ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ହିରଣ୍ମଯଂ ତତଶ୍ଚକ୍ରେ ଯଜ୍ଞଵାଟଂ ମହାତ୍ମନାମ୍। ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ସ୍ଵଯଂ ଦେଵୋ ଭାଵଯନ୍ ଲୋକଭାଵନମ୍

ତାପରେ ଦେବଶିଳ୍ପୀ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ନିଜେ, ସେ ସୁନାରୁ ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଳିମଣ୍ଡପ ତିଆରି କଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ତିଆରି କରନ୍ତି।

ବୃହସ୍ପତିସ୍ତତସ୍ତତ୍ର ତେଷାମମିତତେଜସାମ୍। ଐଲଃ ପୁରୂରଵା ଭେଜେ ତଂ ଦେଶଂ ମୃଗଯାଂ ଚରନ୍

ତାପରେ ବୃହସ୍ପତି ଏବଂ ଆଇଳ ପୁରୁରବା, ଅପାର ତେଜସ୍ବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଶିକାର କରିବା ସମୟରେ ସେଠାକୁ ଆସିଥିଲେ।

ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହଦାଶ୍ଚାର୍ଯଂ ଯଜ୍ଞଵାଟଂ ହିରଣ୍ମଯମ୍। ଲୋଭେନ ହତଵିଜ୍ଞାନସ୍ତଦାଦାତୁଂ ପ୍ରଚକ୍ରମେ

ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ସୁନାର ବଳିମଣ୍ଡପକୁ ଦେଖି, ଲୋଭରେ ମନ ହରାଇ, ଏହାକୁ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।

ନୈମିଷେଯାସ୍ତତସ୍ତସ୍ଯ ଚୁକ୍ରୁଧୁର୍ନୃପତେର୍ଭୃଶମ୍। ନିଜଘ୍ନୁଶ୍ଚାପି ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧାଃ କୁଶଵଜ୍ରୈର୍ମନୀଷିଣଃ। ତତୋ ନିଶାନ୍ତେ ରାଜାନଂ ମୁନଯୋ ଦୈଵନୋଦିତାଃ

ତାପରେ ନୈମିଷେୟମାନେ ରାଜା ଉପରେ ବହୁତ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ; ରିଷିମାନେ ରୋଷରେ କୁଶ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ। ରାତି ଶେଷରେ ଦେବତାଙ୍କ ଚେତନାରେ ମୁନିମାନେ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ନିଧିକୁ ଗଲେ।

କୁଶଵଜ୍ରୈର୍ଵିନିଷ୍ପିଷ୍ଟଃ ସ ରାଜା ଵ୍ଯଜହାତ୍ତନୁମ୍ । ଔର୍ଵଶେଯଂ ତତସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଞ୍ଚକ୍ରୁର୍ନୃପଂ ଭୁଵି

କୁଶ ଶୂଳର ଆଘାତରେ ସେ ରାଜା ଦେହ ଛାଡ଼ିଦେଲେ; ତାପରେ ଉର୍ବଶୀଙ୍କ ବଂଶଜମାନେ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଭୂମିରେ ରାଜା କଲେ।

ନହୁଷସ୍ଯ ମହାତ୍ମାନଂ ପିତରଂ ଯଂ ପ୍ରଚକ୍ଷତେ। ସ ତେଷୁ ଵର୍ତ୍ତତେ ସମ୍ଯଗ୍ ଧର୍ମଶୀଲୋ ମହୀପତିଃ। ଆଯୁରାରୋଗ୍ଯମତ୍ଯୁଗ୍ରଂ ତସ୍ମିନ୍ ସ ନରସତ୍ତମଃ

ଯେଉଁଠାରେ ନହୁଷଙ୍କ ମହାନ୍ ଜୀବନ୍ତ ପିତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେ ଏଠି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଭାବେ ରହୁଛନ୍ତି, ଅତ୍ୟଧିକ ଆୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଥିବା, ସେଇ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ।

ସାନ୍ତ୍ଵଯିତ୍ଵା ଚ ରାଜାନଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମଵିଦାଂ ଵରାଃ। ସତ୍ରମାରେଭିରେ କର୍ତ୍ତୁଂ ଯଥାଵଦ୍ଧର୍ମଭୂତଯେ

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଧର୍ମ ପାଇଁ ବଳି ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ବଭୂଵ ସତ୍ରଂ ତତ୍ତେଷାଂ ବହ୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହାତ୍ମନାମ୍। ଵିଶ୍ଵଂ ସିସୃକ୍ଷମାଣାନାଂ ପୁରା ଵିଶ୍ଵସୃଜାମିଵ

ସେମାନଙ୍କର ବଳି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ମହାନ୍ ହେଲା, ଯେପରି ବିଶ୍ୱସୃଷ୍ଟିକାରୀମାନେ ପୁଣି ନୂତନ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ।

ଵୈଖାନସୈଃ ପ୍ରିଯସଖୈର୍ଵାଲଖିଲ୍ଯୈର୍ମରୀଚିକୈଃ। ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚ ମୁନିଭିର୍ଜୁଷ୍ଟଂ ସୂର୍ଯଵୈଶ୍ଵାନରପ୍ରଭୈଃ

ସେଠି ବୈଖାନସ ତପସ୍ବୀ, ପ୍ରିୟ ସଂଗୀ, ବାଳଖିଲ୍ୟ, ମରୀଚିକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୁନିମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ପିତୃଦେଵାପ୍ସରଃସିଦ୍ଧୈର୍ଗନ୍ଧର୍ଵୋରଗଚାରଣୈଃ। ସମ୍ଭାରୈସ୍ତୁ ଶୁଭୈର୍ଜୁଷ୍ଟଂ ତୈରେଵେନ୍ଦ୍ରସଦୋ ଯଥା

ସେଠି ପିତୃ, ଦେବତା, ଅପ୍ସରା, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ ଓ ଚାରଣମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ; ଶୁଭ ଉପଚାରରେ ଶୋଭିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭା ପରି ଲାଗୁଥିଲା।

ସ୍ତୋତ୍ରସତ୍ରଗ୍ରହୈର୍ଦେଵାନ୍ ପିତୃନ୍ ପିତ୍ର୍ଯୈଶ୍ଚ କର୍ମଭିଃ। ଆନର୍ଚୁଶ୍ଚ ଯଥାଜାତି ଗନ୍ଧର୍ଵାଦୀନ୍ ଯଥାଵିଧି

ସେମାନେ ସ୍ତୋତ୍ର, ବଳି ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପିତୃୟ ନିୟମରେ ପୂଜା କଲେ; ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅନୁଯାୟୀ ସମ୍ମାନ କଲେ।

ଆରାଧଯିତୁମିଚ୍ଛନ୍ତସ୍ତତଃ କର୍ମାନ୍ତରେଷ୍ଵଥ। ଜଗୁଃ ସାମାନି ଗନ୍ଧର୍ଵା ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ

ପୂଜା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସାମ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ।

ଵ୍ଯାଜହୁର୍ମୁନଯୋ ଵାଚଂ ଚିତ୍ରାକ୍ଷରପଦାଂ ଶୁଭାମ୍। ମନ୍ତ୍ରାଦିତତ୍ତ୍ଵଵିଦ୍ଵାଂସୋ ଜଗଦୁଶ୍ଚ ପରସ୍ପରମ୍

ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ସତ୍ୟର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା ଋଷିମାନେ ଚମତ୍କାର ଅକ୍ଷର ଓ ଶୁଭ ଶବ୍ଦରେ କଥା କହି, ପରସ୍ପରେ ଆଲୋଚନା କରିଥିଲେ।

ଵିତଣ୍ଡାଵଚନାଶ୍ଚୈକେ ନିଜଘ୍ନୁଃ ପ୍ରତିଵାଦିନଃ। ଋଷଯସ୍ତତ୍ର ଵିଦ୍ଵାଂସଃ ସାଙ୍ଖ୍ଯାର୍ଥନ୍ଯାଯକୋଵିଦାଃ

କିଛି ଜ୍ଞାନୀ ଋଷି, ସାଂଖ୍ୟ ଅର୍ଥ ଓ ନ୍ୟାୟରେ ପାରଦର୍ଶୀ, ବିତଣ୍ଡା ଭାଷାରେ ପ୍ରତିପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ।

ନ ତତ୍ର ଦୁରିତଂ କିଂଚିଦ୍ଵିଦଧୁର୍ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସାଃ। ନ ଚ ଯଜ୍ଞହନୋ ଦୈତ୍ଯା ନ ଚ ଯଜ୍ଞମୁଷୋଽସୁରାଃ

ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମାନେ କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିନଥିଲେ; ଦୈତ୍ୟମାନେ ୟଜ୍ଞ କୁ ଭଙ୍ଗ କରିନଥିଲେ, ଅସୁରମାନେ ୟଜ୍ଞ ଚୋରି କରିନଥିଲେ।

ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଦୁରିଷ୍ଟଂ ଵା ନ ତତ୍ର ସମଜାଯତ। ଶକ୍ତିପ୍ରଜ୍ଞା କ୍ରିଯାଯୋଗୈର୍ଵିଧିରାସୀତ୍ ସ୍ଵନୁଷ୍ଠିତଃ

ସେଠାରେ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍କର୍ମ ହୋଇନଥିଲା; କ୍ଷମତା, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଠିକ୍ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବିଧି ଭଲଭାବେ ପାଳନ ହେଉଥିଲା।

ଏଵଂ ଵିତେନିରେ ସତ୍ରଂ ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଂ ମନୀଷିଣଃ। ଭୃଗ୍ଵାଦ୍ଯା ଋଷଯୋ ଧୀରା ଜ୍ଯୋତିଷ୍ଟୋମାନ୍ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍। ଚକ୍ରିରେ ପୃଷ୍ଠଗମନାନ୍ ସର୍ଵାନଯୁତଦକ୍ଷିଣାନ୍

ଏଭଳି ଭାବେ ଭୃଗୁ ଆଦି ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ବାରଷ ବର୍ଷର ୟଜ୍ଞ କରିଥିଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ଅଲଗା ଅଲଗା ଜ୍ୟୋତିଷ୍ଟୋମ ୟଜ୍ଞ କରି, ଅସଂଖ୍ୟ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।

ସମାପ୍ତଯଜ୍ଞାସ୍ତେ ସର୍ଵେ ଵାଯୁମେଵ ମହାଧିପମ୍। ପପ୍ରଚ୍ଛୁରମିତାତ୍ମାନଂ ଭଵଦ୍ଭିର୍ଯଦହଂ ଦ୍ଵିଜାଃ। ପ୍ରଣୋଦିତଶ୍ଚ ଵଂଶାର୍ଥଂ ସ ଚ ତାନବ୍ରଵୀତ୍ପ୍ରଭୁଃ

ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ୟଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଆତ୍ମସଂଯମୀ ଥିଲେ, ବଡ ଠାକୁର ବାୟୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଆପଣ ବଂଶ ଲାଗି ଯେପରି ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କରିଛନ୍ତି,' ବଡ଼ ଠାକୁର ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।

ଶିଷ୍ଯଃ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵୋ ଦେଵଃ ସର୍ଵପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଦୃଗ୍ଵଶୀ। ଅଣିମାଦିଭିରଷ୍ଟାଭିରୈଶ୍ଵର୍ଯୈର୍ଯଃ ସମନ୍ଵିତଃ

ସେ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଦେବଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ସମସ୍ତ କିଛି ସ୍ୱୟଂ ଦେଖନ୍ତି ଓ ସ୍ୱାମୀ, ଅଣିମା ଆଦି ଆଠଟି ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।

ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନ୍ଯାଦିଭିର୍ଧର୍ମୈଃ ସର୍ଵଲୋକାନ୍ବିଭର୍ତ୍ତି ଯଃ। ସପ୍ତସ୍କନ୍ଧାଦିକଂ ଶଶ୍ଵତ୍ ପ୍ଲଵତେ ଯୋଜନାଦ୍ଵରଃ

ସେ ପଶୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମର ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ସେ ସଦା ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ଓ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।

ଵିଷଯେ ନିଯତା ଯସ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତାଃ ସପ୍ତକା ଗଣାଃ। ଵ୍ଯୂହାଂସ୍ତ୍ରଯାଣାଂ ଭୂତାନାଂ କୁର୍ଵନ୍ ଯଶ୍ଚ ମହାବଲଃ। ତେଜସଶ୍ଚାତ୍ତ୍ଯୁପଧ୍ଯାନନ୍ଦଧାତୀମଂ ଶରୀରିଣମ୍

ତାଙ୍କର ଅଞ୍ଚଳରେ ସପ୍ତ ପ୍ରକାର ଦଳ ଅବସ୍ଥିତ; ସେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତିନି ପ୍ରକାର ଭୂତମାନଙ୍କୁ ବିନ୍ୟାସ କରନ୍ତି, ତଥା ତତ୍ତ୍ୱର ତେଜ, ସୂକ୍ଷ୍ମତା ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଶରୀରୀମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।

ପ୍ରାଣାଦ୍ଯା ଵୃତ୍ତଯଃ ପଞ୍ଚ କରଣାନାଂ ଚ ଵୃତ୍ତିଭିଃ। ପ୍ରେର୍ଯମାଣାଃ ଶରୀରାଣାଂ କୁର୍ଵତେ ଯାସ୍ତୁ ଧାରଣମ୍

ପ୍ରାଣ ଆଦି ପାଞ୍ଚ ଜୀବନ ଶକ୍ତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ଉତ୍ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଶରୀରକୁ ଧାରଣ କରାଏ।

ଆକାଶଯୋନିର୍ହି ଗୁଣଃ ଶବ୍ଦସ୍ପର୍ଶସମନ୍ଵିତଃ। ତୈଜସପ୍ରକୃତିଶ୍ଚୋକ୍ତୋଽପ୍ଯଯଂ ଭାଵୋ ମନୀଷିଭିଃ

ସେ ଆକାଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଶବ୍ଦ ଓ ସ୍ପର୍ଶ ଗୁଣ ଥିବା; ଏହି ସ୍ୱଭାବକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତେଜସ୍ୱୀ ମୂଳ ଭାବେ କହନ୍ତି।

ତତ୍ରାଭି ମାନୀ ଭଗଵାନ୍ ଵାଯୁଶ୍ଚାତିକ୍ରିଯାତ୍ମକଃ। ଵାତାରଣିଃ ସମାଖ୍ଯାତଃ ଶବ୍ଦଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ

ସେଠାରେ ଭଗବାନ ବାୟୁ, ଅତି କ୍ରିୟାଶୀଳ ସ୍ୱଭାବର, ବାତାରଣି ନାମରେ ପରିଚିତ, ଶବ୍ଦ ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ।

ଭାରତ୍ଯା ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ସର୍ଵାନ୍ ମୁନୀନ୍ ପ୍ରହ୍ଲାଦଯନ୍ନିଵ। ପୁରାଣଜ୍ଞଃ ସୁମନସଃ ପୁରାଣାଶ୍ରଯଯୁକ୍ତଯା

ମୃଦୁ ଭାଷାରେ, ସମସ୍ତ ମୁନିଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ପରି, ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ, ଭଲ ମନ ଥିବା, ପୁରାଣ ଆଶ୍ରୟ ଥିବା।

ସୂତ ଉଵାଚ।। ମହେଶ୍ଵରାଯୋତ୍ତମଵୀର୍ଯକର୍ମଣେ ସୁରର୍ଷଭାଯାମିତବୁଦ୍ଧିତେଜସେ। ସହସ୍ରସୂର୍ଯାନଲଵର୍ଚ୍ଚସେ ନମସ୍ତ୍ରିଲୋକସଂହାରଵିସୃଷ୍ଟଯେ ନମଃ

ସୂତ କହିଲେ: ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅପାର ବୁଦ୍ଧି ଓ ତେଜସ୍ୱୀ, ଯାହାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ସମାନ; ତିନି ଲୋକର ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟ କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ପ୍ରଜାପତୀନ୍ ଲୋକନମସ୍କୃତାଂ ସ୍ତଥା ସ୍ଵଯମ୍ଭୁରୁଦ୍ରପ୍ରଭୃତୀନ୍ ମହେଶ୍ଵରାନ୍। ଭୃଗୁଂ ମରୀଚିଂ ପରମେଷ୍ଠିନଂ ମନୁଂ ରଜସ୍ତମୋଧର୍ମମଥାପି କଶ୍ଯପମ୍

ପ୍ରଜାପତିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସ୍ୱୟଂଭୂ, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ମହାଶକ୍ତିମାନେ, ଭୃଗୁ, ମରୀଚି, ପରମେଷ୍ଠି, ମନୁ, ରଜ, ତମ ଗୁଣ ଥିବା, ଏବଂ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଵସିଷ୍ଠଦକ୍ଷାତ୍ରିପୁଲସ୍ତ୍ଯକର୍ଦ୍ଦମାନ୍ ରୁଚିଂ ଵିଵସ୍ଵନ୍ତମଥାପି ଚ କ୍ରତୁମ୍। ମୁନିଂ ତଥୈଵାଙ୍ଗିରସଂ ପ୍ରଜାପତିଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ମୂର୍ଧ୍ନା ପୁଲହଂ ଚ ଭାଵତଃ

ବସିଷ୍ଠ, ଦକ୍ଷ, ଅତ୍ରି, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, କର୍ଦ୍ଦମ, ରୁଚି, ବିବସ୍ବାନ୍ତ, କ୍ରତୁ, ଏବଂ ମୁନି ଅଙ୍ଗିରା, ପ୍ରଜାପତି, ପୁଲହକୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ନମସ୍କାର।

ତଥୈଵ ଚୁକ୍ରୋଧନମେକଵିଂଶତିଂ ପ୍ରଜା ଵିଵୃଦ୍ଧ୍ଯାର୍ପିତକାର୍ଯଶାସନମ୍। ପୁରାତନାନପ୍ଯପରାଂଶ୍ଚ ଶାଶ୍ଵତାଂସ୍ତଥୈଵ ଚାନ୍ଯାନ୍ ସଗଣାନଵସ୍ଥିତାନ୍

ଏଭଳି ଚୁକ୍ରୋଧନ ଓ ଏକୋଇଶି, ପ୍ରଜା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଦାୟିତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିବା, ପୁରାତନ ଓ ପରେ ଆସିଥିବା, ଶାଶ୍ୱତ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦଳ ସହିତ ଅବସ୍ଥିତ ମହାନ୍ଭାବମାନେ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର।