ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ରୂପେଣାନେନ ମାଂ ଭୀରୁ ଵିମୋହଯସି ସୁଵ୍ରତେ । ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମଜୋଽହଂ ଵିଖ୍ଯାତୋ ମରୀଚିର୍ଵ୍ଵେଦପାରଗଃ ।। ୪୫.

'ଏହି ରୂପରେ, ହେ ଭୟଭୀତା, ତୁମେ ମୋତେ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚାଉଛ। ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ, ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ମରୀଚି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।'

ମରୀଚେର୍ଵ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କନ୍ଯା ପ୍ରୋଵାଚ ତଂ ମୁନିମ୍। ଅହଂ ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତା ନାମ ଧର୍ମ୍ମପୁତ୍ରୀ ତପୋଽନ୍ଵିତା ।। ୪୫.

ମରୀଚିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ କନ୍ୟା ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୋର ନାମ ଧର୍ମବ୍ରତା, ମୁଁ ଧର୍ମଙ୍କର ଝିଅ, ଉପବାସରେ ନିଷ୍ଠା।'

ପତିଵ୍ରତାର୍ଥଂ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଚରାମି ପରମଂ ତପଃ। ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାଂ ମରୀଚିସ୍ତାମୁଵାଚ ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵ୍ଵ୍କମ୍ ।। ୪୫.

'ପତିବ୍ରତା ହେବା ପାଇଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉପବାସ କରୁଛି।' ମରୀଚି ସ୍ନେହରେ ଧର୍ମବ୍ରତାଙ୍କୁ କହିଲେ:

ପତିଵ୍ରତା ଦର୍ଶନାନ୍ମେ ଭଵିଷ୍ଯସି ଶୁଭଵ୍ରତେ। ପତିଵ୍ରତେଚ୍ଛଯା ପୃଥ୍ଵୀଂ ଵିଚରାମି ହ୍ଯହର୍ନିଶମ୍ ।। ୪୫.

'ହେ ଶୁଭ୍ରଚରିତ୍ରା, ମୋତେ ଦେଖିଲେ ତୁମେ ପତିବ୍ରତା ହେବ। ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ଚାହିଁ, ମୁଁ ଦିନ ରାତି ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚୁଛି।'

ତ୍ଵଞ୍ଚେତ୍ପତିଵ୍ରତା ଜାତା ଭଜେ ତ୍ଵାଂ ଭଜ ମାଂ ଵରମ୍। ଲୋକେ ନ ତ୍ଵାଦୃଶୀ କନ୍ଯା ମମ ତୁଲ୍ଯୋ ନ ତେ ଵରଃ ।। ୪୫.

'ଯଦି ତୁମେ ପତିବ୍ରତା ହେଉଛ, ତେବେ ମୋତେ ଚୟନ କର, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ନେବି। ଏହି ସଂସାରରେ ତୁମ ପରି କନ୍ୟା ନାହିଁ, ମୋ ପରି ବର ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।'

ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତେ ଧର୍ମ୍ମପତ୍ନୀ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଭଵ ମେଽଧୁନା। ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତା ମୁନିଂ ପ୍ରାହ ଧର୍ମ୍ମଂ ଯାଚଯ ସୁଵ୍ରତ ।। ୪୫.

'ହେ ଧର୍ମବ୍ରତା, ଏବେ ମୋର ସ୍ତ୍ରୀ ହେଉ।' ଧର୍ମବ୍ରତା ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଧର୍ମଙ୍କୁ ପଚାର, ହେ ଶୁଭ୍ରଚରିତ୍ରା।'

ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଧର୍ମ୍ମମଗମନ୍ମୁନିଂ ଧର୍ମୋ ଦଦର୍ଶ ହ। ତେଜଃପୁଞ୍ଜଂ ଵରଂ ନତ୍ଵା ଆସନାର୍ଘ୍ଯାଦିନାର୍ଚ୍ଚଯତ୍ ।। ୪୫.

ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମୁନି ଧର୍ମଙ୍କଠାରେ ଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ତେଜର ଧାରା ଭଳି। ଦାନ ପାଇଁ ଶିର ନମାଇ, ଆସନ ଓ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ।

କିମର୍ତମାଗତଃ ପୃଷ୍ଟୋ ମରୀଚିର୍ଧର୍ମ୍ମମବ୍ରଵୀତ୍। କନ୍ଯାର୍ଥଂ ଭ୍ରମତା ପୃଥ୍ଵୀ ଦୃଷ୍ଟା ତେ କନ୍ଯକା ଵରା । ମହ୍ଯଂ କନ୍ଯାଞ୍ଚ ତାଂ ଦେହି ଶ୍ରେଯସ୍ତଵ ଭଵିଷ୍ଯତି ।। ୪୫.

'କାହିଁକି ଆସିଛ?' ବୋଲି ପଚାରିଲେ। ମରୀଚି ଧର୍ମଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ କନ୍ୟା ଖୋଜୁଥିଲି, ତୁମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କନ୍ୟାକୁ ଦେଖିଛି। ମୋତେ ସେ କନ୍ୟାକୁ ଦିଅ, ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ ହେବ।'

ଅର୍ଘ୍ଯାଦିନା ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଧର୍ମ୍ମଂ ପ୍ରୋଚେ ତଥେତି ତମ୍। ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାଂ ସମାନୀଯ ଦତ୍ତଵାଂସ୍ତାଂ ମରୀଚଯେ ।। ୪୫.

ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଧର୍ମ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ।' ଧର୍ମବ୍ରତାଙ୍କୁ ଆଣି, ତାଙ୍କୁ ମରୀଚିଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।

ଵରଂ ଚ ଦତ୍ତଵାଂସ୍ତସ୍ମୈ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଯତ୍ତଥା କୃତମ୍। ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରେଣ ସହିତାଂ ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ତାଂ ଦ୍ଵିଜୋଽନଯତ୍ ।। ୪୫.

ଯେପରି ମୁନି କହିଥିଲେ, ସେପରି ଦାନ ଦେଲେ। ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ସହିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ନେଇଗଲେ।

ରେମେ ମୁନିସ୍ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶ୍ରିଯା ସହ। ପାର୍ଵ୍ଵତ୍ଯା ଚ ଯଥା ଶମ୍ଭୁଃ ସରସ୍ଵତ୍ଯା ଯଥା ହ୍ଯଜଃ ।। ୪୫.

ମୁନି ତାଙ୍କ ସହ ଏମିତି ଆନନ୍ଦରେ ରହିଲେ, ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହ, ଶିବ ପାର୍ବ୍ବତୀ ସହ, ବ୍ରହ୍ମା ସରସ୍ୱତୀ ସହ ରହନ୍ତି।

ଜଜ୍ଞେ ପୁତ୍ରଶତଂ ତସ୍ଯାଂ ମରୀଚେର୍ଵିଷ୍ଣୁନୋପମମ୍। ମରୀଚିଃ ଫଲପୁଷ୍ପାର୍ଥଂ ଵନଂ ଗତ୍ଵା ସମାଗତଃ ।। ୪୫.

ସେଠାରୁ ମରୀଚି ଶତପୁତ୍ର ପାଇଲେ, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ। ମରୀଚି ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଆଣିବାକୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ ଏବଂ ପଛରେ ଫେରିଲେ।

ଶ୍ରାନ୍ତଃ କଦାଚିତ୍ତାଂ ପତ୍ନୀମୁଵାଚେତି ପତିଵ୍ରତାମ୍। ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଶଯନସ୍ଥସ୍ଯ ପାଦସଂଵାହନଂ କୁରୁ ।। ୪୫.

ଏକଥର ଥକି ଯାଇ, ସେ ତାଙ୍କ ପତିବ୍ରତା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଖାଇ ଶୋଇବା ପରେ, ମୋର ପାଦ ମାସାଜ୍ କର।'

ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତା ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶଯନସ୍ଥସ୍ଯ ସା ମୁନେଃ। ପାଦସଂଵାହନଂ ଚକ୍ରେ ଘୃତେ ନାଭ୍ଯଜ୍ଯ ତତ୍ପରା ।। ୪୫.

ଧର୍ମ୍ବ୍ରତା ମୁନିଙ୍କୁ 'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି କହି, ସେ ଶୋଇଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ପାଦ ମସାଜ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ସେ ମନ ଲଗାଇ ଘିଅ ଲଗାଇ ମସାଜ କରୁଥିଲେ ।

ନିଦ୍ରାଯମାଣେଽଥ ମୁନୌ ବ୍ରହ୍ମା ତଂ ଦେଶମାଗତଃ। ଇତ୍ଯେଷ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ମନସାର୍ଚ୍ଚଯିତୁଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ।। ୪୫.

ମୁନି ଶୁଇଯାଇଥିବା ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ସେଠାକୁ ଆସିଲେ । ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି ଧର୍ମ୍ବ୍ରତା ମନରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ।

ପାଦସଂଵାହନଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଂ କିଂ ପୂଜ୍ଯୋଽଯଂ ଜଗଦ୍ଗୁରୁଃ। ଇତ୍ଯାକୁଲା ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ମତ୍ଵା ସା ତଂ ଗୁରୋର୍ଗୁରୁମ୍ ।। ୪୫.

ସେ ଭାବିଲେ, 'ମୁଁ ପାଦ ମସାଜ କରି ରହିବି, କି ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜିବି?' ଏହି ଭାବରେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପଡ଼ି, ସେ ଉଠିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କାରଣ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ଗୁରୁଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଗୁରୁ ।

ଅର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯାଦିକଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ସମପୂଜଯତ୍। ସତ୍କୃତାଯାନ୍ତୁ ଶଯ୍ଯାଯାଂ ଵିଶ୍ରାମମକରୋଦଜଃ ।। ୪୫.

ଘରେ ଆସିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଦର ଦେଇ ଧର୍ମ୍ବ୍ରତା ପୂଜା କଲେ । ସମ୍ମାନ ପାଇ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ଶଯ୍ୟାରେ ବିଶ୍ରାମ କଲେ ।

ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଭର୍ତ୍ତା ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ଚ ତଲ୍ପତଃ। ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାମପଶ୍ଯନ୍ସ ଵିପ୍ରଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ଶଶାପ ତାମ୍ ।। ୪୫.

ଏହି ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଶଯ୍ୟାରୁ ଉଠିଲେ । ଧର୍ମ୍ବ୍ରତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଇ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ ।

ପାଦସଂଵାହନଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵାଯସ୍ମାଦାଜ୍ଞାଂ ଵିହାଯ ମେ । ଗତାନ୍ଯତ୍ର ତତଃ ପାପାଚ୍ଛାପଦଗ୍ଧା ଶିଲା ଭଵ ।। ୪୫.

ମୋ ଆଜ୍ଞା ଅମାନ୍ୟ କରି ତୁମେ ପାଦ ମସାଜ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟଠାରେ ଗଲା । ଏହି ପାପ ଦ୍ୱାରା ମୋର ଶାପରେ ତୁମେ ପଥର ହେବ ।

ଭର୍ତ୍ରା ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତା ଶପ୍ତା ମରୀଚିଂ ପ୍ରାହ ସା ରୁଷା। ଶଯାନେ ତ୍ଵଯି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମା ତ୍ଵଜ୍ଜନକୋ ଗୁରୁଃ ।। ୪୫.

ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାପିତ ହୋଇ ଧର୍ମ୍ବ୍ରତା କ୍ରୋଧରେ ମରୀଚିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଶୋଇଥିବା ବେଳେ, ବ୍ରହ୍ମା ତୁମର ପିତା ଓ ଗୁରୁ, ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ ।'

ତ୍ଵଯୋତ୍ଥାଯ ହି କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ଵଗୁରୋଃ ପୂଜନଂ ସଦା। ମଯା ତୁ ଧର୍ମ୍ମଚାରିଣ୍ଯା ତଵ କାର୍ଯ୍ଯେ କୃତେ ମୁନେ ।। ୪୫.

'ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜିବା ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ଉଠିବା ଉଚିତ । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ନାରୀ ଭାବେ ତୁମର ସେବା କରୁଥିଲି, ମୁନି ।'

ଅଦୋଷାହଂ ଯତଃ ଶପ୍ତା ତସ୍ମାଚ୍ଛାପଂ ଦଦାମି ତେ। ତ୍ଵଞ୍ଚ ଶାପଂ ମହାଦେଵାଦ୍ଭର୍ତ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସ୍ଯସଂଶଯମ୍ ।। ୪୫.

'ମୋର କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିଲା, ତଥାପି ମତେ ଶାପ ଦେଲେ । ଏହିଠାରୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେଉଛି—ସ୍ୱାମୀ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ମହାଦେବଙ୍କ ଠାରୁ ଶାପ ପାଇବ ।'

ଵ୍ଯାକୁଲଂ ତଂ ପତିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵ୍ଯାକୁଲାଗାତ୍ପ୍ରଜାପତିମ୍। ନତ୍ଵା ଶଯାନଂ ବ୍ରହ୍ମାଣମଗ୍ନିଂ ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଚେନ୍ଧନୈଃ ।। ୪୫.

ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅସ୍ୱସ୍ଥ ଦେଖି ଧର୍ମ୍ବ୍ରତା ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ । ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କଠାରେ ଗଲେ, ଶୁଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଇଂଧନ ଦେଇ ଅଗ୍ନି ଜାଳାଇଲେ ।

ଗାର୍ହପତ୍ଯେ ସ୍ଥିତା ଚକ୍ରେ ତପଃ ପରମଦୁଷ୍କରମ୍। ତଥା ଶପ୍ତୋ ମରୀଚିଶ୍ଚ ତପସ୍ତେପେ ସୁଦାରୁଣମ୍ ।। ୪୫.

ଘର ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ଦଢ଼ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଏହିପରି ଶାପ ଦେଇ ମରୀଚି ମଧ୍ୟ କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ ।

ପତିଵ୍ରତାଯାସ୍ତପସା ମରୀଚେସ୍ତପସା ଯଥା। ଇନ୍ଦ୍ରାଦଯଶ୍ଚ ସନ୍ତପ୍ତା ଗତାସ୍ତେ ଶରଣଂ ହରିମ୍ ।। ୪୫.

ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ଓ ମରୀଚିଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅତି କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ । ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ ।

ଊଚୁଃ କ୍ଷୀରାମ୍ବୂଦୌ ସୁପ୍ତଂ ସନ୍ତପ୍ତାସ୍ତପସା ହରେ। ପତିଵ୍ରତାଯାଶ୍ଚ ମୁନେସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ରକ୍ଷ କେଶଵ ।। ୪୫.

ତପସ୍ୟାରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେମାନେ କ୍ଷୀରସାଗରେ ଶୁଇଥିବା ହରିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'କେଶବ, ପତିବ୍ରତା ଓ ମୁନିଙ୍କ ତପସ୍ୟାରୁ ଏହି ତିନି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କର ।'

ଇନ୍ଦ୍ରାଦୀନାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାଂ ଯଯୌ। ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ପ୍ରବୁଦ୍ଧୋ ଭଗଵାନଜଃ। ଊଚୁର୍ଧର୍ମ୍ମର୍ଵତାଂ ଦେଵା ଅଗ୍ନିସ୍ଥାଂ ତାଂ ସକେଶଵାଃ ।। ୪୫.

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବିଷ୍ଣୁ ଧର୍ମ୍ବ୍ରତାଙ୍କଠାରେ ଗଲେ । ସେହି ସମୟରେ ଅଜନ୍ମା ପ୍ରଭୁ ଜାଗିଲେ, ଦେବତାମାନେ କେଶବ ସହିତ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଧର୍ମ୍ବ୍ରତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ ।

ଅଗ୍ନିମଧ୍ଯେ ତପଃ କର୍ତ୍ତୁଂ କସ୍ଯ ଶକ୍ତିଃ ପତିଵ୍ରତେ। ତ୍ଵଯା କୃତଂ ତତ୍ପରମଂ ସର୍ଵ୍ଵଲୋକଭଯଙ୍କରମ୍ ।। ୪୫.

ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ କେଉଁ ପତିବ୍ରତା ସମର୍ଥ? ତୁମେ ଯେଉଁ କାମ କରିଛ, ଏହା ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଛି ।

ଵରଂ ଵରଯ ଧର୍ମ୍ମଜ୍ଞେ ଅସ୍ମତ୍ତୋ ଯଦଭୀପ୍ସିତମ୍। ଵିଷ୍ଣ୍ଵାଦୀନାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵାନ୍ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାବ୍ରଵୀତ୍ ।। ୪୫.୩୭ ଭର୍ତୃଶାପମଶକ୍ତାହଂ ନିଵର୍ତ୍ତଯିତୁମୋଜସା। ଦତ୍ତୋ ମରୀଚିନା ଶାପୋ ମହ୍ଯଂ ସ ହ୍ଯପଗଚ୍ଛତୁ ।। ୪୫.

ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ, ଆମଠାରୁ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର, ଏକ ଦାନ ମାଗ । ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଧର୍ମ୍ବ୍ରତା କହିଲେ, 'ମୋର ଶକ୍ତିରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଶାପ ହଟାଇପାରିବି ନାହିଁ; ମରୀଚି ଯେଉଁ ଶାପ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ମୋତେ ମୁକ୍ତି ମିଳୁ ।'