ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ହର୍ଷା ଯେ ତମସଃ ପୁତ୍ରା ଜଜ୍ଞିରେ ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ତୁ । ହରଯୋ ନାମ ତେ ଦେଵା ଯଜ୍ଞଭାଜସ୍ତଥାଽଭଵନ୍ ।। ୬.

ତାମସ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ହର୍ଷଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସେମାନେ 'ହରୟ' ନାମକ ଦେବତା ହେଲେ ଏବଂ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶୀ ହେଲେ।

ତତସ୍ତେ ହରଯୋ ଦେଵାଃ ପ୍ରାପ୍ତେ ଚାରିଷ୍ଣଵେଽନ୍ତରେ। ଵୈକୁଣ୍ଠାଯାଂ ତତସ୍ତେ ଵୈ ଚରିଷ୍ଣୋର୍ଜଜ୍ଞିରେ ସୁରାଃ। ଵୈକୁଣ୍ଠା ନାମ ତେ ଦେଵାଃ ପଞ୍ଚମସ୍ଯାନ୍ତରେ ମନୋଃ ।। ୬.

ତାପରେ, ଚରିଷ୍ଣୁ ମନ୍ବନ୍ତର ଆସିଲେ, ସେହି ହରୟ ଦେବତାମାନେ ବୈକୁଣ୍ଠାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ପଞ୍ଚମ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ଚରିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ବୈକୁଣ୍ଠା ନାମକ ଦେବତାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ତତସ୍ତେ ଵୈ ପୁନର୍ଦ୍ଦେଵା ଵୈକୁଣ୍ଠାଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚାକ୍ଷୁଷମ୍। ସାଧ୍ଯାଯାଂ ଦ୍ଵାଦଶ ସୁତା ଜଜ୍ଞିରେ ଧର୍ମସୂନଵଃ ।। ୬.

ପୁନି, ବୈକୁଣ୍ଠା ଦେବତାମାନେ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସାଧ୍ୟାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଧର୍ମଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ତତସ୍ତେ ଵୈ ପୁନଃ ସାଧ୍ଯାଃ ସଂକ୍ଷୀଣେ ଚାକ୍ଷୁଷେଽନ୍ତରେ । ଉପସ୍ଥିତେ ମନୋଃ ସର୍ଗେ ପୁନର୍ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯ ହ ।। ୬.

ପରେ, ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷ ହେବାବେଳେ ସାଧ୍ୟାମାନେ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ, ଏବଂ ଭାଇବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଆସିଲା।

ଆଦ୍ଯେ ତ୍ରେତାଯୁଗମୁଖେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯ ତୁ । ଅଂଶେନ ସାଧ୍ଯାସ୍ତେଽଦିତ୍ଯାଂ ମାରୀଚାତ୍ କଶ୍ଯପାତ୍ ପୁନଃ ।। ୬.

ପ୍ରଥମ ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ, ଭାଇବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ସାଧ୍ୟାମାନେ ଅଂଶରେ ଅଦିତି, ମାରୀଚି ଓ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଜଜ୍ଞିରେ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯା ଵର୍ତ୍ତମାନେଽନ୍ତରେ ପୁନଃ। ଯଦା ତ୍ଵେତେ ସମୁତ୍ପନ୍ନାଶ୍ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯାନ୍ତରେ ମନୋଃ ।। ୬.

ଏହିପରି, ବର୍ତ୍ତମାନ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ,

ତତଃ ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵେ ସାଧ୍ଯା ଜଜ୍ଞିରେ ଦ୍ଵାଦଶାମରାଃ। ଏଵମାଦ୍ଯା ଜଯାସ୍ତେ ଵୈ ଶାପାତ୍ସମଭଵଂସ୍ତଦା ।। ୬.

ତାପରେ, ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ଅମର ସାଧ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏହିପରି, ପ୍ରଥମ ଜୟାମାନେ ଏହି ସମୟରେ ଶାପରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।

ଯ ଇମାଂ ସପ୍ତସମ୍ଭୂତିଂ ଦେଵାନାଂ ଦେଵଶାସନାତ୍ । ପଠେଦ୍ଯଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରତ୍ଵାଯଂ ନ ଗଚ୍ଛତି ।। ୬.

ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଭଗବାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଏହି ସପ୍ତଜନ୍ମ କଥା ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ମାର୍ଗରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।

ଇତ୍ଯେତେ ଭୂତଯଃ ସପ୍ତ ଜଯାନାଂ ସପ୍ତଲକ୍ଷଣାଃ। ପରିକ୍ରାନ୍ତା ମଯା ଚାଦ୍ଯ କିମ୍ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛଥ ।। ୬.

ଏହିପରି, ଜୟାମାନଙ୍କ ସପ୍ତ ପ୍ରକାର ଉତ୍ପତ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକର ସପ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ, ଆଜି ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲି। ଏଠାରୁ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?

ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଦାନଵାନାଞ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵୋରଗରକ୍ଷସାମ୍। ସର୍ଵଭୂତପିଶାଚାନାଂ ପଶୂନାଂ ପକ୍ଷିଵୀରୁଧାମ୍। ଉତ୍ପତ୍ତିଂ ନିଧନଞ୍ଚୈଵ ଵିସ୍ତରାତ୍ କଥଯସ୍ଵ ନଃ ।। ୬.

ଦୟିତ୍ୟ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ, ରାକ୍ଷସ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ପିଶାଚ, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ ଓ ଗଛପଲା ମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ନାଶ ବିଷୟରେ ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହ।

ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ସୂତ ଉଵାଚ ଋଷିସତ୍ତମାନ୍ । ଦିତେଃ ପୁତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ଜଜ୍ଞେ କଶ୍ଯପାଦିତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍ ।। ୬.

ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସୂତ ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କୁ କହିଲେ— ଆମେ ଶୁଣିଛୁ, କଶ୍ୟପଙ୍କର ଦିତିଠାରୁ ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।

କଶ୍ଯପସ୍ଯାତ୍ମଜୌ ତୌ ଵୈ ସର୍ଵେଭ୍ଯଃ ପୂର୍ଵଜୌ ସ୍ମୃତୌ। ସୂତ୍ଯେଽହନ୍ଯତିରାତ୍ରସ୍ଯ କଶ୍ଯପସ୍ଯାଶ୍ଵମେଧିକେ ।। ୬.

ସେହି କଶ୍ୟପଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଭାବେ ଗଣାଯାନ୍ତି। କଶ୍ୟପଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଦିନେ ସେମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।

ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ନାମ ପ୍ରଥମଂ ଋତ୍ଵିଗାସନମ୍। ଦିତ୍ଯା ଗର୍ଭାଦ୍ଵିନିଃସୃତ୍ଯ ତତ୍ରାସୀନୋଚ୍ଚସଂସଦି। ହିରଣ୍ଯକଶିପୁସ୍ତସ୍ମାତ୍ କର୍ମଣା ତେନ ସ ସ୍ମୃତଃ ।। ୬.

ପ୍ରଥମ ପୁଅଙ୍କ ନାମ ହେଉଛି ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ। ସେ ଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ବାହାରି, ବଡ଼ ସଭାରେ ଯଜ୍ଞ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟର ଆସନରେ ବସିଥିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ ସେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।

ହିରଣ୍ଯକଶିପୋର୍ନାମ ଜନ୍ମ ଚୈଵ ମହାତ୍ମନଃ। ପ୍ରଭାଵ़ଞ୍ଚୈଵ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ଵିସ୍ତରାଦ୍ବ୍ରୂହି ନଃ ପ୍ରଭୋ ।। ୬.

ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୟାକରି ଆମକୁ ଦୟିତ୍ୟ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କର ଜନ୍ମ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହ।

କଶ୍ଯପସ୍ଯାଶ୍ଵମେଧୋଽଭୂତ୍ ପୁଣ୍ଯୋ ଵୈ ପୁଷ୍କରେ ପୁରା। ଋଷିଭିର୍ଦ୍ଦେଵତାଭିଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵୈ ରୁପଶୋଭିତଃ ।। ୬.

ପୁରାତନ କାଳରେ ପୁଷ୍କରରେ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଋଷି, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ଉତ୍କୃଷ୍ଟେନୈଵ ଵିଧିନା ଆଖ୍ଯାନାଦୌ ଯଥାଵିଧି। ଆସନାନ୍ଯୁପକ୍ଲୃପ୍ତାନି କାଞ୍ଚନାନି ତୁ ପଞ୍ଚ ଵୈ ।। ୬.

ଉଚ୍ଚ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆଖ୍ୟାନ ଆରମ୍ଭରେ, ପାଞ୍ଚଟି ସୁନାର ଆସନ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଥିଲା।

କୁଶପୂତାନି ତ୍ରୀଣ୍ଯତ୍ର କୂର୍ଚଫଲକମେଵ ଚ। ମୁଖ୍ଯାର୍ତ୍ଵିଜଶ୍ଚ ଚତ୍ଵାରସ୍ତେଷାନ୍ତାନ୍ଯୁପକଲ୍ପଯେତ୍ ।। ୬.

ସେଠାରେ କୁଶା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ତିନୋଟି ଆସନ ଓ କୂର୍ଚ୍ଚ ଯନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଏକ ଆସନ ଥିଲା। ଚାରିଜଣ ପ୍ରଧାନ ଯଜ୍ଞିକ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ।

ଶୁଭଂ ତତ୍ରାସନଂ ଯତ୍ତୁ ହୋତୁରର୍ଥେ ପ୍ରକଲ୍ପିତମ୍। ହିରଣ୍ମଯଂ ତଥା ଦିଵ୍ଯଂ ଦିଵ୍ଯାସ୍ତରଣସଂସ୍ତୃତମ୍ ।। ୬.

ହୋତା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଶୁଭ ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଥିଲା, ସେହିଠାରେ ସୁନାର ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଆସନ ଥିଲା, ଦିବ୍ୟ ଶୟ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଡ଼ିଥିଲା।

ଅନ୍ତର୍ଵତ୍ନୀ ଦିତିଶ୍ଚୈଵ ପତ୍ନୀତ୍ଵଂ ସ୍ମୁପାଗତା। ଦଶ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଗର୍ଭସ୍ତସ୍ଯା ଅଵର୍ତତ ।। ୬.

ଦିତି ଗର୍ଭବତୀ ଥିବାବେଳେ ଜନନୀ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କଲେ। ତାଙ୍କର ଗର୍ଭ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ରହିଲା।

ସ ତୁ ଗର୍ଭାଦ୍ଵିନିଃସୃତ୍ଯ ମାତୁର୍ଵୈ ଉଦରାତ୍ତଦା। ଉପକ୍ଲୃପ୍ତାସନଂ ଯତ୍ତୁ ହୋତୁରର୍ଥେ ହିରଣ୍ମଯମ୍। ନିଷସାଦ ସଗର୍ଭୋଽତ୍ର ତତ୍ରାସୀନଃ ଶଶଂସ ଚ ।। ୬.

ତାପରେ, ସେ ମାଆର ଗର୍ଭରୁ ବାହାରି, ହୋତା ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୁନା ଆସନରେ ବସିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ବସିଥିବାବେଳେ କଥା କହିଲେ।

ଆକ୍ଯାନପଞ୍ଚମାନ୍ ଵେଦାନ୍ ମହର୍ଷିଃ କାଶ୍ଯପୋ ଯଥା। ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁନଯସ୍ତସ୍ଯ ନାମାକୁର୍ଵଂସ୍ତୁ ତଦ୍ଵିଧମ୍ ।। ୬.

ମହାର୍ଷି କଶ୍ୟପ, ଯେପରି ବେଦର ପାଞ୍ଚଟି ଆଖ୍ୟାନରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି, ସେପରି ମୁନିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଏହି ନାମ ରଖିଥିଲେ।

ହିରଣ୍ଯକଶିପୁସ୍ତସ୍ମାତ୍ କର୍ମଣା ତେନ ଵିଶ୍ରୁତଃ। ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷୋଽନୁଜସ୍ତସ୍ଯ ସିଂହିକା ତସ୍ଯ ଚାନୁଜା। ରାହୋଃ ସା ଜନନୀ ଦେଵୀ ଵିପ୍ରଚିତ୍ତେଃ ପରିଗ୍ରହାତ୍ ।। ୬.

ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଭାଉ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଓ ଭଉଣୀ ସିଂହିକା। ସିଂହିକା ବିପ୍ରଚିତ୍ତିଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରି ରାହୁଙ୍କ ଜନନୀ ହେଲେ।

ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦ୍ଦୈତ୍ଯଶ୍ଚଚାର ପରମଂ ତପଃ। ଶତଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣାଂ ନିରାହାରୋ ହ୍ଯଧଃଶିରାଃ ।। ୬.

ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଦୟିତ୍ୟ ଶତ ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା କଲେ, ଖାଇବା ଛାଡ଼ି ଉଲ୍ଟା ମୁଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ।

ତଂ ବ୍ରହ୍ମା ଛନ୍ଦଯାମାସ ଦୈତ୍ଯଂ ତୁଷ୍ଟୋ ଵରେଣ ତୁ। ସର୍ଵାମରତ୍ଵଂ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତେଭ୍ଯ ଏଵ ଚ। ଯୋଗାଦ୍ଦେଵାନ୍ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ସର୍ଵଦେଵତ୍ଵମାସ୍ଥିତଃ ।। ୬.

ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମରତ୍ୱ ଲାଗିଲେ। ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେକୁ ଜିତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କଲେ।

ଦାନଵାଶ୍ଚାସୁରାଶ୍ଚୈଵ ଦେଵାଃ ସମା ଭଵନ୍ତୁ ଵୈ। ମାରୁତେର୍ଯନ୍ମହୈଶ୍ଵର୍ଯମେଷ ମେ ଦୀଯତାଂ ଵରଃ ।। ୬.

ଦାନବ, ଅସୁର ଓ ଦେବତାମାନେ ସମାନ ହେଉନ୍ତୁ। ମୋତେ ବାୟୁଦେବଙ୍କର ମହାଶକ୍ତି ଦିଅ।

ଏଵମୁକ୍ତୋଽଥ ବ୍ରହ୍ମା ତୁ ତସ୍ମୈ ଦତ୍ତ୍ଵା ଯଥେପ୍ସିତମ୍। ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ଵରାନ୍ ଦିଵ୍ଯାନ୍ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ। ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯଃ ଶ୍ଲୋକୈର୍ଗୀତଃ ପୁରାତନୈଃ ।। ୬.

ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଦିବ୍ୟ ଦାନ ଦେଇ, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଦୟିତ୍ୟ ପୁରାତନ ଶ୍ଲୋକରେ ଗୀତିତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି।

ରାଜା ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଯାଂ ଯାମାଶାଂ ନିଷେଵତେ। ତସ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯା ଦିଶୋ ଦେଵା ନମଶ୍ଚକ୍ରୁର୍ମହର୍ଷିଭିଃ ।। ୬.

ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ରାଜା ଯେଉଁ ଦିଗରେ ବସବାସ କରନ୍ତି, ସେଠାର ଦେବତାମାନେ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।

ଏଵଂପ୍ରଭାଵୋ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରୋ ହିରଣ୍ଯକଶିପୁ ର୍ଦ୍ଵିଜାଃ। ତସ୍ଯାସୀନ୍ନରସିଂହଃ ସ ଵିଷ୍ଣୁର୍ମୃତ୍ଯୁଃ ପୁରା କିଲ। ନଖୈସ୍ତୁ ତେନ ନିର୍ଭିନ୍ନସ୍ତତଃ ଶୁଦ୍ଧା ନଖାଃ ସ୍ମୃତାଃ ।। ୬.

ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଦେଖନ୍ତୁ, ଦାୟତ୍ୟମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାଜା ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଥିଲେ। ପୁରୁଣା ଦିନରେ ନରସିଂହ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ନଖରେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ଭାଗ କରାଯାଇଥିଲା; ଏହିକାରଣରୁ ନଖକୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମନାଯାଏ।

ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷସୁତାଃ ପଞ୍ଚ ଵିକ୍ରାନ୍ତାଃ ସୁମହା ବଲାଃ। ଉତ୍କୁରଃ ଶକୁନିଶ୍ଚୈଵ କାଲନାଭସ୍ତଥୈଵ ଚ ।। ୬.

ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କର ପାଞ୍ଚଟି ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସାହସୀ: ଉତ୍କୁର, ଶକୁନି ଏବଂ କାଳନାଭ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।