ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ସ୍ଥାପଯିଷ୍ଯନ୍ତି ରାଜାନୋ ନାନାଦେଶେଷୁ ତେଜସା। ଵିଶ୍ଵସ୍ଫାନିର୍ମହାସତ୍ତ୍ଵୋ ଯୁଦ୍ଧେ ଵିଷ୍ଣୁସମୋ ବଲୀ ।। ୩୭.

ରାଜାମାନେ ନିଜ ଶୌର୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ସ୍ଥାପିତ ହେବେ। ବିଶ୍ୱସ୍ଫାନି ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ।

ଵିଶ୍ଵସ୍ଫାନିର୍ନରପତିଃ କ୍ଲୀବା କୃତିରିଵୋଚ୍ଯତେ। ଉତ୍ସାଦଯିତ୍ଵା କ୍ଷତ୍ରନ୍ତୁ କ୍ଷତ୍ରମନ୍ଯତ୍ କରିଷ୍ଯତି ।। ୩୭.

ଏକ ରାଜା ଯେଉଁଥିରେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ନାଶ ହେବେ, ସେ ନିଜେ ଆଉ ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜାତିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ, ଯେପରି ଏହି ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ନାଗ ନିତନୂତନ ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, କିମ୍ବା ଏକ କାମ ନବୀନ ଭାବେ ତିଆରି ହୁଏ।

ଦେଵାନ୍ ପିତୄଂଶ୍ଚ ଵିପ୍ରାଂଶ୍ଚ ତର୍ପଯିତ୍ଵା ସକୃତ୍ପୁନଃ। ଜାହ୍ନଵୀତୀରମାସାଦ୍ଯ ଶରୀରଂ ଯସ୍ଯତେ ବଲୀ ।। ୩୭.

ଏକ ପ୍ରଭଳ ନରେଶ ଦେବତା, ପିତୃମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଏକଥର ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ଜାହ୍ନବୀ ନଦୀର କୂଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ନିଜ ଶରୀରକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଦେବେ।

ସଂନ୍ଯସ୍ଯ ସ୍ଵଶରୀରନ୍ତୁ ଶକ୍ରଲୋକଂ ଗମିଷ୍ଯତି। ନଵନାକାସ୍ତୁ ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ପୁରୀଂ ଚମ୍ପାଵତୀଂ ନୃପାଃ ।। ୩୭.

ସେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯିବେ; ନବନାକ ବଂଶର ରାଜାମାନେ ଚମ୍ପାବତୀ ନଗରର ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରିବେ।

ମଥୁରାଞ୍ଚ ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ନାଗା ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ସପ୍ତ ଵୈ। ଅନୁଗଙ୍ଗଂ ପ୍ରଯାଗଞ୍ଚ ସାକେତଂ ମଗଧାଂସ୍ତଥା। ଏତାଞ୍ଜନପଦାନ୍ ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ଗୁପ୍ତଵଂଶଜାଃ ।। ୩୭.

ସାତି ନାଗ ମଥୁରାର ମନୋହର ନଗର ଉପଭୋଗ କରିବେ; ଏହିପରି ଗଙ୍ଗା ପାର୍ଶ୍ୱର ଦେଶ, ପ୍ରୟାଗ, ସାକେତ, ମଗଧ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେଶ ଗୁପ୍ତ ବଂଶର ସନ୍ତାନମାନେ ଉପଭୋଗ କରିବେ।

ନିଷଧାନ୍ ଯଦୁକାଂଶ୍ଚୈଵ ଶୈଶୀ ତାନ୍ କାଲତୋପକାନ୍। ଏତାଞ୍ଜନପଦାନ୍ ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ମଣିଧାନ୍ଯଜାଃ ।। ୩୭.

ନିଷଧ, ଯଦୁ, ଶୈଶୀ ଓ କାଳତୋପକ ଏହି ସମସ୍ତ ଦେଶ ମଣିଧାନ୍ୟ ବଂଶର ଲୋକମାନେ ଉପଭୋଗ କରିବେ।

କୋଶଲାଂଶ୍ଚାନ୍ଧ୍ରପୌଣ୍ଡ୍ରାଂଶ୍ଚ ତାମ୍ରଲିପ୍ତାନ୍ ସସାଗରାନ୍। ଚମ୍ପାଂ ଚୈଵ ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଦେଵରକ୍ଷିତାମ୍ ।। ୩୭.

କୋଶଳ, ଆନ୍ଧ୍ର, ପୌଣ୍ଡ୍ର, ସମୁଦ୍ରସହିତ ତାମ୍ରଲିପ୍ତ ଓ ଚମ୍ପାର ମନୋହର ନଗର—ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷିତ ଲୋକମାନେ ଉପଭୋଗ କରିବେ।

କାଲିଙ୍ଗା ମହିଷାଶ୍ଚୈଵ ମହେନ୍ଦ୍ରନିଲଯାଶ୍ଚ ଯେ। ଏତାଞ୍ଜନପଦାନ୍ ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ ପାଲଯିଷ୍ଯତି ଵୈ ଗୁହଃ ।। ୩୭.

କଳିଙ୍ଗ, ମହିଷ ଓ ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦେଶ ଗୁହା ପାଳନ କରିବେ।

ସ୍ତ୍ରୀରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଭକ୍ଷ୍ଯକାଂଶ୍ଚୈଵ ଭୋକ୍ଷ୍ଯତେ କନକାହ୍ଵଯଃ। ତୁଲ୍ଯକାଲଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵେ ହ୍ଯେତେ ମହୀକ୍ଷିତଃ ।। ୩୭.

କନକାହ୍ୱୟ ନାମକ ରାଜା ନାରୀ ଦେଶ ଓ ଭୋଗ୍ୟ ଦେଶ ଉପଭୋଗ କରିବେ; ଏହି ସମସ୍ତ ମହୀପତି ଏକ ସମୟରେ ଅଛନ୍ତି।

ଅଲ୍ପପ୍ରସାଦା ହ୍ଯନୃତା ମହାକ୍ରୋଧାଃ ହ୍ଯଧାର୍ମିକାଃ। ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତୀହ ଯଵନା ଧର୍ମତଃ କାମତୋଽର୍ଥତଃ ।। ୩୭.

ଯବନମାନେ କମ୍ ସଦାୟ, ଅସତ୍ୟବାଦୀ, ବଡ଼ କ୍ରୋଧୀ ଓ ଅଧର୍ମିକ ହେବେ; ତାଙ୍କର ଆଚରଣ, ଇଚ୍ଛା ଓ ଧନରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହେବେ।

ନୈଵ ମୂର୍ଦ୍ଧାଭିଷିକ୍ତାସ୍ତେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନରାଧିପାଃ। ଯୁଗଦୋଷଦୁରାଚାରା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନୃପାସ୍ତୁ ତେ ।। ୩୭.

ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡରେ ଅଭିଷେକିତ ରାଜା ହେବେନି; ସେମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ଯୁଗର ଦୋଷରେ ଖରାପ ହେବ।

ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ବଲଵଧେନୈଵ ହତ୍ଵା ଚୈଵ ପରସ୍ପରମ୍। ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି କଲିଶେଷେ ତୁ ଵସୁଧାଂ ପାର୍ଥିଵାସ୍ତଥା ।। ୩୭.

ନାରୀମାନେ ଓ ପରସ୍ପରକୁ ବଳପୂର୍ବକ ହତ୍ୟା କରି, ଏହି କଳିଯୁଗର ଶେଷ ଅଂଶରେ ରାଜାମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପଭୋଗ କରିବେ।

ଉଦିତୋଦିତଵଂଶାସ୍ତେ ଉଦିତାସ୍ତମିତାସ୍ତଥା । ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତୀହ ପର୍ଯାଯେ କାଲେନ ପୃଥିଵୀକ୍ଷିତଃ ।। ୩୭.

ଯେଉଁ ରାଜାଙ୍କର ବଂଶ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତମୟ ହୁଏ, ସେମାନେ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରିବେ।

ଵିହୀନାସ୍ତୁ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଧର୍ମ୍ମତଃ କାମତୋଽର୍ଥତଃ। ତୈର୍ଵିମିଶ୍ରା ଜନପଦା ମ୍ଲେଚ୍ଛାଚାରାଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ ।। ୩୭.

ସେମାନେ ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ; ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଥିବା ଦେଶମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଆଚରଣ ଅନୁସରିବେ।

ଵିପର୍ଯ୍ଯଯେନ ଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ନାଶଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଵୈ ପ୍ରଜାଃ। ଲୁବ୍ଧାନୃତରତାଶ୍ଚୈଵ ଭଵିତାରସ୍ତଦା ନୃପାଃ ।। ୩୭.

ସେମାନେ ବିପରୀତ ଆଚରଣ କରିବେ ଓ ପ୍ରଜାମାନେ ନାଶ କରିଦେବେ; ସେ ସମୟରେ ରାଜାମାନେ ଲୋଭୀ ଓ ଅସତ୍ୟରେ ଆସକ୍ତ ହେବେ।

ତେଷାଂ ଵ୍ଯତୀତେ ପର୍ଯାଯେ ବହୁସ୍ତ୍ରୀକେ ଯୁଗେ ତଦା। ଲଵାଲ୍ଲଵଂ ଭ୍ରଶ୍ଯମାନା ଆଯୂରୂପବଲଶ୍ରୁତୈଃ ।। ୩୭.

ସେମାନଙ୍କର ଶାସନ ସମାପ୍ତ ହେଲେ, ଏହି ଅନେକ ନାରୀ ଯୁଗରେ ଲୋକମାନେ ଆୟୁ, ରୂପ, ବଳ ଓ ଶିକ୍ଷାରେ ଦିନେ ଦିନେ କମିଯିବେ।

ତଥା ଗତାସ୍ତୁ ଵୈ କାଷ୍ଠାଂ ପ୍ରଜାସୁ ଜଗତୀଶ୍ଵରାଃ । ରାଜାନଃ ସମ୍ପ୍ରଣଶ୍ଯନ୍ତି କାଲେନୋପହତାସ୍ତଦା ।। ୩୭.

ଏପରି ରାଜାମାନେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ତଳ ସ୍ଥିତିକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସମୟର ଘାତରେ ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଯିବେ।

କଲ୍କିନୋପହତାଃ ସର୍ଵେ ମ୍ଲେଚ୍ଛା ଯାସ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵଶଃ। ଅଧାର୍ମିକାଶ୍ଚ ତେଽତ୍ଯର୍ଥଂ ପାଷଣ୍ଡାଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଶଃ ।। ୩୭.

କଳ୍କିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ନଶ୍ଟ ହେବେ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଚାଲିଯିବେ; ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଧର୍ମିକ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଷଣ୍ଡୀ ହେବେ।

ପ୍ରନଷ୍ଟେ ନୃପଶବ୍ଦେ ଚ ସନ୍ଧ୍ଯାଶ୍ଲିଷ୍ଟେ କଲୌ ଯୁଗେ। କିଂଞ୍ଚିଚ୍ଛିଷ୍ଟାଃ ପ୍ରଜାସ୍ତା ଵୈ ଧର୍ମ୍ମେ ନଷ୍ଟେଽପରିଗ୍ରହାଃ ।। ୩୭.

ରାଜା ଶବ୍ଦ ନଶ୍ଟ ହେଲେ ଓ କଳିଯୁଗର ସନ୍ଧ୍ୟା ଆସିଲେ, ଅତି କମ୍ ଲୋକ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିବେ, ସେମାନେ ଧର୍ମ ଓ ସମ୍ପତ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ।

ଅସାଧନା ହତାଶ୍ଵାସା ଵ୍ଯାଧିଶୋକେନ ପୀଡିତାଃ। ଅନାଵୃଷ୍ଟିହତାଶ୍ଚୈଵ ପରସ୍ପରଵଧେନ ଚ ।। ୩୭.

ଉପାୟ ନଥିବା, ଆଶା ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିବା, ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ, ବର୍ଷା ନ ହେବାରୁ ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ପରସ୍ପର ହତ୍ୟାରେ ଲିପ୍ତ ହେବେ।

ଅନାଥା ହି ପରିତ୍ରସ୍ତା ଵାର୍ତ୍ତାମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଦୁଃଖିତାଃ। ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପୁରାଣି ଗ୍ରାମାଂଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଵନୌକସଃ ।। ୩୭.

ସହାୟ ନଥିବା ଏବଂ ଭୟଭୀତ ଲୋକେ ତାଙ୍କର ଜୀବିକା ଛାଡ଼ି, ଦୁଃଖରେ ପୁରୁଣା ଗାଁ ଛାଡ଼ି ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିବେ।

ଏଵଂ ନୃପେଷୁ ନଷ୍ଟେଷୁ ପ୍ରଜାସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗୃହାଣି ତୁ। ନଷ୍ଟେ ସ୍ନେହେ ଦୁରାପନ୍ନା ଭ୍ରଷ୍ଟସ୍ନେହାଃ ସୁହୃଜ୍ଜନାଃ ।। ୩୭.

ଏଭଳି ରାଜାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଲୋକେ ଘର ଛାଡ଼ି, ସ୍ନେହ ହରାଇ, ଦୁଃଖ ଭୋଗିବେ; ସଙ୍ଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନେହ ଭାବ ହରାଇଦେବେ।

ଵର୍ଣାଶ୍ରମପରିଭ୍ରଷ୍ଟାଃ ସଙ୍କରଂ ଘୋରମାସ୍ଥିତାଃ। ସରିତ୍ପର୍ଵତସେଵିନ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ପ୍ରଜାସ୍ତଦା ।। ୩୭.

ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇ, ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ଥତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ଲୋକେ ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ ଛଡ଼ି ରହିବେ।

ସରିତଃ ସାଗରାନୂପାନ୍ ସେଵନ୍ତେ ପର୍ଵତାନି ଚ। ଅଙ୍ଗାନ୍ କଲିଙ୍ଗାନ୍ ଵଙ୍ଗାଂଶ୍ଚ କାଶ୍ମୀରାନ୍ କାଶିକୋଶଲାନ୍ ।। ୩୭.

ସେମାନେ ନଦୀ, ସମୁଦ୍ରତଟ, ପାହାଡ଼ ଏବଂ ଅଙ୍ଗ, କଳିଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗ, କାଶ୍ମୀର, କାଶୀ ଓ କୋଶଳ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଯିବେ।

ଋଷିକାନ୍ତଗିରିଦ୍ରୋଣୀଃ ସଂଶ୍ରଯିଷ୍ଯନ୍ତି ମାନଵାଃ। କୃତ୍ସ୍ନଂ ହିମଵତଃ ପୃଷ୍ଠଂ କୂଲଂ ଚ ଲଵଣାମ୍ଭସଃ ।। ୩୭.

ମଣିଷେ ଋଷିମାନଙ୍କ ପାହାଡ଼ର ଢାଳ ଓ ଉପତ୍ୟକା, ସମଗ୍ର ହିମାଳୟ ଶୃଙ୍ଗ ଏବଂ ଲୁଣାପାଣି ନଦୀର କୂଳକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବେ।

ଅରଣ୍ଯାନ୍ଯଭିପତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ହ୍ଯାର୍ଯ୍ଯା ମ୍ଲେଚ୍ଛଜନୈଃ ସହ। ମୃଗୈର୍ମୀନୈର୍ଵିହଙ୍ଗୈଶ୍ଚ ଶ୍ଵାପଦୈସ୍ତକ୍ଷୁଭିସ୍ତଥା। ମଧୁଶାକଫଲୈର୍ମୂଲୈର୍ଵର୍ତ୍ତଯିଷ୍ଯନ୍ତି ମାନଵାଃ ।। ୩୭.

ସଜ୍ଜନମାନେ ବିଦେଶୀମାନଙ୍କ ସହ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ; ପଶୁ, ମାଛ, ପକ୍ଷୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜନ୍ତୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହେବେ, ମଣିଷେ ମଧୁ, ଶାକ, ଫଳ ଓ ମୂଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଚାଲାଇବେ।

ଚୀରଂ ପର୍ଣଞ୍ଚ ଵିଵିଧଂ ଵଲ୍କଲାନ୍ଯଜିନାନି ଚ। ସ୍ଵଯଂ କୃତ୍ଵା ଵିଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଯଥା ମୁନିଜନାସ୍ତଥା ।। ୩୭.

ସେମାନେ ନିଜେ ନିଜେ ବିଭିନ୍ନ ପତ୍ର, ଚାଳ ଓ ପଶୁଚର୍ମ ପିନ୍ଧିବେ, ମୁନିମାନେ ଯେପରି ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି, ସେପରି ରହିବେ।

ବୀଜାନ୍ନାନି ତଥା ନିମ୍ନେସ୍ଵୀହନ୍ତଃ କାଷ୍ଠଶଙ୍କୁଭିଃ। ଅଜୈଡକଂ ଖରୋଷ୍ଟ୍ରଞ୍ଚ ପାଲଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଯତ୍ନତଃ ।। ୩୭.

ସେମାନେ ନିମ୍ନଭୂମିରେ ଦାଣା ଚାଷ କରିବେ, କାଠର ଖୁଣ୍ଟି ବ୍ୟବହାର କରି; ଛୋଟ ଛୋଟ ପଶୁ, ଭେଡ଼ା, ଗଧା ଓ ଉଠକୁ ଯତ୍ନରେ ପାଳିବେ।

ନଦୀର୍ଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ତୋଯାର୍ଥେ କୂଲମାଶ୍ରିତ୍ଯ ମାନଵାଃ। ପାର୍ଥିଵାନ୍ ଵ୍ଯଵହାରେଣ ଵିବାଧନ୍ତଃ ପରସ୍ପରମ୍ ।। ୩୭.

ମଣିଷେ ପାଣି ପାଇଁ ନଦୀକୂଳରେ ବସିବେ, ଏବଂ ବ୍ୟବହାର ଦ୍ୱାରା ପରସ୍ପରକୁ ଦୁଃଖ ଦେବେ।