ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ସୋମନାଥଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧେଶଃ କପର୍ଦ୍ଦୀଶୋ ଵିନାଯକଃ। ନାରାଯଣୋ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ବ୍ରହ୍ମା ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ ।। ୪୭.

ସୋମନାଥ, ସିଦ୍ଧେଶ, କପର୍ଦ୍ଦିଶ, ବିନାୟକ, ନାରାୟଣ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମ—

ମାର୍କଣ୍ଡେଯେଶଃ କୌଟୀଶୋ ହ୍ଯଙ୍ଗିରେଶଃ ପିତାମହଃ। ଜନାର୍ଦନୋ ମଙ୍ଗଲା ଚ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଉତ୍ତମଃ ।। ୪୭.

ମାର୍କଣ୍ଡେୟେଶ, କୌଟୀଶ, ଅଙ୍ଗିରେଶ, ପିତାମହ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମଙ୍ଗଳା ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ—

ଇତ୍ଯାଦିଵ୍ଯକ୍ତରୂପେଣ ସ୍ଥିତଶ୍ଚାଦିଗଦାଧରଃ। ହେତିର୍ଯୋ ରାକ୍ଷସସ୍ତସ୍ମିନ୍ହତେ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପୁରଂ ଗତଃ ।। ୪୭.

ଏପରି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରକଟ ରୂପରେ ଆଦିଗଦାଧର ବସିଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଏଠାରେ ରାକ୍ଷସ ହେତି ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ଧାମକୁ ଫେରିଗଲେ।

ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ ରୁଦ୍ରାଦ୍ଯୈଃ କାରିତେ ନିଶ୍ଚଲେଽସୁରେ । ତୁଷ୍ଟାଵାଦ୍ଯଗଦାପାଣିଂ ଵେଧା ହର୍ଷେଣ ନିର୍ଵୃତଃ ।। ୪୭.

ବ୍ରହ୍ମା ଓ ରୁଦ୍ର ଆଦି ସହ ଏହି ଅସୁରକୁ ଅଚଳ କରିଥିବାବେଳେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆନନ୍ଦରେ ଆଦିଗଦାପାଣିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ।। ଗଦାଧରଂ ଵ୍ଯପଗତକାଲକଲ୍ମଷଂ ଗଯାଗତଂ ଵିଦିତଗୁଣଂ ଗୁଣାତିଗମ୍। ଗୁହାଗତଂ ଗିରିଵରଗୌରଗେହଗଂ ଗଣାର୍ଚ୍ଚିତଂ ଵରଦମହଂ ନମାମି ।। ୪୭.

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ— "ମୁଁ ଗଦାଧରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଉଛି, ଯିଏ କାଳର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ, ଗୟାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଗୁଣ ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି, ଗୁଣକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ଗୁହାରେ ବସିଛନ୍ତି, ବଡ଼ ପର୍ବତର ଗୃହରେ ବାସ କରନ୍ତି, ଗଣମାନେ ଯାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ଏବଂ ଯିଏ ଭକ୍ତମାନେକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି।"

ଅହଃଶ୍ରିଯଂ ତ୍ରିଦଶଗଣାଦିସୁଶ୍ରିଯଂ ଭଵଶ୍ରିଯଂ ଦିତିଭଵଦାରଣଶ୍ରିଯମ୍। କଲିଶ୍ରିଯଂ କଲିମଲମର୍ଦନଶ୍ରିଯଂ ଗଦାଧରଂ ନୌମି ତମାଶ୍ରିତଶ୍ରିଯମ୍ । ୪୭.

ମୁଁ ଗଦାଧରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ, ଯାହାଙ୍କର ମହିମା ଦିନରେ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସମୃଦ୍ଧିରେ, ଦାନବ ନାଶରେ, ଅପରାଧ ଦାହନରେ, କଳିଯୁଗରେ, ପାପ ଦମନରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀର ଆଶ୍ରୟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ।

ଦୃଢାଦୄଢଂ ପରିଵୃଢଗାଢସଂସ୍ତୁତଂ କାମାଦ୍ଭୁତଂ ସୁଦୃଢମରୂଢିରୂଢିଗମ୍। ତମାଢ୍ଯଗଂ ଦୃଢଦୁରିତାଦ୍ଯଢୌକିତଂ ସ୍ଵଢୌକୃତଂ ଦୃଢତରଗୋତ୍ରସୂକ୍ତିଭମ୍ ।। ୪୭.

ମୁଁ ସେଉଁଠି ଥିବା ଦୃଢ଼, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବହୁତ ପ୍ରଶଂସିତ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାମନା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ଅଟୁଟ, ଉଚ୍ଚତାକୁ ଅଗ୍ରସର, ଧନୀ, ଗଭୀର ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର କରୁଥିବା, ନିଜେ ନିଜେ ଉପସ୍ଥିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଂଶର ଗୌରବ ଗାଇଯାଉଥିବା ଠାକୁରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେଁ।

ଵିଦେହକଂ କରଣକଲାଵିଵର୍ଜିତଂ ଵିଜନ୍ମକଂ ଦିଵକରଵେଦିଭୂଷିତମ୍। ଗଦାଧରଂ ଧ୍ଵନିମୁଖଵର୍ଜିତଂ ପରଂ ନମାମ୍ଯହଂ ସତତ ମନାଦିମୀଶ୍ଵରଂ ହରିମ୍ ।। ୪୭.

ମୁଁ ସଦା ପ୍ରଭୁ ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ, ଯିଏ ଦେହରୁ ପାରେ, କାର୍ଯ୍ୟର କଳା ରହିତ, ଜନ୍ମରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ବେଦିରେ ଶୋଭିତ, ଗଦାଧର, ଶବ୍ଦର ସୀମାରୁ ଦୂର, ଏବଂ ସନାତନ।

ମନୋଽତିଗଂ ମତିଗତିଵର୍ଜିତଂ ପରଂ ସଦାଦ୍ଵଯଂ ସ୍ତୁତିଶିରସି ସଂସ୍ତୁତଂ ବୁଧୈଃ। ଚିଦାତ୍ମକଂ କଲିଗତକାରଣାତିଗଂ ଗଦାଧରଂ ହୃଦଯଗତଂ ନମାମି ତମ୍ ।। ୪୭.

ମୁଁ ଗଦାଧରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ, ଯିଏ ମନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିର ଗତିରୁ ଦୂରେ, ସଦା ଏକମାତ୍ର, ପଣ୍ଡିତମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତିରେ ଯାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସନ୍ତି, ଚେତନାର ସ୍ୱରୂପ, କଳିଯୁଗର କାରଣକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ହୃଦୟରେ ବସିଛନ୍ତି।

ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ।। ଦେଵୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ବ୍ରହ୍ମଣୈଵଂ ସ୍ତୁତଶ୍ଚାଦିଗଦାଧରଃ । ଊଚେ ଵରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ଵରଂ ବ୍ରହ୍ମା ତମବ୍ରଵୀତ୍ ।। ୪୭.

ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ଏଭଳି ଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଦେବମାନେ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ସେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଁ।' ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ଶିଲାଯାଂ ଦେଵରୂପିଣ୍ଯାଂ ନ ତିଷ୍ଠାମସ୍ତ୍ଵଯା ଵିନା। ସ୍ଥାସ୍ଯାମୋଽତ୍ର ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ନିତ୍ଯଂ ଵ୍ଯକ୍ତାଦିରୂପିଣା ।। ୪୭.

ପାହାଡ଼ ଶିଳାରେ ଦେବତା ସ୍ୱରୂପରେ ତୁମ ବିନା ଆମେ ରହିପାରିବୁ ନାହିଁ; ଆମେ ଏଠି ସଦା ତୁମ ସହିତ, ପ୍ରକାଶିତ ଆଦି ସ୍ୱରୂପରେ ରହିବା।

ଏଵମସ୍ତୁ ଶ୍ରିଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସ୍ଥିତଶ୍ଚାଦିଗଦାଧରଃ। ଲୋକାନାଂ ରକ୍ଷଣାର୍ଥାଯ ଜଗତାଂ ମୁକ୍ତିହେତଵେ। ସୁଵ୍ଯକ୍ତଃ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷୋ ଜନାର୍ଦନ ଇତି ଶ୍ରୁତଃ ।। ୪୭.

ଏହିପରି ହେଉ। ଶ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ ଆଦି ଗଦାଧର ସେଠାରେ ରହିଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେବା ପାଇଁ, ପ୍ରକାଶିତ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଭାବେ, ଯାହାକୁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବୋଲି ଡାକାଯାଏ।

ଵେଦୈରଗମ୍ଯା ଯା ମୂର୍ତ୍ତିରାଦିଭୂତା ସନାତନୀ। ସୁଵ୍ଯକ୍ତା ଶ୍ଵେତକଲ୍ପେ ସା ଭଵିଷ୍ଯତି ତଥା ପୁନଃ। ଵାରାହକଲ୍ପେ ହ୍ଯଵ୍ଯକ୍ତା ଵ୍ଯକ୍ତିମପ୍ଯଗମତ୍ପୁରା ।। ୪୭.

ଯେ ସ୍ୱରୂପ ସନାତନ ଏବଂ ଆଦି, ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଅଗୋଚର, ସେ ଶ୍ୱେତ କଳ୍ପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ, ଏବଂ ପୁନି ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ। ବାରାହ କଳ୍ପରେ ସେ ଅପ୍ରକାଶିତ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲେ।

ସନ୍ତାରଣାଯ ଲୋକାନାଂ ଦେଵାନାଂ ରକ୍ଷଣାଯ ଚ। ଗଯାଶିରସି ସୁଵ୍ଯକ୍ତୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ ।। ୪୭.

ଲୋକମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଏବଂ ଦେବମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଗୟା ଶିର ଉପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ। ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଯେ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ଦେଵମାଦିଗଦାଧରମ୍। କୁଷ୍ଠରୋଗାଦିନିର୍ମ୍ମୁକ୍ତା ଯାସ୍ଯନ୍ତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍ ।। ୪୭.

ଯେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବେ, ସେମାନେ କୁଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ ଏବଂ ହରିଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯିବେ।

ଯେ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ଦେଵମାଦିଗଦାଧରମ୍। ତେ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଧନଂ ଧାନ୍ଯମାଯୁରାରୋଗ୍ଯମେଵ ଚ ।। ୪୭.

ଯେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବେ, ସେମାନେ ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ।

କଲତ୍ରପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଦିଗୁଣକୀର୍ତ୍ତିସୁଖାନି ଚ। ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯେ ନମସ୍ଯନ୍ତି ରାଜ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମପୁରଂ ତଥା। ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଵ୍ରଜେଯୁଃ ସତତଂ ପୁଣ୍ଯପୁଞ୍ଜଫଲଂ ନରାଃ ।। ୪୭.

ଯେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜନାନୀ, ପୁଅ, ନାତି, ଗୁଣ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ସୁଖ ଲାଭ କରିବେ; ରାଜ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମାପୁରୀ ମଧ୍ୟ ପାଇବେ, ଏବଂ ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗି ସଦା ଆଗକୁ ବଢ଼ିବେ।

ଗନ୍ଧଦାନେନ ଗନ୍ଧାଢ୍ଯଃ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ପୁଷ୍ପଦାନତଃ। ଧୂପଦାନେନ ରାଜ୍ଯାପ୍ତିର୍ଦୀପାଦ୍ଦୀପ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ।। ୪୭.

ଗନ୍ଧ ଦାନ କଲେ ଗନ୍ଧରେ ଧନୀ ହେବେ; ପୁଷ୍ପ ଦାନ କଲେ ସୌଭାଗ୍ୟ ମିଳିବ; ଧୂପ ଦାନ କଲେ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ ହେବ; ଦୀପ ଦାନ କଲେ ତେଜ ମିଳିବ।

ଧ୍ଵଜଦାନାତ୍ପାପହାନିର୍ଯାତ୍ରାକୃଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକଭାକ୍। ଶ୍ରାଦ୍ଧପିଣ୍ଡପ୍ରଦୋ ଯସ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣୁଂ ନେଷ୍ଯତି ଵୈ ପିତୄନ୍ ।। ୪୭.

ଧ୍ୱଜ ଦାନ କଲେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ; ଯିଏ ଯାତ୍ରା କରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ପାଏ; ଯିଏ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯିବ।

ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯେ ନମସ୍ଯନ୍ତି ସତୋତ୍ରେଣାଦିଗଦାଧରମ୍। ସ୍ତୋଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ପିତୄନ୍ନେଷ୍ଯନ୍ତି ମାଧଵମ୍। ଶିଵୋଽପି ପରଯା ପ୍ରୀତ୍ଯା ତୁଷ୍ଟାଵାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସତ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ପୂଜା ପରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ମାଧବଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯିବେ; ଶିବ ମଧ୍ୟ ପରମ ପ୍ରେମରେ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।

ଅଵ୍ଯକ୍ତରୂପୋ ଯୋ ଦେଵୋ ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠାଦିରୂପତଃ । ଫଲ୍ଗୁତୀର୍ଥାଦିରୂପେଣ ନମାମ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯିଏ ଦେବତା ଅପ୍ରକାଶିତ ସ୍ୱରୂପରେ, ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୂପରେ, ଫଳ୍ଗୁ ତୀର୍ଥ ଓ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥର ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ, ସେଇ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେଁ।

ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତସ୍ଵରୂପେଣ ପଦରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତଃ। ମୁଖଲିଙ୍ଗାଦିରୂପେଣ ନମାମ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯିଏ ପ୍ରକାଶିତ ଓ ଅପ୍ରକାଶିତ ଦୁହିଁ ସ୍ୱରୂପରେ, ପଦର ରୂପରେ, ମୁଖ ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନର ରୂପରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଇ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେଁ।

ଅଵ୍ଯକ୍ତରୂପୋ ଯୋ ଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନସ୍ଵରୂପତଃ। ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠେ ସ୍ଵଯଂ ଜାତୋ ନାମାମ୍ଯାଦିଗଦା ଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯିଏ ଦେବତା ଅପ୍ରକାଶିତ ସ୍ୱରୂପରେ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସ୍ୱରୂପରେ, ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠରେ ନିଜେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେଇ ଆଦି ଗଦାଧରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେଁ।

ଶିଲାଯାଂ ଦେଵରୂପିଣ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିଃ ସୁରୈଃ। ପୂଜିତଂ ସତ୍କୃତଂ ଦେଵୈସ୍ତଂ ନମାମି ଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯେଉଁ ଦେବତା ଦିବ୍ୟ ଶିଳାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରି ଆଦର କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ।

ଯଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୂଜଯିତ୍ଵା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ । ଶ୍ରାଦ୍ଧାଦୌ ବ୍ରହ୍ମଲୋକାପ୍ତିର୍ନମାମ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଛୁଇଁ, ପୂଜା କରି ଓ ନମସ୍କାର କରି, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଆଦିରେ ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ, ସେଇ ଆଦିଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ମହଦାଦେଶ୍ଚ ଜଗତୋ ଵ୍ଯକ୍ତସ୍ଯୈକଂ ହି କାରଣମ୍। ଅଵ୍ଯକ୍ତଜ୍ଞାନରୂପଂ ତଂ ନମାମ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରପଞ୍ଚର ମୂଳ କାରଣ ଯିଏ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଜ୍ଞାନର ରୂପ ଯିଏ, ସେଇ ଆଦିଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ଦେହେନ୍ଦ୍ରିଯମନୋବୁଦ୍ଧିପ୍ରାଣାହଙ୍କାରଵର୍ଜିତମ୍। ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵପ୍ନଵିନିର୍ମୁକ୍ତଂ ନମାମ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯିଏ ଦେହ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ପ୍ରାଣ ଓ ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ, ଜାଗ୍ରତ ଓ ସ୍ୱପ୍ନ ଅବସ୍ଥାରୁ ଅଲଗା, ସେଇ ଆଦିଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ନିତ୍ଯାନିତ୍ଯଵିନିର୍ମୁକ୍ତଂ ସତ୍ଯମାନନ୍ଦମଵ୍ଯଯମ୍। ତୁରୀଯଂ ଜ୍ଯୋତିରାତ୍ମାନଂ ନମାମ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ ।। ୪୭.

ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଓ ଅନିତ୍ୟ ଦୁହିଁରୁ ମୁକ୍ତ, ସତ୍ୟ, ଆନନ୍ଦ, ଅବିନାଶୀ, ଚତୁର୍ଥ ଅବସ୍ଥା ଓ ଜ୍ଵଳମାନ ଆତ୍ମା, ସେଇ ଆଦିଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ଏଵଂ ସ୍ତୁତୋ ମହେଶେନ ପ୍ରୀତୋ ହ୍ଯାଦିଗଦାଧରଃ। ସ୍ଥିତୋ ଦେଵଃ ଶିଲାଯାଂ ସ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈର୍ଦୈଵତୈଃ ସହ ।। ୪୭.

ଏଭଳି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି ପାଇ ସେଇ ଆଦିଗଦାଧାରୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ଓ ଦେବତା ଶିଳାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହିତ ବସିଲେ।