ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଯଜ୍ଞାନ୍ ଵେଦାଂସ୍ତଥା କାମାଞ୍ଜ୍ଞାନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ। ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯାଯୁଃ ପ୍ରଜାଶ୍ଚୈଵ ପିତୃଭକ୍ତୋ ଧନାନି ଚ ।। ୨୧.

ସେ ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ, ବେଦ, ଇଚ୍ଛା, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ସେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ସନ୍ତାନ, ପିତୃଭକ୍ତି ଏବଂ ଧନ ମଧ୍ୟ ପାଆନ୍ତି।

ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧକଲ୍ପଂ ଵୈ ପଶ୍ଚିମଂ ନିଯତଂ ପଠେତ୍। ସର୍ଵାପ୍ଯେତାନ୍ଯଵାପ୍ନୋତି ତୀର୍ଥେ ଦାନଫଲାନି ଚ ।। ୨୧.

ଯିଏ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଶେଷ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବିଧିକୁ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଦାନ ଦେବାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।

ସ ପଙ୍କ୍ତିପାଵନଶ୍ଚୈଵ ଦ୍ଵିଜାନାମଗ୍ରଭୁଗ୍ ଭଵେତ୍। ଅଧ୍ଯାପ୍ଯ ଵା ଦ୍ଵିଜାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୨୧.

ସେ ନିଜ ବଂଶକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ପାଆନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ପଢ଼ାଇଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।

ଯଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ରୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯମାନନ୍ତ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗମଶ୍ନୁତେ। ଅନସୂଯୋ ଜିତକ୍ରୋଧୋ ଲୋଭମୋହଵିଵର୍ଜିତଃ ।। ୨୧.

ଯିଏ ଏହି ଅନନ୍ତ କଥାକୁ ସଦା ଶୁଣନ୍ତି, ଯଦି ସେ ଇର୍ଷ୍ୟା ନଥାଏ, କ୍ରୋଧକୁ ଜିତିଛନ୍ତି, ଲୋଭ ଓ ମୋହରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ତୀର୍ଥାନାଂ ଚ ଫଲଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଦାନାଦୀନାଂ ତଥୈଵ ଚ। ମୋକ୍ଷୋପାଯୋ ହ୍ଯଯଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସ୍ଵର୍ଗୋପାଯୋ ହ୍ଯଯଂ ପରଃ । ଇହ ଚାପି ପରା ତୁଷ୍ଟିସ୍ତସ୍ମାତ୍କୁର୍ଵୀତ ଯତ୍ନତଃ ।। ୨୧.

ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ସମସ୍ତ ଫଳ ଏବଂ ଦାନ ଆଦିର ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏହା ମୁକ୍ତିର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାୟ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପାୟ। ଏଠାରେ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ଉଚ୍ଚତମ ସନ୍ତୋଷ ମିଳେ; ତେଣୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଉତ୍ସାହରେ କରିବା ଉଚିତ।

ଇମଂ ଵିଧିଂ ଯୋ ହି ପଠେଦତନ୍ଦ୍ରିତଃ ସମାହିତଃ ସଂସଦି ପର୍ଵସନ୍ଧିଷୁ । ଅପତ୍ଯଭାଗ୍ଭଵତି ପରେଣ ତେଜସା ଦିଵୌ କସାଂ ସ ଵ୍ରଜତେ ସଲୋକତାମ୍ ।। ୨୧.

ଯିଏ ଏହି ବିଧିକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଏବଂ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ସଭାରେ ଓ ପବିତ୍ର ଦିନର ସଂଧିକାଳରେ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରନ୍ତି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତେଜ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଯେନ ପ୍ରୋକ୍ତସ୍ତ୍ଵଯଂ କଲ୍ପୋ ନମସ୍ତସ୍ମୈ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵେ। ମହାଯୋଗେଶ୍ଵରେଭ୍ଯଶ୍ଚ ସଦା ଚ ପ୍ରଣତୋ ହ୍ଯହମ୍ ।। ୨୧.

ଯିଏ ଏହି ବିଧିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ; ଏବଂ ସଦା ମହାଯୋଗେଶ୍ୱରମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ଇତ୍ଯେତେପିତର ସ୍ତାତ ଦେଵାନାମପି ଦେଵତାଃ। ସପ୍ତସ୍ଵେତେଷୁ ତେ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଥାନେଷୁ ପିତରୋଽଵ୍ଯଥାଃ ।। ୨୧.

ହେ ପ୍ରିୟ, ଏହି ପିତୃମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା; ଏହି ସାତଜଣ ସଦା ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଅଚଳ ଓ ନିର୍ବିଘ୍ନ ରହନ୍ତି।

ପ୍ରଜାପତିସୁତା ହ୍ଯେତେ ସର୍ଵେ ଚୈଵ ମହାତ୍ମନଃ। ଆଦ୍ଯୋ ଗଣସ୍ତୁ ଯୋଗାନାଂ ସ ନିତ୍ଯୋ ଯୋଗଵର୍ଦ୍ଧନଃ ।। ୨୧.

ଏମାନେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ସମସ୍ତେ ମହାତ୍ମା; ପ୍ରଥମ ଦଳ ଯୋଗୀମାନେ, ସେମାନେ ନିତ୍ୟ ଏବଂ ଯୋଗରେ ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ।

ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଦେଵତାନାଂ ତୁ ତୃତୀଯୋ ଦେଵତାଽରିଣାମ୍। ଶେଷାସ୍ତୁ ଵର୍ଣିନାଂ ଜ୍ଞେଯା ଇତି ସର୍ଵେ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ ।। ୨୧.

ଦ୍ୱିତୀୟ ଦଳ ଦେବତାମାନଙ୍କର, ତୃତୀୟ ଦଳ ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର; ଅନ୍ୟମାନେ ମାନବ ଜାତିର, ଏହିପରି ସମସ୍ତଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି।

ଦେଵାସ୍ତ୍ଵେତାନ୍ ଯଜନ୍ତେ ଵୈ ସର୍ଵେଷ୍ଵେତେଷ୍ଵଵସ୍ଥିତାଃ। ଆଶ୍ରମାସ୍ତୁ ଯଜନ୍ତ୍ଯେତାଂଶ୍ଚତ୍ଵାରସ୍ତୁ ଯଥାକ୍ରମମ୍ ।। ୨୧.

ଦେବତାମାନେ ଏମାନଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି; ଚାରି ଆଶ୍ରମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ କ୍ରମରେ ଏମାନଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି।

ଵର୍ଣାଶ୍ଚାପି ଯଜନ୍ତ୍ଯେତାଂଶ୍ଚତ୍ଵାରସ୍ତୁ ଯଥାଵିଧି। ତଥା ସଙ୍କରଜାତାଶ୍ଚ ମ୍ଲେଚ୍ଛାଶ୍ଚୈଵ ଯଜନ୍ତି ଵୈ ।। ୨୧.

ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ଏମାନଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି; ଏହିପରି ମିଶ୍ର ଜନ୍ମ ଏବଂ ବିଦେଶୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।

ପିତୄଂଶ୍ଚ ଯୋ ଯଜେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପିତରଃ ପୂଜଯନ୍ତି ତମ୍। ପିତରଃ ପୁଷ୍ଠିକାମସ୍ଯ ପ୍ରଜାକାମସ୍ଯ ଵା ପୁନଃ। ପୁଷ୍ଠିଂ ପ୍ରଜାଶ୍ଚ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ପିତାମହାଃ ।। ୨୧.

ଯିଏ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ପିତୃମାନେ ସେଉଠିକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି; ଯେଉଁଠି ଲୋକ ପୁଷ୍ଟି କିମ୍ବା ସନ୍ତାନ ଚାହାନ୍ତି, ପିତାମହମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁଷ୍ଟି, ସନ୍ତାନ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଦେଵକାର୍ଯାଦପି ସୂନୋଃ ପିତୃକାର୍ଯଂ ଵିଶିଷ୍ଯତେ। ଦେଵତାନାଂ ହି ପିତରଃ ପୂର୍ଵମାପ୍ଯାଯନଂ ସ୍ଵଯମ୍ ।। ୨୧.

ପୁଅଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅଛି, ତାହାଠାରୁ ବଡ଼ ହୁଏ ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ। କାରଣ, ପୂର୍ବରୁ ପିତୃଗଣମାନେ ନିଜେ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଉପଜୀବନ ହେବାକୁ ଥିଲେ।

ନ ହି ଯୋଗଗତିଃ ସୂକ୍ଷ୍ମା ପିତୄଣାଂ ଚ ପରା ଗତିଃ। ତପସା ଵିପ୍ରକୃଷ୍ଟେନ ଦୃଶ୍ଯତେ ମାଂସଚକ୍ଷୁଷା ।। ୨୧.

ଯୋଗର ସୂକ୍ଷ୍ମ ପଥ କିମ୍ବା ପିତୃମାନେ ଯାଉଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଥ, ଏହା ଦୃଢ଼ ତପସ୍ୟା କଲେ ମଧ୍ୟ ମାଂସ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖିହେବ ନାହିଁ।

ସର୍ଵେଷାଂ ରାଜତଂ ପାତ୍ରମଥଵା ରଜତାନ୍ଵିତମ୍। ପାଵନଂ ହ୍ଯୁତ୍ତମଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦେଵାନାଂ ପିତୃଭିଃ ସହ ।। ୨୧.

ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚାଁଦିର ପାତ୍ର କିମ୍ବା ଚାଁଦି ଲଗାଯାଇଥିବା ପାତ୍ର, ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦେବଦାନ କରିବାରେ ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ ବୋଲି କହାଯାଇଛି।

ଯେଷାଂ ଦାସ୍ଯନ୍ତି ପିଣ୍ଡାଂସ୍ତ୍ରୀନ୍ ବାନ୍ଧଵା ନାମଗୋତ୍ରତଃ। ଭୂମୌ କୁଶୋତ୍ତରାଯାଞ୍ଚ ଅପସଵ୍ଯଵିଧାନତଃ ।। ୨୧.

ଯେଉଁମାନେ ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପରିଚିତ, ସେମାନଙ୍କର ବାନ୍ଧବମାନେ ଭୂମିରେ କୁଶ ଉପରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଲାଭ ପାଆନ୍ତି।

ସର୍ଵତ୍ର ଵର୍ତ୍ତମାନାସ୍ତେ ପିଣ୍ଡାଃ ପ୍ରୀଣନ୍ତି ଵୈ ପିତୄନ୍। ଯଦାହାରୋ ଭଵେଜ୍ଜନ୍ତୁରାହାରଃ ସୋଽସ୍ଯ ଜାଯତେ ।। ୨୧.

ଯେଉଁଠି ପିଣ୍ଡ ରହିଥାଏ, ସେଠି ପିତୃମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ଭୋଜନ ପ୍ରାଣୀ ଖାଏ, ସେହି ତାଙ୍କର ଆହାର ହୁଏ।

ଯଥା ଗୋଷ୍ଠେ ପ୍ରନଷ୍ଟାଂ ଵୈ ଵତ୍ସୋ ଵିନ୍ଦତି ମାତରମ୍ । ତଥା ତଂ ନଯତେ ମନ୍ତ୍ରୋ ଜନ୍ତୁର୍ଯତ୍ରାଵତିଷ୍ଠତେ ।। ୨୧.

ଯେପରି ଗୋଅଁଶରେ ହେଉଥିବା ଛୁଆଁ ନିଜ ହରାଇଯାଇଥିବା ମାଆକୁ ଖୋଜିପାଏ, ସେପରି ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାଣୀକୁ ତାହାଁଠାରେ ନେଇଯାଏ, ଯେଉଁଠି ସେ ରହିଛି।

ମାନ ଗୋତ୍ରଂ ଚ ମନ୍ତ୍ରଶ୍ଚ ଦତ୍ତମନ୍ନଂ ନଯନ୍ତି ତମ୍। ଅପି ଯୋନିଶତଂ ପ୍ରାପ୍ତାଂ ସ୍ତୃପ୍ତିସ୍ତାନନୁଗଚ୍ଛତି ।। ୨୧.

ମାନ, ଗୋତ୍ର, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୋଜନ, ଏହା ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟିକୁ ନେଇଯାଏ। ଯଦି ଶତ ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟ ମିଳିଯାଏ, ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ସେଉଁଠାକୁ ଅନୁସରଣ କରେ।

ଏଵମେଷା ସ୍ଥିତା ସଂସ୍ଥା ବ୍ରହ୍ମଣା ପରମେଷ୍ଠିନା । ପିତୄଣାମାଦିସର୍ଗସ୍ତୁ ଲୋକାନାମକ୍ଷଯାର୍ଥିନାମ୍ ।। ୨୧.

ଏହି ପ୍ରଥାକୁ ପରମେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଥିଲେ। ପିତୃମାନେ ଓ ଅକ୍ଷୟ ଲୋକ ଆଶା କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଆଦି ସୃଷ୍ଟି ହେଲା।

ଇତ୍ଯେତେ ପିତରୋ ଦେଵା ଦେଵାଶ୍ଚ ପିତରଃ ପୁନଃ। ଦୌହିତ୍ରା ଯଜମାନାଶ୍ଚ ପ୍ରୋକ୍ତାଶ୍ଚୈଵ ମଯାଽନଘାଃ ।। ୨୧.

ଏହିପରି, ପିତୃମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଦେବତା, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନି ପିତୃ। ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଏବଂ ତାଙ୍କର ନାତିମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି, ହେ ନିଷ୍ପାପମାନେ।

ଲୋକା ଦୁହିତରଶ୍ଚୈଵ ଦୌହିତ୍ରାଶ୍ଚ ସୁତାସ୍ତଥା। ଦାନାନି ସହ ଶୌଚେନ ତୀର୍ଥାନି ଚ ଫଲାନି ଚ ।। ୨୧.

ଲୋକ, ଝିଅମାନେ, ନାତିମାନେ, ପୁଅମାନେ, ଦାନ, ପବିତ୍ରତା, ତୀର୍ଥ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଫଳ, ସବୁ ବିଷୟ ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।

ଅକ୍ଷଯତ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜାଶ୍ଚୈଵ ଯାଯାଵରଵିଧିସ୍ତଥା । ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଯଥା ବ୍ରହ୍ମାଽବ୍ରଵୀତ୍ ପୁରା ।। ୨୧.

ଅକ୍ଷୟତ୍ୱ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଓ ଯାତ୍ରୀ ଆଚାର, ଏହା ସବୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରହ୍ମା ପୂର୍ବେ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେହିପରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।

ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ।। ଇତ୍ଯେତଦଙ୍ଗିରାଃ ପ୍ରାହ ଋଷୀଣାଂ ଶ୍ରୃଣ୍ଵତାଂ ତଦା। ପୃଷ୍ଟସ୍ତୁ ସଂଶଯଂ ସର୍ଵଂ ପିତୄଣାଂ ପ୍ରାହ ସଂସଦି ।। ୨୧.

ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: ଏହିପରି ଅଙ୍ଗିରା ଋଷିମାନେ ଶୁଣୁଥିବାବେଳେ କହିଥିଲେ। ପଚାରା ପଡ଼ିଲାପରେ, ସେ ସଭାରେ ପିତୃମାନେ ସମ୍ପର୍କରେ ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରିଥିଲେ।

ସତ୍ରେ ଵୈ ଵିତତେ ପୂର୍ଵଂ ତଦା ଵର୍ଷସହସ୍ରିକେ । ଯସ୍ମିନ୍ ଗୃହପତିର୍ହ୍ଯାସୀଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ଵୈ ଦେଵତା ପ୍ରଭୁଃ ।। ୨୧.

ପୂର୍ବକାଳରେ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ଚାଲିଥିବା ଯଜ୍ଞ ହେଉଥିଲା, ଯେଉଁଠି ଗୃହସ୍ଥ ଥିଲେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ସେଠି ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଥିଲେ।

ସଂଵତ୍ସରଶତାନ୍ଯଂ ଚ ତତ୍ରୋପେତା ଇତି ଶ୍ରୁତିଃ। ଶ୍ଲୋକାଶ୍ଚାତ୍ର ପୁରା ଗୀତା ଋଷିଭିର୍ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ ।। ୨୧.

ଶୁଣାଯାଏ ଯେ, ସେଠି ଶତଶ ଅବଧି ବ୍ୟତୀତ ହୋଇଥିଲା। ଏବଂ ସେଠି ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ ଋଷିମାନେ ପୁରାତନ ଶ୍ଲୋକ ଗାଇଥିଲେ।

ଦୀକ୍ଷିତସ୍ଯ ତଦା ସତ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରମାତ୍ମନଃ। ତତ୍ରୈଵ ଜାତମତ୍ଯୁଗ୍ରଂ ପିତୄଣାମକ୍ଷଯାର୍ଥିନା। ଲୋକାନାଂ ଚ ହିତାର୍ଥାଯ ବ୍ରହ୍ମଣା ପରମେଷ୍ଟିନା ।। ୨୧.

ସେହି ଯଜ୍ଞରେ, ପରମ ଆତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମା ଦୀକ୍ଷିତ ହେଇଥିଲେ। ସେଠି, ପିତୃମାନେ ଅକ୍ଷୟତ୍ୱ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷା ଜନ୍ମନେଇଥିଲେ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ପରମେଶ୍ୱର ଲୋକମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଏହି କାମ କରିଥିଲେ।

ସୂତ ଉଵାଚ।। ଏଵଂ ବୃହସ୍ପତିଃ ପୂର୍ଵଂ ପୃଷ୍ଟଃ ପୁତ୍ର୍ତ୍ରେଣ ଧୀମତା। ପ୍ରୋଵାଚ ପିତୃଵଂଶନ୍ତୁ ଯତ୍ତଦ୍ଵୈସମୁଦାହୃତମ୍ । ଅତ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵରୁଣସ୍ଯ ନିବୋଧତ ।। ୨୧.

ସୂତ କହିଲେ: ପୂର୍ବରୁ ବୃହସ୍ପତି ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁଅ ପଚାରିଲେ ବେଳେ, ପିତୃବଂଶ ବିଷୟରେ ଯେପରି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିଲା, ସେହିପରି କହିଥିଲେ। ଏବେ ଆଉ ଆଗକୁ କହିବି—ବରୁଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣ।