ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଅଯଂ ଯୋ ଵର୍ତ୍ତତେ କଲ୍ପୋ ଵାରାହଃ ସ ତୁ କୀର୍ତ୍ତ୍ଯତେ। ଯସ୍ମିନ୍ ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ମନଵଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ।। ୨୧.

ଏହି ଯେଉଁ କଳ୍ପ ଚାଲିଛି, ଏହାକୁ 'ବରାହ' କଳ୍ପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏଥିରେ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁଭୁ ଆଦି ଚଉଦ ଜଣ ମନୁ ଅଛନ୍ତି।

କସ୍ମାଦ୍ଵାରାହକଲ୍ପୋଯଂ ନାମତଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ। କସ୍ମାଚ୍ଚ କାରଣାଦ୍ଦେଵୋ ଵରାହ ଇତି କୀର୍ତ୍ତ୍ଯତେ ।। ୨୧.

ଏହି କଳ୍ପକୁ 'ବରାହ' ନାମ କାହିଁକି ଦିଆଯାଇଛି? ଏବଂ କେଉଁ କାରଣରୁ ଦେବତାଙ୍କୁ 'ବରାହ' ବୋଲାଯାଏ?

କୋ ଵା ଵରାହୋ ଭଗଵାନ୍ କସ୍ଯ ଯୋନିଃ କିମାତ୍ମକଃ। ଵରାହଃ କଥମୁତ୍ପନ୍ନ ଏତଦିଚ୍ଛାମ ଵେଦିତୁମ୍ ।। ୨୧.

ଏହି ବରାହ କିଏ? ସେ କାହାର ସନ୍ତାନ, କେଉଁ ରୂପର? ବରାହ କିପରି ଜନ୍ମିଲେ? ଆମେ ଏହି ସବୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁ।

ଵରାହସ୍ତୁ ଯଥୋତ୍ପନ୍ନୋ ଯସ୍ମିନ୍ନର୍ଥେ ଚ କଲ୍ପିତଃ। ଵାରାହଶ୍ଚ ଯଥା କଲ୍ପଃ କଲ୍ପତ୍ଵଂ କଲ୍ପନା ଚ ଯା ।। ୨୧.

ବରାହ କିପରି ଜନ୍ମିଲେ, କେଉଁ କାମ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରାଗଲା, ବରାହ କଳ୍ପ କିପରି ହେଲା, 'କଳ୍ପ' ଭାବର ଅର୍ଥ କଣ ଏବଂ କଳ୍ପନା କଣ—

କଲ୍ପଯୋରନ୍ତରଂ ଯଚ୍ଚ ତସ୍ଯ ଚାସ୍ଯ ଚ କଲ୍ପିତମ୍। ତତ୍ସର୍ଵଂ ସମ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଥାଦୃଷ୍ଟଂ ଯଥାଶ୍ରୁତମ୍ ।। ୨୧.

ଦୁଇଟି କଳ୍ପ ମଧ୍ୟର ତଫାତ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକର ଯେଉଁ ଭାବନା କରାଯାଇଛି—ମୁଁ ଏହି ସବୁ ମୋ ଦେଖିଥିବା ଏବଂ ଶୁଣିଥିବା ପ୍ରକାରେ ବିସ୍ତାରରେ କହିବି।

ଭଵସ୍ତୁ ପ୍ରଥମଃ କଲ୍ପୋ ଲୋକାଦୌ ପ୍ରଥିତଃ ପୁରା। ଜ୍ଞାତଵ୍ଯୋ ଭଗଵାନତ୍ର ହ୍ଯାନନ୍ଦଃ ସାମ୍ପ୍ରତଃ ସ୍ଵଯମ୍ ।। ୨୧.

ଭବ କଳ୍ପଟିଏ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମ, ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରୁ ଏହା ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏଠାରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ରୂପେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେଖିବାକୁ ବୁଝିବା ଉଚିତ।

ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନମିଦଂ ଦିଵ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ଵା ଦିଵ୍ଯସମ୍ଭଵମ୍। ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ତୁ ଭୁଵଃ କଲ୍ପସ୍ତୃତୀଯସ୍ତପ ଉଚ୍ଯତେ ।। ୨୧.

ଏହା ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ସିଂହାସନ, ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତି କିମ୍ବା ଦିବ୍ୟତା ପ୍ରାପ୍ତ। ଦ୍ୱିତୀୟ କଳ୍ପଟିଏ ହେଉଛି ଭୁଵଃ କଳ୍ପ, ତୃତୀୟଟି ଟପସ୍ କଳ୍ପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଭଵଶ୍ଚତୁର୍ଥୋ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ପଂଚମୋ ରମ୍ଭ ଏଵ ଚ। ଋତୁକଲ୍ପସ୍ତଥା ଷଷ୍ଠଃ ସପ୍ତମସ୍ତୁ କ୍ରତୁଃ ସ୍ମୃତଃ ।। ୨୧.

ଚତୁର୍ଥ କଳ୍ପ ଭବ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ପଞ୍ଚମଟି ହେଉଛି ରମ୍ଭା। ଷଷ୍ଠ କଳ୍ପ ଋତୁ କଳ୍ପ, ସପ୍ତମଟି କ୍ରତୁ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।

ଅଷ୍ଟମସ୍ତୁ ଭଵେଦ୍ଵହ୍ନିର୍ନଵମୋ ହଵ୍ଯଵହନଃ। ସାଵିତ୍ରୋ ଦଶମଃ କଲ୍ପୋ ଭୁଵସ୍ତ୍ଵେକାଦଶଃ ସ୍ମୃତଃ ।। ୨୧.

ଅଷ୍ଟମ କଳ୍ପ ହେଉଛି ଅଗ୍ନି, ନବମଟି ହବ୍ୟବାହନ। ଦଶମ କଳ୍ପ ସାବିତ୍ରୀ, ଏବଂ ଏକାଦଶଟି ଭୁଵସ୍ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ।

ଉଶିକୋ ଦ୍ଵାଦଶସ୍ତତ୍ର କୁଶିକସ୍ତୁ ତ୍ରଯୋଦଶଃ। ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶସ୍ତୁ ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଯତ୍ର ଵୈ ସ୍ଵରଃ। ଉତ୍ପନ୍ନସ୍ତୁ ଯଥା ନାଦୋ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଯତ୍ର ଚୋତ୍ଥିତାଃ ।। ୨୧.

ଦ୍ୱାଦଶ କଳ୍ପ ଉଶିକ, ତ୍ରୟୋଦଶ କୁଶିକ। ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ କଳ୍ପ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯେଉଁଠାରେ ଶବ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଶବ୍ଦରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ଋଷଭସ୍ତୁ ତତଃ କଲ୍ପୋ ଜ୍ଞେଯଃ ପଂଚଦଶୋ ଦ୍ଵିଜାଃ। ଋଷଯୋ ଯତ୍ର ସମ୍ଭୂତାଃ ସ୍ଵରୋ ଲୋକମନୋହରଃ ।। ୨୧.

ପରେ ପଂଚଦଶ କଳ୍ପ ଋଷଭ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ। ସେଠାରେ ଋଷିମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଶବ୍ଦ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା।

ଷଡ୍ଜସ୍ତୁ ଷୋଡଶଃ କଲ୍ପଃ ଷଡ୍ଜନା ଯତ୍ର ଚର୍ଷଯଃ। ଶିଶିରଶ୍ଚ ଵସନ୍ତଶ୍ଚ ନିଦାଘୋ ଵର୍ଷ ଏଵ ଚ ।। ୨୧.

ଷୋଡ଼ଶ କଳ୍ପ ଷଡ୍ଜ, ଯେଉଁଠାରେ ଛଅ ଋଷି ବସିଥିଲେ। ଶିଶିର, ବସନ୍ତ, ନିଦାଘ ଏବଂ ବର୍ଷା ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛନ୍ତି।

ଶରଦ୍ଧେମନ୍ତ ଇତ୍ଯେତେ ମାନସା ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତାଃ। ଉତ୍ପନ୍ନାଃ ଷଡ୍ଜ ସଂସିଦ୍ଧାଃ ପୁତ୍ରାଃ କଲ୍ପେ ତୁ ଷୋଡଶେ ।। ୨୧.

ଶରତ୍ ଏବଂ ହେମନ୍ତ—ଏମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମନସ୍ପୁତ୍ର। ଏମାନେ ଷଡ୍ଜ କଳ୍ପରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁତ୍ର ହେଲେ।

ଯସ୍ମାଜ୍ଜାତୈଶ୍ଚ ତୈଃ ଷଡଭିଃ ସଦ୍ଯୋ ଜାତୋ ମହେଶ୍ଵରଃ। ତସ୍ମାତ୍ ସମୁତ୍ଥିତଃ ଷଡ୍ଜଃ ସ୍ଵରସ୍ତୂଦଧିସନ୍ନିଭଃ ।। ୨୧.

ଏହି ଛଅ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେଠାରୁ, ମହେଶ୍ୱର ସହସା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହିପରି ଷଡ୍ଜ ଶବ୍ଦ ଉଦ୍ଧାର ହେଲା, ସମୁଦ୍ର ପରି ବିସ୍ତୃତ।

ତତଃ ସପ୍ତଦଶଃ କଲ୍ପୋ ମାର୍ଜାଲୀଯ ଇତି ସ୍ମୃତଃ। ମାର୍ଜ୍ଜାଲୀଯଂ ତୁ ତତ୍ କର୍ମ ଯସ୍ମାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମମକଲ୍ପଯତ୍ ।। ୨୧.

ତାପରେ ସପ୍ତଦଶ କଳ୍ପ ମାର୍ଜାଳୀୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ। ମାର୍ଜାଳୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କାମ ସଫଳ ହେଲା।

ତତସ୍ତୁ ମଧ୍ଯମୋ ନାମ କଲ୍ପୋଽଷ୍ଟାଦଶ ଉଚ୍ଯତେ। ଯସ୍ମିଂସ୍ତୁ ମଧ୍ଯମୋ ନାମ ସ୍ଵରୋ ଧୈଵତପୂଜିତଃ । ଉତ୍ପନ୍ନଃ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ମଧ୍ଯମୋ ଵୈ ସ୍ଵଯଂଭୁଵଃ ।। ୨୧.

ଏହାପରେ ଅଷ୍ଟାଦଶ କଳ୍ପ ମଧ୍ୟମ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏଠି ମଧ୍ୟମ ଶବ୍ଦ, ଧୈବତ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱୟଂ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।

ତତସ୍ତ୍ଵେକୋନଵିଂଶସ୍ତୁ କଲ୍ପୋ ଵୈରାଜକଃ ସ୍ମୃତଃ। ଵୈରାଜୋ ଯତ୍ର ଭଗଵାନ୍ ମୁନୁର୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତଃ ।। ୨୧.

ତାପରେ ଏକୋନବିଂଶତି କଳ୍ପ ବୈରାଜକ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ସେଠାରେ ବୈରାଜ ନାମକ ପ୍ରଭୁ, ଏକ ମୁନି ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁତ୍ର, ବସିଛନ୍ତି।

ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଧର୍ମାତ୍ମା ଦଧୀଚିର୍ନ୍ନାମ ଧାର୍ମିକଃ। ପ୍ରଜାପତିର୍ମହାତେଜା ବଭୂଵ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରଃ ।। ୨୧.

ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଧର୍ମମୟ ଦଧୀଚି, ନୀତିମାନ। ସେ ପ୍ରଜାପତି ହେଲେ, ବଡ଼ ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କର ନାୟକ।

ଅକାମଯତ ଗାଯତ୍ରୀ ଯଜମାନଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍। ତସ୍ମାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ସ୍ଵରଃ ସ୍ରିଗ୍ଧଃ ପୁତ୍ରସ୍ତସ୍ଯ ଦଧୀଚିନଃ ।। ୨୧.

ଗାୟତ୍ରୀ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଚାହିଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯିଏ ଦଧୀଚିଙ୍କର ପୁତ୍ର।

ତତୋ ଵିଂଶତିମଃ କଲ୍ପୋ ନିଷାଦଃ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତଃ। ପ୍ରଜାପତିସ୍ତୁ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵଯମ୍ଭୂପ୍ରଭଵଂ ତଦା। ଵିରରାମ ପ୍ରଜାଃ ସ୍ରଷ୍ଟୁଂ ନିଷାଦସ୍ତୁ ତପୋଽତପତ୍ ।। ୨୧.

ତାପରେ ବିଂଶତି କଳ୍ପ ନିଷାଦ ବୋଲି ପରିଚିତ। ପ୍ରଜାପତି ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦେଖି, ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି ବନ୍ଦ କଲେ, ଏବଂ ନିଷାଦ ତପସ୍ୟା କଲେ।

ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରନ୍ତୁ ନିରାହାରୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ। ତମୁଵାଚ ମହାଂତେଜା ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ ।। ୨୧.

ସେ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଧରି ଉପବାସ ରହି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜରେ କହିଲେ।

ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵବାହୁଂ ତପୋଗ୍ଲାନଂ ଦୁଃଖିତଂ କ୍ଷୁତ୍ପିପାସିତମ୍। ନିଷୀଦେତ୍ଯବ୍ରଵୀଦେନଂ ପୁତ୍ରଂ ଶାନ୍ତଂ ପିତାମହଃ। ତସ୍ମାନ୍ନିଷାଦଃ ସମ୍ଭୂତଃ ସ୍ଵରସ୍ତୁ ସ ନିଷାଦଵାନ୍ ।। ୨୧.

ତପସ୍ୟାରେ ଦୁର୍ବଳ, ହାତ ଉପରେ ଉଠାଇ, ଭୋକ ତିଆସରେ କ୍ଷୀଣ। ପିତାମହ ଶାନ୍ତ ପୁତ୍ରକୁ କହିଲେ, 'ବସ'। ଏହିପରି ନିଷାଦ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ଶବ୍ଦ ନିଷାଦବନ ହେଲା।

ଏକଵିଂଶତିମଃ କଲ୍ପୋ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ପଞ୍ଚମୋ ଦ୍ଵିଜାଃ। ପ୍ରାଣୋଽପାନଃ ସମାନଶ୍ଚ ଉଦାନୋ ଵ୍ଯାନ ଏଵ ଚ ।। ୨୧.

ଏକବିଂଶତି କଳ୍ପ ପଞ୍ଚମ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ। ପ୍ରାଣ, ଅପାନ, ସମାନ, ଉଦାନ ଏବଂ ବ୍ୟାନ ଏଠି ଅଛନ୍ତି।

ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମାନସାଃ ପୁତ୍ରାଃ ପଞ୍ଚୈତେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସମାଃ। ତୈସ୍ତ୍ଵର୍ଥଵାଦିଭିର୍ଯୁକ୍ତୈର୍ଵାଗ୍ଭିରିଷ୍ଟୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ।। ୨୧.

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମନରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପାଞ୍ଚଟି ପୁଅ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ। ସେମାନେ ଅର୍ଥବୋଧ ସହିତ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରିତ ଶବ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।

ଯସ୍ମାତ୍ପରିଗତୈର୍ଗୀତଃ ପଞ୍ଚଭିସ୍ତୈର୍ମହାତ୍ମଭିଃ। ସ୍ଵରସ୍ତୁ ପଞ୍ଚମଃ ସ୍ନିଗ୍ଧଃ ତସ୍ମାତ୍କଲ୍ପସ୍ତୁ ପଞ୍ଚମଃ ।। ୨୧.

ଏହି ପାଞ୍ଚ ମହାପୁରୁଷ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଗାଇଥିବାରୁ, ପଞ୍ଚମ ସ୍ୱର ମଧୁର ହୋଇଛି ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବେ ପଞ୍ଚମ କଳ୍ପ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଛି।

ଦ୍ଵାଵିଂଶସ୍ତୁ ତଥା କଲ୍ପୋ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ମେଘଵାହନଃ। ଯତ୍ର ଵିଷ୍ଣୁର୍ମହାବାହୁର୍ମେଘୋ ଭୂତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରମ୍। ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରନ୍ତୁ ଅଵହତ୍ କୃତ୍ତିଵାସସମ୍ ।। ୨୧.

ବାଇଶିତମ କଳ୍ପକୁ ମେଘବାହନ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ଏହି କଳ୍ପରେ ବିଶାଳ ବାହୁ ବିଷ୍ଣୁ ମେଘର ଆକାର ଧାରଣ କରି, ଚର୍ମଧାରୀ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେବତାମୟ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବହିଥିଲେ।

ତସ୍ଯ ନିଃଶ୍ଵସମାନସ୍ଯ ଭାରାକାନ୍ତସ୍ଯ ଵୈ ମୁଖାତ୍। ନିର୍ଜଗାମ ମହାକାଯଃ କାଲୋ ଲୋକପ୍ରକାଶନଃ। ଯସ୍ତ୍ଵଯଂ ପଠ୍ଯତେ ଵିପ୍ରୈର୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵୈ କଶ୍ଯପାତ୍ମଜଃ ।। ୨୧.

ସେ ଭାରକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା ବେଳେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁରୁ ବିଶାଳ ଦେହ ଥିବା କାଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ। ଏହି କାଳକୁ ଋଷିମାନେ କଶ୍ୟପଙ୍କ ପୁଅ ବିଷ୍ଣୁ ବୋଲି କହନ୍ତି।

ତ୍ରଯୋଵିଂଶତିମଃ କଲ୍ପୋ ଵିଜ୍ଞେଯଶ୍ଚିନ୍ତକସ୍ତଥା। ପ୍ରଜାପତିସୁତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଚିତିଶ୍ଚ ମିଥୁନଞ୍ଚ ତୌ ।। ୨୧.

ତେଇଶତମ କଳ୍ପକୁ ଚିନ୍ତକ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଗର୍ବରୁ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଚିତି ଓ ତାଙ୍କର ସହଧର୍ମିଣୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଧ୍ଯାଯତୋ ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ ଯସ୍ମାଚ୍ଚିନ୍ତା ସମୁତ୍ଥିତା। ତସ୍ମାତ୍ତୁ ଚିନ୍ତକଃ ସୋ ଵୈ କଲ୍ପଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵା ।। ୨୧.

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଧ୍ୟାନରୁ ଯେଉଁଠାରୁ ଚିନ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ସେହିଠାରୁ ଏହି କଳ୍ପକୁ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଚିନ୍ତକ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।