ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ସିଦ୍ଧାତ୍ମାନୋ ମନୁଷ୍ଯାସ୍ତେ ଗନ୍ଧର୍ଵସହଧର୍ମ୍ମିଣଃ। ଇତ୍ଯେଷ ତେଜସଃ ସର୍ଗୋ ହ୍ଯର୍ଵ୍ଵାକ୍ସ୍ରୋତାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ

ସେମାନେ ସିଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ମାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ସହ ଏକ ଧର୍ମ ରଖିଛନ୍ତି। ଏଭଳି ଆଲୋକମୟ ତଳବାହା ସୃଷ୍ଟି ବିବର୍ଣ୍ତିତ ହେଲା।

ପଞ୍ଚମୋଽନୁଗ୍ରହଃ ସର୍ଗଶ୍ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ସ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ। ଵିପର୍ଯ୍ଯଯେଣ ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ ତୁଷ୍ଟ୍ଯା ସିଦ୍ଧ୍ଯା ତଥୈଵ ଚ। ଵିଵୃତ୍ତଂ ଵର୍ତ୍ତମାନଞ୍ଚ ତେଽର୍ଥଂ ଜାନନ୍ତି ତତ୍ତ୍ଵତଃ

ପଞ୍ଚମ ସୃଷ୍ଟି 'କୃପା' ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ, ଚାରି ପ୍ରକାରରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ: ବିପରୀତତା, ଶକ୍ତି, ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଓ ସିଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା। ସେମାନେ ଗତ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅର୍ଥକୁ ସତ୍ୟରେ ଜାଣିଥାନ୍ତି।

ଭୂତାଦିକାନାଂ ସତ୍ତ୍ଵାନାଂ ଷଷ୍ଠଃ ସର୍ଗଃ ସ ଉଚ୍ଯତେ। ଵିପର୍ଯ୍ଯଯେଣ ଭୂତାଦିରଶକ୍ତ୍ଯା ଚ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ଭୂତ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଷଷ୍ଠ ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହା ବିପରୀତତା ଓ ଅଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଭୂତ ଆଦିରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ।

ପ୍ରଥମୋ ମହତଃ ସର୍ଗୋ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ମହତସ୍ତୁ ସଃ। ତନ୍ମାତ୍ରାଣାଂ ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ତୁ ଭୂତସର୍ଗଃ ସ ଉଚ୍ଯତେ

ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟି 'ମହତ୍' ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବାକୁ ବୁଝିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିତୀୟ ସୃଷ୍ଟି ତନ୍ମାତ୍ରା ରୁ ଭୂତ ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଵୈକାରିକସ୍ତୃତୀଯସ୍ତୁ ସର୍ଗ ଐନ୍ଦ୍ରିଯ କଃ ସ୍ମୃତଃ। ଇତ୍ଯେଷ ପ୍ରାକୃତଃ ସର୍ଗଃ ସମ୍ଭୂତୋ ଭୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵକଃ

ତୃତୀୟ ସୃଷ୍ଟି 'ୱୈକାରିକ' ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୃଷ୍ଟି ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଏଭଳି ପ୍ରାକୃତିକ ସୃଷ୍ଟି ବୁଦ୍ଧି ପୂର୍ବକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ମୁଖ୍ଯସର୍ଗଶ୍ଚତୁର୍ଥସ୍ତୁ ମୁଖ୍ଯା ଵୈ ସ୍ଥାଵରାଃ ସ୍ମୃତାଃ। ତିର୍ଯ୍ଯକ୍ସୋତାଶ୍ଚ ଯଃ ସର୍ଗସ୍ତିର୍ଯ୍ଯଗ୍ଯୋନିଃ ସ ପଞ୍ଚମଃ

ଚତୁର୍ଥ ସୃଷ୍ଟି 'ମୁଖ୍ୟ' ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ, ଏବଂ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଅଚଳ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି। ତିର୍ୟକ୍ ଧାରା ର ସୃଷ୍ଟି ପଞ୍ଚମ, ଏହା ପଶୁ ଜନ୍ମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ତଥୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵସ୍ରୋତସାଂ ଷଷ୍ଠୋ ଦେଵସର୍ଗସ୍ତୁ ସ ସ୍ମୃତଃ। ତଥାର୍ଵାକ୍ସ୍ରୋତସାଂ ସର୍ଗଃ ସପ୍ତମଃ ସ ତୁ ମାନୁଷଃ

ଉପରକୁ ବହିବା ଧାରାର ଷଷ୍ଠ ସୃଷ୍ଟି ଦେବ ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ତଳକୁ ବହିବା ଧାରାର ସୃଷ୍ଟି ସପ୍ତମ, ଏହା ମାନବ ସୃଷ୍ଟି।

ଅଷ୍ଟମୋଽନୁଗ୍ରହଃ ସର୍ଗଃ ସାତ୍ତ୍ଵିକସ୍ତାମସସ୍ତୁ ସଃ। ପଞ୍ଚୈତେ ଵୈକୃତାଃ ସର୍ଗାଃ ପ୍ରାକୃତାସ୍ତୁ ତ୍ରଯଃ ସ୍ମୃତାଃ

ଅଷ୍ଟମ ସୃଷ୍ଟି 'କୃପା' ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ, ଏହା ସତ୍ତ୍ୱିକ ଓ ତାମସିକ। ଏହି ପଞ୍ଚଟି ବିକୃତ ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି ଗଣାଯାଏ, ଅନ୍ୟ ତିନିଟି ପ୍ରାକୃତିକ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।

ପ୍ରାକୃତୋ ଵୈକୃତଶ୍ଚୈଵ କୌମାରୋ ନଵମଃ ସ୍ମୃତଃ। ପ୍ରାକୃତାସ୍ତୁ ତ୍ରଯଃ ସର୍ଗାଃ କୃତାସ୍ତେ ବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵ୍ଵକାଃ

ନବମ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରାକୃତିକ ଓ ବିକୃତ, 'କୌମାର' ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ପ୍ରାକୃତିକ ତିନିଟି ସୃଷ୍ଟି ବୁଦ୍ଧି ପୂର୍ବକ ସଫଳ ହୋଇଛି।

ବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵ୍ଵଂ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ଷଟ୍ସର୍ଗା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତୁ ତେ। ଵିସ୍ତରାନୁଗ୍ରହଂ ସର୍ଗଂ କୀର୍ତ୍ତ୍ଯମାନଂ ନିବୋଧତ

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଛଅଟି ସୃଷ୍ଟି ବୁଦ୍ଧି ପୂର୍ବକ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ବିସ୍ତୃତ କୃପା ସୃଷ୍ଟି ବିବର୍ଣ୍ତିତ ହେଉଛି, ଶୁଣ।

ଚତୁର୍ଦ୍ଧାଵାସ୍ଥିତଃ ସୋଽଥ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ। ଵିପର୍ଯଯେଣ ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ ତୁଷ୍ଟ୍ଯା ସିଦ୍ଧ୍ଯା ତଥୈଵ ଚ

ଏହି ସୃଷ୍ଟି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରି ପ୍ରକାରରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ: ବିପରୀତତା, ଶକ୍ତି, ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଓ ସିଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା।

ସ୍ଥାଵରେଷୁ ଵିପର୍ଯାସସ୍ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଷୁ ଶକ୍ତିତା। ସିଦ୍ଧାତ୍ମାନୋ ମନୁଷ୍ଯାସ୍ତୁ ତୁଷ୍ଟିର୍ଦ୍ଦେଵେଷୁ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ

ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ ବିପରୀତତାରେ ଅଛନ୍ତି; ପଶୁ ଜନ୍ମରେ ଶକ୍ତି ରହିଛି; ମାନବମାନେ ସିଦ୍ଧ ଆତ୍ମା; ଦେବମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ରେ ଅଛନ୍ତି।

ଇତ୍ଯେତେ ପ୍ରାକୃତାଶ୍ଚୈଵ ଵୈକୃତାଶ୍ଚ ନଵ ସ୍ମୃତାଃ। ସର୍ଗାଃ ପରସ୍ପରସ୍ଯାଥ ପ୍ରକାରା ବହଵଃ ସ୍ମୃତାଃ

ଏଭଳି, ପ୍ରାକୃତିକ ଓ ବିକୃତ, ନବଟି ସୃଷ୍ଟି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିର ଅନେକ ପ୍ରକାର ଏକାପର ଏକ ସହ ଜଡିତ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।

ଅଗ୍ରେ ସସର୍ଜ୍ଜ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମା ମାନସାନାତ୍ମନଃ ସମାନ୍। ସନନ୍ଦନଞ୍ଚ ସନକଂ ଵିଦ୍ଵାଂସଂ ଚ ସନାତନମ୍

ଆରମ୍ଭରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ମନରୁ ଜନ୍ମିତ ପୁଅମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ସମାନ। ସନନ୍ଦନ, ସନକ ଓ ପଣ୍ଡିତ ସନାତନ।

ଵିଜ୍ଞାନେନ ନିଵୃତ୍ତାସ୍ତେ ଵୈଵର୍ତେନ ମହୌଜସଃ। ସଂବୁଦ୍ଧାଶ୍ଚୈଵ ନାନାତ୍ଵାଦପଵିଦ୍ଧାସ୍ତ୍ରଯୋଽପିତେ। ଅସୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ପ୍ରଜାସର୍ଗଂ ପ୍ରତିସର୍ଗଂ ଗତାଃ ପୁନଃ

ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ବିମୁକ୍ତ ହେଲେ, ବିକାର ଦ୍ୱାରା ବଡ ଶକ୍ତି ରଖିଲେ। ଜାଗୃତ ହୋଇ, ବିଭିନ୍ନତାରୁ ତିନିଜଣ ଅଲଗା ହେଲେ; ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରିନଥିବା, ସେମାନେ ପୁନଃ ବିଲୟରେ ଯାଇଲେ।

ତଦା ତେଷୁ ଵ୍ଯତୀତେଷୁ ତଦାନ୍ଯାନ୍ ସାଧକାଂଶ୍ଚ ତାନ୍। ମାନସାନସୃଜଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ପୁନଃ ସ୍ଥାନାଭିମାନିନଃ। ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵାଵସ୍ଥାନ୍ନାମତସ୍ତାନ୍ନିବୋଧତ

ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଅତିକ୍ରମିଲାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ମନରେ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକୁ ତିଆରି କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଭିନ୍ନ ତତ୍ତ୍ୱର ଅଧିପତି ଅଟନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ବିଲୟ ଅବସ୍ଥାରୁ । ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ନାମ ଶୁଣ ।

ଆପୋଽଗ୍ନିଃ ପୃଥିଵୀ ଵାଯୁରନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଦିଶସ୍ତଥା। ସ୍ଵର୍ଗଂ ଦିଵଃ ସମୁଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ନଦାନ୍ ଶୈଲାନ୍ ଵନସ୍ପତୀନ୍

ପାଣି, ଅଗ୍ନି, ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ, ସ୍ୱର୍ଗ, ଦିବ, ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ, ପାହାଡ଼ ଓ ବନସ୍ପତିମାନେ—

ଓଷଧୀନାଂ ତଥାତ୍ମାନୋ ହ୍ଯାତ୍ମାନୋ ଵୃକ୍ଷଵୀରୁଧାମ୍। ଲଵାଃ କାଷ୍ଠାଃ କଲାଶ୍ଚୈଵ ମୁହୂର୍ତ୍ତାଃ ସନ୍ଧିରାତ୍ର୍ଯହାଃ

ଔଷଧିମାନଙ୍କର ତତ୍ତ୍ୱ, ଗଛ ଓ ଲତାମାନଙ୍କର ତତ୍ତ୍ୱ, ଖଣ୍ଡ, କାଠ, କଳା, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ସନ୍ଧି, ଦିନ ଓ ରାତି—

ଅର୍ଦ୍ଧମାସାଶ୍ଚ ମାସାଶ୍ଚ ଅଯନାବ୍ଦଯୁଗାନି ଚ। ସ୍ଥାନାଭିମାନିନଃ ସର୍ଵେ ସ୍ଥାନାଖ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ତେ ସ୍ମୃତାଃ

ଅର୍ଦ୍ଧମାସ, ମାସ, ଅୟନ, ବର୍ଷ ଓ ଯୁଗ—ଏହି ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନର ଅଧିପତି ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ, ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମରେ ପରିଚିତ ।

ଵକ୍ରାଦ୍ଯସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସଂପ୍ରସୂତାସ୍ତଦ୍ଵକ୍ଷସ୍ତଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଃ ପୂର୍ଵଭାଗୈଃ। ଵୈଶ୍ଯାଶ୍ଚୋର୍ଵୋର୍ଯସ୍ଯ ପଦ୍ଭ୍ଯାଞ୍ଚ ଶୂଦ୍ରାଃ ସର୍ଵେ ଵର୍ଣା ଗାତ୍ରତଃ ସଂପ୍ରସୂତାଃ

ତାଙ୍କର ମୁଁହରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବାହୁରୁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ, ଉରୁରୁ ବୈଶ୍ୟମାନେ ଓ ପାଦରୁ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ଏଭଳି ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ।

ନାରାଯଣଃ ପରୋଽଵ୍ଯକ୍ତାଦଣ୍ଡମଵ୍ଯକ୍ତସମ୍ଭଵମ୍। ଅଣ୍ଡାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ପୁନର୍ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକାସ୍ତେନ କୃତାଃ ସ୍ଵଯମ୍

ନାରାୟଣ, ଅବ୍ୟକ୍ତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ଏକ ଅଣ୍ଡ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ; ସେଇ ଅଣ୍ଡରୁ ପୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ସେଉଁଠିଁ ନିଜେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କଲେ ।

ଏଷ ଵଃ କଥିତଃ ପାଦଃ ସମାସାନ୍ନ ତୁ ଵିସ୍ତରାତ୍। ଅନେନାଦ୍ଯେନ ପାଦେନ ପୁରାଣଂ ସଂପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍

ଏହି ଅଂଶଟି ତୁମକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହାଯାଇଛି, ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ନୁହେଁ; ଏହି ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ପୁରାଣର କଥା କୁହାଯାଇଛି ।

ଇତ୍ଯେଷ ପ୍ରଥମଃ ପାଦଃ ପ୍ରକ୍ରିଯାର୍ଥଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ। ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସଂହୃଷ୍ଟମନାଃ କାଶ୍ଯପେଯଃ ସନାତନଃ

ଏଭଳି ପ୍ରଥମ ପାଦ, ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା; ଏହା ଶୁଣି, କାଶ୍ୟପଙ୍କ ବଂଶଜ, ସନାତନ, ମନରେ ଅନନ୍ଦିତ ହେଲେ ।

ସମ୍ବୋଧ୍ଯ ସୂତଂ ଵଚସା ପପ୍ରଚ୍ଛାଥୋତ୍ତରାଂ କଥାମ୍। ଅତଃପ୍ରଭୃତି କଲ୍ପଜ୍ଞ ପ୍ରତିସଂଧିଂ ପ୍ରଚକ୍ଷ୍ଵ ନଃ

ସେ ସୂତଙ୍କୁ ଉପଦେଶ କରି, ପରବର୍ତ୍ତୀ କଥା ପଚାରିଲେ: 'ଏଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ହେ କଳ୍ପଜ୍ଞ, ଆମକୁ କଳ୍ପମଧ୍ୟର ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ କୁହ ।'

ସମତୀତସ୍ଯ କଲ୍ପସ୍ଯ ଵର୍ତ୍ତମାନସ୍ଯ ଚୋଭଯୋଃ। କଲ୍ପଯୋରନ୍ତରଂ ଯଚ୍ଚ ପ୍ରତିସଂଧିର୍ଯତସ୍ତଯୋଃ। ଏତଦ୍ଵେଦିତୁମିଚ୍ଛାମଃ ଅତ୍ଯନ୍ତକୁଶଲୋ ହ୍ଯସି

ଅତୀତ କଳ୍ପ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ କଳ୍ପ, ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସମ୍ପର୍କ ଅଛି—ସେଇ ସମ୍ପର୍କ କଣ? ଆମେ ଏହା ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, କାରଣ ତୁମେ ବହୁତ ଦକ୍ଷ ।

ଅତ୍ର ଵୋଽହଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପ୍ରତିସଂଧିଞ୍ଚ ଯସ୍ତଯୋଃ। ସମତୀତସ୍ଯ କଲ୍ପସ୍ଯ ଵର୍ତ୍ତମାନସ୍ଯ ଚୋଭଯୋଃ

ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅତୀତ କଳ୍ପ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ କଳ୍ପ ମଧ୍ୟର ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ କହିବି ।

ମନ୍ଵନ୍ତରାଣି କଲ୍ପେଷୁ ଯେଷୁ ଯାନି ଚ ସୁଵ୍ରତାଃ। ଯଶ୍ଚାଯଂ ଵର୍ତ୍ତତେ କଲ୍ପୋ ଵାରାହଃ ସାମ୍ପ୍ରତଃ ଶୁଭଃ

କଳ୍ପମାନେ ଭିତରେ ଯେଉଁ ମନ୍ବନ୍ତର ଅଛି, ଏବଂ କେଉଁଠି କେଉଁଟି, ହେ ଶୁଭ୍ରଚରିତ, ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନ କଳ୍ପଟି ହେଉଛି ମଙ୍ଗଳମୟ ବରାହ କଳ୍ପ ।

ଅସ୍ମାତ୍ କଲ୍ପାଚ୍ଚ ଯଃ କଲ୍ପଃ ପୂର୍ଵୋଽତୀତଃ ସନାତନଃ। ତସ୍ଯ ଚାସ୍ଯ ଚ କଲ୍ପସ୍ଯ ମଧ୍ଯାଵସ୍ଥାନ୍ନିବୋଧତ

ଏହି କଳ୍ପର ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ପୁରୁଣା ଏବଂ ଅତୀତ କଳ୍ପ ଥିଲା, ସେଇ କଳ୍ପ ଓ ଏହି କଳ୍ପ ମଧ୍ୟର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥା ବିଷୟରେ ଏବେ ଶୁଣ ।

ପ୍ରତ୍ଯାହୃତେ ପୂର୍ଵକଲ୍ପେ ପ୍ରତିସଂଧିଂ ଚ ତତ୍ର ଵୈ। ଅନ୍ଯଃ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ କଲ୍ପୋ ଜନାଲ୍ଲୋକାତ୍ ପୁନଃ ପୁନଃ

ପୂର୍ବ କଳ୍ପ ଶେଷ ହେଲେ, ସେଠାରେ ଯେଉଁ ସମୟ ଥାଏ, ସେଠାରେ ପୁଣି ନୂତନ କଳ୍ପ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଲୋକରୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ।