ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଅତ୍ର ଵଂଶ୍ଯା ମହାତ୍ମାନସ୍ତେଷାଂ ପାର୍ଥିଵସତ୍ତମାଃ। କୀର୍ତ୍ଯନ୍ତେ ଦୀର୍ଘଯଶସୋ ଭୂରିଦ୍ରଵିଣତେଜସଃ

ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ବଡ଼ ମନ୍ଦିର ଲୋକ ଥିଲେ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଦୀର୍ଘ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖ୍ୟାତି ଓ ବହୁ ସମ୍ପଦ ଓ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।

କୁଶିକସ୍ଯ ଚ ଵିପ୍ରର୍ଷେଃ ସମ୍ଯଗ୍ଯୋ ଧର୍ମସଂଶ୍ରଯଃ। ବାର୍ହସ୍ପତ୍ଯନ୍ତୁ ସୁରଭିର୍ଯତ୍ର ଶାପମିହାନୁଦତ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଶିକଙ୍କ ବଂଶ ନ୍ୟାୟ ଓ ଧର୍ମରେ ଭଲଭାବେ ଥିଲା। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସୁରଭି ଏଠି ଏକ ଶାପ ଦୂର କରିଥିଲେ, ସେଉଁଠି ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି।

କୀର୍ତ୍ତନଂ ଜହ୍ନୁଵଂଶସ୍ଯ ଶନ୍ତନୋର୍ଵୀର୍ଯଶବ୍ଦନମ୍। ଭଵିଷ୍ଯତାଂ ତଥା ରାଜ୍ଞାମୁପସଂହାରଶବ୍ଦନମ୍

ଏଠାରେ ଜହ୍ନୁ ବଂଶର କଥା, ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରଭାବ, ଭବିଷ୍ୟତ ରାଜାମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ବଂଶର ସାରାଂଶ ବିବରଣା ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି।

ଅନାଗତାନାଂ ସପ୍ତାନାଂ ମନୂନାଂ ଚୋପଵର୍ଣନମ୍। ଭୌମସ୍ଯାନ୍ତେ କଲିଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ସଂହାରଵର୍ଣନମ୍

ଏଠି ଆସନ୍ତା ସାତ ଜଣ ମନୁଙ୍କ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଶେଷରେ, କଳିଯୁଗ ଶେଷ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ବିନାଶ ଘଟିବାର କଥା କୁହାଯାଇଛି।

ପରାର୍ଦ୍ଧପରଯୋଶ୍ଚୈଵ ଲକ୍ଷଣଂ ପରିକୀର୍ତ୍ତ୍ଯତେ। ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଯୋଜନାଗ୍ରେଣ ପରିମାଣଵିନିର୍ଣଯଃ

ବଡ଼ ଯୁଗର ଦୁଇ ଅଂଶର ଲକ୍ଷଣ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆକାର କେତେ ଯୋଜନା ରେ ଅଛି ତାହା ମାପିବା ଉପାୟ କୁହାଯାଇଛି।

ନୈମିତ୍ତିକଃ ପ୍ରାକୃତିକସ୍ତଥୈଵାତ୍ଯନ୍ତିକଃ ସ୍ମୃତଃ। ତ୍ରିଵିଧଃ ସର୍ଵ ଭୂତାନାଂ କୀର୍ତ୍ତ୍ଯତେ ପ୍ରତିସଞ୍ଚରଃ

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ତିନି ପ୍ରକାର ବିନାଶ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି—ଏକ ଅସମୟର, ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକୃତିକ, ତୃତୀୟ ସର୍ବାନ୍ତିକ।

ଅନାଵୃଷ୍ଟିର୍ଭାସ୍କରାଚ୍ଚ ଘୋରଃ ସଂଵର୍ତ୍ତକୋଽନଲଃ। ମେଘୋ ହ୍ଯେକାର୍ଣଵଂ ଵାଯୁସ୍ତଥା ରାତ୍ରିର୍ମହାତ୍ମନଃ

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷା ନ ହେଲେ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହିପରି ମେଘ, ଏକ ମାତ୍ର ସମୁଦ୍ର, ବାୟୁ ଓ ମହାନ୍ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ରାତି ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି।

ସଂଖ୍ଯାଲକ୍ଷଣମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ତତୋ ବ୍ରାହ୍ମଂ ଵିଶେଷତଃ। ଭୂରାଦୀନାଂ ଚ ଲୋକାନାଂ ସପ୍ତାନାମୁପଵର୍ଣନମ୍। କୀର୍ତ୍ତ୍ଯନ୍ତେ ଚାତ୍ର ନିରଯାଃ ପାପାନାଂ ରୌରଵାଦଯଃ

ସଂଖ୍ୟା ଓ ଲକ୍ଷଣ ବିଶେଷ କଥା ହେଉଛି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବିଶେଷ ଗୁଣ, ଭୂ ଆଦି ସାତଟି ଲୋକର ବିବରଣା ଏଠି ଦିଆଯାଇଛି। ଏଠି ଅପରାଧୀମାନେ ପାଇଁ ରୌରବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନରକର କଥା ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।

ବ୍ରହ୍ମଲୋକୋପରିଷ୍ଟାତ୍ତୁ ଶିଵସ୍ଯ ସ୍ଥାନମୁତ୍ତମମ୍। ଯତ୍ର ସଂହାରମାଯାନ୍ତି ସର୍ଵଭୂତାନି ସଂକ୍ଷଯେ

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକ ଉପରେ ଶିବଙ୍କ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ନିବାସ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ବିନାଶ ସମୟରେ ଯାଞ୍ଚନ୍ତି।

ସର୍ଵେଷାଂ ଚୈଵ ସତ୍ତ୍ଵାନାଂ ପରିଣାମଵିନିର୍ଣଯଃ। ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରତିସଂସର୍ଗେ ସର୍ଵସଂହାରଵର୍ଣନମ୍

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ପରିବର୍ତ୍ତନ କେମିତି ହୁଏ ତାହା ଏଠି ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଏକତା ସମୟରେ ସମସ୍ତ ବିନାଶର ବିବରଣା ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ଅଷ୍ଟରୂପ୍ଯମତଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପ୍ରାଣସ୍ଯାଷ୍ଟକମେଵ ଚ। ଗତିଶ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵମଧଶ୍ଚୋକ୍ତା ଧର୍ମାଧର୍ମସମାଶ୍ରଯାତ୍

ଏଠି ଅଷ୍ଟ ପ୍ରକାର ରୂପ ବିବରଣା ଅଛି, ପ୍ରାଣର ଅଠଟି ଭାଗ ଓ ଉପରକୁ ଓ ତଳକୁ ଯିବା ପଥ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।

କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ଚ ଭୂତାନାଂ ମହତାମପି ସଂକ୍ଷଯଃ। ପ୍ରସଂଖ୍ଯାଯ ଚ ଦୁଃଖାନି ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚାପ୍ଯନିତ୍ଯତା

ପ୍ରତ୍ୟେକ କଳ୍ପରେ ବଡ଼ ମହାନ୍ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି; ଦୁଃଖର ଗଣନା ଏଠି ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅସ୍ଥାୟୀତ୍ୱ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି।

ଦୌରାତ୍ମ୍ଯଂ ଚୈଵ ଭୋଗାନାଂ ପରିଣାମଵିନିର୍ଣଂଯଃ। ଦୁର୍ଲଭତ୍ଵଂ ଚ ମୋକ୍ଷସ୍ଯ ଵୈରାଗ୍ଯାଦ୍ଦୋଷଦର୍ଶନମ୍

ଭୋଗବିଲାସର ଦୁଃଖ ତାହାର ପରିଣାମ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୋଇଛି, ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ଦୁର୍ଲଭ ଥିବା ଦେଖାଯାଇଛି, ବିରାଗ ଦ୍ୱାରା ଦୋଷ ଦେଖିବାରେ।

ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସତ୍ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣି ସଂସ୍ଥିତମ୍। ନାନାତ୍ଵଦର୍ଶନାଚ୍ଛୁଦ୍ଧଂ ତତସ୍ତଦଭିଵର୍ତ୍ତତେ

ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଦୁହିଁକୁ ଛାଡ଼ି, ଯେଉଁ ସତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମାରେ ବସିଛି, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଯେହେତୁ ତାହା ଭିନ୍ନତା ଦେଖେନାହିଁ; ଏପରି ଭାବେ ସେ ତାହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ତତସ୍ତାପତ୍ରଯାତୀତୋ ନୀରୂପାଖ୍ଯୋ ନିରଞ୍ଜନଃ। ଆନନ୍ଦୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ନ ବିଭେତି କୁତଶ୍ଚନ

ଏପରି ତିନି ପ୍ରକାର ତାପ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ କରି, ନିରାକାର ଓ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଏବଂ ସେ କେହିଠାରୁ ଭୟ ପାଉନାହିଁ।

କୀର୍ତ୍ତ୍ଯତେ ଚ ପୁନଃ ସର୍ଗୋ ବ୍ରହ୍ମଣୋଽନ୍ଯସ୍ଯ ପୂର୍ଵଵତ୍। କୀର୍ତ୍ତ୍ଯତେ ଋଷିଵଂଶଶ୍ଚ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନଃ

ପୁଣି ଆଉ ଏକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ପୂର୍ବବତ୍ ବିବରଣା ହେଉଛି, ଏବଂ ଋଷିମାନଙ୍କ ବଂଶ କଥା କୁହାଯାଉଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ।

ଇତି କୃତ୍ଯସମୁଦ୍ଦେଶଃ ପୁରାଣସ୍ଯୋପଵର୍ଣିତଃ। କୀର୍ତ୍ତ୍ଯନ୍ତେ ଜଗତୋ ହ୍ଯତ୍ର ସର୍ଵପ୍ରଲଯଵିକ୍ରିଯାଃ। ପ୍ରଵୃତ୍ତଯଶ୍ଚ ଭୂତାନାଂ ନିଵୃତ୍ତୀନାଂ ଫଲାନି ଚ

ଏଭଳି ପୁରାଣର ବିଷୟସୂଚୀ ଏଠି ଦିଆଯାଇଛି; ଏଠାରେ ବିଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ବିନାଶ ଓ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି, ଶେଷ ଓ ତାଙ୍କର ଫଳ ବିବରଣା ହୋଇଛି।

ପ୍ରାଦୁର୍ଭାଵୋ ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ଶକ୍ତେର୍ଜନ୍ମ ତଥୈଵ ଚ। ସୌଦାସାନ୍ନିଗ୍ରହସ୍ତସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରକୃତେନ ଚ

ବସିଷ୍ଠଙ୍କର ପ୍ରକଟ ହେବା, ଶକ୍ତିଙ୍କର ଜନ୍ମ, ସେପରି ସଉଦାସଙ୍କୁ ଦମନ କରିବା, ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଘଟିଥିଲା।

ପରାଶରସ୍ଯ ଚୋତ୍ପତ୍ତିରଦୃଶ୍ଯତ୍ଵଂ ଯଥା ଵିଭୋଃ। ଜଜ୍ଞେ ପିତୄଣାଂ କନ୍ଯାଯାଂ ଵ୍ଯାସଶ୍ଚାପି ଯଥା ମୁନିଃ

ପରାଶରଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବାର ଉପାୟ, ପିତୃମାନେ ଯେଉଁ ଝିଅରୁ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ସେ କିପରି ମୁନି ହେଲେ, ଏହି ସବୁ କଥା।

ଶୁକସ୍ଯ ଚ ତଥା ଜନ୍ମ ସହ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ। ପରାଶରସ୍ଯ ପ୍ରଦ୍ଵେଷୋ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରକୃତୋ ଯଥା

ଏହିପରି ଶୁକଙ୍କ ଜନ୍ମ, ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀ ପୁଅ ସହିତ, ପରାଶରଙ୍କ ବିରୋଧ, ଯାହା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେଇଥିଲା।

ଵସିଷ୍ଠସମ୍ଭୃତଶ୍ଚାଗ୍ନିର୍ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଜିଘାଂସଯା। ସନ୍ତାନହେତୋର୍ଵିଭୁନା ଚୀର୍ଣଃ ସ୍କନ୍ଦେନ ଧୀମତା। ଦୈଵେନ ଵିଧିନା ଵିପ୍ର ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରହିତୈଷିଣା

ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଧୀର ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଲା।

ଏକଂ ଵେଦଞ୍ଚତୁଷ୍ପାଦଞ୍ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ପୁନରୀଶ୍ଵରଃ। ଯଥା ବିଭେଦ ଭଗଵାନ୍ ଵ୍ଯାସଃ ସର୍ଵାନ୍ ସ୍ଵବୁଦ୍ଧିତଃ। ତସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯୈଃ ପ୍ରଶିଷ୍ଯୈଶ୍ଚ ଶାଖା ଭେଦାଃ ପୁନଃ କୃତାଃ

ଭଗବାନ ବ୍ୟାସ ନିଜ ବୁଦ୍ଧିରେ ଏକ ଚାରି ଅଂଶ ଥିବା ବେଦକୁ ଚାରିଟି ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟିଦେଲେ; ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଏବଂ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପୁନି ବିଭିନ୍ନ ଶାଖା ଭାଗ କରିଦେଲେ।

ପ୍ରଯୋଗୈଃ ଷଡ୍‌ଗୁଣୀଯୈଶ୍ଚ ଯଥା ପୃଷ୍ଟଃ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵା। ପୃଷ୍ଟେନ ଚାନୁପୃଷ୍ଟାସ୍ତେ ମୁନଯୋ ଧର୍ମକାଙ୍କ୍ଷିଣଃ

ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଛଅ ପ୍ରକାରର ପ୍ରୟୋଗ ନେଇ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯିବାବେଳେ, ଧର୍ମ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ସେଇ ମୁନିମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ପ୍ରତିପ୍ରଶ୍ନରେ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିଥିଲେ।

ସୁନାଭଂ ଦିଵ୍ଯରୂପାଖ୍ଯଂ ସତ୍ଯାଙ୍ଗଂ ଶୁଭଵିକ୍ରମମ୍। ଅନୌପମ୍ଯମିଦଞ୍ଚକ୍ରଂ ଵର୍ତ୍ତମାନମତନ୍ଦ୍ରିତାଃ। ପୃଷ୍ଠତୋ ଯାତ ନିଯତାସ୍ତତଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଥ ଯଦ୍ଧିତମ୍

ସୁନାଭ ନାମକ ଦିବ୍ୟ ଆକୃତି, ସତ୍ୟ ଅଙ୍ଗ ଓ ଶୁଭ କ୍ରୀଡାଶକ୍ତି ଥିବା, ତୁଳନାହୀନ, ଏହି ଚକ୍ରକୁ ଅକ୍ଷୟ ପ୍ରୟାସରେ ଘୁଞ୍ଚାଯାଇଥିଲା; ପଛୁଆଁ ଅନୁସରଣ କରି, ତୁମେ ଯାହା ଭଲ, ତାହା ପାଇବ।

ଗଚ୍ଛତୋ ଧର୍ମଚକ୍ରସ୍ଯ ଯତ୍ର ନେମିର୍ଵିଶୀର୍ଯତେ। ପୁଣ୍ଯଃ ସ ଦେଶୋ ମନ୍ତଵ୍ଯ ଇତ୍ଯୁଵାଚ ତଦା ପ୍ରଭୁଃ। ଉକ୍ତ୍ଵା ଚୈଵମୃଷୀନ୍ ବ୍ରହ୍ମା ହ୍ଯଦୃଶ୍ଯତ୍ଵମଗାତ୍ପୁନଃ

ଧର୍ମର ଚକ୍ର ଘୁଞ୍ଚିବା ସମୟରେ ଯେଉଁଠାରେ ତାହାର ନେମି ଭାଙ୍ଗିଯାଏ ନାହିଁ, ସେଠିକୁ ପବିତ୍ର ଜାଗା ବୋଲି ମନେ କରିବା ଉଚିତ, ଏପରି କହିଥିଲେ ପ୍ରଭୁ; ଏପରି କହି ମୁନିମାନେ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମା ପୁନି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ଗଙ୍ଗାଗର୍ଭସମାହାରଂ ନୈମିଷେଯତ୍ଵମେଵ ଚ। ଈଜିରେ ଚୈଵ ସତ୍ରେଣ ମୁନଯୋ ନୈମିଷେ ତଦା। ମୃତେ ଶରଦ୍ଵତି ତଥା ତସ୍ଯ ଚୋତ୍ଥାପନଂ କୃତମ୍

ଗଙ୍ଗାର ସାର ଏକତ୍ରିତ ହେବା, ନୈମିଷ ଅଞ୍ଚଳ, ସେଠାରେ ମୁନିମାନେ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ; ଶରଦ୍ୱତି ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ଋଷଯୋ ନୈମିଷେଯାସ୍ତୁ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ପୁନଃ। ନିଃସୀମାଂ ଗାମିମାଂ କୃତ୍ସ୍ନାଂ କୃତ୍ଵା ରାଜାନମାହରନ୍। ଯଥାଵିଧି ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରଂ ତମାତିଥ୍ଯୈରପୂଜଯନ୍

ନୈମିଷ ମୁନିମାନେ ଅତି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୁନି ସମସ୍ତ ଅପାର ପୃଥିବୀକୁ ଏକତ୍ର କରି, ରାଜାଙ୍କୁ ଆଣିଥିଲେ; ନିୟମ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ।

ପ୍ରୀତଂ ତଥା କୃତାତିଥ୍ଯଂ ରାଜାନଂ ଵିଧିଵତ୍ତଦା। ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନଗତଃ କ୍ରୂରଃ ସ୍ଵର୍ଭାନୁରସୁରୋଽହରତ୍

ସେଇ ସମୟରେ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଇ ଖୁସି ହୋଇଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ, ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ଧରିନେଲା।

ଅନୁସସ୍ରୁର୍ହତଂ ଚାପି ନୃପମୈଡଂ ଯଥା ପୁରା। ଗନ୍ଧର୍ଵ ସହିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କଲାପଗ୍ରାମଵାସିନମ୍

ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ହୋଇଥିଲା, ସେଇପରି ମୁନିମାନେ ହତ ରାଜାଙ୍କୁ ଧାଉଥିଲେ; ତାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧର୍ବ ସହିତ କଳାପ ଗ୍ରାମରେ ଦେଖିଲେ।