ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ହୀନାଦ୍ଧୀନାଂସ୍ତଥା ଧର୍ମ୍ମାନ୍ ପ୍ରଜାଃ ସମନୁଵର୍ତ୍ତତେ। ଆଯୁସ୍ତଦା ତ୍ରଯୋଵିଂଶଂ ନ କଶ୍ଚିଦତିଵର୍ତ୍ତତେ ।। ୩୭.

ଲୋକେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅଧମ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରିବେ; ସେ ସମୟରେ କେହି ମଧ୍ୟ ଏକୋଇଶି ବର୍ଷ ଠାରୁ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିବେ ନାହିଁ।

ଦୁର୍ବଲା ଵିଷଯଗ୍ଲାନା ଜରଯା ସଂପରିପ୍ଲୁତାଃ। ପତ୍ରମୂଲଫଲାହାରାଶ୍ଚୀରକୃଷ୍ଣାଜିନାମ୍ବରାଃ ।। ୩୭.

ଦୁର୍ବଳ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟସୁଖରେ କ୍ଲାନ୍ତ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ପତ୍ର, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ, ଚାଳ ଓ କଳା ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧିବେ।

ଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥମଭିଲିପ୍ସନ୍ତଶ୍ଚରିଷ୍ଯନ୍ତି ଵସୁନ୍ଧରାମ୍। ଏତତ୍କାଲମନୁପ୍ରାପ୍ତାଃ ପ୍ରଜାଃ କଲିଯୁଗାନ୍ତକେ ।। ୩୭.

ଜୀବିକା ପାଇଁ ସେମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଘୁରିବେ; ଏହି ସମୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକେ କଳିଯୁଗର ଶେଷ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିବେ।

କ୍ଷୀଣେ କଲିଯୁଗେ ତସ୍ମିନ୍ ଦିଵ୍ଯେ ଵର୍ଷସହସ୍ରକେ। ନିଃଶେଷାସ୍ତୁ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ସାର୍ଦ୍ଧଂ କଲିଯୁଗେନ ତୁ। ସସନ୍ଧ୍ଯାଂଶେ ତୁ ନିଃଶେଷେ କୃତଂ ଵୈ ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯତେ ।। ୩୭.

ସେ କଳିଯୁଗ ଶେଷ ହେଲେ, ଦିବ୍ୟ ହଜାର ବର୍ଷରେ, ସମସ୍ତେ କଳିଯୁଗ ସହିତ ନଷ୍ଟ ହେବେ; ଯେତେବେଳେ ସେ ଯୁଗର ସନ୍ଧ୍ୟା ଶେଷ ହେବ, ପୁଣି କୃତଯୁଗ ଆସିବ।

ଯଦା ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ସୂର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚ ତଥା ତିଷ୍ଯବୃହସ୍ପତୀ। ଏକରାତ୍ରେ ଭରିଷ୍ଯନ୍ତି ତଦା କୃତଯୁଗଂ ଭଵେତ୍ ।। ୩୭.

ଯେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତିଷ୍ୟ-ବୃହସ୍ପତି ଏକା ରାତିରେ ଥିବେ, ସେତେବେଳେ କୃତଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେବ।

ଏଷ ଵଂଶକ୍ରମଃ କୃତ୍ସ୍ନଂ କୀର୍ତିତୋ ଵୋ ଯଥାକ୍ରମମ୍। ଅତୀତା ଵର୍ତ୍ତମାନାଶ୍ଚ ତଥୈଵାନାଗତାଶ୍ଚ ଯେ ।। ୩୭.

ଏହି ସମସ୍ତ ବଂଶକ୍ରମକୁ ଆପଣଙ୍କୁ କ୍ରମକ୍ରମେ କୁହାଯାଇଛି; ଯେଉଁମାନେ ଗତ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ଆଗାମୀ ଅଛନ୍ତି।

ମହାଦେଵାଭିଷେକାତ୍ତୁ ଜନ୍ମ ଯାଵତ୍ପରିକ୍ଷିତଃ। ଏତଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରନ୍ତୁ ଜ୍ଞେଯଂ ପଞ୍ଚାଦଶଦୁତ୍ତରମ୍ ।। ୩୭.

ମହାଦେବଙ୍କ ଅଭିଷେକରୁ ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି ହଜାର ବର୍ଷ ସହିତ ପନ୍ଦର ଯୋଗ କରିବାକୁ ଜଣାଯିବ।

ପ୍ରମାଣଂ ଵୈ ତଥା ଚୋକ୍ତଂ ମହାପଦ୍ମାନ୍ତରଂ ଚ ଯତ୍। ଅନ୍ତରଂ ତଚ୍ଛତାନ୍ଯଷ୍ଟୌ ଷଟ୍‌ତ୍ରିଂଶଚ୍ଚ ସମାଃ ସ୍ମୃତାଃ ।। ୩୭.

ଏହି ମାପ ଏପରି ଭାବରେ କହାଯାଇଛି, ମହାପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେକି ଅନ୍ତର ଅଛି, ସେଠାରେ ଏହି ଅନ୍ତରଟି ଏକ ଶହ ଛଅଠି ଏବଂ ଛତିରିଶି ବର୍ଷ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।

ଏତତ୍କାଲାନ୍ତରଂ ଭାଵ୍ଯା ଅନ୍ଧ୍ରାନ୍ତା ଯେ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ। ଭଵିଷ୍ଯୈସ୍ତତ୍ର ସଙ୍ଖ୍ଯାତାଃ ପୁରାଣଜ୍ଞୈଃ ଶ୍ରୁତର୍ଷିଭିଃ ।। ୩୭.

ଏହି ସମୟ ଅନ୍ତରଟି ଅନ୍ଧ୍ରାନ୍ତ ଭାବରେ ଯେଉଁମାନେ ଉଲ୍ଲେଖିତ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଉଚିତ। ସେମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି।

ସପ୍ତର୍ଷଯସ୍ତଦା ପ୍ରାହୁଃ ପ୍ରତୀପେ ରାଜ୍ଞି ଵୈ ଶତମ୍। ସପ୍ତଵିଂଶୈଃ ଶତୈର୍ଭାଵ୍ଯା ଅନ୍ଧ୍ରାଣାଂ ତେ ତ୍ଵଯା ପୁନଃ ।। ୩୭.

ସେ ସମୟରେ, ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ପ୍ରତୀପ ରାଜାଙ୍କ ଶାସନ କାଳରେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ କଥା କହିଥିଲେ। ଏବଂ ତୁମେ ଆଉ ଏକ ଶତ ଶତି ଏବଂ ସତାଇଶ ବର୍ଷ ଅନ୍ଧ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଗଣନା କର।

ସପ୍ତଵିଂଶତିପର୍ଯ୍ଯନ୍ତେ କୃତ୍ସ୍ନେ ନକ୍ଷତ୍ରମଣ୍ଡଲେ। ସପ୍ତର୍ଷଯସ୍ତୁ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ପର୍ଯାଯେଣ ଶତଂ ଶତମ୍। ସପ୍ତର୍ଷୀଣାଂ ଯୁଗଂ ହ୍ଯେତଦ୍ଦିଵ୍ଯଯା ସଙ୍ଖ୍ଯଯା ସ୍ମୃତମ୍ ।। ୩୭.

ସତାଇଶର ଶେଷରେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନକ୍ଷତ୍ରମଣ୍ଡଳରେ, ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ରହନ୍ତି। ଏହିଠାରେ ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ଯୁଗ ବୋଲି ଦେବତାଙ୍କ ଗଣନାରେ ଗଣାଯାଏ।

ସା ସା ଦିଵ୍ଯା ସ୍ମୃତା ଷଷ୍ଟିର୍ଦିଵ୍ଯାହ୍ନାଶ୍ଚୈଵ ସପ୍ତଭିଃ । ତେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ କାଲୋ ଦିଵ୍ଯଃ ସପ୍ତର୍ଷିଭିସ୍ତୁ ତୈଃ ।। ୩୭.

ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ଯୁଗକୁ ଷଷ୍ଟି ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଏବଂ ସାଥିରେ ସାତି ଦିବ୍ୟ ଦିନ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ। ଏହାଠାରୁ ଦେବତାଙ୍କ ସମୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେହି ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ଏହାକୁ ଚାଳନ୍ତି।

ସପ୍ତର୍ଷୀଣାନ୍ତୁ ଯେ ପୂର୍ଵା ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଉତ୍ତରାଦିଶି। ତତୋ ମଧ୍ଯେନ ଚ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ଯତ୍ସମଂ ଦିଵି ।। ୩୭.

ପୂର୍ବ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ତାପରେ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଯେଉଁ କ୍ଷେତ୍ର ଆକାଶରେ ସମାନ ଦେଖାଯାଏ, ସେଠି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।

ତେନ ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ଯୁକ୍ତା ଜ୍ଞେଯା ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଶତଂ ସମାଃ। ନକ୍ଷତ୍ରାଣାମୃଷୀଣାଞ୍ଚ ଯୋଗସ୍ଯୈତନ୍ନିଦର୍ଶନମ୍ ।। ୩୭.

ଏହିପରି, ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ଆକାଶରେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ଯୋଗରେ ରହନ୍ତି ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ। ଏହା ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ଯୋଗର ଚିହ୍ନ।

ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ମଘାଯୁକ୍ତାଃ କାଲେ ପାରିକ୍ଷିତେ ଶତମ୍। ଅନ୍ଧ୍ରାଂଶେ ସ ଚତୁର୍ଵ୍ଵିଶେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମତେ ମମ ।। ୩୭.

ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ମଘା ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ରହନ୍ତି। ମୋ ମତାନୁସାରେ, ଅନ୍ଧ୍ର ଅଂଶର ଚବିଶିତମ ଅଂଶରେ ସେମାନେ ରହିବେ।

ଇମାସ୍ତଦା ତୁ ପ୍ରକୃତିର୍ଵ୍ଯାପତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ପ୍ରଜା ଭୃଶମ୍। ଅନୃତୋପହତାଃ ସର୍ଵା ଧର୍ମତଃ କାମତୋଽର୍ଥତଃ ।। ୩୭.

ତାପରେ, ଏହି ପ୍ରକୃତି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ଭାଙ୍ଗିଯିବ। ସମସ୍ତେ ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥରେ ମିଥ୍ୟାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେବେ।

ଶ୍ରୌତସ୍ମାର୍ତ୍ତେ ପ୍ରଶିଥିଲେ ଧର୍ମେ ଵର୍ଣାଶ୍ରମେ ତଦା। ଶଙ୍କରଂ ଦୁର୍ବଲାତ୍ମାନଃ ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ମୋହିତାଃ ।। ୩୭.

ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରୌତ ଓ ସ୍ମାର୍ତ୍ତ ଧର୍ମ ଦୁର୍ବଳ ହେବ, ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର କାର୍ଯ୍ୟ ଅବଳମ୍ବିତ ହେବ, ଦୁର୍ବଳ ମନବଳ ଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ଶଙ୍କରଙ୍କ ମତ ଗ୍ରହଣ କରିବେ।

ସଂସକ୍ତାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଶୂଦ୍ରାଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ। ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ଶୂଦ୍ରଯଷ୍ଟାରଃ ଶୂଦ୍ରା ଵୈ ମନ୍ତ୍ରଯୋନଯଃ ।। ୩୭.

ଶୂଦ୍ରମାନେ ଦ୍ୱିଜାତିମାନଙ୍କ ସହ ମିଶିଯିବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିବେ, ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ମନ୍ତ୍ରର ଉତ୍ସ ହେବେ।

ଉପସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତି ତାନ୍ ଵିପ୍ରାସ୍ତଦା ଵୈ ଵୃତ୍ତିଲିପ୍ସଵଃ । ଲଵଂ ଲଵଂ ଭ୍ରସ୍ଯମାନାଃ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵାଃ କ୍ରମେଣ ତୁ ।। ୩୭.

ସେ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜୀବିକା ଲାଗି ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଦୀରେ-ଦୀରେ ଅଳ୍ପ-ଅଳ୍ପ କରି ଅବନତିକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।

କ୍ଷଯମେଵ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି କ୍ଷୀଣଶେଷା ଯୁଗକ୍ଷଯେ। ଯସ୍ମିନ୍ କୃଷ୍ଣୋ ଦିଵଂ ଯାତସ୍ତସ୍ମିନ୍ନେଵ ତଦା ଦିନେ ।। ୩୭.

ଏହିପରି, ଯୁଗ ଶେଷରେ କେବଳ ଅଳ୍ପ ଅଂଶ ରହିଯିବା ସହିତ ସମସ୍ତେ ନଶ୍ୱରତାକୁ ଯିବେ। ଯେଦିନ କୃଷ୍ଣ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଗଲେ, ସେହି ଦିନେ ଏହା ଘଟିବ।

ପ୍ରତିପନ୍ନଃ କଲିଯୁଗସ୍ତସ୍ଯ ସଙ୍ଖ୍ଯାଂ ନିବୋଧତ। ସହସ୍ରାଣାଂ ଶତାନୀହ ତ୍ରୀଣି ମାନୁଷସଙ୍ଖ୍ଯଯା। ଷଷ୍ଟିଂ ଚୈଵ ସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାମୁଚ୍ଯତେ କଲିଃ ।। ୩୭.

କଳିଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି, ଏହାର ଗଣନା ବୁଝ। ଏଠାରେ ତିନି ଶହ ହଜାର ମାନବ ବର୍ଷ ଏବଂ ସାଠି ହଜାର ବର୍ଷ କଳିଯୁଗ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଦିଵ୍ଯେ ଵର୍ଷସହସ୍ରନ୍ତୁ ତତ୍ସନ୍ଧ୍ଯାଂଶଂ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତମ୍। ନିଃଶେଷେ ଚ ତଦା ତସ୍ମିନ୍ କୃତଂ ଵୈ ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯତେ ।। ୩୭.

ଏହାର ସନ୍ଧ୍ୟା ଅଂଶ ହେଉଛି ଏକ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ। ଯେତେବେଳେ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶେଷ ହେବ, ତେବେ ପୁଣି କୃତଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେବ।

ଐଲ ଇକ୍ଷ୍ଵାକୁଵଂଶଶ୍ଚ ସହ ଭେଦୈଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତୌ। ଇକ୍ଷ୍ଵାକୋସ୍ତୁ ସ୍ମୃତଃ କ୍ଷତ୍ରଃ ସୁମିତ୍ରାନ୍ତଂ ଵିଵସ୍ଵତଃ ।। ୩୭.

ଏଇଲ ଏବଂ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶ ସହ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶାଖା ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶ ସୁମିତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ପୁଅ ବୋଲି ମନେ ରହିଛି।

ଐଲଂ କ୍ଷତ୍ରଂ କ୍ଷେମକାନ୍ତଂ ସୋମଵଂଶଵିଦୋ ଵିଦୁଃ। ଏତେ ଵିଵସ୍ଵତଃ ପୁତ୍ରାଃ କୀର୍ତ୍ତିତାଃ କୀର୍ତ୍ତିଵର୍ଦ୍ଧନାଃ ।। ୩୭.

ଏଇଲ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶ କ୍ଷେମକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୋମବଂଶ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି। ଏମାନେ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତି, ଉଲ୍ଲେଖିତ।

ଅତୀତା ଵର୍ତ୍ତମାନାଶ୍ଚ ତଥୈଵାନାଗତାଶ୍ଚ ଯେ। ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚୈଵାନ୍ଵଯେ ସ୍ମୃତାଃ ।। ୩୭.

ଯେଉଁମାନେ ଅତୀତ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ଆଗାମୀ, ସେମାନେ—ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଶୂଦ୍ର—ଅନୁକ୍ରମରେ ମନେ ରଖାଯାନ୍ତି।

ଯୁଗେ ଯୁଗେ ମହାତ୍ମାନଃ ସମତୀତାଃ ସହସ୍ରଶଃ। ବହୁତ୍ଵାନ୍ନାମଧେଯାନାଂ ପରିସଂଖ୍ଯା କୁଲେ କୁଲେ ।। ୩୭.

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ହଜାର-ହଜାର ମହାତ୍ମା ଲୋକ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ନାମ ଅତ୍ୟଧିକ ଥିବାରୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବଂଶରେ ଅଲଗା ଭାବରେ ତାଙ୍କର ଗଣନା କରାଯାଇଛି।

ପୁନରୁକ୍ତା ବହୁତ୍ଵାଚ୍ଚ ନ ମଯା ପରିକୀର୍ତ୍ତିତା। ଵୈଵସ୍ଵତେଽନ୍ତରେ ହ୍ଯସ୍ମିନ୍ ନିମିଵଂଶଃ ସମାପ୍ଯତେ ।। ୩୭.

ସେମାନଙ୍କର ନାମ ପୁନରାବୃତ୍ତି ଓ ବହୁତି ଥିବାରୁ, ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିନାହିଁ; ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନ ଭୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ନିମି ବଂଶର ଶେଷ ହେଉଛି।

ଏଵାଯାନ୍ତୁ ଯୁଗାଖ୍ଯାଯାଂ ଯତଃ କ୍ଷତ୍ରଂ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯତେ । ତଥା ହି କଥଯିଷ୍ଯାମି ଗଦତୋ ମେ ନିବୋଧତ ।। ୩୭.

ଏବେ ଯୁଗଗଥା ବିଷୟରେ, ଯାହାରୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶ ଆରମ୍ଭ ହେବ, ସେଥିରେ ମୁଁ କଥାହେବି; ମୋ ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।

ଦେଵାପିଃ ପୌରଵୋ ରାଜା ଇକ୍ଷ୍ଵାକୋଶ୍ଚୈଵ ଯୋ ମତଃ। ମହାଯୋଗବଲୋପେତଃ କଲାପଗ୍ରାମମାସ୍ଥିତଃ ।। ୩୭.

ଦେବାପି, ପୌରବ ରାଜା ଏବଂ ମହାଯୋଗଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ଦୁହେଁ କଳାପ ଗ୍ରାମରେ ବାସ କରୁଛନ୍ତି।