ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଶିଲାଯାଂ ଦେଵରୂପିଣ୍ଯାଂ ନ ତିଷ୍ଠାମସ୍ତ୍ଵଯା ଵିନା। ସ୍ଥାସ୍ଯାମୋଽତ୍ର ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ନିତ୍ଯଂ ଵ୍ଯକ୍ତାଦିରୂପିଣା ।। ୪୭.

ପାହାଡ଼ ଶିଳାରେ ଦେବତା ସ୍ୱରୂପରେ ତୁମ ବିନା ଆମେ ରହିପାରିବୁ ନାହିଁ; ଆମେ ଏଠି ସଦା ତୁମ ସହିତ, ପ୍ରକାଶିତ ଆଦି ସ୍ୱରୂପରେ ରହିବା।

ଏଵମସ୍ତୁ ଶ୍ରିଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସ୍ଥିତଶ୍ଚାଦିଗଦାଧରଃ। ଲୋକାନାଂ ରକ୍ଷଣାର୍ଥାଯ ଜଗତାଂ ମୁକ୍ତିହେତଵେ। ସୁଵ୍ଯକ୍ତଃ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷୋ ଜନାର୍ଦନ ଇତି ଶ୍ରୁତଃ ।। ୪୭.

ଏହିପରି ହେଉ। ଶ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ ଆଦି ଗଦାଧର ସେଠାରେ ରହିଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେବା ପାଇଁ, ପ୍ରକାଶିତ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଭାବେ, ଯାହାକୁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବୋଲି ଡାକାଯାଏ।

ଵେଦୈରଗମ୍ଯା ଯା ମୂର୍ତ୍ତିରାଦିଭୂତା ସନାତନୀ। ସୁଵ୍ଯକ୍ତା ଶ୍ଵେତକଲ୍ପେ ସା ଭଵିଷ୍ଯତି ତଥା ପୁନଃ। ଵାରାହକଲ୍ପେ ହ୍ଯଵ୍ଯକ୍ତା ଵ୍ଯକ୍ତିମପ୍ଯଗମତ୍ପୁରା ।। ୪୭.

ଯେ ସ୍ୱରୂପ ସନାତନ ଏବଂ ଆଦି, ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଅଗୋଚର, ସେ ଶ୍ୱେତ କଳ୍ପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ, ଏବଂ ପୁନି ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ। ବାରାହ କଳ୍ପରେ ସେ ଅପ୍ରକାଶିତ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲେ।

ସନ୍ତାରଣାଯ ଲୋକାନାଂ ଦେଵାନାଂ ରକ୍ଷଣାଯ ଚ। ଗଯାଶିରସି ସୁଵ୍ଯକ୍ତୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ ।। ୪୭.

ଲୋକମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଏବଂ ଦେବମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଗୟା ଶିର ଉପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ। ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଯେ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ଦେଵମାଦିଗଦାଧରମ୍। କୁଷ୍ଠରୋଗାଦିନିର୍ମ୍ମୁକ୍ତା ଯାସ୍ଯନ୍ତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍ ।। ୪୭.

ଯେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବେ, ସେମାନେ କୁଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ ଏବଂ ହରିଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯିବେ।

ଯେ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ଦେଵମାଦିଗଦାଧରମ୍। ତେ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଧନଂ ଧାନ୍ଯମାଯୁରାରୋଗ୍ଯମେଵ ଚ ।। ୪୭.

ଯେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବେ, ସେମାନେ ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ।

କଲତ୍ରପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଦିଗୁଣକୀର୍ତ୍ତିସୁଖାନି ଚ। ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯେ ନମସ୍ଯନ୍ତି ରାଜ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମପୁରଂ ତଥା। ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଵ୍ରଜେଯୁଃ ସତତଂ ପୁଣ୍ଯପୁଞ୍ଜଫଲଂ ନରାଃ ।। ୪୭.

ଯେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜନାନୀ, ପୁଅ, ନାତି, ଗୁଣ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ସୁଖ ଲାଭ କରିବେ; ରାଜ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମାପୁରୀ ମଧ୍ୟ ପାଇବେ, ଏବଂ ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗି ସଦା ଆଗକୁ ବଢ଼ିବେ।

ଗନ୍ଧଦାନେନ ଗନ୍ଧାଢ୍ଯଃ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ପୁଷ୍ପଦାନତଃ। ଧୂପଦାନେନ ରାଜ୍ଯାପ୍ତିର୍ଦୀପାଦ୍ଦୀପ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ।। ୪୭.

ଗନ୍ଧ ଦାନ କଲେ ଗନ୍ଧରେ ଧନୀ ହେବେ; ପୁଷ୍ପ ଦାନ କଲେ ସୌଭାଗ୍ୟ ମିଳିବ; ଧୂପ ଦାନ କଲେ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ ହେବ; ଦୀପ ଦାନ କଲେ ତେଜ ମିଳିବ।

ଧ୍ଵଜଦାନାତ୍ପାପହାନିର୍ଯାତ୍ରାକୃଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକଭାକ୍। ଶ୍ରାଦ୍ଧପିଣ୍ଡପ୍ରଦୋ ଯସ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣୁଂ ନେଷ୍ଯତି ଵୈ ପିତୄନ୍ ।। ୪୭.

ଧ୍ୱଜ ଦାନ କଲେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ; ଯିଏ ଯାତ୍ରା କରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ପାଏ; ଯିଏ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯିବ।

ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯେ ନମସ୍ଯନ୍ତି ସତୋତ୍ରେଣାଦିଗଦାଧରମ୍। ସ୍ତୋଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ପିତୄନ୍ନେଷ୍ଯନ୍ତି ମାଧଵମ୍। ଶିଵୋଽପି ପରଯା ପ୍ରୀତ୍ଯା ତୁଷ୍ଟାଵାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସତ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ପୂଜା ପରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ମାଧବଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯିବେ; ଶିବ ମଧ୍ୟ ପରମ ପ୍ରେମରେ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।

ଅଵ୍ଯକ୍ତରୂପୋ ଯୋ ଦେଵୋ ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠାଦିରୂପତଃ । ଫଲ୍ଗୁତୀର୍ଥାଦିରୂପେଣ ନମାମ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯିଏ ଦେବତା ଅପ୍ରକାଶିତ ସ୍ୱରୂପରେ, ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୂପରେ, ଫଳ୍ଗୁ ତୀର୍ଥ ଓ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥର ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ, ସେଇ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେଁ।

ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତସ୍ଵରୂପେଣ ପଦରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତଃ। ମୁଖଲିଙ୍ଗାଦିରୂପେଣ ନମାମ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯିଏ ପ୍ରକାଶିତ ଓ ଅପ୍ରକାଶିତ ଦୁହିଁ ସ୍ୱରୂପରେ, ପଦର ରୂପରେ, ମୁଖ ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନର ରୂପରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଇ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେଁ।

ଅଵ୍ଯକ୍ତରୂପୋ ଯୋ ଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନସ୍ଵରୂପତଃ। ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠେ ସ୍ଵଯଂ ଜାତୋ ନାମାମ୍ଯାଦିଗଦା ଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯିଏ ଦେବତା ଅପ୍ରକାଶିତ ସ୍ୱରୂପରେ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସ୍ୱରୂପରେ, ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠରେ ନିଜେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେଇ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେଁ।

ଶିଲାଯାଂ ଦେଵରୂପିଣ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିଃ ସୁରୈଃ। ପୂଜିତଂ ସତ୍କୃତଂ ଦେଵୈସ୍ତଂ ନମାମି ଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯେଉଁ ଦେବତା ଦିବ୍ୟ ଶିଳାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରି ଆଦର କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ।

ଯଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୂଜଯିତ୍ଵା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ । ଶ୍ରାଦ୍ଧାଦୌ ବ୍ରହ୍ମଲୋକାପ୍ତିର୍ନମାମ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଛୁଇଁ, ପୂଜା କରି ଓ ନମସ୍କାର କରି, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଆଦିରେ ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ, ସେଇ ଆଦିଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ମହଦାଦେଶ୍ଚ ଜଗତୋ ଵ୍ଯକ୍ତସ୍ଯୈକଂ ହି କାରଣମ୍। ଅଵ୍ଯକ୍ତଜ୍ଞାନରୂପଂ ତଂ ନମାମ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରପଞ୍ଚର ମୂଳ କାରଣ ଯିଏ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଜ୍ଞାନର ରୂପ ଯିଏ, ସେଇ ଆଦିଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ଦେହେନ୍ଦ୍ରିଯମନୋବୁଦ୍ଧିପ୍ରାଣାହଙ୍କାରଵର୍ଜିତମ୍। ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵପ୍ନଵିନିର୍ମୁକ୍ତଂ ନମାମ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯିଏ ଦେହ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ପ୍ରାଣ ଓ ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ, ଜାଗ୍ରତ ଓ ସ୍ୱପ୍ନ ଅବସ୍ଥାରୁ ଅଲଗା, ସେଇ ଆଦିଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ନିତ୍ଯାନିତ୍ଯଵିନିର୍ମୁକ୍ତଂ ସତ୍ଯମାନନ୍ଦମଵ୍ଯଯମ୍। ତୁରୀଯଂ ଜ୍ଯୋତିରାତ୍ମାନଂ ନମାମ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଓ ଅନିତ୍ୟ ଦୁହିଁରୁ ମୁକ୍ତ, ସତ୍ୟ, ଆନନ୍ଦ, ଅବିନାଶୀ, ଚତୁର୍ଥ ଅବସ୍ଥା ଓ ଜ୍ଵଳମାନ ଆତ୍ମା, ସେଇ ଆଦିଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ଏଵଂ ସ୍ତୁତୋ ମହେଶେନ ପ୍ରୀତୋ ହ୍ଯାଦିଗଦାଧରଃ। ସ୍ଥିତୋ ଦେଵଃ ଶିଲାଯାଂ ସ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈର୍ଦୈଵତୈଃ ସହ ।। ୪୭.

ଏଭଳି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି ପାଇ ସେଇ ଆଦିଗଦାଧାରୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ଓ ଦେବତା ଶିଳାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହିତ ବସିଲେ।

ସଂସ୍ଥିତଂ ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠାଦ୍ରୌ ଦେଵମାଦିଗଦାଧରମ୍। ସ୍ତୁଵନ୍ତି ପୂଜଯନ୍ତୀହ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ପ୍ରଯାନ୍ତୁ ତେ ।। ୪୭.

ଏଠାରେ ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ରେ ବସିଥିବା ଆଦିଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ଧର୍ମାର୍ଥୀ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦ୍ଧର୍ମମର୍ଥାର୍ଥୀ ଚାର୍ଥମାପ୍ନୁଯାତ୍ । କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍କାମୀ ମୋକ୍ଷାର୍ଥୀ ମୋକ୍ଷମାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୪୭.

ଧର୍ମ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକ ଧର୍ମ ପାଏ, ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା ଧନ ପାଏ, କାମନା କରୁଥିବା କାମ ପାଏ, ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକ ମୋକ୍ଷ ପାଏ।

ଵନ୍ଧ୍ଯା ଚ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗମ୍। ରାଜା ଵିଜଯମାପ୍ନୋତି ଶୂଦ୍ରଶ୍ଚ ସୁଖମାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୪୭.

ଯେଉଁ ଜନନୀଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ନାହିଁ, ସେ ଏଠାରେ ପୂଜା କଲେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ପୁଅ ପାଉଥିବେ; ରାଜା ବିଜୟ ପାଉଥିବେ; ଶୂଦ୍ର ଉପରେ ସୁଖ ଆସିଥିବ।

ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ଲଭତେ ପୁତ୍ରାନଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍। ମନସା ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ସର୍ଵଂ ପୂଜାଦ୍ଯୈଃ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦ୍ଧରେଃ ।। ୪୭.

ପୁଅ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକ ଆଦିଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ପୁଅ ପାଏ; ମନରେ ଯାହା ଆଶା କରିଥିବେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ହରିଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ ହୁଏ।

ଗଯାଯାତ୍ରାଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶ୍ରୃଣୁ ନାରଦ ମୁକ୍ତିଦାମ୍। ନିଷ୍କୃତିଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ତୄଣାଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଗୀଯତେ ପୁରା ।। ୪୮.

ନାରଦ, ମୁଁ ଏବେ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତିଦାୟିନୀ ଗୟାଯାତ୍ରା ବିଷୟରେ କହିବି; ଏହା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପାପମୋଚନ ଯାହା ବ୍ରହ୍ମା ପୁରାତନ କାଳରେ ଗାନ କରିଥିଲେ।

ଉଦ୍ଯତଶ୍ଚେଦ୍ଗଯାଂ ଗନ୍ତୁଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ। ଵିଧାଯ କାର୍ପଟୀଵେଶଂ କୃତ୍ଵା ଗ୍ରାମଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ ।। ୪୮.

ଯଦି କେହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ଗୟାକୁ ଯିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେ ମୁଣ୍ଡା ଭିକ୍ଷୁର ଭେଷ ଧାରଣ କରି ଗ୍ରାମକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ଉଚିତ।

ତତୋ ଗ୍ରାମାନ୍ତରଂ ଗତ୍ଵା ଶ୍ରାଦ୍ଧଶେଷସ୍ଯ ଭୋଜନମ୍। ତତଃ ପ୍ରତିଦିନଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ପ୍ରତିଗ୍ରହଵିଵର୍ଜିତଃ ।। ୪୮.

ତାପରେ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରାମକୁ ଯାଇ, ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ; ଏଭଳି ପ୍ରତିଦିନ ଉପହାର ନେବାକୁ ଏଡ଼ି ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରତିଗ୍ରହାଦୁପାଵୃତ୍ତଃ ସନ୍ତୁଷ୍ଟୋ ନିଯତଃ ଶୁଚିଃ। ଅହଙ୍କାରଵିମୁକ୍ତୋ ଯଃ ସ ତୀର୍ଥଫଲମଶ୍ନୁତେ ।। ୪୮.

ଯିଏ ଉପହାର ନେଉନାହାଁନ୍ତି, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ନିୟମିତ, ପବିତ୍ର ଓ ଅହଂକାର ରହିତ, ସେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି।

ଯସ୍ଯ ହସ୍ତୌ ଚ ପାଦୌ ଚ ମନଶ୍ଚାପି ସୁସଂଯତମ୍। ଵିଦ୍ଯା ତପଶ୍ଚ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ସ ତୀର୍ଥଫଲମଶ୍ନୁତେ ।। ୪୮.

ଯାହାଙ୍କର ହାତ, ପାଉଁ ଓ ମନ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଛି, ଯାହାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ, ତପସ୍ୟା ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଅଟୁଟ, ସେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।

ତତୋ ଗଯାପ୍ରଵେଶେ ଚ ପୂର୍ଵତୋଽସ୍ତି ମହାନଦୀ । ତତ୍ର ତୋଯଂ ସମୁତ୍ପାଟ୍ଯ ସ୍ନାତଵ୍ଯଂ ନିର୍ମଲେ ଜଲେ ।। ୪୮.

ତାପରେ ଗୟାର ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ବଡ଼ ନଦୀ ଅଛି; ସେଠି ଜଳ ନେଇ, ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।