍ଯଶ୍ଚ ସର୍ଵପ୍ରାଣିଭିରୀଶ୍ଵରଃ ।। ୩୦.

ଏହି ଭୟଙ୍କର ମାହେଶ୍ୱର ନାମକ ଜ୍ୱର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜ୍ୟ ଓ ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେଇ ପ୍ରଭୁ।

ଇମାଂ ଜ୍ଵରୋତ୍ପତ୍ତିମଦୀନମାନସଃ ପଠେତ୍ସଦା ଯଃ ସୁସମାହିତୋ ନରଃ । ଵିମୁକ୍ତରୋଗଃ ସ ନରୋ ମୁଦା ଯୁତୋ ଲଭେତ କାମାନ୍ ସ ଯଥାମନୀଷିତାନ୍ ।। ୩୦.

ଯେଉଁ ମଣିଷ ନମ୍ର ମନ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଏହି ଜ୍ୱରର ଉତ୍ପତ୍ତିକଥା ସଦା ପଢ଼େ, ସେ ରୋଗମୁକ୍ତ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଥାଏ।

ଦକ୍ଷପ୍ରୋକ୍ତଂ ସ୍ତଵଞ୍ଚାପି କୀର୍ତ୍ତଯେଦ୍ଯଃ ଶ୍ରୃଣୋତି ଵା। ନାଶୁଭଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍ କିଞ୍ଚିଦ୍ଦୀର୍ଘଞ୍ଚାଯୁରଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୩୦.

ଯେଉଁଠି ଦକ୍ଷ କହିଥିବା ସ୍ତବ ପଢ଼ାଯାଏ କିମ୍ବା ଶୁଣାଯାଏ, ସେଠି କେବେ ମନ୍ଦ କିଛି ହୁଏ ନାହିଁ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ମିଳେ।

ଯଥା ସର୍ଵେଷୁ ଦେଵେଷୁ ଵରିଷ୍ଠୋ ଯୋଗଵାନ୍ ହରଃ। ତଥା ସ୍ତଵୋ ଵରିଷ୍ଠୋଽଯଂ ସ୍ତଵାନାଂ ବ୍ରହ୍ମନିର୍ମିତଃ ।। ୩୦.

ଯେପରି ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗଶକ୍ତି ସହିତ ହର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେପରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଏହି ସ୍ତବ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ସ୍ତବ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଟୁଟ ଅଛି।

ଯଶୋରାଜ୍ଯସୁଖୈଶ୍ଵର୍ଯଵିତ୍ତାଯୁର୍ଧନକାଙ୍କ୍ଷିଭିଃ। ସ୍ତୋତଵ୍ଯୋ ଭକ୍ତିମାସ୍ଥାଯ ଵିଦ୍ଯାକାମୈଶ୍ଚ ଯତ୍ନତଃ ।। ୩୦.

ଯେଉଁମାନେ ଯଶ, ରାଜ୍ୟ, ସୁଖ, ଐଶ୍ୱର୍ୟ, ଧନ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଅଧିକ ଧନ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ସ୍ତବକୁ ଯଥାଯଥ ଚେଷ୍ଟାରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।

ଵ୍ଯାଧିତୋ ଦୁଃଖିତୋ ଦୀନଶ୍ଚୌରତ୍ରସ୍ତୋ ଭଯାର୍ଦିତଃ। ରାଜକାର୍ଯନିଯୁକ୍ତୋ ଵା ମୁଚ୍ଯତେ ମହତୋ ଭଯାତ୍ ।। ୩୦.

ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ରୋଗରେ ପୀଡିତ, ଦୁଃଖିତ, ଦରିଦ୍ର, ଚୋରଙ୍କ ଭୟରେ ଅତି ଭୟଭୀତ, କିମ୍ବା ରାଜକାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ, ସେମାନେ ଏହି ସ୍ତବ ପଢ଼ିଲେ ବଡ଼ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।

ଅନେନ ଚୈଵ ଦେହେନ ଗଣାନାଂ ସ ଗଣାଧିପଃ। ଇହ ଲୋକେ ସୁଖଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଗଣ ଏଵୋପପଦ୍ଯତେ ।। ୩୦.

ଏହି ଦେହରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଗଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗଣପତି ହୁଏ; ଏହି ଲୋକରେ ସୁଖ ଲାଭ କରି, ପରେ ଗଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ନ ଚ ଯକ୍ଷାଃ ପିଶାଚା ଵା ନ ନାଗା ନ ଵିନାଯକାଃ। କୁର୍ଯୁର୍ଵିଘ୍ନଂ ଗୃହେ ତସ୍ଯ ଯତ୍ର ସଂସ୍ତୂଯତେ ଭଵଃ ।। ୩୦.

ଯେଉଁ ଘରେ ଭବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଯକ୍ଷ, ପିଶାଚ, ନାଗ କିମ୍ବା ବିନାୟକ କୌଣସି ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ନାହିଁ।

ଶ୍ରୃଣୁଯାଦ୍ଵା ଇଦଂ ନାରୀ ସୁଭକ୍ତ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ। ପିତୃଭିର୍ଭର୍ତୃପକ୍ଷାଭ୍ଯାଂ ପୂଜ୍ଯା ଭଵତି ଦେଵଵତ୍ ।। ୩୦.

ଯଦି କୌଣସି ନାରୀ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଏହି ସ୍ତବ ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କର ପିତୃ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପକ୍ଷ ଓ ନିଜ ପକ୍ଷରେ ଦେବୀ ପରି ପୂଜ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।

ଶ୍ରୃଣୁଯାଦ୍ଵା ଇଦଂ ସର୍ଵ କୀର୍ତ୍ତଯେଦ୍ଵାପ୍ଯଭୀକ୍ଷ୍ଣଶଃ। ତସ୍ଯ ସର୍ଵାଣି କାର୍ଯାଣି ସିଦ୍ଧିଂ ଗଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯଵିଘ୍ନତଃ ।। ୩୦.

ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସ୍ତବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ବାରମ୍ବାର ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ ହୁଏ, କୌଣସି ବାଧା ହୁଏ ନାହିଁ।

ମନସା ଚିନ୍ତିତଂ ଯଚ୍ଚ ଯଚ୍ଚ ଵାଚାପ୍ଯୁଦାହୃତମ୍। ସର୍ଵଂ ସମ୍ପଦ୍ଯତେ ତସ୍ଯ ସ୍ତଵନସ୍ଯାନୁକୀର୍ତ୍ତନାତ୍ ।। ୩୦.

ମନରେ ଯେଉଁ କଥା ଭାବିଥାଏ କିମ୍ବା ମୁଁହରେ ଯେଉଁ କଥା କହାଯାଏ, ଏହି ସ୍ତବକୁ ପୁନଃପୁନଃ ପଢ଼ିଲେ ସେ ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ ହୁଏ।

ଦେଵସ୍ଯ ସଗୁହସ୍ଯାଥ ଦେଵ୍ଯା ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ତୁ। ବଲିଂ ଵିଭଵତଃ କୃତ୍ଵା ଦମେନ ନିଯମେନ ଚ ।। ୩୦.

ଦେବତା, ସଗୁହ୍ୟ, ଦେବୀ ଓ ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବଳି ଦେଇ, ନିୟମ ଓ ସଂଯମ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ତତଃ ସ ଯୁକ୍ତୋ ଗୃହ୍ଣୀଯାନ୍ନାମାନ୍ଯାଶୁ ଯଥାକ୍ରମମ୍। ଈପ୍ସିତାନ୍ ଲଭତେଽତ୍ଯର୍ଥଂ କାମାନ୍ ଭୋଗାଂଶ୍ଚ ମାନଵଃ। ମୃତଶ୍ଚ ସ୍ଵର୍ଗମାପ୍ନୋତି ସ୍ତ୍ରୀସହସ୍ରପରିଵୃତଃ ।। ୩୦.

ଏପରେ ଯଥାକ୍ରମେ ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଶୀଘ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି କରିଲେ ମଣିଷ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଓ ଆନନ୍ଦ ଅତିରିକ୍ତ ଭାବେ ପାଏ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ହଜାର ଜଣ ନାରୀ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।