ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ପଞ୍ଚକ୍ରୋଶଂ ଗଯାକ୍ଷେତ୍ରଂ କ୍ରୋଶମେକଂ ଗଯାଶିରଃ । ତନ୍ମଧ୍ଯେ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ହିତଂ ନୃଣାମ୍ ।। ୪୪.

'ଗୟାକ୍ଷେତ୍ର ପାଞ୍ଚ କ୍ରୋଶ ଓ ଗୟାଶିର ଏକ କ୍ରୋଶ ହେଉ; ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ।'

ସ୍ନାନାଦିତର୍ପଣଂ କୃତ୍ଵା ପିଣ୍ଡଦାନାତ୍ଫଲାଧିକମ୍। ମହାତ୍ମା ଵୈ ସହସ୍ରଞ୍ଚ କୁଲାନାଂ ଚୋଦ୍ଧରେନ୍ନରଃ ।। ୪୪.

'ଏଠି ସ୍ନାନ, ତର୍ପଣ ଓ ବିଶେଷ କରି ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରି, ଏକ ମହାତ୍ମା ହଜାରଟି ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ।'

ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତସ୍ଵରୂପେଣ ଯୂଯଂ ତିଷ୍ଠତ ସର୍ଵଦା। ଗଦାଧରଃ ସ୍ଵଯଂ ଲୋକାଦ୍ଭୂଯାତ୍ସର୍ଵାଘନାଶନାତ୍ ।। ୪୪.

'ଆପଣମାନେ ସଦା ଏଠି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ ରୁହନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରି, ଗଦାଧର ନିଜେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ବ୍ୟାପି ରୁହନ୍ତୁ।'

ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସପିଣ୍ଡକଂ ଯେଷାଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ପ୍ରଯାନ୍ତୁ ତେ। ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକଂ ପାପଂ ଵିନଶ୍ଯତୁ ଚ ସେଵିନାମ୍ ।। ୪୪.

'ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠି ପିଣ୍ଡ ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯିବ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତୁ; ଏଠି ସେବା କରୁଥିବାମାନେ ଯେଉଁମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉ।'

ନୈମିଷଂ ପୁଷ୍କରଂ ଗଙ୍ଗା ପ୍ରଯାଗଶ୍ଚାଵିମୁକ୍ତିକମ୍। ଏତାନ୍ଯନ୍ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଦିଵି ଭୁଵ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷତଃ। ସମାଯାନ୍ତୁ ସଦା ନୄଣାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତୁ ହିତଂ ସୁରାଃ ।। ୪୪.

'ନୈମିଷ, ପୁଷ୍କର, ଗଙ୍ଗା, ପ୍ରୟାଗ ଓ ଅବିମୁକ୍ତିକ, ଏବଂ ଦିବ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତୀର୍ଥମାନେ ସଦା ଏଠିକୁ ଆସନ୍ତୁ ଓ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ, ହେ ଦେବମାନେ।'

କିଂ ବହୂକ୍ତ୍ଯା ସୁରଗଣା ଯୁଷ୍ମାସ୍ଵେକାପି ଦେଵତା। ଚେନ୍ନ ତିଷ୍ଠେଦହଂ ଚାପି ସମଯଃ ପ୍ରତିପାଲ୍ଯତାମ୍ ।। ୪୪.

'ଏଠି ଅଧିକ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ହେ ଦେବମାନେ; ଆପଣମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଯଦି ଏକ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ଏଠି ରୁହିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଠି ରହିବି ନାହିଁ; ଏହି ଚୁକ୍ତି ରକ୍ଷା କରାଯାଉ।'

ଗଯାସୁରଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରୋଚୁର୍ଵିଷ୍ଣ୍ଵାଦଯଃସୁରାଃ। ତ୍ଵଯା ଯତ୍ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ସର୍ଵ୍ଵଂ ତଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯସଂଶଯମ୍ ।। ୪୪.

ଗୟାସୁରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ କହିଲେ: 'ତୁମେ ଯାହା ଅନୁରୋଧ କରିଛ, ସେ ସବୁ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ।'

ଅସ୍ମତ୍ପାଦାନର୍ଚ୍ଚଯିତ୍ଵା ଯାସ୍ଯନ୍ତି ପରମାଂ ଗତିମ୍। ଦେଵୈର୍ଦତ୍ତଵରୋ ଦୈତ୍ଯୋ ହର୍ଷିତୋ ନିଶ୍ଚଲୋଽଭଵତ୍ ।। ୪୪.

ମୋ ପାଦ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ। ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ ଦାନବଟିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ଓ ଅଚଳ ହେଲା।

ସ୍ଥିତେଷୁ ଚୈଵ ଦେଵେଷୁ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦାଵଜଃ। ଗ୍ରାମାଂଶ୍ଚ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତ୍ପଞ୍ଚକ୍ରୋଶୀଂ ଗଯାଂ ତଥା। ଗୃହାନ୍କୃତ୍ଵା ଦଦୌ ଦିଵ୍ଯାନ୍ସର୍ଵ୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତାନ୍ ।। ୪୪.

ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଥିବାବେଳେ, ଅଜଜନ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ପାଞ୍ଚ କ୍ରୋଶ ଆକାରର ପଚାନ୍ନଟି ଗାଁ ଓ ଗୟା ଦେଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଘର ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।

କାମଧେନୁଂ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷଂ ପାରିଜାତାଦିକାଂସ୍ତରୂନ୍। ମହାନଦୀଂ କ୍ଷୀରଵହାଂ ଘୃତକୁଲ୍ଯାସ୍ତଥୈଵ ଚ ।। ୪୪.

ସେ କାମଧେନୁ ଗାଈ, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ, ପାରିଜାତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଗଛ, ଦୁଧ ବହାଉଥିବା ବଡ଼ ନଦୀ ଓ ଘୃତର ଝରଣା ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।

ମଧୁଶ୍ରଵାଂ ମଧୁକୁଲ୍ଯାଂ ଦଧ୍ଯାଦ୍ଯାଢ୍ଯସରାଂସି ଚ। ସୁଵର୍ଣଦୀର୍ଘିକାଂ ଚୈଵ ବହୂନନ୍ନାଦିପର୍ଵ୍ଵତାନ୍ ।। ୪୪.

ମଧୁ ଭରିଥିବା ଝରଣା, ମଧୁର ନାଳା, ଦହି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରସିଳା ଖାଦ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହ୍ରଦ, ସୁନାର ଦୀଘି ଓ ଅନେକ ଖାଦ୍ୟ-ଅନ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।

ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯଫଲାଦୀଂଶ୍ଚ ସର୍ଵ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମା ସୃଜନ୍ଦଦୌ। ନ ଯାଚଯଧ୍ଵଂ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରା ଅନ୍ଯାନୁକ୍ତ୍ଵା ଦଦାଵଜଃ ।। ୪୪.

ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ, ଭୋଜ୍ୟ, ଫଳ ଓ ଏହାଦିକୁ ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟି କରି ଦେଲେ। 'ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଆଉ କିଛି ଚାହିଁବେ ନାହିଁ,' ବୋଲି ଅଜଜନ୍ମା କହି ଦେଲେ।

ଦତ୍ତ୍ଵା ଯଯୌ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ନତ୍ଵା ହ୍ଯାଦିଗଦାଧରମ୍ । ଧର୍ମ୍ମାରଣ୍ଯେ ତତ୍ର ଧର୍ମ୍ମଂ ଯାଜଯିତ୍ଵା ଯଯାଚିରେ ।। ୪୪.

ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଗଲେ, ଆଦି ମନ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେଠାରେ ଧର୍ମ ଅରଣ୍ୟରେ ଧର୍ମ ଯଜ୍ଞ କରି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଲେ।

ଧର୍ମ୍ମଯାଗେ ଚ ଲୋଭାଦ୍ଵୈ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ଧନାଦିକମ୍। ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ସମାଗତ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାଂସ୍ତାଞ୍ଛଶାପ ହ ।। ୪୪.

ଧର୍ମ ଯଜ୍ଞରେ ଲୋଭବଶତଃ ସେମାନେ ଧନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ଆସି ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।

କୃତଵନ୍ତୋ ଯତୋ ଲୋଭଂ ମଦ୍ଦତ୍ତେଷ୍ଵଖିଲେଷ୍ଵପି। ତସ୍ମାଦୃଣାଧିକା ଯୂଯଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ସଦା ଦ୍ଵିଜଃ ।। ୪୪.

ମୋର ଦିଆ ସମସ୍ତ ଦାନ ଉପରେ ତୁମେ ଲୋଭ କରିଛ, ଏହିକାରଣରୁ ତୁମେ ସଦା ଋଣରେ ରହିବା।

ଯୁଷ୍ମାକଂ ସ୍ଯାଦ୍ଵାରିଵହା ନଦୀ ପାଷାଣପର୍ଵ୍ଵତାଃ। ନଦ୍ଯାଦଯୋ ଵାରିଵହା ମୃନ୍ମଯାଶ୍ଚ ଯଥା ଗୃହାଃ ।। ୪୪.

ତୁମ ପାଇଁ ନଦୀମାନେ ଜଳଶୂନ୍ୟ ହେବ, ପାହାଡ଼ମାନେ ପଥରର ହେବ। ନଦୀ ଓ ଏହାଦିକୁ କେବଳ ପାଣି ବହିବ, ଘରମାନେ ମାଟିର ହେବ।

କାମଧେନୁଃ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷୋ ମଲ୍ଲୋକମୁପତିଷ୍ଠତାମ୍। ଏଵଂ ଶପ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଣା ତେ ପ୍ରାର୍ଥଯନ୍ତୋଽବ୍ରୁଵନ୍ନଜମ୍ ।। ୪୪.

କାମଧେନୁ ଓ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ମୋ ଲୋକକୁ ଆସୁନ୍। ଏଭଳି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପ ପାଇ ସେମାନେ ଅଜଜନ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।

ତ୍ଵଯା ଯଦ୍ଦତ୍ତମଖିଲଂ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଶାପତୋ ଗତମ୍। ଜୀଵନାର୍ଥଂ ପ୍ରସାଦଂ ନୋ ଭଗଵାନ୍କର୍ତ୍ତୁମର୍ହସି ।। ୪୪.

ତୁମେ ଯାହା ଦେଇଥିଲ, ଶାପରେ ସେ ସବୁ ହରାଇଗଲା। ଆମ ଜୀବିକା ପାଇଁ, ଭଗବାନ୍, ଆପଣ ଦୟା କରିବା ଉଚିତ।

ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରୋଵାଚେଦଂ ଦଯାନ୍ଵିତଃ। ତୀର୍ଥୋପଜୀଵିକା ଯୂଯମାଚନ୍ଦ୍ରାର୍କଂ ଭଵିଷ୍ଯଥ ।। ୪୪.

ଏହା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଦୟାରେ ପ୍ରଭୃତ ହୋଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ତୁମେ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୀର୍ଥ ଉପରେ ଜୀବିକା କରିବ।'

ଲୋକାଃ ପୁଣ୍ଯା ଗଯାଯାଂ ଯେ ଶ୍ରାଦ୍ଧିନୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଗାଃ। ଯୁଷ୍ମାନ୍ଯେ ପୂଜଯିଷ୍ଯନ୍ତି ତୈରହଂ ପୂଜିତଃ ସଦା ।। ୪୪.

ପବିତ୍ର ଗୟାରେ ଯେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସଦା ପୂଜିତ ହେଉଛି।

ଆକ୍ରାନ୍ତଂ ଦୈତ୍ଯଜଠରଂ ଧର୍ମ୍ମେଣ ଵିରଜାଦ୍ରିଣା। ନାଭିକୂପସମୀପେ ତୁ ଦେଵୀ ଯା ଵିରଜା ସ୍ଥିତା। ତତ୍ର ପିଣ୍ଡାଦିକଂ କୃତ୍ଵା ତ୍ରିଃସପ୍ତକୁଲମୁଦ୍ଧରେତ୍ ।। ୪୪.

ଧର୍ମ ଏବଂ ବିରଜା ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଦାନବର ଉଦର ଦମିତ ହେଲା। ନାଭିକୁଆ ନିକଟେ ଯେଉଁଠି ବିରଜା ଦେବୀ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ପିଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କରିଲେ, ଏକେଇଶ ପିଢି ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ।

ମହେନ୍ଦ୍ରଗିରିଣା ତସ୍ଯ କୃତୌ ପାଦୌ ସୁନିଶ୍ଚଲୌ। iତତ୍ର ପିଣ୍ଡାଦିକୃତ୍ସପ୍ତ କୁଲାନ୍ଯୁଦ୍ଧରତେ ନରଃ ।। ୪୪.

ମହେନ୍ଦ୍ର ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ପାଦ ଦୃଢ଼ ହେଲା। ସେଠାରେ ପିଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କରିଲେ, ସାତି ପିଢି ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ।

କଥଂ ଶିଲା ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଯଯାକ୍ରାନ୍ତୋ ଗଯାସୁରଃ । କିଂ ରୂପଂ କିଂ ଚ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତସ୍ଯାଃ କିଂ ଵଦ ନାମ ଚ ।। ୪୫.

କେମିତି ସେଇ ପାଥର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଗୟାସୁର ଦମିତ ହେଲେ? ସେଉଁଥିର ଆକୃତି କଣ, ମହତ୍ତ୍ୱ କଣ, ନାମ କଣ? ମୋତେ କହ।

.ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ।। ଆସୀଦ୍ଧର୍ମ୍ମୋ ମହାତେଜାଃ ସର୍ଵ୍ଵଵିଜ୍ଞାନପାରଗଃ। ଵିଶ୍ଵରୁପା ଚ ତତ୍ପତ୍ନୀ ଭର୍ତ୍ତୃଵ୍ରତପରାଯଣା ।। ୪୫.

ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ଧର୍ମ ନାମକ ଜଣେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ବୀ ଓ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଜୀବନସଂଗିନୀ ବିଶ୍ୱରୂପା, ଯିଏ ସ୍ୱାମୀ ଓ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ।

ତସ୍ଯାଂ ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାଯାସ୍ତୁ କନ୍ଯା ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତା ସତୀ। ସର୍ଵ୍ଵ ଲକ୍ଷଣସମ୍ପନ୍ନା ଲକ୍ଷ୍ମୀରିଵ ଗୁଣାଧିକା ।। ୪୫.

ସେଇ ଧର୍ମ ଓ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ନାରୀଙ୍କୁ ଏକ ଝିଅ ଜନ୍ମିଲା, ସେ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମ ଓ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ, ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଗୁଣରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଠାରୁ ଅଧିକ।

ତସ୍ଯାଂ ଯେ ତୁ ଗୁଣା ହ୍ଯାସଂସ୍ତେ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଜଗତ୍ର୍ତ୍ରଯେ। ଧର୍ମ୍ମୋ ଧର୍ମ୍ମଵ୍ରତାଯାସ୍ତୁ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ମାର୍ଗଯନ୍ ।। ୪୫.

ସେଉଁଠାରେ ଯେଉଁ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ଥିଲେ, ସେମାନେ ତିନି ଲୋକରେ ଅଛନ୍ତି। ଧର୍ମ, ଧର୍ମକୁ ନିଷ୍ଠାରେ ମାନିଥିବା ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଖୋଜି, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଖୋଜିଲେ।

ନାନୁ ରୂପଂ ଵରଂ ଲେଭେ ଧର୍ମ୍ମୋଽଥ ଵରସିଦ୍ଧଯେ। ତପଃ କୁରୁ ଵରାର୍ଥଂ ତ୍ଵଂ ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵନଂ ଯଯୌ ।। ୪୫.

ତଥାପି ଧର୍ମ ଚାହିଁଥିବା ମନ୍ଦିର ମିଳିଲା ନାହିଁ। ସେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଚାହିଁଥିବା ଦାନ ପାଇଁ ଉପବାସ କର।' ଏହିପରି କହି ସେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।

କନ୍ଯା ସା ଚ ତପସ୍ତେପେ ସର୍ଵ୍ଵେଷାଂ ଦୁଷ୍କରଞ୍ଚ ଯତ୍। ଵାଯୁଭକ୍ଷା ଶ୍ଵେତକଲ୍ପେ ଯୁଗାନାମଯୁତଂ ପୁରା ।। ୪୫.

ସେ କନ୍ୟା ସମସ୍ତ ଉପବାସ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ କଠିନ ଉପବାସ କଲେ। ପୁରୁଣା ସମୟରେ ଶ୍ୱେତଯୁଗରେ, ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବଳ ବାୟୁ ଖାଇ ଉପବାସ କଲେ।

ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମାନସଃ ପୁତ୍ରୋ ମରୀଚିର୍ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ । ପର୍ଯ୍ଯଟନ୍ପୃଥିଵୀଂ ସର୍ଵ୍ଵାଂ କନ୍ଯାରତ୍ନଂ ଦଦର୍ଶ ସଃ ।। ୪୫.

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମନରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଖ୍ୟାତିନାମ ମୁନି ମରୀଚି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚି, ସେ ମୁଲ୍ୟବାନ କନ୍ୟାକୁ ଦେଖିଲେ।