ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଅହୋରାତ୍ରକଲାନାନ୍ତୁ ଷଟ୍‌ଶତୀତ୍ଯଧିକା ସ୍ମୃତା। ରଵେର୍ଗତିଵିଶେଷେଣ ସର୍ଵେଷୁ ଋତୁମିଚ୍ଛତଃ ।। ୫.

ଦିନ ଓ ରାତିର କଳାଗୁଡ଼ିକୁ ଛଉ ଶତ ଓ ଅଧିକ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଗତି ଅନୁଯାୟୀ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଋତୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହିଭଳି ଜାଣନ୍ତୁ।

ତତୋ ଵେଦଵିଦଶ୍ଚୈତାଂ ତିଥିମିଚ୍ଛନ୍ତି ପର୍ଵସୁ। ଅଵିଶେଷେଷୁ କାଲେଷୁ ଯୋଜ୍ଯଃ ସ ପିତୃଦାନତଃ ।। ୫.

ଏହି କାରଣରୁ ବେଦଜ୍ଞମାନେ ପର୍ବଦିନରେ ଏହି ତିଥିକୁ ଆଶା କରନ୍ତି। ସମୟରେ କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ନଥିଲେ, ପିତୃ ଦାନ ପାଇଁ ଏହାକୁ ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ।

ରୌଦ୍ରଃ ସାର୍ଵସ୍ତଥା ମୈତ୍ରଃ ପିଣ୍ଡ୍ଯଵାସଵ ଏଵ ଚ। ଆପ୍ଯୋଽଥ ଵୈଶ୍ଵଦେଵଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମୋ ମଧ୍ଯାହ୍ନସଂଶ୍ରିତଃ ।। ୫.

ରୌଦ୍ର, ସାର୍ବ, ମୈତ୍ର, ପିଣ୍ଡ୍ୟବାସବ, ଆପ୍ୟ, ବୈଶ୍ୱଦେବ, ବ୍ରାହ୍ମ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମ୍ପୃକ୍ତ—ଏହିଗୁଡ଼ିକ ନାମ।

ପ୍ରାଜାପତ୍ଯସ୍ତଥା ଐନ୍ଦ୍ରସ୍ତଥେନ୍ଦ୍ରୋ ନିଋତିସ୍ତଥା। ଵାରୁଣଶ୍ଚ ତଥାର୍ଯମ୍ଣୋ ଭାଗାଶ୍ଚାପି ଦିନାଶ୍ରିତାଃ ।। ୫.

ପ୍ରଜାପତ୍ୟ, ଐନ୍ଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ନିୃତି, ବାରୁଣ ଓ ଆର୍ୟମାନଙ୍କର ଅଂଶ—ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟ ଦିନ ସମ୍ପୃକ୍ତ।

ଏତେ ଦିନମୁହୂର୍ତ୍ତାଶ୍ଚ ଦିଵାକରଵିନିର୍ମିତାଃ। ଶଙ୍କୁଚ୍ଛାଯାନିଶେଷେଣ ଵୋଦେତଵ୍ଯାଃ ପ୍ରମାଣତଃ ।। ୫.

ଏହି ଦିନ ମୁହୂର୍ତ୍ତମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି। ଏମାନେ ଶଙ୍କୁର ଛାୟା ଦ୍ୱାରା ଠିକ୍ ଭାବେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଜାସ୍ତଥାହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯଶ୍ଚ ପୂଷା ହି ଯମଦେଵତାଃ। ଆଗ୍ନେଯଶ୍ଚାପି ଵିଜ୍ଞେଯଃ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯସ୍ତଥୈଵ ଚ ।। ୫.

ଅଜା, ଅହିବୁଧ୍ନ୍ୟ, ପୂଷା, ଯମ, ଅଗ୍ନେୟ ଓ ପ୍ରଜାପତ୍ୟ—ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ।

ବ୍ରହ୍ମସୌମ୍ଯସ୍ତଥାଦିତ୍ଯୋ ବାର୍ହସ୍ପତ୍ଯୋଽଥ ଵୈଷ୍ଣଵଃ। ସାଵିତ୍ରୋଽଥ ତଥା ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରୋ ଵାଯଵ୍ଯଶ୍ଚେତି ସଂଗ୍ରହଃ ।। ୫.

ବ୍ରହ୍ମସୌମ୍ୟ, ଆଦିତ୍ୟ, ବାର୍ହସ୍ପତ୍ୟ, ବୈଷ୍ଣବ, ସାବିତ୍ର, ତ୍ୱାଷ୍ଟ୍ର ଓ ବାୟବ୍ୟ—ଏହିଗୁଡ଼ିକ ଏକ ସଂଗ୍ରହ।

ଏକରାତ୍ରିମୁହୂର୍ତ୍ତାଃ ସ୍ଯୁଃ କ୍ରମୋକ୍ତା ଦଶ ପଞ୍ଚ ଚ। ଇନ୍ଦୋର୍ଗତ୍ଯୁଦଯା ଜ୍ଞେଯା ନାଲିକାଃ ପାଦିକାସ୍ତଥା। କାଲାଵସ୍ଥାସ୍ଵିଗାସ୍ତ୍ଵେତେ ମୁହୂର୍ତା ଦେଵତାଃ ସ୍ମୃତାଃ ।। ୫.

ଏକ ରାତିରେ କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ପନ୍ଦରଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଥାଏ। ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗତି ଓ ଉଦୟ ଦ୍ୱାରା ନାଳିକା ଓ ପାଡିକା ଜଣାଯାଏ। ଏହି କାଳ ବିଭାଗରେ, ଏହିମାନେ ମୁହୂର୍ତ୍ତର ଦେବତା।

ସର୍ଵଗ୍ରହାଣାଂ ତ୍ରୀଣ୍ଯେଵ ସ୍ଥାନାନି ଵିହିତାନି ଚ। ଦକ୍ଷିଣୋତ୍ତରମଧ୍ଯାନି ତାନି ଵିଦ୍ଯାଦ୍ଯଥାକ୍ରମମ୍ ।। ୫.

ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଟି ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ—ଦକ୍ଷିଣ, ଉତ୍ତର ଓ ମଧ୍ୟ। ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ଜାଣିବା ଉଚିତ।

ସ୍ଥାନଂ ଜାରଦ୍ଗଵଂ ମଧ୍ଯେ ତଥୈରାଵତମୁତ୍ତରମ୍। ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ଦକ୍ଷିଣତୋ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟମିହ ତତ୍ତ୍ଵତଃ ।। ୫.

ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଜାରଦ୍ଗବ, ଉତ୍ତରକୁ ଏଇରାବତ ଓ ଦକ୍ଷିଣକୁ ବୈଶ୍ୱାନର ବୋଲି ସଠିକ୍ ଭାବେ ଏଠି କୁହାଯାଇଛି।

ଅଶ୍ଵିନୀ କୃତ୍ତିକା ଯାମ୍ଯା ନାଗଵୀଥିରିତି ସ୍ମୃତା । ପୁଷ୍ଯୋଽଶ୍ଲେଷା ପୁନର୍ଵସୂ ଵୀଥିରୈରାଵତୀ ମତା। ତିସ୍ରସ୍ତୁ ଵୀଥଯୋ ହ୍ଯେତା ଉତ୍ତରେ ମାର୍ଗ ଉଚ୍ଯତେ ।। ୫.

ଅଶ୍ୱିନୀ, କୃତ୍ତିକା ଓ ଯାମ୍ୟା—ଏହିମାନେ ନାଗ ବାଟ ବୋଲି ଜଣାଯାନ୍ତି। ପୁଷ୍ୟ, ଆଶ୍ଲେଷା ଓ ପୁନର୍ବସୁ—ଏହିମାନେ ଏଇରାବତ ବାଟ ଭାବେ ଗଣାଯାନ୍ତି। ଏହି ତିନିଟି ବାଟ, ଉତ୍ତର ମାର୍ଗ ଭାବେ କୁହାଯାଏ।

ପୂର୍ଵୋତ୍ତରେ ଫାଲ୍ଗୁନ୍ଯୌ ଚ ମଘା ଚୈଵାର୍ଯମୀ ସ୍ମୃତା । ହସ୍ତଚିତ୍ରେ ତଥା ସ୍ଵାତୀ ଗୋଵୀଥୀତ୍ଯଭିଶବ୍ଧିତା ।। ୫.

ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତରରେ ଥିବା ଦୁଇ ଫାଲ୍‌ଗୁନୀ ଓ ମଘା—ଏହିମାନେ ଆର୍ୟମାନ ବାଟ ଭାବେ ଜଣାଯାନ୍ତି। ହସ୍ତ, ଚିତ୍ରା ଓ ସ୍ୱାତୀ—ଏହିମାନେ ଗୋ ବାଟ ଭାବେ କୁହାଯାନ୍ତି।

ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଵିଶାଖାନୁରାଧା ଵୀଥୀ ଜାରଦ୍ଗଵୀ ସ୍ମୃତା। ଏତାସ୍ତୁ ଵୀଥଯସ୍ତିସ୍ରୋ ମଧ୍ଯମେ ମାର୍ଗ ଉଚ୍ଯତେ ।। ୫.

ଜ୍ୟେଷ୍ଠା, ବିଶାଖା ଓ ଅନୁରାଧା—ଏହିମାନେ ଜାରଦ୍ଗବ ବାଟ ଭାବେ ଜଣାଯାନ୍ତି। ଏହି ତିନିଟି ବାଟ, ମଧ୍ୟମ ମାର୍ଗ ଭାବେ କୁହାଯାଏ।

ମୂଲଞ୍ଚାଷାଢେ ଦ୍ଵେ ଚାପି ଅଜଵୀଥ୍ଯଭିଶବ୍ଦିତା । ଶ୍ରଵଣଞ୍ଚ ଧନିଷ୍ଠା ଚ ଗାର୍ଗୀ ଶତଭିଷକ୍ତଥା ।। ୫.

ମୂଳ ଓ ଦୁଇ ଆଷାଢ଼ୀ—ଏହିମାନେ ଅଜ ବାଟ ଭାବେ ଜଣାଯାନ୍ତି। ଶ୍ରବଣ, ଧନିଷ୍ଠା, ଗାର୍ଗୀ ଓ ଶତଭିଷାକ୍ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଉଲ୍ଲେଖିତ।

ଵୈଶ୍ଵାନରୀ ଭାଦ୍ରପଦେ ରେଵତୀ ଚୈଵ କୀର୍ତିତା। ସ୍ମୃତା ଵୀଥ୍ଯସ୍ତୁ ତିସ୍ରସ୍ତା ମାର୍ଗେ ଵୈ ଦକ୍ଷିଣେ ବୁଧୈଃ ।। ୫.

ବୈଶ୍ୱାନରୀ, ଭାଦ୍ରପଦା ଓ ରେବତୀ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଏହି ତିନିଟି ବାଟ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ମାର୍ଗ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି।

ସପ୍ତଵିଂଶତ୍ତୁ ଯାଃ କନ୍ଯା ଦକ୍ଷଃ ସୋମାଯ ତା ଦଦୌ। ସର୍ଵା ନକ୍ଷତ୍ରନାମ୍ନ୍ଯସ୍ତା ଜ୍ଯୋତିଷେ ଚୈଵ କୀର୍ତ୍ତିତାଃ। ତାସାମପତ୍ଯାନ୍ଯଭଵନ୍ ଦୀପ୍ତାନ୍ଯମିତତେଜସା ।। ୫.

ଦକ୍ଷ ତାଙ୍କର ସତେଇଜଣୀ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ସୋମଙ୍କୁ ଦେଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନକ୍ଷତ୍ର ନାମରେ ପରିଚିତ ଏବଂ ଜ୍ୟୋତିଷରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ଅପାର ତେଜର ଧାରକ ଥିଲେ।

ଯାସ୍ତୁ ଶେଷାସ୍ତଦା କନ୍ଯାଃ ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ କଶ୍ଯପଃ। ଚତୁର୍ଦଶ ମହାଭାଗାଃ ସର୍ଵାସ୍ତା ଲୋକମାତରଃ ।। ୫.

ଯେଉଁ କନ୍ୟାମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମୟରେ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲେ। ସେହି ଚୌଦ ଗୋଟିଏ ମହାନ୍ୟା କନ୍ୟା ସମସ୍ତେ ଲୋକମାତା ହେଲେ।

ଅଦିତିର୍ଦିତିର୍ଦନୁଃ କାଲା ଅରିଷ୍ଟା ସୁରସା ତଥା। ସୁରଭିର୍ଵିନତା ଚୈଵ ତାମ୍ରା କ୍ରୋଧଵଶା ଇରା। କଦ୍ରୁର୍ମୁନିଶ୍ଚ ଧର୍ମଜ୍ଞଃ ପ୍ରଜାସ୍ତାସାଂ ନିବୋଧତ ।। ୫.

ଅଦିତି, ଦିତି, ଦନୁ, କାଳା, ଅରିଷ୍ଟା, ସୁରସା, ସୁରଭି, ବିନତା, ତାମ୍ରା, କ୍ରୋଧବଶା, ଇରା, କଦ୍ରୁ, ଏବଂ ଧର୍ମଜ୍ଞ ମୁନି—ଏହିମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ।

ଚାରିଷ୍ଣଵେଽନ୍ତରେଽତୀତେ ଯେ ଦ୍ଵାଦଶ ପୁରୋଗମାଃ। ଵୈକୁଣ୍ଠାନାମ ତେ ସାତ୍ର୍ଯା ବଭୂଵୁଶ୍ଚାକ୍ଷୁଷେଽନ୍ତରେ ।। ୫.

ଚାରିଷ୍ଣବ ଏବଂ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ, ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଣ, ଯେଉଁମାନେ ବୈକୁଣ୍ଠ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେମାନେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।

ଉପସ୍ଥିତେଽନ୍ତରେ ହ୍ଯସ୍ମିନ୍ ପୁନର୍ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯ ହ। ଆରାଧିତା ହ୍ଯଦିତ୍ଯା ତେ ସମେତ୍ଯାହୁଃ ପରସ୍ପରମ୍ ।। ୫.

ଏହି ବୈବସ୍ବତ ମନୁର ଅନ୍ତରାଳ ଆସିଲାବେଳେ, ସେହି ଅଦିତ୍ୟମାନେ ପୂଜିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହୋଇ ଆପସରେ କଥା ହେଲେ।

ଏତାମେଵ ମହାଭାଗାମଦିତିଂ ସଂପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଵୈ। ଵୈଵସ୍ଵତେଽନ୍ତରେ ହ୍ଯସ୍ମିନ୍ ଯୋଗାଦର୍ଦ୍ଧେନ ଚେତସଃ ।। ୫.

ଏହି ଏକାଦିକ ମହାନ୍ୟା ଅଦିତିଙ୍କ ଶରୀରକୁ, ବର୍ତ୍ତମାନ ବୈବସ୍ବତ ମନୁର ଅନ୍ତରାଳରେ, ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଓ ଅର୍ଧ ଚେତନା ସହିତ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ଗଚ୍ଛାମଃ ପୁତ୍ରତାମସ୍ଯାସ୍ତନ୍ନଃ ଶ୍ରେଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି। ଅଦିତ୍ଯାସ୍ତୁ ପ୍ରସୂତାନାମାଦିତ୍ଯତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ।। ୫.

“ଆମେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେବାକୁ ଯିବା। ଏହା ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ହେବ। ଅଦିତିଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାମାନେ ଅଦିତ୍ୟ ହେବେ।”

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ତେ ସର୍ଵେ ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯାନ୍ତରେ ମନୋଃ। ଜଜ୍ଞିରେ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯା ମାରୀଚାତ୍ କଶ୍ଯପାତ୍ପୁନଃ ।। ୫.

ଏପରି କହି, ସମସ୍ତେ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁର ଅନ୍ତରାଳରେ, ମରୀଚିଙ୍କ ପୁଅ କଶ୍ୟପଙ୍କଠାରୁ ପୁନି ଦ୍ୱାଦଶ ଅଦିତ୍ୟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଶତକ୍ରତୁଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଜଜ୍ଞାତେ ପୁନରେଵ ହି । ଵୈଵସ୍ଵତେଽନ୍ତରେ ହ୍ଯସ୍ମିନ୍ ନରନାରାଯଣୌ ସୁରୌ ।। ୫.

ଶତକ୍ରତୁ ଅର୍ଥାତ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ବୈବସ୍ବତ ମନୁର ଅନ୍ତରାଳରେ ଦେବତା ନର ଓ ନାରାୟଣ ମଧ୍ୟ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।

ତେଷାମପି ହି ଦେଵାନାଂ ନିଧନୋତ୍ପତ୍ତିରୁଚ୍ଯତେ। ଯଥା ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଲୋକେଽସ୍ମିନ୍ ଉଦଯାସ୍ତମଯାଵୁଭୌ। ପ୍ରଜାପତେଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ଭଵସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ ।। ୫.

ଏହି ଦେବମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ଓ ନାଶ ଘଟେ, ଯେପରି ଏହି ଜଗତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ହୁଏ, ସେହିପରି ପ୍ରଜାପତି, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହାତ୍ମା ଭବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁଚି।

ଶ୍ରେଷ୍ଠାନୁଶ୍ରଵିକେ ଯସ୍ମାଚ୍ଛକ୍ତାଃ ଶବ୍ଦାଦିଲକ୍ଷଣେ। ଅଷ୍ଟାତ୍ମକେଽଣିମାଦ୍ଯେ ଚ ତସ୍ମାତ୍ତେ ଚଜ୍ଞିରେ ସୁରାଃ ।। ୫.

ଯେହେତୁ ସେମାନେ ଶ୍ରବଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଶବ୍ଦ ଆଦି ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ଅଣିମା ଆଦି ଅଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଥିବାରୁ, ସେଇ ଦେବମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଇତ୍ଯେଷ ଵିଷ୍ଯେ ରାଗଃ ସମ୍ଭୂତ୍ଯାଃ କାରଣଂ ସ୍ମୃତମ୍। ବ୍ରହ୍ମଶାପେନ ସମ୍ଭୂତା ଜଯାଃ ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵେ ଜିତାଃ ।। ୫.

ଏହିପରି ଜଗତରେ ଆସକ୍ତିକୁ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ ଜୟମାନେ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ବିଜିତ ହୋଇଥିଲେ।

ସ୍ଵାରୋଚିଷେ ଵୈ ତୁଷିତାଃ ସତ୍ଯାଶ୍ଚୈଵୋତ୍ତମେ ପୁନଃ। ତାମସେ ହରଯୋ ଦେଵା ଜାତାଶ୍ଚାରିଷ୍ଣଵେ ତୁ ଵୈ। ଵୈକୁଣ୍ଠାଶ୍ଚାକ୍ଷୁଷେ ସାଧ୍ଯା ଆଦିତ୍ଯାଃ ସାମ୍ପ୍ରତେ ପୁନଃ ।। ୫.

ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ସେମାନେ ତୁଷିତ, ଉତ୍ତମରେ ସତ୍ୟ, ତାମସରେ ହରି, ଚାରିଷ୍ଣବରେ ବୈକୁଣ୍ଠ, ଚାକ୍ଷୁଷରେ ସାଧ୍ୟ, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ଅଦିତ୍ୟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଧାତାଽର୍ଯମା ଚ ମିତ୍ରଶ୍ଚ ଵରୁଣୋଂଽଶୋ ଭଗସ୍ତଥା। ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ ପୂଷା ଚ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଦଶମଃ ସ୍ମୃତଃ ।। ୫.

ଧାତା, ଅର୍ୟମା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଂଶ, ଭଗ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିବସ୍ୱାନ, ପୂଷା ଏବଂ ପର୍ଜନ୍ୟ—ଏହି ଦଶଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।