ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଦୀପ୍ତିମେଧା ଯଶୋମେଧାଃ ସ୍ଥିରମେଧାସ୍ତଥୈଵ ଚ । ସର୍ଵମେଧାଶ୍ଵମେଧାଶ୍ଚ ପ୍ରତିମେଧାଶ୍ଚ ଯଃ ସ୍ମୃତଃ । ମେଧାଵାନ୍ ମେଧହର୍ତ୍ତା ଚ କୀର୍ତ୍ତିତାସ୍ତୁ ସୁମେଧସଃ

ଦୀପ୍ତିମେଧା, ଯଶୋମେଧା, ସ୍ଥିରମେଧା, ସର୍ବମେଧା, ଅଶ୍ୱମେଧା, ପ୍ରତିମେଧା, ମେଧାବାନ୍, ମେଧାହର୍ତ୍ତା—ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟ ସୁମେଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।

ଵିଭୁରିନ୍ଦ୍ରସ୍ତଦା ତେଷାମାସୀଦ୍ଵିକ୍ରାନ୍ତପୌରୁଷଃ । ପୌଲସ୍ତ୍ଯୋ ଵେଦବାହୁଶ୍ଚ ଯଜୁର୍ନାମା ଚ କାଶ୍ଯପଃ

ସେହି ସମୟରେ ବିଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଥିଲେ, ଶୂରତାରେ ପ୍ରବଳ; ପୌଲସ୍ତ୍ୟ ବେଦବାହୁ ଥିଲେ, କାଶ୍ୟପଙ୍କ ନାମ ଯଜୁର ଥିଲା।

ହିରଣ୍ଯରୋମାଙ୍ଗିରସୋ ଵେଦଶ୍ରୀଶ୍ଚୈଵ ଭାର୍ଗଵଃ । ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵବାହୁଶ୍ଚ ଵାସିଷ୍ଠଃ ପର୍ଜନ୍ଯଃ ପୌଲହସ୍ତଥା । ସତ୍ଯନେତ୍ରସ୍ତଥାତ୍ରେଯ ଋଷଯୋ ରୈଵତାନ୍ତରେ

ହିରଣ୍ୟରୋମ ଆଙ୍ଗିରସ, ବେଦଶ୍ରୀ ଭାର୍ଗବ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱବାହୁ ବାସିଷ୍ଠ, ପର୍ଜନ୍ୟ ପୌଲହ, ସତ୍ୟନେତ୍ର ଆତ୍ରେୟ—ଏହିମାନେ ରୈବତ ଅନ୍ତରାଳରେ ଥିବା ଋଷି।

ମହାପୁରାଣସମ୍ଭାଵ୍ଯଃ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ଗପରହା ଶୁଚିଃ । ବଲବନ୍ଧୁର୍ନିରାମିତ୍ରଃ କେତୁଭୃଙ୍ଗୋ ଦୃଢଵ୍ରତଃ । ଚରିଷ୍ଣଵସ୍ଯ ପୁତ୍ରାସ୍ତେ ପଞ୍ଚମଞ୍ଚୈତଦନ୍ତରମ୍

ଏହି ମହାପୁରାଣ ଭାବରେ ସମ୍ମାନିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ପବିତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁହୀନ, ପତାକାଧାରୀ, ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ ଥିବା; ଏହେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଚରିଷ୍ଣବଙ୍କର ପୁଅମାନେ, ଏହି କ୍ରମରେ ପଞ୍ଚମ।

ସ୍ଵାରୋଚିଷୋତ୍ତମଶ୍ଚୈଵ ତାମସୋ ରୈଵତସ୍ତଥା । ପ୍ରିଯଵ୍ରତାନ୍ଵଯା ହ୍ଯେତେ ଚତ୍ଵାରୋ ମନଵସ୍ତଥା

ସ୍ୱାରୋଚିଷ, ଉତ୍ତମ, ତାମସ ଓ ରୈବତ—ଏହି ଚାରି ଜଣେ ମନୁ, ପ୍ରିୟବ୍ରତଙ୍କ ବଂଶର।

ଷଷ୍ଠେ ଖଲ୍ଵଥ ପର୍ଯାଯେ ଦେଵା ଯେ ଚାକ୍ଷୁଷେଽନ୍ତରେ । ଆଦ୍ଯାଃ ପ୍ରସୂତା ଭାଵ୍ଯାଶ୍ଚ ପୃଥୁକାଶ୍ଚ ଦିଵୌକସଃ । ମହାନୁଭାଵଲେଖାଶ୍ଚ ପଞ୍ଚ ଦେଵଗଣାଃ ସ୍ମୃତଃ

ଛଅଟିଏ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁ ଅନ୍ତରାଳରେ ଅଛନ୍ତି—ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମା, ଆସନ୍ତା, ଓ ପୃଥୁକ ନାମକ ଦିବ୍ୟଜନ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲେଖାମାନେ—ଏହାକୁ ପାଞ୍ଚଟି ଦେବତା ଦଳ ବୋଲି ମନାଯାଏ।

ଦିଵୌକସଃ ସର୍ଗ ଏଷ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ମାତୃନାମଭିଃ । ଅତ୍ରେଃ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ନପ୍ତାର ଆରଣ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତେଃ । ଗଣାଶ୍ଚ ତେଷାଂ ଦେଵାନାମେକୈକୋ ହ୍ଯଷ୍ଟକଃ ସ୍ମୃତଃ

ଦିବ୍ୟଜନଙ୍କର ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ମାତାମାନେ ନାମରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ; ଏହା ଅତ୍ରିଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ନାତିମାନେ, ଆରଣ୍ୟ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ; ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେବତା ଦଳ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଅଠ ଜଣ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅନ୍ତରିକ୍ଷୋ ଵସୁହଯୋ ହ୍ଯତିଥିଶ୍ଚ ପ୍ରିଯଵତଃ । ଶ୍ରୋତା ମନ୍ତା ସୁମନ୍ତା ଚ ଆଦ୍ଯା ହ୍ଯେତେ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ

ଅନ୍ତରିକ୍ଷ, ବସୁହୟ, ଅତିଥି, ପ୍ରିୟବତ, ଶ୍ରୋତା, ମନ୍ତା, ସୁମନ୍ତା—ଏହେମାନେ ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖିତ।

ଶ୍ଯେନଭଦ୍ରସ୍ତଥା ପଶ୍ଯଃ ପଥ୍ଯନେତ୍ରୋ ମହାଯଶାଃ । ସୁମନାଶ୍ଚ ସୁଵେତାଶ୍ଚ ରୈଵତଃ ସୁପ୍ରଚେତସଃ । ଦ୍ଯୁତିଶ୍ଚୈଵ ମହାସତ୍ତ୍ଵଃ ପ୍ରସୂତାଃ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତାଃ ॥୨.୧.

ଶ୍ୟେନଭଦ୍ର, ପଶ୍ୟ, ପଥ୍ୟନେତ୍ର, ମହାୟଶା, ସୁମନା, ସୁବେତା, ରୈବତ, ସୁପ୍ରଚେତସ, ଦ୍ୟୁତି ଓ ମହାସତ୍ତ୍ୱ—ଏହେମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

୬୨.୬୦ ଵିଜଯଃ ସୁଜଯଶ୍ଚୈଵ ମନୋଦ୍ଯାନୌ ତଥୈଵ ଚ । ସୁମତିଃ ସୁପରିଶ୍ଚୈଵ ଵିଜ୍ଞାତୋଽର୍ଥପତିଶ୍ଚ ଯଃ । ଭାଵ୍ଯା ହ୍ଯେତେ ସ୍ମୃତା ଦେଵାଃ ପୃଥୁକାଂସ୍ତୁ ନିବୋଧତ

ବିଜୟ, ସୁଜୟ, ମନୋଦ୍ୟାନ, ସୁମତି, ସୁପରି, ବିଜ୍ଞାତ, ଅର୍ଥପତି—ଏହେମାନେ ଭବିଷ୍ୟତ ଦେବତା ଭାବେ ମନାଯାନ୍ତି; ଏବେ ପୃଥୁକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।

ଅଜିଷ୍ଟଃ ଶାକ୍ଯନୋ ଦେଵୋ ଵାନପୃଷ୍ଠସ୍ତଥୈଵ ଚ । ଶାଙ୍କରଃ ସତ୍ଯଧୃଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଵିଜଯସ୍ତଥା । ଅଜିତଶ୍ଚ ମହାଭାଗଃ ପୃଥୁକାସ୍ତେ ଦିଵୌକସଃ

ଅଜିଷ୍ଟ, ଶାକ୍ୟନ, ବାନପୃଷ୍ଠ, ଶାଙ୍କର, ସତ୍ୟଧୃଷ୍ଣୁ, ବିଷ୍ଣୁ, ବିଜୟ ଓ ଅଜିତ—ଏହି ମହାଭାଗ ପୃଥୁକମାନେ ଦିବ୍ୟଜନ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି।

ଲେଖାଂସ୍ତଥା ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ବ୍ରୁଵତୋ ମେ ନିବୋଧତ । ମନୋଜଵଃ ପ୍ରଘାସସ୍ତୁ ପ୍ରଚେତାସ୍ତୁ ମହାଯଶାଃ

ଏବେ ମୁଁ ଲେଖାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି; ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ: ମନୋଜବ, ପ୍ରଘାସ, ପ୍ରଚେତା, ଓ ମହାୟଶା।

ଵାତୋ ଧ୍ରୁଵକ୍ଷିତିଶ୍ଚୈଵ ଅଦ୍ଭୁତଶ୍ଚୈଵ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ । ଅଵନୋ ବୃହସ୍ପତିଶ୍ଚୈଵ ଲେଖାଃ ସମ୍ପରିକୀର୍ତ୍ତିତାଃ

ବାତ, ଧ୍ରୁବକ୍ଷିତି, ଅଦ୍ଭୁତ (ଶକ୍ତିଶାଳୀ), ଅବନ, ବୃହସ୍ପତି—ଏହି ଲେଖାମାନେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।

ମନୋଜଵୋ ମହାଵୀର୍ଯସ୍ତେଷାମିନ୍ଦ୍ରସ୍ତଦାଭଵତ୍ । ଉନ୍ନତୋ ଭାର୍ଗଵଶ୍ଚୈଵ ହଵିଷ୍ମାନଙ୍ଗିରଃସୁତଃ

ଏମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନୋଜବ ଇନ୍ଦ୍ର ହେଲେ; ଉନ୍ନତ, ଭାର୍ଗବ ଓ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପୁଅ ହବିଷ୍ମାନ।

ସୁଧାମା କାଶ୍ଯପଶ୍ଚୈଵ ଵାସିଷ୍ଠୋ ଵିରଜସ୍ତଥା । ଅତିମାନଶ୍ଚ ପୌଲସ୍ତ୍ଯଃ ସହିଷ୍ଣୁଃ ପୌଲହସ୍ତଥା । ମଧୁରା ତ୍ରେଯ ଇତ୍ଯେତେ ସପ୍ତ ଵୈ ଚାକ୍ଷୁଷେଽନ୍ତରେ

ସୁଧାମା, କାଶ୍ୟପ, ବାସିଷ୍ଠ, ବିରଜ, ଅତିମାନ, ପୌଲସ୍ତ୍ୟ, ସହିଷ୍ଣୁ, ପୌଲହ, ମଧୁରା ଓ ତ୍ରେୟ—ଏହି ସପ୍ତଜନ ଚାକ୍ଷୁଷ ଅନ୍ତରାଳର।

ଊରୁଃ ପୂରୁଃ ଶତଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ତପସ୍ଵୀ ସତ୍ଯଵାକ୍ କୃତିଃ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୁଦତିରାତ୍ରଶ୍ଚ ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚେତି ତେ ନଵ

ଊରୁ, ପୁରୁ, ଶତଦ୍ୟୁମ୍ନ, ତପସ୍ବୀ, ସତ୍ୟବାକ୍, କୃତି, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୁଦ, ଅତିରାତ୍ର ଓ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ—ଏହେମାନେ ନଅଜଣ।

ଅଭିମନ୍ଯୁଶ୍ଚ ଦଶମୋ ନାଦ୍ଵଲେଯା ମନୋଃ ସୁତାଃ । ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯ ସୁତା ହ୍ଯେତେ ଷଷ୍ଠଂ ଚୈଵ ତଦନ୍ତରମ୍

ଅଭିମନ୍ୟୁ ଦଶମ; ଏହେମାନେ ନାଦ୍ବାଳୀ ଜନିତ ମନୁଙ୍କ ପୁଅମାନେ; ଏହେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଚାକ୍ଷୁଷଙ୍କ ପୁଅ, ଛଅଟିଏ କ୍ରମର।

ଵୈଵସ୍ଵତେନ ସଙ୍ଖ୍ଯାତସ୍ତସ୍ଯ ସର୍ଗୋ ମହାତ୍ମନଃ । ଵିସ୍ତରେଣାନୁପୂର୍ଵ୍ଯା ଚ କଥିତଂ ଵୈ ମଯା ଦ୍ଵିଜାଃ

ବୈବସ୍ବତ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଗଣନା କରାଯାଇଛି; ମୁଁ ଏହାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଓ କ୍ରମିକ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।

ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦଃ ସମ୍ଭୂତଃ କଶ୍ଯପାନ୍ଵଯେ । ତସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯେ ଯେଽପ୍ଯନ୍ଯେ ତନ୍ନୋ ବ୍ରୂହି ଯଥାତଥମ୍ ॥୨.୧.

ଚାକ୍ଷୁଷଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ କାଶ୍ୟପ ବଂଶରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ବଂଶରେ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟମାନେ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଠିକ୍ ଭାବେ କୁହ।

୬୨.୭୦ ସୂତ ଉଵାଚ॥ ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯ ନିସର୍ଗନ୍ତୁ ସମାସାଚ୍ଛ୍ରୋତୁମର୍ହଥ । ତସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯେ ସମ୍ଭୂତଃ ପୃଥୁର୍ଵୈନ୍ଯଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍

ସୂତ କହିଲେ: ଚାକ୍ଷୁଷଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ସଂକ୍ଷେପରେ ଶୁଣ; ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ବେନଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯିଏ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ।

ପ୍ରଜାନାଂ ପତଯଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରାଚେତସସ୍ତଥା । ଉତ୍ତାନପାଦଂ ଜଗ୍ରାହ ପୁତ୍ରମତ୍ରିଃ ପ୍ରଜାପତିଃ

ଅନ୍ୟ ଜନମାନେ ଡକ୍ଷ ଓ ପ୍ରାଚେତସ; ପ୍ରଜାପତି ଅତ୍ରି, ଉତ୍ତାନପାଦଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।

ଦକ୍ଷକସ୍ଯ ତୁ ପୁତ୍ରୋଽସ୍ଯ ରାଜା ହ୍ଯାସୀତ୍ ପ୍ରଜାପତେଃ । ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵେନ ମନୁନା ଦତ୍ତୋଽତ୍ରେଃ କାରଣଂ ପ୍ରତି

ଦକ୍ଷର ପୁଅ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ରାଜା ହେଲେ। ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବିଶେଷ କାରଣ ପାଇଁ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।

ମନ୍ଵନ୍ତରମଥାସାଦ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯଂ ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯ ହ । ଷଷ୍ଠଂ ତଦନୁଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଉପୋଦ୍ଘାତେନ ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ

ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତର ଆସିଲେ, ମୁଁ ଛଅଟିଏ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଏକ ଭୁମିକା ସହିତ କହିବି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।

ଉତ୍ତାନପାଦାଚ୍ଚତୁରା ସୂନୃତା ଵିତ୍ତଭାଵିନୀ । ଉତ୍ପନ୍ନା ଚାଧିଧର୍ମେଣ ଧ୍ରୁଵସ୍ଯ ଜନନୀ ଶୁଭା । ଧର୍ମସ୍ଯ ପତ୍ନ୍ଯାଂ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଂ ଵୈ ଉତ୍ପନ୍ନା ସା ଶୁଚିସ୍ମିତା

ଉତ୍ତାନପାଦଙ୍କଠାରୁ ଚାରିଜଣୀ ଝିଅ ଜନ୍ମିଲେ—ସୁନୃତା, ବିତ୍ତଭାବିନୀ, ଏବଂ ଅଧିଧର୍ମା, ଯିଏ ଧ୍ରୁବଙ୍କର ଶୁଭା ମାଆ। ଧର୍ମଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାମକ ପତ୍ନୀଠାରୁ ଶୁଚିସ୍ମିତା ନାମକ ଶୁଭ୍ର ହସିଥିବା ଝିଅ ଜନ୍ମିଲେ।

ଧ୍ରୁଵଞ୍ଚ କୀର୍ତ୍ତିମନ୍ତଞ୍ଚ ଅଯସ୍ମନ୍ତଂ ଵସୁଂ ତଥା । ଉତ୍ତାନପାଦୋଽଜନଯତ୍ କନ୍ଯେ ଦ୍ଵେ ଚ ଶୁଚିସ୍ମିତେ । ମନସ୍ଵିନୀଂ ସ୍ଵରାଞ୍ଚୈଵ ତ୍ରଯୋଃ ପୁତ୍ରାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ

ଉତ୍ତାନପାଦ ଧ୍ରୁବ, କୀର୍ତ୍ତିମାନ୍ତ, ଅୟସ୍ମାନ୍ତ ଏବଂ ବସୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଶୁଚିସ୍ମିତା ଏବଂ ମନସ୍ୱିନୀ ନାମକ ଦୁଇ ଝିଅ ଓ ସ୍ୱରା ନାମକ ଝିଅ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହିପରି ତିନି ପୁଅ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।

ଧ୍ରୁଵୋ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଦଶ ଦିଵ୍ଯାନି ଵୀର୍ଯଵାନ୍ । ତପସ୍ତେପେ ନିରାହାରଃ ପ୍ରାର୍ଥଯନ୍ ଵିପୁଲଂ ଯଶଃ

ଧ୍ରୁବ ଦଶଟି ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଧରି ଖାଇନଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ତପସ୍ୟା କଲେ, ବଡ଼ ଯଶ ପାଇବାକୁ ଆଶା କରି।

ତ୍ରେତାଯୁଗେ ତୁ ପ୍ରଥମେ ପୌତ୍ରଃ ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵସ୍ଯ ସଃ । ଆତ୍ମାନଂ ଧାରଯନ୍ ଯୋଗାତ୍ ପ୍ରାର୍ଥଯନ୍ ସୁମହଦ୍ଯଶଃ

ପ୍ରଥମ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ, ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବଙ୍କର ନାତି ଯୋଗବଳରେ ନିଜକୁ ଧାରଣ କରି, ବିଶେଷ ମହାନ୍ ଯଶ ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।

ତସ୍ମୈ ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ପ୍ରୀତୋ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ସ୍ଥାନମୁତ୍ତମମ୍ । ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵଂ ହୃଦ୍ଯମସ୍ତୋଦଯଵିଵର୍ଜିତମ୍

ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ନାହିଁ, ଅମୃତ ଏବଂ ଅବିନାଶୀ।

ତସ୍ଯାତିମାତ୍ରାମୃଦ୍ଧିଂ ଚ ମହିମାନଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ହ । ଦୈତ୍ଯାସୁରାଣାମାଚାର୍ଯଃ ଶ୍ଲୋକମପ୍ଯୁଶନା ଜଗୌ॥୨.୧.

ତାଙ୍କର ଅତିଶୟ ଧନ-ଉନ୍ନତି ଓ ମହିମା ଦେଖି, ଦୈତ୍ୟ ଓ ଅସୁରମାନଙ୍କ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଉଶନା ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଗାଇଲେ।