ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ସୂତ ଉଵାଚ ଋଷିସତ୍ତମାନ୍ । ଦିତେଃ ପୁତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ଜଜ୍ଞେ କଶ୍ଯପାଦିତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍ ।। ୬.

ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସୂତ ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କୁ କହିଲେ— ଆମେ ଶୁଣିଛୁ, କଶ୍ୟପଙ୍କର ଦିତିଠାରୁ ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।

କଶ୍ଯପସ୍ଯାତ୍ମଜୌ ତୌ ଵୈ ସର୍ଵେଭ୍ଯଃ ପୂର୍ଵଜୌ ସ୍ମୃତୌ। ସୂତ୍ଯେଽହନ୍ଯତିରାତ୍ରସ୍ଯ କଶ୍ଯପସ୍ଯାଶ୍ଵମେଧିକେ ।। ୬.

ସେହି କଶ୍ୟପଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଭାବେ ଗଣାଯାନ୍ତି। କଶ୍ୟପଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଦିନେ ସେମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।

ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ନାମ ପ୍ରଥମଂ ଋତ୍ଵିଗାସନମ୍। ଦିତ୍ଯା ଗର୍ଭାଦ୍ଵିନିଃସୃତ୍ଯ ତତ୍ରାସୀନୋଚ୍ଚସଂସଦି। ହିରଣ୍ଯକଶିପୁସ୍ତସ୍ମାତ୍ କର୍ମଣା ତେନ ସ ସ୍ମୃତଃ ।। ୬.

ପ୍ରଥମ ପୁଅଙ୍କ ନାମ ହେଉଛି ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ। ସେ ଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ବାହାରି, ବଡ଼ ସଭାରେ ଯଜ୍ଞ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟର ଆସନରେ ବସିଥିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ ସେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।

ହିରଣ୍ଯକଶିପୋର୍ନାମ ଜନ୍ମ ଚୈଵ ମହାତ୍ମନଃ। ପ୍ରଭାଵ़ଞ୍ଚୈଵ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ଵିସ୍ତରାଦ୍ବ୍ରୂହି ନଃ ପ୍ରଭୋ ।। ୬.

ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୟାକରି ଆମକୁ ଦୟିତ୍ୟ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କର ଜନ୍ମ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହ।

କଶ୍ଯପସ୍ଯାଶ୍ଵମେଧୋଽଭୂତ୍ ପୁଣ୍ଯୋ ଵୈ ପୁଷ୍କରେ ପୁରା। ଋଷିଭିର୍ଦ୍ଦେଵତାଭିଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵୈ ରୁପଶୋଭିତଃ ।। ୬.

ପୁରାତନ କାଳରେ ପୁଷ୍କରରେ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଋଷି, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ଉତ୍କୃଷ୍ଟେନୈଵ ଵିଧିନା ଆଖ୍ଯାନାଦୌ ଯଥାଵିଧି। ଆସନାନ୍ଯୁପକ୍ଲୃପ୍ତାନି କାଞ୍ଚନାନି ତୁ ପଞ୍ଚ ଵୈ ।। ୬.

ଉଚ୍ଚ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆଖ୍ୟାନ ଆରମ୍ଭରେ, ପାଞ୍ଚଟି ସୁନାର ଆସନ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଥିଲା।

କୁଶପୂତାନି ତ୍ରୀଣ୍ଯତ୍ର କୂର୍ଚଫଲକମେଵ ଚ। ମୁଖ୍ଯାର୍ତ୍ଵିଜଶ୍ଚ ଚତ୍ଵାରସ୍ତେଷାନ୍ତାନ୍ଯୁପକଲ୍ପଯେତ୍ ।। ୬.

ସେଠାରେ କୁଶା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ତିନୋଟି ଆସନ ଓ କୂର୍ଚ୍ଚ ଯନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଏକ ଆସନ ଥିଲା। ଚାରିଜଣ ପ୍ରଧାନ ଯଜ୍ଞିକ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ।

ଶୁଭଂ ତତ୍ରାସନଂ ଯତ୍ତୁ ହୋତୁରର୍ଥେ ପ୍ରକଲ୍ପିତମ୍। ହିରଣ୍ମଯଂ ତଥା ଦିଵ୍ଯଂ ଦିଵ୍ଯାସ୍ତରଣସଂସ୍ତୃତମ୍ ।। ୬.

ହୋତା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଶୁଭ ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଥିଲା, ସେହିଠାରେ ସୁନାର ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଆସନ ଥିଲା, ଦିବ୍ୟ ଶୟ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଡ଼ିଥିଲା।

ଅନ୍ତର୍ଵତ୍ନୀ ଦିତିଶ୍ଚୈଵ ପତ୍ନୀତ୍ଵଂ ସ୍ମୁପାଗତା। ଦଶ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଗର୍ଭସ୍ତସ୍ଯା ଅଵର୍ତତ ।। ୬.

ଦିତି ଗର୍ଭବତୀ ଥିବାବେଳେ ଜନନୀ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କଲେ। ତାଙ୍କର ଗର୍ଭ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ରହିଲା।

ସ ତୁ ଗର୍ଭାଦ୍ଵିନିଃସୃତ୍ଯ ମାତୁର୍ଵୈ ଉଦରାତ୍ତଦା। ଉପକ୍ଲୃପ୍ତାସନଂ ଯତ୍ତୁ ହୋତୁରର୍ଥେ ହିରଣ୍ମଯମ୍। ନିଷସାଦ ସଗର୍ଭୋଽତ୍ର ତତ୍ରାସୀନଃ ଶଶଂସ ଚ ।। ୬.

ତାପରେ, ସେ ମାଆର ଗର୍ଭରୁ ବାହାରି, ହୋତା ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୁନା ଆସନରେ ବସିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ବସିଥିବାବେଳେ କଥା କହିଲେ।

ଆକ୍ଯାନପଞ୍ଚମାନ୍ ଵେଦାନ୍ ମହର୍ଷିଃ କାଶ୍ଯପୋ ଯଥା। ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁନଯସ୍ତସ୍ଯ ନାମାକୁର୍ଵଂସ୍ତୁ ତଦ୍ଵିଧମ୍ ।। ୬.

ମହାର୍ଷି କଶ୍ୟପ, ଯେପରି ବେଦର ପାଞ୍ଚଟି ଆଖ୍ୟାନରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି, ସେପରି ମୁନିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଏହି ନାମ ରଖିଥିଲେ।

ହିରଣ୍ଯକଶିପୁସ୍ତସ୍ମାତ୍ କର୍ମଣା ତେନ ଵିଶ୍ରୁତଃ। ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷୋଽନୁଜସ୍ତସ୍ଯ ସିଂହିକା ତସ୍ଯ ଚାନୁଜା। ରାହୋଃ ସା ଜନନୀ ଦେଵୀ ଵିପ୍ରଚିତ୍ତେଃ ପରିଗ୍ରହାତ୍ ।। ୬.

ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଭାଉ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଓ ଭଉଣୀ ସିଂହିକା। ସିଂହିକା ବିପ୍ରଚିତ୍ତିଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରି ରାହୁଙ୍କ ଜନନୀ ହେଲେ।

ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦ୍ଦୈତ୍ଯଶ୍ଚଚାର ପରମଂ ତପଃ। ଶତଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣାଂ ନିରାହାରୋ ହ୍ଯଧଃଶିରାଃ ।। ୬.

ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଦୟିତ୍ୟ ଶତ ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା କଲେ, ଖାଇବା ଛାଡ଼ି ଉଲ୍ଟା ମୁଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ।

ତଂ ବ୍ରହ୍ମା ଛନ୍ଦଯାମାସ ଦୈତ୍ଯଂ ତୁଷ୍ଟୋ ଵରେଣ ତୁ। ସର୍ଵାମରତ୍ଵଂ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତେଭ୍ଯ ଏଵ ଚ। ଯୋଗାଦ୍ଦେଵାନ୍ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ସର୍ଵଦେଵତ୍ଵମାସ୍ଥିତଃ ।। ୬.

ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମରତ୍ୱ ଲାଗିଲେ। ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେକୁ ଜିତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କଲେ।

ଦାନଵାଶ୍ଚାସୁରାଶ୍ଚୈଵ ଦେଵାଃ ସମା ଭଵନ୍ତୁ ଵୈ। ମାରୁତେର୍ଯନ୍ମହୈଶ୍ଵର୍ଯମେଷ ମେ ଦୀଯତାଂ ଵରଃ ।। ୬.

ଦାନବ, ଅସୁର ଓ ଦେବତାମାନେ ସମାନ ହେଉନ୍ତୁ। ମୋତେ ବାୟୁଦେବଙ୍କର ମହାଶକ୍ତି ଦିଅ।

ଏଵମୁକ୍ତୋଽଥ ବ୍ରହ୍ମା ତୁ ତସ୍ମୈ ଦତ୍ତ୍ଵା ଯଥେପ୍ସିତମ୍। ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ଵରାନ୍ ଦିଵ୍ଯାନ୍ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ। ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯଃ ଶ୍ଲୋକୈର୍ଗୀତଃ ପୁରାତନୈଃ ।। ୬.

ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଦିବ୍ୟ ଦାନ ଦେଇ, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଦୟିତ୍ୟ ପୁରାତନ ଶ୍ଲୋକରେ ଗୀତିତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି।

ରାଜା ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଯାଂ ଯାମାଶାଂ ନିଷେଵତେ। ତସ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯା ଦିଶୋ ଦେଵା ନମଶ୍ଚକ୍ରୁର୍ମହର୍ଷିଭିଃ ।। ୬.

ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ରାଜା ଯେଉଁ ଦିଗରେ ବସବାସ କରନ୍ତି, ସେଠାର ଦେବତାମାନେ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।

ଏଵଂପ୍ରଭାଵୋ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରୋ ହିରଣ୍ଯକଶିପୁ ର୍ଦ୍ଵିଜାଃ। ତସ୍ଯାସୀନ୍ନରସିଂହଃ ସ ଵିଷ୍ଣୁର୍ମୃତ୍ଯୁଃ ପୁରା କିଲ। ନଖୈସ୍ତୁ ତେନ ନିର୍ଭିନ୍ନସ୍ତତଃ ଶୁଦ୍ଧା ନଖାଃ ସ୍ମୃତାଃ ।। ୬.

ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଦେଖନ୍ତୁ, ଦାୟତ୍ୟମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାଜା ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଥିଲେ। ପୁରୁଣା ଦିନରେ ନରସିଂହ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ନଖରେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ଭାଗ କରାଯାଇଥିଲା; ଏହିକାରଣରୁ ନଖକୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମନାଯାଏ।

ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷସୁତାଃ ପଞ୍ଚ ଵିକ୍ରାନ୍ତାଃ ସୁମହା ବଲାଃ। ଉତ୍କୁରଃ ଶକୁନିଶ୍ଚୈଵ କାଲନାଭସ୍ତଥୈଵ ଚ ।। ୬.

ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କର ପାଞ୍ଚଟି ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସାହସୀ: ଉତ୍କୁର, ଶକୁନି ଏବଂ କାଳନାଭ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।

ମହାନାଭଶ୍ଚ ଵିକ୍ରାନ୍ତୋ ଭୂତସନ୍ତାପନସ୍ତଥା। ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷସୁତାଃ ହ୍ଯେତେ ଦେଵୈରପି ଦୁରାସଦାଃ ।। ୬.

ମହାନାଭ ଏବଂ ଭୂତସନ୍ତାପନ ମଧ୍ୟ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ; ଏହି ସମସ୍ତେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ।

ତେଷାଂ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ପୌତ୍ରାଶ୍ଚ ବାଡେଯଃ ସଗଣଃ ସ୍ମୃତଃ। ଶତନ୍ତାନି ସହସ୍ରାଣି ନିହତାସ୍ତାରକାମଯେ ।। ୬.

ତାଙ୍କର ପୁଅ ଏବଂ ନାତିମାନେ, ବାଡେୟ ପରିବାର ଭାବେ ପରିଚିତ, ତାଙ୍କ ସହ ଅନେକ ଅନୁୟାୟୀ—ଶତ-ଶହସ୍ର ଲୋକ—ତାରକାମୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ ହୋଇଥିଲେ।

ହିରଣ୍ଯକଶିପୋଃ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚତ୍ଵାରସ୍ତୁ ମହାବଲାଃ। ପ୍ରହ୍ଲାଦଃ ପୂର୍ଵଜସ୍ତେଷାମନୁହ୍ଲାଦସ୍ତଥୈଵ ଚ। ସଂହ୍ରାଦଶ୍ଚ ହ୍ରଦଶ୍ଚୈଵ ହ୍ରଦପୁତ୍ରାନ୍ନିବୋଧତ ।। ୬.

ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କର ଚାରିଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଥିଲେ: ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଯିଏ ସବୁଠାରୁ ବଡ, ତାପରେ ଅନୁହ୍ଲାଦ, ସଂହ୍ରାଦ ଏବଂ ହ୍ରଦ। ଏବେ ହ୍ରଦଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣନ୍ତୁ।

ହ୍ରାଦୋ ନିସୁନ୍ଦଶ୍ଚ ତତା ହ୍ରଦପୁତ୍ରୌ ବଭୂଵତୁଃ। ସୁନ୍ଦୋପସୁନ୍ଦୌ ଵିକ୍ରାନ୍ତୌ ନିସୁନ୍ଦତନ ଯାଵୁଭୌ ।। ୬.

ହ୍ରଦଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ: ହ୍ରଦ ଏବଂ ନିସୁନ୍ଦ। ନିସୁନ୍ଦଙ୍କର ସାହସୀ ପୁଅ ଥିଲେ: ସୁନ୍ଦ ଏବଂ ଉପସୁନ୍ଦ।

ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନସ୍ତୁ ମହାଵୀର୍ଯୋ ମୂକସ୍ତୁ ହ୍ରଦଦାଯିନଃ। ମାରୀଚଃ ସୁନ୍ଦପୁତ୍ରସ୍ତୁ ତାଡକାମୁପପଦ୍ଯତେ ।। ୬.

ହ୍ରଦଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ: ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନ, ଯିଏ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ମୂକ। ସୁନ୍ଦଙ୍କର ପୁଅ ମାରୀଚ, ତାଙ୍କୁ ତାଡକା ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ।

ତାଡକା ନିହତା ସାଽଥ ରାଘଵେଣ ବଲୀଯସା। ମୂକୋ ଵିନିହତଶ୍ଚାପି କିରାତେ ସଵ୍ଯସାଚିନା ।। ୬.

ସେଇ ତାଡକାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଘବ ବଧ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ମୂକୁ ମଧ୍ୟ କିରାତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଧନୁର୍ଧରୀ ବଧ କରିଥିଲେ।

ଉତ୍ପନ୍ନା ମହତା ଚୈଵ ତପସା ଭାଵିତାଃ ସ୍ଵଯମ୍। ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯସ୍ତୁ ତେଷାଂ ଵୈ ମଣିଵର୍ତ୍ତନିଵାସିନାମ୍। ଅଵଧ୍ଯା ଦେଵତାନାଂ ଵୈ ନିହତାଃ ସଵ୍ଯସାଚିନା ।। ୬.

ମହାତ୍ମା ତପସ୍ୟା ଓ ନିୟମରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ମଣିବର୍ତ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ବସୁଥିବା ଏହି ତିନି କୋଟି ଲୋକ, ଦେବତାମାନେ ବଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଥିଲେ।

ଅନୁହ୍ଲାଦସୁତୋ ଵାଯୁଃ ଶିନୀଵାଲୀ ତଥୈଵ ଚ । ତେଷାନ୍ତୁ ଶତସାହସ୍ରୋ ଗଣୋ ହାଲାହଲଃ ସ୍ମୃତଃ ।। ୬.

ଅନୁହ୍ଲାଦଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବାୟୁ, ଏବଂ ଶିନୀବାଳୀ ମଧ୍ୟ। ତାଙ୍କର ଦଳ, ଯାହାର ସଂଖ୍ୟା ଏକ ଲକ୍ଷ, ହାଳାହଳ ନାମରେ ପରିଚିତ।

ଵୈରୋଚନସ୍ତୁ ପ୍ରାହ୍ଲାଦିଃ ପଞ୍ଚ ତସ୍ଯାତ୍ମଜାଃ ସ୍ମୃତାଃ। ଗଵେଷ୍ଠୀ କାଲନେମିଶ୍ଚ ଜମ୍ଭୋ ବାଷ୍କଲ ଏଵ ଚ। ଶମ୍ଭୁସ୍ତୁ ଅନୁଜସ୍ତେଷାଂ ସ୍ମୃତାଃ ପ୍ରାହ୍ଲାଦିସୂନଵଃ ।। ୬.

ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବିରୋଚନ; ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚଟି ପୁଅ ଥିଲେ: ଗବେଷ୍ଠୀ, କାଳନେମି, ଜମ୍ଭ, ବାଷ୍କଳ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ଶମ୍ଭୁ। ଏମାନେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ବଂଶର ପୁଅମାନେ।

ଯଥାପ୍ରଧାନଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତେଷାଂ ପୁତ୍ରାନ୍ ଦୁରାସଦାନ୍। ଶୁମ୍ଭଶ୍ଚୈଵ ନିଶୁମ୍ଭଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନୋ ମହୌଜସଃ ।। ୬.

ଏବେ ମୁଁ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କ୍ରମକ୍ରମେ କହିବି, ଯେଉଁମାନେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ: ଶୁମ୍ଭ, ନିଶୁମ୍ଭ ଏବଂ ବିଶ୍ୱକ୍ସେନ, ଯିଏ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।