ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ତତ୍କଥ୍ଯମାନମସ୍ମାକଂ ଭଵତା ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଗିରା। ମନଃକର୍ମସୁଖଂ ସୌତେ ପ୍ରୀଣାତ୍ଯାଭୂତସମ୍ଭଵମ୍ ।। ୪୧.

ଏହି କଥା ଆପଣ ମଧୁର ଭାଷାରେ ଆମକୁ କହିବାରୁ, ସୂତ, ଆମର ମନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଖୁସି ହୁଏ, ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।

ଏଵମାରାଧ୍ଯ ତେ ସୂତଂ ସତ୍କୃତ୍ଯ ଚ ମହର୍ଷଯଃ । ପପ୍ରଚ୍ଛୁଃ ସତ୍ରିଣଃ ସର୍ଵେ ପୁନଃ ସର୍ଗପ୍ରଵର୍ତ୍ତନମ୍ ।। ୪୧.

ଏଭଳି, ସୂତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ପୁନି ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।

କଥଂ ସୂତ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ପୁନଂ ସର୍ଗଃ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯତେ। ବନ୍ଧେଷୁ ସମ୍ପ୍ରଲୀନେଷୁ ଗୁଣସାମ୍ଯେ ତମୋମଯେ ।। ୪୧.

ସୂତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, କିପରି ପୁନି ସୃଷ୍ଟି ହେବ, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ କିଛି ବନ୍ଧନରେ ଲୟ ହୋଇଯାଏ, ଗୁଣମାନେ ସମତାରେ ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରରେ ଅଛନ୍ତି?

ଵିକାରେଷ୍ଵଵିସୃଷ୍ଟୋଷୁ ହ୍ଯଵ୍ଯକ୍ତେ ଚାତ୍ମନି ସ୍ଥିତେ। ଅପ୍ରଵୃତ୍ତୌ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତୁ ମହାସାଯୁଜ୍ଯଗୈସ୍ତଦା । କଥଂ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯତେ ସର୍ଗସ୍ତନ୍ନଃ ପ୍ରବ୍ରୂହି ପୃଚ୍ଛତାମ୍ ।। ୪୧.

ଯେତେବେଳେ ବିକାରମାନେ ମୁକ୍ତ ହୋଇନାହାନ୍ତି, ଅବ୍ୟକ୍ତ ଆତ୍ମାରେ ଅଛି, ବ୍ରହ୍ମା ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଓ ମହାସାୟୁଜ୍ୟରେ ଲୟ ହୋଇଛି, ସୃଷ୍ଟି କିପରି ହେବ? ଆମେ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛୁ, ଆପଣ କହନ୍ତୁ।

ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତତଃ ସୂତସ୍ତଦାସୌ ଲୋମହର୍ଷଣଃ । ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମୁପଚକ୍ରାମ ପୁନଃ ସର୍ଗପ୍ରଵର୍ତ୍ତନମ୍ ।। ୪୧.

ଏଭଳି ପ୍ରଶ୍ନ ପାଇଁ, ସୂତ ଲୋମହର୍ଷଣ ପୁନି ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିବର୍ଣ୍ନନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

ଅହଂ ଵୌ ଵର୍ତ୍ତଯିଷ୍ଯାମି ଯଥା ସର୍ଗଃ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯତେ। ପୂର୍ଵଵତ୍ସ ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ସମାସାତ୍ତଂ ନିବୋଧତ ।। ୪୧.

ମୁଁ କହିବି କିପରି ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ ହେବ; ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲା, ସାରାଂଶରେ ଜାଣିବାକୁ, ଏହାକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।

ଦୃଷ୍ଟଂ ଚୈଵାନୁମେଯଞ୍ଚ ତର୍କଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୁକ୍ତିତଃ। ତସ୍ମାଦ୍ଵାଚୋ ନିଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ହ୍ଯପ୍ରାପ୍ଯ ମନସା ସହ ।। ୪୧.

ଦେଖାଯାଇଥିବା ଓ ଅନୁମାନ କରାଯାଇଥିବା ବିଷୟରେ ଯୁକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କହିବି; ଏହିପରି, ଭାଷା ଓ ମନ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରେନାହିଁ, ଏହାରୁ ଫେରିଯାଏ।

ଅଵ୍ଯକ୍ତଵତ୍ ପରୋକ୍ଷତ୍ଵାଦ୍ଘ୍ରହଣଂ ତଦ୍ଦୁରାସଦମ୍। ଵିକାରୈଃ ପ୍ରତିସଂଦୃଷ୍ଟେ ଗୁଣସାମ୍ଯେ ନିଵର୍ତ୍ତତେ ।। ୪୧.

ଅବ୍ୟକ୍ତ ଓ ଦୂର ଥିବାରୁ, ଏହାକୁ ଧରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟ; ଗୁଣମାନେ ସମତାରେ ଥିଲେ, ଏହା ବନ୍ଦ ହୁଏ, କେବଳ ବିକାର ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଏ।

ପ୍ରଧାନଂ ପୁରୁଷାଣାଞ୍ଚ ସାଧର୍ମ୍ମ୍ଯେଣୈଵ ତିଷ୍ଠତି। ଧର୍ମ୍ମାଧର୍ମ୍ମୌ ପ୍ରଲୀଯେତେ ଅଵ୍ଯକ୍ତୌ ପ୍ରାଣିନାଂ ସଦା ।। ୪୧.

ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ସମାନତାରେ ଏକସାଥି ରହନ୍ତି; ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ସଦା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅବ୍ୟକ୍ତରେ ଲୟ ହୁଏ।

ସତ୍ତ୍ଵମାତ୍ରାତ୍ମକୋ ଧର୍ମ୍ମୋ ଗୁଣସତ୍ତ୍ଵେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ। ତମୋମାତ୍ରାତ୍ମକୋଽଧର୍ମ୍ମୋ ଗୁଣେ ତମସି ତିଷ୍ଠତି ।। ୪୧.

ଧର୍ମ ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱର ଗୁଣରେ ନିର୍ମିତ ଏବଂ ସତ୍ତ୍ୱର ଉପସ୍ଥିତିରେ ଥାଏ; ଅଧର୍ମ ଶୁଦ୍ଧ ତମୋଗୁଣରେ ନିର୍ମିତ ଏବଂ ତମସର ଗୁଣରେ ରହିଥାଏ।

ଅଵିଭାଗଵତାଵେତୌ ଗୁଣସାମ୍ଯସ୍ଥିତାଵୁଭୌ। ସର୍ଵକାର୍ଯ୍ଯେ ବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵଂ ପ୍ରଧାନସ୍ଯ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯତେ ।। ୪୧.

ଏହି ଦୁଇଟି ଅଖଣ୍ଡ ଅବସ୍ଥାରେ ଗୁଣଗୁଡିକର ସମତାରେ ରହିଥାନ୍ତି; ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନରୁ ପ୍ରଥମେ ବୁଦ୍ଧିର ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।

ଅବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵଂ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ଅଧିଷ୍ଠାସ୍ଯତି ତାନ୍ ଗୁଣାନ୍। ଏଵଂ ତାନଭିମାନେନ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯେତ ପୁରସ୍ତଦା ।। ୪୧.

ବୁଦ୍ଧିର ପୂର୍ବପ୍ରଧାନ ନଥିଲେ, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ଗୁଣଗୁଡିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ; ଏଭଳି ଗୁଣଗୁଡିକୁ ନିଜର ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରି, ପ୍ରଥମେ ଆଗେ ଯାଏ।

ଯଦା ପ୍ରଵର୍ତ୍ତିତଵ୍ଯନ୍ତୁ କ୍ଷେତ୍ରକ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞଯୋର୍ଦ୍ଵଯୋଃ। ଭୋଜ୍ଯଭୋକ୍ତୃତ୍ଵସମ୍ବନ୍ଧଂ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯେତେ ଯୁତାଵୁଭୌ ।। ୪୧.

କ୍ଷେତ୍ର ଓ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେବାବେଳେ, ଦୁଇଜଣ ଏକସାଥି ଭୋଗ୍ୟ ଓ ଭୋକ୍ତାର ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।

ତସ୍ମାଚ୍ଛରଣମଵ୍ଯକ୍ତଂ ସାମ୍ଯେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଗୁଣାତ୍ମକାନ୍। କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞାଧିଷ୍ଠିତଂ ତଚ୍ଚ ଵୈଷମ୍ଯଂ ଭଜତେ ତୁ ତତ୍ ।। ୪୧.

ଏହିପରି, ଅବ୍ୟକ୍ତ ହେଉଛି ଆଶ୍ରୟ, ଗୁଣଗୁଡିକର ସମତାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା; ଏହା କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଇ, ପରେ ବିଭିନ୍ନତା ଅଧିଗମ କରେ।

ତତଃ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯତେ ଵ୍ଯକ୍ତଂ କ୍ଷେତ୍ରକ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞଯୋର୍ଦ୍ଵଯୋଃ। କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞାଧିଷ୍ଠିତଂ ସତ୍ତ୍ଵଂ ଵିକାରଂ ଜନଯିଷ୍ଯତି ।। ୪୧.

ତାପରେ, କ୍ଷେତ୍ର ଓ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ପାଇଁ ବ୍ୟକ୍ତ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ; ସତ୍ତ୍ୱ, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ, ପରିବର୍ତ୍ତନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ।

ମହଦାଦ୍ଯଂ ଵିଶେଷାନ୍ତଂ ଚତୁର୍ଵିଂଶଗୁଣାତ୍ମକମ୍। କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞସ୍ଯ ପ୍ରଧାନସ୍ଯ ପୁରୁଷସ୍ଯ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯତେ ।। ୪୧.

ମହତ୍ତତ୍ୱରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବିଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଚବିଶଟି ଗୁଣରେ ନିର୍ମିତ, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ, ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷରୁ ପ୍ରବେଶ କରେ।

ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ପ୍ରଥମଃ ସୋଽଥ ଭଵିତା ଚେଶ୍ଵରଃ ପୁନଃ। ତତୋ ଜ୍ଞେଯସ୍ଯ କୃତ୍ସ୍ନସ୍ଯ ସର୍ଵଭୂତପତିଃ ଶିଵଃ ।। ୪୧.

ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ସେ ପ୍ରଥମେ ଆଉଥରେ ଏଶ୍ୱର ହେବେ; ପରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାଥ ଶିବ ହେଉଛି ସମସ୍ତର ଜ୍ଞେୟ।

ଈଶ୍ଵରଃ ସର୍ଵ୍ଵମୁକ୍ତାନାଂ ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମମଯୋ ମହାନ୍। ଆଦି ଦେଵଃ ପ୍ରଧାନସ୍ଯାନୁଗ୍ରହାଯ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯତେ ।। ୪୧.

ସମସ୍ତ ମୁକ୍ତଙ୍କର ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମରେ ନିର୍ମିତ ଏବଂ ମହାନ; ଆଦି ଦେବତା ପ୍ରଧାନର ଉପକୃତି ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ।

ଅନାଦ୍ଯୌ ସ୍ଵଯମୁତ୍ପନ୍ନାଵୁଭୌ ସୂକ୍ଷ୍ମୌ ତୁ ତୌ ସ୍ମୃତୌ । ଅନାଦିସଂଯୋଗଯୁତୌ ସର୍ଵକ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞମେଵ ଚ ।। ୪୧.

ଏହି ଦୁଇଟି ସ୍ୱୟଂ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ଆରମ୍ଭହୀନ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭାବରେ ସ୍ମୃତିରେ ରହିଛନ୍ତି; ଆରମ୍ଭହୀନ ସଂଯୋଗରେ ଏକତା, ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି।

ଅବୁଦ୍ଧି ପୂର୍ଵକଂ ଯୁକ୍ତୌ ମଶକୌ ତୁ ଵରୌ ତଦା। ଅପ୍ରତ୍ଯଯମନାଦ୍ଯଂ ଚ ସ୍ଥିତାଵୁଦକମପ୍ସ୍ଯଶଃ ।। ୪୧.

ବୁଦ୍ଧିର ପୂର୍ବପ୍ରଧାନ ନଥିଲେ, ଦୁଇଜଣ ଉତ୍ତମ ଏକତାରେ ରହନ୍ତି; ଆରମ୍ଭହୀନ, ଅବ୍ୟକ୍ତ ଓ ଜଳ ଏକସାଥି ଅବସ୍ଥିତ।

ପ୍ରଵୃତ୍ତେ ପୂର୍ଵତଃ ପୂର୍ଵଂ ପୁନଃ ସର୍ଗେ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯତେ। ଅଜ୍ଞାଗୁଣୈଃ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ରଜଃସତ୍ତ୍ଵତମାତ୍ମକମ୍ ।। ୪୧.

କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲେ, ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ; ଅଜ୍ଞା ଗୁଣରେ, ରଜସ୍, ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ତମସ୍ ନିର୍ମିତ ହୋଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।

ପ୍ରଵୃତ୍ତିକାଲେ ରଜସାଭିପନ୍ନମହତ୍ତ୍ଵଭୂତାଦିଵିଶେଷ୍ଯତାଞ୍ଚ। ଵିଶେଷତାଂ ଚେନ୍ଦ୍ରିଯତାଞ୍ଚ ଯାନ୍ତି ଗୁଣାଵସାନେ ପତିଭିର୍ମନୁଷ୍ଯାଃ ।। ୪୧.

କାର୍ଯ୍ୟର ସମୟରେ, ରଜସ୍ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମହତ୍ତ୍ୱ, ବିଶେଷତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟତାର ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଗୁଣର ଶେଷରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜ ନାଥ ସହ ବିଶେଷତା ଓ ଅଲଗା ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ସତ୍ଯାଭିଧ୍ଯାଯିନସ୍ତସ୍ଯ ଧ୍ଯାଯିନଃ ସନ୍ନିମିତ୍ତକମ୍। ରଜଃସତ୍ତ୍ଵତମା ଵ୍ଯକ୍ତା ଵିଧର୍ମ୍ମାଣଃ ପରସ୍ପରମ୍ ।। ୪୧.

ଯେମାନେ ସତ୍ୟରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, କାରଣ ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରି, ରଜସ୍, ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ତମସ୍ ଉଦ୍ଭବ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ପରସ୍ପର ବିପରୀତ ସ୍ୱଭାବରେ ଅଛନ୍ତି।

ଆଦ୍ଯନ୍ତେ ସଂପ୍ରପତ୍ସ୍ଯନ୍ତେ କ୍ଷେତ୍ରତଜ୍ଜ୍ଞାସ୍ତୁ ସର୍ଵଶଃ। ସଂସିଦ୍ଧକାର୍ଯ୍ଯକରଣା ଉତ୍ପଦ୍ଯନ୍ତେଽଭିମାନିନଃ ।। ୪୧.

ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ, ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ଆଗେ ଯାନ୍ତି; କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉପକରଣ ସଫଳ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଭିମାନ ସହ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି।

ସର୍ଵେ ସତ୍ଵାଃ ପ୍ରପଦ୍ଯନ୍ତେ ହ୍ଯଵ୍ଯକ୍ତାତ୍ପୂର୍ଵମେଵ ଚ। ପ୍ରସୂତେ ଯା ଚ ସୁଵହାଃ ସାଧିକାଶ୍ଚାପ୍ଯସାଧିକା ।। ୪୧.

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଆଗରୁ ମଧ୍ୟ; ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେମାନେ ସାଧନ ସହିତ ଓ ସାଧନ ବିନା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।

ସଂସରନ୍ତସ୍ତୁ ତେ ସର୍ଵେ ସ୍ତାନପ୍ରକରଣୈଃ ସହ। କାର୍ଯ୍ଯାଣି ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯନ୍ତେ ଉତ୍ପଦ୍ଯନ୍ତେ ପୁନଃ ପୁନଃ ।। ୪୧.

ସମସ୍ତେ ସ୍ଥାନ ଓ ପରିସ୍ଥିତି ସହ ଏକସାଥି ଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି; କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ଏବଂ ପୁନଃ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି।

ଗୁଣମାତ୍ରାତ୍ମକାଶ୍ଚୈଵ ଧର୍ମ୍ମାଧର୍ମ୍ମୌ ପରସ୍ପରମ୍। ଆରପ୍ସନ୍ତୀହ ଚାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଵରେଣାନୁଗ୍ରହେଣ ଚ ।। ୪୧.

ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ, ଦୁଇଟି ଗୁଣରେ ନିର୍ମିତ, ପରସ୍ପର ଏଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି; ଏବଂ ଉତ୍ତମର କୃପା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।

ସର୍ଵେ ତୁଲ୍ଯାଃ ପ୍ରସୃଷ୍ଟାର୍ଥଂ ସର୍ଗ୍ଗଦୌ ଯାନ୍ତି ଵିକ୍ରିଯାମ୍। ଗୁଣାସ୍ତତ୍ପ୍ରତିଧାଵନ୍ତେ ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ତସ୍ଯ ରୋଚତେ ।। ୪୧.

ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ସମସ୍ତେ ସମାନ ଥାନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କର ନିଜ ନିଜ କାମ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ହୁଅନ୍ତି। ପରେ ଗୁଣମାନେ ବଦଳିଯାନ୍ତି ଏବଂ ସେହି ଗୁଣମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଯାହା ଯାହା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ସେହି ସେ ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଲାଗେ।

ଗୁଣାସ୍ତେ ଯାନି ସର୍ଵାଣି ପ୍ରାକ୍ ଦୃଷ୍ଟେଃ ପ୍ରତିପେଦିରେ। ତାନ୍ଯେଵ ପ୍ରତିପଦ୍ଯନ୍ତେ ସୃଷ୍ଟମାନାଃ ପୁନଃ ପୁନଃ ।। ୪୧.

ଯେଉଁ ଗୁଣମାନେ ଦୃଷ୍ଟି ପୂର୍ବରୁ ଲୋକମାନେ ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ସେଇ ଗୁଣମାନେ ପୁନି ପୁନି ସୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମିଳେ।