ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଦତ୍ତସ୍ତେ ନ ନିରାକର୍ତ୍ତୁଂ ଶକ୍ଯୋ ଦେଵଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ। ତସ୍ମାଦନ୍ଯଂ ଵରଂ ବ୍ରୂହି ଯତୋ ଧର୍ମ୍ମସ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତିଃ ।। ୪୫.

ତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ଶାପ ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ହଟାଇପାରିବେ ନାହିଁ । ତେଣୁ ଧର୍ମ ରହିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଦାନ ମାଗ ।

ଭଵେଦ୍ଵୈ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵେଦୋକ୍ତସ୍ଯ ଶୁଭଵ୍ରତେ। ଦେଵାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵାନ୍ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାବ୍ରଵୀତ୍ ।। ୪୫.

ତିନି ଲୋକରେ ବେଦରେ ଦେବତାମାନେ କହିଥିବା କଥା ସଠିକ ହେଲା । ଦେବତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଧର୍ମବ୍ରତା ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ।

ଭର୍ତ୍ତୁଃ ଶାପାନ୍ମୋଚଯିତୁଂ ନ ଶକ୍ତାଶ୍ଚ ଯଦାମରାଃ। ମହ୍ଯଂ ଵରଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛଧ୍ଵମେଵଂଵିଧମନୁତ୍ତମମ୍ ।। ୪୫.

ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଶାପରୁ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ମୁକ୍ତ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ । ଏହିପରି ଅପୂର୍ବ ଏକ ବର ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ ।

ଶିଲାହଂ ହି ଭଵିଷ୍ଯାମି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ପାଵନୀ ଶୁଭା। ନଦୀନଦସରସ୍ତୀର୍ଥଦେଵାଦିଭ୍ଯୋଽତିପାଵନୀ ।। ୪୫.

ମୁଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଏକ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ଶିଳା ହେବି, ଯାହା ନଦୀ, ନାଳା, ସରୋବର, ତୀର୍ଥ ଓ ଦେବତାମାନେଠାରୁ ଅଧିକ ପବିତ୍ର ହେବ ।

ଋଷ୍ଯାଦିଭ୍ଯୋ ମୁନୁଭ୍ଯଶ୍ଚ ମୁଖ୍ଯଦେଵେଭ୍ଯ ଏଵ ଚ। ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଯାନି ଲିଙ୍ଗାନି ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତାତ୍ମକାନ୍ଯପି। ତାନି ତିଷ୍ଠନ୍ତୁ ମଦ୍ଦେହେ ତୀର୍ଥରୂପେଣ ସର୍ଵ୍ଵଦା ।। ୪୫.

ତିନି ଲୋକରେ ଯେଉଁମାନେ ଋଷି, ମୁନି ଓ ପ୍ରଧାନ ଦେବତାଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଯେପରି ହେଉ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସବୁବେଳେ ମୋ ଦେହରେ ତୀର୍ଥ ରୂପେ ରୁହୁ ।

ତୀର୍ଥାନ୍ଯପି ଚ ସର୍ଵ୍ଵାଣି ନକ୍ଷତ୍ରପ୍ରମୁଖାସ୍ତଥା। ତିଷ୍ଠନ୍ତୁ ଦେଵାଃ ସକଲା ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚ ମୁନଯସ୍ତଥା ।। ୪୫.

ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ, ନକ୍ଷତ୍ର ଆଦି ଆରମ୍ଭରୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଦେବୀମାନେ ଓ ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଥାଉ ।

ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ଲକ୍ଷଯିତ୍ଵା ପଦଂ ମଯି। ପଞ୍ଚାଗ୍ନଯଃ କୁମାରାଦ୍ଯା ବହୁରୁପେଣ ସଂସ୍ଥିତାଃ ।। ୪୫.

ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ରୁଦ୍ର, ପଞ୍ଚ ଅଗ୍ନି, କୁମାର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ଉପସ୍ଥିତି ମୋ ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ରଖନ୍ତୁ ।

ମୂର୍ତ୍ତାମୂର୍ତ୍ତସ୍ଵରୂପେଣ ପଦରୂପେଣ ଦେଵତାଃ। ଶିଲାଯାଂ କ୍ରୋଶମାତ୍ରେଣ ମୂର୍ତ୍ତିରୂପାଃ ସ୍ଥିତା ଭୁଵି ।। ୪୫.

ଦେବତାମାନେ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ, ପଦ ରୂପେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଶିଳାରେ ଏକ କ୍ରୋଶ ମାପରେ ପୃଥିବୀରେ ବସି ରହନ୍ତୁ ।

ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵ୍ଵଲୋକଶ୍ଚ ମହାପାତକନାଶିନୀମ୍। ପୂତୋ ଧର୍ମ୍ମାଧିକାରୀ ଚ ଶ୍ରାଦ୍ଧକୃଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକଭାକ୍ ।। ୪୫.

ଏହି ମହାପାପ ନାଶିନୀଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଲୋକ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଧର୍ମରେ ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ।

ଶିଲାସ୍ଥିତେଷୁ ତୀର୍ଥଷୁ ସ୍ନାତ୍ଵା କୃତ୍ଵାଥ ତର୍ପଣମ୍। ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସପିଣ୍ଡକଂ ଯେଷାଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ପ୍ରଯାନ୍ତୁ ତେ ।। ୪୫.

ଏହି ଶିଳାରେ ଥିବା ତୀର୍ଥରେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ତର୍ପଣ ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ ।

ଗଦାଧରୋ ଦୃଶ୍ଯତୀର୍ଥଂ ସର୍ଵ୍ଵତୀର୍ଥୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍। ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତି ଚ ମରିଷ୍ଯନ୍ତି ଯାନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମପୁରୀଂ ନରାଃ। ଵାରାଣସୀ ପ୍ରଯାଗଶ୍ଚ ପୁରୁଷୋତ୍ତମସଂଜ୍ଞକମ୍ ।। ୪୫.

ଗଦାଧର ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବେ ଦେଖାଯିବେ; ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁରୀକୁ ଯିବେ । ବାରାଣସୀ ଓ ପ୍ରୟାଗ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।

ଗଙ୍ଗାସାଗରସଂଜ୍ଞଞ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ତିଷ୍ଠତୁ ଫଲ୍ଗୁନି। ଗଦାଧରାଧିଷ୍ଠିତଂ ତତ୍ସର୍ଵ୍ଵତୀର୍ଥୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍। ମୁକ୍ତିର୍ଭଵେତ୍ ପିତୄଣାଂ ଚ ମୃତାନାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧତଃ ସଦା ।। ୪୫.

ଫାଲ୍ଗୁନୀରେ ଗଙ୍ଗାସାଗର ନାମକ ସ୍ଥାନ ସଦା ରହୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଗଦାଧର ବସିଛନ୍ତି, ସେଠା ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ । ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ପିତୃମାନେ ସଦା ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି ।

ଜରାଯୁଜାଣ୍ଡଜା ଵାପି ସ୍ଵେଦଜା ଵାପି ଚୋଦ୍ଭିଦଃ। ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦେହଂ ଶିଲାଯାନ୍ତେ ଯାନ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ଵରୂପତାମ୍ ।। ୪୫.

ଯେଉଁମାନେ ଜରାୟୁ, ଡିମ୍ବ, ଘମ୍, ବା ଚାରାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବେ, ସେମାନେ ଶିଳାର ଶେଷରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କଲେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରୂପକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ ।

ଯଥାର୍ଚ୍ଚିତେ ହରୌ ସର୍ଵ୍ଵେ ଯଜ୍ଞାଃ ପୂର୍ଣା ଭଵନ୍ତି ହି। ତଥା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତର୍ପଣଞ୍ଚ ସ୍ନାନଂ ଚାକ୍ଷଯମସ୍ତ୍ଵିହ ।। ୪୫.

ଯେପରି ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହୁଏ, ସେପରି ଏଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ତର୍ପଣ ଓ ସ୍ନାନ ଅକ୍ଷୟ ହେଉ ।

ମମ ଦେହେ ସୁରେଶାନାଂ ଯେ ଜପନ୍ତି ଶ୍ରୁତାଦିକମ୍। ଅଚିରେଣାପି ତେ ସିଦ୍ଧାଃ ସିଦ୍ଧିଭାଜୋ ଭଵନ୍ତୁ ଵୈ ।। ୪୫.

ମୋ ଦେହରେ ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତୁ ।

ପିତୄଣାଂ କୁଲସାହସ୍ରମାତ୍ମନା ସହିତଂ ନରଃ। ଶ୍ରାଦ୍ଧାଦିନା ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ନଯେଦ୍‌ଧ୍ରୁଵମ୍ ।। ୪୫.

ଏକ ମଣିଷ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ନିଜ ପିତୃମାନେ ସହିତ ହଜାର ହଜାର କୁଳ ଉଦ୍ଧାର କରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯିବେ ।

ଯାଵତ୍ଯୋ ହି ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠା ଗଙ୍ଗାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ହ୍ରଦାଃ ଶୁଭାଃ। ସମୁଦ୍ରାଦ୍ଯାଃ ସରୋମୁଖ୍ଯା ମାନସାଦ୍ଯାଃ ସୁରେଶ୍ଵରାଃ। ନୃଣାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିଦଧତୋ ମୁକ୍ତଯେ ନିଵସନ୍ତୁ ମେ ।। ୪୫.

ଗଙ୍ଗା ଆଦି ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀ, ପବିତ୍ର ହ୍ରଦ, ସମୁଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ ରହୁଥିବା ମାନସ ଆଦି ସମସ୍ତ ହ୍ରଦ, ଯେଉଁମାନେ ମଣିଷ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ବସନ୍ତୁ ।

ଶରୀରେଣ ସମାଯାନ୍ତୁ କ୍ଵଚିନ୍ନୋ ଯାନ୍ତୁ ଦେଵତାଃ। ଏକୋ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତ୍ରିଧାମୂର୍ତ୍ତିର୍ଯାଵତ୍ସଙ୍କୀର୍ତ୍ଯତେ ବୁଧୈଃ ।। ୪୫.

ଦେବତାମାନେ ଦେହ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ କିମ୍ବା କେବେ ଯାଆନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଦ୍ୱାନମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତିନି ରୂପରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ।

ତାଵଚ୍ଛିଲାଯାଂ ସର୍ଵ୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି ସହ ଦୈଵତୈଃ। ସଦା ତିଷ୍ଠନ୍ତୁ ମୁନଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵ୍ଵାଣାଂ ଗଣାଶ୍ଚ ଯେ ।। ୪୫.

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ, ଦେବତା, ମୁନି ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଏହି ଶିଳାରେ ସଦା ରୁହନ୍ତୁ ।

ସର୍ଵ୍ଵଦେଵସ୍ଵରୂପା ଚ ନାମେଯଂ ଦେଵରୂପିଣୀ। ଯାଵତ୍ତିଷ୍ଠତି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ତାଵତ୍ତିଷ୍ଠତୁ ଵୈ ଶିଲା। ମମ ଦେହେଽଶ୍ମରୂପେ ଚ ଯେ ଜପନ୍ତି ତପନ୍ତି ଚ ।। ୪୫.

ଏହି ପାଷାଣଟି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ରୂପ ଅଟୁଟ ଅଛି, ଏହାକୁ ଦେବତାମୟୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଯେତେଦିନ ରହିବ, ସେତେଦିନ ଏହି ପାଷାଣ ମଧ୍ୟ ରହୁ। ମୋର ପାଷାଣ ଦେହରେ କିମ୍ବା ଏହି ଶିଳାରେ ଯେଉଁମାନେ ଜପ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି—

ଜୁହୋତ୍ଯଗ୍ନୌ ଚ ତେଷାଂ ଵୈ ତଦକ୍ଷଯ୍ଯୋପତିଷ୍ଠତାମ୍ । ଅକ୍ଷଯନ୍ତୁ ଭଵେଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ ଜପହୋମତପାଂସି ଚ। ଶିଲାପର୍ଵ୍ଵତରୂପେଣ ମଯି ତିଷ୍ଠତୁ ସର୍ଵ୍ଵଦା ।। ୪୫.

—ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ମୋ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିରେ ହବନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ହେଉ। ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଜପ, ହୋମ, ତପସ୍ୟା କେବେ ଶେଷ ହେଉନାହିଁ। ମୁଁ ପାଷାଣ ପର୍ବତର ରୂପରେ ସଦା ରହିବି।

ପତିଵ୍ରତାଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵାଃ ପ୍ରୋଚୁଃ ପତିଵ୍ରତାମ୍। ତ୍ଵଯା ଯତ୍ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ସର୍ଵ୍ଵଂ ତଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯସଂଶଯମ୍ ।। ୪୫.

ସତୀ ନାରୀଙ୍କ ଉକ୍ତି ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯାହା ଚାହିଲ, ସେସବୁ ନିଶ୍ଚୟ ହେବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।"

ଗଯାସୁରସ୍ଯ ଶିରସି ଭଵିଷ୍ଯସି ଯଦା ସ୍ଥିରା। ତଦା ପାଦାଦିରୂପେଣ ସ୍ଥାସ୍ଯାମସ୍ତ୍ଵଯି ସୁସ୍ଥିରାଃ। ଵରଂ ଶିଲାଯୈ ଦତ୍ତ୍ଵୈଵଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ଦ୍ଦଧୁଃ ସୁରାଃ ।। ୪୫.

ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଗୟାସୁରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସିବ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ପାଦ ଓ ଅନ୍ୟ ରୂପରେ ତୁମେ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସିବୁ। ଏଭଳି ପାଷାଣକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଶିଲାଯା ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରୃଣୁ ନାରଦ ମୁକ୍ତିଦମ୍। ଯସ୍ଯା ଗାଯନ୍ତି ଦେଵାଶ୍ଚ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵାଃ ।। ୪୬.

ନାରଦ, ଏବେ ମୁଁ ଏହି ପାଷାଣର ମହିମା କହିବି—ଏହା ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଦେବତାମାନେ ଓ ମହାନ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କର ମହିମା ଗାନ କରନ୍ତି।

ଶିଲା ସ୍ଥିତା ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସା ଦେଵରୂପାତିପାଵନୀ। ଵିଚିତ୍ରାଖ୍ଯଂ ଶିଲାତୀର୍ଥଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍ ।। ୪୬.

ଏହି ପାଷାଣ ପୃଥିବୀରେ ଦେବତାର ରୂପ ଏବଂ ଅତି ପବିତ୍ର। ଏହି ପାଷାଣ ନାମରେ 'ବିଚିତ୍ର' ତୀର୍ଥ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ତସ୍ଯାଃ ସଂସ୍ପର୍ଶନାଲ୍ଲୋକାଃ ସର୍ଵେ ହରିପୁରଂ ଯଯୁଃ। ଶୂନ୍ଯେ ଲୋକତ୍ରଯେ ଜାତେ ଶୂନ୍ଯା ଯମପୁରୀ ହ୍ଯଭୂତ୍ ।। ୪୬.

ତାଙ୍କୁ ଛୁଇଁଲେ ସମସ୍ତ ଜଣ ହରିଙ୍କ ଧାମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ତିନି ଲୋକ ଶୂନ୍ୟ ହେବା ପରେ, ଯମଙ୍କ ପୁରୀ ମଧ୍ୟ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା।

ଯମ ଇନ୍ଦ୍ରାଦିଭିର୍ଗତ୍ଵା ଊଚେ ବ୍ରହ୍ମାଣମଦ୍ଭୁତମ୍। ଅଧିକାରଂ ଗୃହାଣାଥ ଯମଦଣ୍ଡଂ ପିତାମହ ।। ୪୬.

ଯମ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ପିତାମହ, ଦୟାକରି ଆପଣ ଯମଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦଣ୍ଡ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।"

ଯମମୂଚେ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵଗୃହେ ଧାରଯସ୍ଵ ତାମ୍। ବ୍ରହ୍ମୋକ୍ତୋ ଧର୍ମରାଜସ୍ତୁ ଗୃହେ ତାଂ ସମଧାରଯତ୍ ।। ୪୬.

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ଯମ, ଏହି ପାଷାଣକୁ ତୁମ ଘରେ ରଖ।" ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଧର୍ମରାଜ ଏହାକୁ ତାଙ୍କ ଗୃହରେ ରଖିଲେ।

ଯମୋଽଧିକାରଂ ସ୍ଵଂ ଚକ୍ରେ ପାପିନାଂ ଶାସନାଦିକମ୍। ଏଵଂଵିଧା ଗୁରୁତରା ଶିଲା ଜଗତି ଵିଶ୍ରୁତା ।। ୪୬.

ଯମ ତାପରେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ପାପୀମାନେ ଉପରେ ଶାସନ ଦେଲେ। ଏଭଳି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଷାଣ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।