ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଦଶଭ୍ଯସ୍ତୁ ପ୍ରଚେତୋଭ୍ଯୋ ମାର୍ଷାଯାଞ୍ଚ ପୁନର୍ନୃପଃ। ଜଜ୍ଞେ ରୁଦ୍ରାଭିଶାପେନ ଦ୍ଵିତୀଯେଽସ୍ମିନ୍ନିତି ଶ୍ରୁତିଃ ।। ୩୦.

ଦଶଜଣ ପ୍ରାଚେତସ ଓ ମାର୍ଷାଙ୍କୁ ଠାରୁ, ରାଜା, ଦକ୍ଷ ପୁଣିଥରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶାପରେ ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏହା ପୁରାତନ କଥା ଭାବେ ଜଣାଯାଏ।

ଭୃଗ୍ଵାଦଯସ୍ତୁ ତେ ସର୍ଵେ ଜଜ୍ଞିରେ ଵୈ ମହର୍ଷଯଃ। ଆଦ୍ଯେ ତ୍ରେତାଯୁଗେ ପୂର୍ଵଂ ମନୋର୍ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯ ହ। ଦେଵସ୍ଯ ମହତୋ ଯଜ୍ଞେ ରୁଦ୍ରାଭିଶାପେନ ଦ୍ଵିତୀଯେଽସ୍ମିନ୍ନିତି ଶ୍ରୁତିଃ ।। ୩୦.

ଭୃଗୁ ଆଦି ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ ପ୍ରଥମ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ, ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କ ଯୁଗରେ, ଦେବତାଙ୍କର ବଡ଼ ଯଜ୍ଞରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶାପରେ ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଏହିପରି କଥା ପ୍ରଚଳିତ।

ଇତି ସାନୁଶଯୋଽହ୍ଯାସୀତ୍ତଯୋର୍ଜାତ୍ଯନ୍ତରାଗତଃ। ପ୍ରଜାପତେସ୍ତୁ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକସ୍ଯ ଚ ଧୀମତଃ ।। ୩୦.

ଏହିପରି, ପ୍ରାଜାପତି ଦକ୍ଷ ଓ ଧୀର ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂର୍ବଜନ୍ମର ଦ୍ୱେଷ ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଗଲା।

ତସ୍ମାନ୍ନାନୁଶଯଃ କାର୍ଯୋ ଵୈରିଷ୍ଵିହ କଦାଚନ। ଜାତ୍ଯନ୍ତରଗତସ୍ଯାପି ଭାଵିତସ୍ଯ ଶୁଭାଶୁଭୈଃ। ଜନ୍ତୁଂ ନ ମୁଞ୍ଚତି ଖ୍ଯାତିସ୍ତତ୍ର କାର୍ଯଂ ଵିଜାନତା ।। ୩୦.

ସେହିଠାରୁ, ଏଠାରେ କେବେ ବି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯଦିଓ ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଥିବେ, ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶଂସା ହୁଏ, ସେ ଜନ୍ତୁକୁ କେବେ ଛାଡ଼େ ନାହିଁ; ଏହି କଥା ବୁଝିବା ଉଚିତ୍।

ପ୍ରାଚେତସସ୍ଯ ଦକ୍ଷସ୍ଯ କଥଂ ଵୈଵସ୍ଵତେଽନ୍ତରେ। ଵିନାଶାମଗମତ୍ ସୂତ ହଯମେଧଃ ପ୍ରଜାପତେଃ ।। ୩୦.

ପ୍ରାଚେତସ ଦକ୍ଷ ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ କିପରି ନଶ୍ଟ ହେଲେ, ଏବଂ ପ୍ରାଜାପତିଙ୍କ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କିପରି ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଏହି କଥା କୁହନ୍ତୁ।

ଦେଵ୍ଯା ମୃତ୍ଯୁଂ କୃତଂ ମତ୍ଵା କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ସର୍ଵାତ୍ମକଂ ପ୍ରଭୁମ୍। କଥଂ ପ୍ରସାଦଯଦ୍ଦକ୍ଷଃ ସ ଯଜ୍ଞଃ ସାଧିତଃ କଥମ୍। ଏତଦ୍ଵେଦିତୁମିଚ୍ଛାମସ୍ତନ୍ନୋ ବ୍ରୂହି ଯଥାତଥମ୍ ।। ୩୦.

ଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ହେବାକୁ ଭାବି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ଭଗବାନ୍ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ତେବେ ଦକ୍ଷ କିପରି ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କଲେ ଓ ଯଜ୍ଞ କିପରି ସଫଳ ହେଲା? ଆମେ ଏହା ସଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଦୟାକରି ସଠିକ୍ କଥା କୁହନ୍ତୁ।

ପୂରା ମେରୋର୍ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ଶ୍ରୃଙ୍ଗଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତମ୍। ଜ୍ଯୋତିଷ୍କଂ ନାମ ସାଵିତ୍ରଂ ସର୍ଵରତ୍ନଵିଭୂଷିତମ୍ ।। ୩୦.

ପୂର୍ବେ, ମେରୁ ପର୍ବତର ଏକ ଶିଖର ଥିଲା, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲା, ତାହାର ନାମ ଥିଲା ଜ୍ୟୋତିଷ୍କ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ମଣିମୁକ୍ତା ଲଗିଥିଲା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।

ଅପ୍ରମେଯମନାଧୃଷ୍ଯଂ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତମ୍। ତସ୍ମିନ୍ ଦେଵୋ ଗିରିଶ୍ରେଷ୍ଠେ ସର୍ଵଧାତୁ ଵିଭୂଷିତେ। ପର୍ଯଙ୍କ ଇଵ ଵିଭ୍ରାଜନ୍ନୁପଵିଷ୍ଟୋ ବଭୂଵ ହ ।। ୩୦.

ସେ ଶିଖର ଅପରିମିତ, ଅଜୟ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପୂଜିତ ଥିଲା। ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଧାତୁରେ ଶୋଭିତ ପର୍ବତରେ, ଭଗବାନ୍ ରଥାସନ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ବସିଥିଲେ।

ଶୈଲରାଜସୁତା ଚାସ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ପାର୍ଶ୍ଵସ୍ଥିତାଽଭଵତ୍। ଆଧିତ୍ଯାଶ୍ଚ ମହାତ୍ମାନୋ ଵସଵଶ୍ଚାମିତୌଜସଃ ।। ୩୦.

ଶୈଳରାଜଙ୍କ ଝିଅ ସଦା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଦଢ଼ି ଥାଉଥିଲେ, ଏବଂ ମହାତ୍ମା ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବସୁମାନେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ତଥୈଵ ଚ ମହାତ୍ମାନାଵଶ୍ଵିନୌ ଭିଷଜାଂ ଵରୌ। ତଥା ଵୈଶ୍ରଵଣୋ ରାଜା ଗୁହ୍ଯକୈଃ ପରିଵାରିତଃ ।। ୩୦.

ତେଣୁ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଚିକିତ୍ସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଏବଂ ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ସହିତ ରାଜା ବୈଶ୍ରବଣ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ଯକ୍ଷାଣାମୀଶ୍ଵରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ କୈଲାସନିଲଯଃ ପ୍ରଭୁଃ। ଉପାସତେ ମହାତ୍ମାନଂ ଉଶନା ଚ ମହାମୁନିଃ. ସନତ୍କୁମାରପ୍ରମୁଖାସ୍ତେ ଚୈଵ ପରମର୍ଷଯଃ ।। ୩୦.

ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ମାଲିକ, ଶ୍ରୀମାନ୍, କୈଳାସର ବାସିନ୍ଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ମହାତ୍ମା ଉଶନା ଏବଂ ସନତ୍କୁମାର ଆଦି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଋଷିମାନେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।

ଅଙ୍ଗିରଃପ୍ରମୁଖାଶ୍ଚୈଵ ତଥା ଦେଵର୍ଷଯୋଽପରେ। ଵିଶ୍ଵାଵସୁଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ତଥା ନାରଦପର୍ଵତୌ ।। ୩୦.

ଏହିପରି, ଅଙ୍ଗିରା ଆଦି ଦେବଋଷିମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ବିଶ୍ୱାବସୁ, ଓ ନାରଦ, ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ଅପ୍ସରୋଗଣସଙ୍ଘାଶ୍ଚ ସମାଜଗ୍ମୁରନେକଶଃ। ଵଵୌ ଶିଵଃ ସୁଖୋ ଵାଯୁର୍ନାନାଗନ୍ଧଵହଃ ଶୁଚିଃ ।। ୩୦.

ଅନେକ ଅପ୍ସରାମାନେ ସେଠାରେ ଏକାଠି ହୋଇଥିଲେ; ଶିବଙ୍କ ଶିତଳ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ପବିତ୍ର ପବନ ବହୁଥିଲା।

ସର୍ଵର୍ତୁକୁସୁମୋପେତାଃ ପୁଷ୍ପଵନ୍ତୋ ଦ୍ରୁମା ସ୍ତଥା। ତଥା ଵିଦ୍ଯାଧରାଶ୍ଚୈଵ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚୈଵ ତପୋଧନାଃ ।। ୩୦.

ସେଠାରେ ଗଛଗୁଡିକ ସବୁ ଋତୁରେ ଫୁଲରେ ଭରିଥାଏ, ସବୁବେଳେ ଫୁଲ ଫୁଟି ରହିଥାଏ। ଏହିପରି, ତାଁଠାରେ ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ, ତପସ୍ୟାରେ ଧନୀ, ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।

ମହାଦେଵଂ ପଶୁପତିଂ ପର୍ଯୁପାସନ୍ତି ତତ୍ର ଵୈ। ଭୂତାନି ଚ ତଥାନ୍ଯାନି ନାନାରୂପଧରାଣ୍ଯଥ ।। ୩୦.

ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ମହାଦେବ, ପଶୁପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଏଉଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଆକୃତିର ଅନ୍ୟ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ।

ରାକ୍ଷସାଶ୍ଚ ମହାରୌଦ୍ରାଃ ପିଶାଚାଶ୍ଚ ମହାବଲାଃ। ବହୁରୂପଧରା ହୃଷ୍ଟା ନାନାପ୍ରହରଣୋଦ୍ଯତାଃ ।। ୩୦.

ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନେ, ଭୀତିଜନକ ଆକୃତିରେ ଅଛନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପିଶାଚମାନେ ଅନେକ ଆକୃତି ଧରି ଆନନ୍ଦିତ ଅଛନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ସଜିଥାଏ।

ଦେଵସ୍ଯାନୁଚରାସ୍ତତ୍ର ତସ୍ଥୁର୍ଵୈଶ୍ଵାନରୋପମାଃ। ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ ଦେଵସ୍ଯାନୁମ ତେ ସ୍ଥିତଃ ।। ୩୦.

ସେଠାରେ ଦେବଙ୍କର ଉପସ୍ଥାପକମାନେ ଅଗ୍ନିପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଭଗବାନ ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଜ୍ଵଲିତଂ ଶୂଲଂ ଦୀପ୍ଯମାନଂ ସ୍ଵତେଜସା। ଗଙ୍ଗା ଚ ସରିତାଂ ଶ୍ଵେଷ୍ଠା ସର୍ଵତୀର୍ଥଜଲୋଦ୍ଭଵା। ପର୍ଯୁପାସତ ତନ୍ଦେଵରୂପିଣୀ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ ।। ୩୦.

ତାଙ୍କର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି, ନିଜ ତେଜରେ ଚମକୁଥିଲେ। ଗଙ୍ଗା, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ, ଦେବୀ ଆକୃତିରେ, ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।

ଏଵଂ ସ ଭଗଵାଂସ୍ତତ୍ର ଦୀପ୍ଯମାନଃ ସୁରର୍ଷିଭିଃ। ଦେଵୈଶ୍ଚ ସୁମହାବାଗୈର୍ମହାଦେଵୋ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ ।। ୩୦.

ଏପରି ଭାବେ, ଭଗବାନ ସେଠାରେ ଦେବମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚମକୁଥିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବମାନେ ସହିତ, ମହାଦେବ ସ୍ଥିର ଅବସ୍ଥାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ପୁରା ହିମଵତଃ ପୃଷ୍ଠେ ଦକ୍ଷୋ ଵୈ ଯଜ୍ଞମାରଭତ୍। ଗଙ୍ଗାଦ୍ଵାରେ ଶୁଭେ ଦେଶେ ଋଷିସିଦ୍ଧନିଷେଵିତେ ।। ୩୦.

ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଶୃଙ୍ଗରେ, ଦକ୍ଷ ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାରରେ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଋଷି ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ବସିଥାନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।

ତତସ୍ତସ୍ଯ ମଖେ ଦେଵାଃ ଶତକ୍ରତୁପୁରୋଗମାଃ। ଗମନାଯ ସମାଗମ୍ଯ ବୁଦ୍ଧିମାପେଦିରେ ତଦା ।। ୩୦.

ତାପରେ, ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବମାନେ ଏକସାଥି ଆସି, ସେଠାକୁ ଯିବା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିଥିଲେ।

ସ୍ଵୈର୍ଵିମାନୈର୍ମହାତ୍ମାନୋ ଜ୍ଵଲଦ୍ଭିର୍ଜ୍ଵଲନପ୍ରଭାଃ। ଦେଵସ୍ଯାନୁମନେଽଗଚ୍ଛନ୍ ଗଙ୍ଗାଦ୍ଵାର ଇତି ଶ୍ରୁତିଃ ।। ୩୦.

ନିଜ ତେଜରେ ଚମକୁଥିବା ଉଡ଼ନ୍ତା ଯାନରେ, ଅଗ୍ନିପରି ଚମକୁଥିବା ମହାତ୍ମା ଦେବମାନେ, ଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାରକୁ ଗଲେ, ଏହିପରି କଥା ପୁରାଣରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ।

ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସାକୀର୍ଣଂ ନାନାଦ୍ରୁମଲତାଵୃତମ୍। ଋଷିସଙ୍ଘୈଃ ପରିଵୃତଂ ଦକ୍ଷଂ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଵରମ୍ ।। ୩୦.

ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଭରିଥିବା, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଲତାରେ ଆଛାଦିତ ସ୍ଥାନରେ, ଋଷିମାନେ ଘେରି ରଖିଥିଲେ, ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦକ୍ଷଙ୍କୁ।

ପୃଥିଵ୍ଯାମନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵା ଯେ ଚ ସ୍ଵର୍ଲୋକଵାସିନଃ। ସର୍ଵେ ପ୍ରାଞ୍ଜଲଯୋ ଭୂତ୍ଵା ଉପତସ୍ଥୁଃ ପ୍ରଜାପତିମ୍ ।। ୩୦.

ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ, ହାତ ଜୋଡି ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।

ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରାଃ ସାଧ୍ଯାଃ ସହ ମରୁଦ୍ଗଣୈଃ। ଜିଷ୍ଣୁନା ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ଆଗତା ଯଜ୍ଞଭାଗିନଃ ।। ୩୦.

ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ସାଧ୍ୟ, ମରୁଦ୍ଗଣ ସହିତ, ଜିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ଏକସାଥି, ସମସ୍ତେ ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ।

ଊଷ୍ମପାଃ ସୋମପାଶ୍ଚୈଵ ଆଜ୍ଯପା ଧୂମପାସ୍ତଥା। ଅଶ୍ଵିନୌ ପିତରଶ୍ଚୈଵ ଆଗତା ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ ।। ୩୦.

ଉଷ୍ମପା, ସୋମପା, ଆଜ୍ୟପା, ଧୂମପା, ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।

ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ଭୂତଗ୍ରାମାସ୍ତଥୈଵ ଚ। ଜରାଯୁଜାଣ୍ଡଜାଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଵେଦଜୋଦ୍ଭିଜ୍ଜକାସ୍ତଥା ।। ୩୦.

ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ଭୂତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଗର୍ଭ, ଡିଂଗା, ପସିନା କିମ୍ବା ଅଙ୍କୁରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଏକସାଥି ଆସିଥିଲେ।

ଆହୂତା ମନ୍ତ୍ରତଃ ସର୍ଵେ ଦେଵାଶ୍ଚ ସହ ପତ୍ନିଭିଃ। ଵିରାଜନ୍ତେ ଵିମାନସ୍ଥା ଦୀପ୍ଯମାନା ଇଵାଗ୍ନଯଃ ।। ୩୦.

ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ, ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ଉଡ଼ନ୍ତା ଯାନରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଅଗ୍ନିପରି ଚମକୁଥିଲେ।

ତାନ୍ ଦଷ୍ଟ୍ଵା ମନ୍ଯୁମାଵିଷ୍ଟୋ ଦଧୀଚୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍। ଅପୂଜ୍ଯପୂଜନେ ଚୈଵ ପୂଜ୍ଯାନାଂ ଚାପ୍ଯପୂଜନେ। ନରଃ ପାପମଵାପ୍ନୋତି ମହଦ୍ଵୈ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ।। ୩୦.

ସେମାନେକୁ ଦେଖି, ଦଧୀଚି ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ କହିଲେ: 'ଯେଉଁଠି ଅପୂଜ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ କିମ୍ବା ପୂଜ୍ୟଙ୍କୁ ଅପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଉଁ ଲୋକ ବଡ଼ ପାପରେ ପଡ଼େ — ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।'