ଵରଂ ଚ ଦତ୍ତଵାଂସ୍ତସ୍ମୈ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଯତ୍ତଥା କୃତମ୍। ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରେଣ ସହିତାଂ ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ତାଂ ଦ୍ଵିଜୋଽନଯତ୍ ।। ୪୫.
ଯେପରି ମୁନି କହିଥିଲେ, ସେପରି ଦାନ ଦେଲେ। ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ସହିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ନେଇଗଲେ।
ରେମେ ମୁନିସ୍ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶ୍ରିଯା ସହ। ପାର୍ଵ୍ଵତ୍ଯା ଚ ଯଥା ଶମ୍ଭୁଃ ସରସ୍ଵତ୍ଯା ଯଥା ହ୍ଯଜଃ ।। ୪୫.
ମୁନି ତାଙ୍କ ସହ ଏମିତି ଆନନ୍ଦରେ ରହିଲେ, ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହ, ଶିବ ପାର୍ବ୍ବତୀ ସହ, ବ୍ରହ୍ମା ସରସ୍ୱତୀ ସହ ରହନ୍ତି।
ଜଜ୍ଞେ ପୁତ୍ରଶତଂ ତସ୍ଯାଂ ମରୀଚେର୍ଵିଷ୍ଣୁନୋପମମ୍। ମରୀଚିଃ ଫଲପୁଷ୍ପାର୍ଥଂ ଵନଂ ଗତ୍ଵା ସମାଗତଃ ।। ୪୫.
ସେଠାରୁ ମରୀଚି ଶତପୁତ୍ର ପାଇଲେ, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ। ମରୀଚି ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଆଣିବାକୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ ଏବଂ ପଛରେ ଫେରିଲେ।
ଶ୍ରାନ୍ତଃ କଦାଚିତ୍ତାଂ ପତ୍ନୀମୁଵାଚେତି ପତିଵ୍ରତାମ୍। ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଶଯନସ୍ଥସ୍ଯ ପାଦସଂଵାହନଂ କୁରୁ ।। ୪୫.
ଏକଥର ଥକି ଯାଇ, ସେ ତାଙ୍କ ପତିବ୍ରତା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଖାଇ ଶୋଇବା ପରେ, ମୋର ପାଦ ମାସାଜ୍ କର।'
ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତା ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶଯନସ୍ଥସ୍ଯ ସା ମୁନେଃ। ପାଦସଂଵାହନଂ ଚକ୍ରେ ଘୃତେ ନାଭ୍ଯଜ୍ଯ ତତ୍ପରା ।। ୪୫.
ଧର୍ମ୍ବ୍ରତା ମୁନିଙ୍କୁ 'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି କହି, ସେ ଶୋଇଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ପାଦ ମସାଜ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ସେ ମନ ଲଗାଇ ଘିଅ ଲଗାଇ ମସାଜ କରୁଥିଲେ ।
ନିଦ୍ରାଯମାଣେଽଥ ମୁନୌ ବ୍ରହ୍ମା ତଂ ଦେଶମାଗତଃ। ଇତ୍ଯେଷ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ମନସାର୍ଚ୍ଚଯିତୁଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ।। ୪୫.
ମୁନି ଶୁଇଯାଇଥିବା ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ସେଠାକୁ ଆସିଲେ । ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି ଧର୍ମ୍ବ୍ରତା ମନରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ।
ପାଦସଂଵାହନଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଂ କିଂ ପୂଜ୍ଯୋଽଯଂ ଜଗଦ୍ଗୁରୁଃ। ଇତ୍ଯାକୁଲା ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ମତ୍ଵା ସା ତଂ ଗୁରୋର୍ଗୁରୁମ୍ ।। ୪୫.
ସେ ଭାବିଲେ, 'ମୁଁ ପାଦ ମସାଜ କରି ରହିବି, କି ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜିବି?' ଏହି ଭାବରେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପଡ଼ି, ସେ ଉଠିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କାରଣ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ଗୁରୁଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଗୁରୁ ।
ଅର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯାଦିକଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ସମପୂଜଯତ୍। ସତ୍କୃତାଯାନ୍ତୁ ଶଯ୍ଯାଯାଂ ଵିଶ୍ରାମମକରୋଦଜଃ ।। ୪୫.
ଘରେ ଆସିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଦର ଦେଇ ଧର୍ମ୍ବ୍ରତା ପୂଜା କଲେ । ସମ୍ମାନ ପାଇ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ଶଯ୍ୟାରେ ବିଶ୍ରାମ କଲେ ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଭର୍ତ୍ତା ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ଚ ତଲ୍ପତଃ। ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାମପଶ୍ଯନ୍ସ ଵିପ୍ରଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ଶଶାପ ତାମ୍ ।। ୪୫.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଶଯ୍ୟାରୁ ଉଠିଲେ । ଧର୍ମ୍ବ୍ରତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଇ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ ।
ପାଦସଂଵାହନଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵାଯସ୍ମାଦାଜ୍ଞାଂ ଵିହାଯ ମେ । ଗତାନ୍ଯତ୍ର ତତଃ ପାପାଚ୍ଛାପଦଗ୍ଧା ଶିଲା ଭଵ ।। ୪୫.
ମୋ ଆଜ୍ଞା ଅମାନ୍ୟ କରି ତୁମେ ପାଦ ମସାଜ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟଠାରେ ଗଲା । ଏହି ପାପ ଦ୍ୱାରା ମୋର ଶାପରେ ତୁମେ ପଥର ହେବ ।
ଭର୍ତ୍ରା ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତା ଶପ୍ତା ମରୀଚିଂ ପ୍ରାହ ସା ରୁଷା। ଶଯାନେ ତ୍ଵଯି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମା ତ୍ଵଜ୍ଜନକୋ ଗୁରୁଃ ।। ୪୫.
ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାପିତ ହୋଇ ଧର୍ମ୍ବ୍ରତା କ୍ରୋଧରେ ମରୀଚିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଶୋଇଥିବା ବେଳେ, ବ୍ରହ୍ମା ତୁମର ପିତା ଓ ଗୁରୁ, ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ ।'
ତ୍ଵଯୋତ୍ଥାଯ ହି କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ଵଗୁରୋଃ ପୂଜନଂ ସଦା। ମଯା ତୁ ଧର୍ମ୍ମଚାରିଣ୍ଯା ତଵ କାର୍ଯ୍ଯେ କୃତେ ମୁନେ ।। ୪୫.
'ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜିବା ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ଉଠିବା ଉଚିତ । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ନାରୀ ଭାବେ ତୁମର ସେବା କରୁଥିଲି, ମୁନି ।'
ଅଦୋଷାହଂ ଯତଃ ଶପ୍ତା ତସ୍ମାଚ୍ଛାପଂ ଦଦାମି ତେ। ତ୍ଵଞ୍ଚ ଶାପଂ ମହାଦେଵାଦ୍ଭର୍ତ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସ୍ଯସଂଶଯମ୍ ।। ୪୫.
'ମୋର କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିଲା, ତଥାପି ମତେ ଶାପ ଦେଲେ । ଏହିଠାରୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେଉଛି—ସ୍ୱାମୀ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ମହାଦେବଙ୍କ ଠାରୁ ଶାପ ପାଇବ ।'
ଵ୍ଯାକୁଲଂ ତଂ ପତିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵ୍ଯାକୁଲାଗାତ୍ପ୍ରଜାପତିମ୍। ନତ୍ଵା ଶଯାନଂ ବ୍ରହ୍ମାଣମଗ୍ନିଂ ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଚେନ୍ଧନୈଃ ।। ୪୫.
ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅସ୍ୱସ୍ଥ ଦେଖି ଧର୍ମ୍ବ୍ରତା ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ । ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କଠାରେ ଗଲେ, ଶୁଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଇଂଧନ ଦେଇ ଅଗ୍ନି ଜାଳାଇଲେ ।
ଗାର୍ହପତ୍ଯେ ସ୍ଥିତା ଚକ୍ରେ ତପଃ ପରମଦୁଷ୍କରମ୍। ତଥା ଶପ୍ତୋ ମରୀଚିଶ୍ଚ ତପସ୍ତେପେ ସୁଦାରୁଣମ୍ ।। ୪୫.
ଘର ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ଦଢ଼ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଏହିପରି ଶାପ ଦେଇ ମରୀଚି ମଧ୍ୟ କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ ।
ପତିଵ୍ରତାଯାସ୍ତପସା ମରୀଚେସ୍ତପସା ଯଥା। ଇନ୍ଦ୍ରାଦଯଶ୍ଚ ସନ୍ତପ୍ତା ଗତାସ୍ତେ ଶରଣଂ ହରିମ୍ ।। ୪୫.
ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ଓ ମରୀଚିଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅତି କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ । ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ ।
ଊଚୁଃ କ୍ଷୀରାମ୍ବୂଦୌ ସୁପ୍ତଂ ସନ୍ତପ୍ତାସ୍ତପସା ହରେ। ପତିଵ୍ରତାଯାଶ୍ଚ ମୁନେସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ରକ୍ଷ କେଶଵ ।। ୪୫.
ତପସ୍ୟାରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେମାନେ କ୍ଷୀରସାଗରେ ଶୁଇଥିବା ହରିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'କେଶବ, ପତିବ୍ରତା ଓ ମୁନିଙ୍କ ତପସ୍ୟାରୁ ଏହି ତିନି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କର ।'
ଇନ୍ଦ୍ରାଦୀନାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାଂ ଯଯୌ। ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ପ୍ରବୁଦ୍ଧୋ ଭଗଵାନଜଃ। ଊଚୁର୍ଧର୍ମ୍ମର୍ଵତାଂ ଦେଵା ଅଗ୍ନିସ୍ଥାଂ ତାଂ ସକେଶଵାଃ ।। ୪୫.
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବିଷ୍ଣୁ ଧର୍ମ୍ବ୍ରତାଙ୍କଠାରେ ଗଲେ । ସେହି ସମୟରେ ଅଜନ୍ମା ପ୍ରଭୁ ଜାଗିଲେ, ଦେବତାମାନେ କେଶବ ସହିତ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଧର୍ମ୍ବ୍ରତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ ।
ଅଗ୍ନିମଧ୍ଯେ ତପଃ କର୍ତ୍ତୁଂ କସ୍ଯ ଶକ୍ତିଃ ପତିଵ୍ରତେ। ତ୍ଵଯା କୃତଂ ତତ୍ପରମଂ ସର୍ଵ୍ଵଲୋକଭଯଙ୍କରମ୍ ।। ୪୫.
ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ କେଉଁ ପତିବ୍ରତା ସମର୍ଥ? ତୁମେ ଯେଉଁ କାମ କରିଛ, ଏହା ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଛି ।
ଵରଂ ଵରଯ ଧର୍ମ୍ମଜ୍ଞେ ଅସ୍ମତ୍ତୋ ଯଦଭୀପ୍ସିତମ୍। ଵିଷ୍ଣ୍ଵାଦୀନାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵାନ୍ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାବ୍ରଵୀତ୍ ।। ୪୫.୩୭ ଭର୍ତୃଶାପମଶକ୍ତାହଂ ନିଵର୍ତ୍ତଯିତୁମୋଜସା। ଦତ୍ତୋ ମରୀଚିନା ଶାପୋ ମହ୍ଯଂ ସ ହ୍ଯପଗଚ୍ଛତୁ ।। ୪୫.
ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ, ଆମଠାରୁ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର, ଏକ ଦାନ ମାଗ । ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଧର୍ମ୍ବ୍ରତା କହିଲେ, 'ମୋର ଶକ୍ତିରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଶାପ ହଟାଇପାରିବି ନାହିଁ; ମରୀଚି ଯେଉଁ ଶାପ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ମୋତେ ମୁକ୍ତି ମିଳୁ ।'
ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରୋଚୁରେତାଂ ସୁରାଃ ପୁନଃ । ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତେ ଧର୍ମ୍ମପୁତ୍ରି ଶାପୋଽଯଂ ପରମର୍ଷିଣା ।। ୪୫.
ଧର୍ମ୍ବ୍ରତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ ପୁଣି କହିଲେ, 'ଧର୍ମର କନ୍ୟା, ଏହି ଶାପ ଏକ ମହାର୍ଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଛି ।'
ଦତ୍ତସ୍ତେ ନ ନିରାକର୍ତ୍ତୁଂ ଶକ୍ଯୋ ଦେଵଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ। ତସ୍ମାଦନ୍ଯଂ ଵରଂ ବ୍ରୂହି ଯତୋ ଧର୍ମ୍ମସ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତିଃ ।। ୪୫.
ତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ଶାପ ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ହଟାଇପାରିବେ ନାହିଁ । ତେଣୁ ଧର୍ମ ରହିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଦାନ ମାଗ ।
ଭଵେଦ୍ଵୈ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵେଦୋକ୍ତସ୍ଯ ଶୁଭଵ୍ରତେ। ଦେଵାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵାନ୍ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାବ୍ରଵୀତ୍ ।। ୪୫.
ତିନି ଲୋକରେ ବେଦରେ ଦେବତାମାନେ କହିଥିବା କଥା ସଠିକ ହେଲା । ଦେବତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଧର୍ମବ୍ରତା ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ।
ଭର୍ତ୍ତୁଃ ଶାପାନ୍ମୋଚଯିତୁଂ ନ ଶକ୍ତାଶ୍ଚ ଯଦାମରାଃ। ମହ୍ଯଂ ଵରଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛଧ୍ଵମେଵଂଵିଧମନୁତ୍ତମମ୍ ।। ୪୫.
ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଶାପରୁ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ମୁକ୍ତ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ । ଏହିପରି ଅପୂର୍ବ ଏକ ବର ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଶିଲାହଂ ହି ଭଵିଷ୍ଯାମି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ପାଵନୀ ଶୁଭା। ନଦୀନଦସରସ୍ତୀର୍ଥଦେଵାଦିଭ୍ଯୋଽତିପାଵନୀ ।। ୪୫.
ମୁଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଏକ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ଶିଳା ହେବି, ଯାହା ନଦୀ, ନାଳା, ସରୋବର, ତୀର୍ଥ ଓ ଦେବତାମାନେଠାରୁ ଅଧିକ ପବିତ୍ର ହେବ ।
ଋଷ୍ଯାଦିଭ୍ଯୋ ମୁନୁଭ୍ଯଶ୍ଚ ମୁଖ୍ଯଦେଵେଭ୍ଯ ଏଵ ଚ। ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଯାନି ଲିଙ୍ଗାନି ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତାତ୍ମକାନ୍ଯପି। ତାନି ତିଷ୍ଠନ୍ତୁ ମଦ୍ଦେହେ ତୀର୍ଥରୂପେଣ ସର୍ଵ୍ଵଦା ।। ୪୫.
ତିନି ଲୋକରେ ଯେଉଁମାନେ ଋଷି, ମୁନି ଓ ପ୍ରଧାନ ଦେବତାଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଯେପରି ହେଉ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସବୁବେଳେ ମୋ ଦେହରେ ତୀର୍ଥ ରୂପେ ରୁହୁ ।
ତୀର୍ଥାନ୍ଯପି ଚ ସର୍ଵ୍ଵାଣି ନକ୍ଷତ୍ରପ୍ରମୁଖାସ୍ତଥା। ତିଷ୍ଠନ୍ତୁ ଦେଵାଃ ସକଲା ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚ ମୁନଯସ୍ତଥା ।। ୪୫.
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ, ନକ୍ଷତ୍ର ଆଦି ଆରମ୍ଭରୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଦେବୀମାନେ ଓ ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଥାଉ ।
ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ଲକ୍ଷଯିତ୍ଵା ପଦଂ ମଯି। ପଞ୍ଚାଗ୍ନଯଃ କୁମାରାଦ୍ଯା ବହୁରୁପେଣ ସଂସ୍ଥିତାଃ ।। ୪୫.
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ରୁଦ୍ର, ପଞ୍ଚ ଅଗ୍ନି, କୁମାର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ଉପସ୍ଥିତି ମୋ ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ରଖନ୍ତୁ ।
ମୂର୍ତ୍ତାମୂର୍ତ୍ତସ୍ଵରୂପେଣ ପଦରୂପେଣ ଦେଵତାଃ। ଶିଲାଯାଂ କ୍ରୋଶମାତ୍ରେଣ ମୂର୍ତ୍ତିରୂପାଃ ସ୍ଥିତା ଭୁଵି ।। ୪୫.
ଦେବତାମାନେ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ, ପଦ ରୂପେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଶିଳାରେ ଏକ କ୍ରୋଶ ମାପରେ ପୃଥିବୀରେ ବସି ରହନ୍ତୁ ।
ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵ୍ଵଲୋକଶ୍ଚ ମହାପାତକନାଶିନୀମ୍। ପୂତୋ ଧର୍ମ୍ମାଧିକାରୀ ଚ ଶ୍ରାଦ୍ଧକୃଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକଭାକ୍ ।। ୪୫.
ଏହି ମହାପାପ ନାଶିନୀଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଲୋକ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଧର୍ମରେ ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ।