ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଶାକୈରନ୍ଯା ତୃତୀଯା ସ୍ଯାଦେଵଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଗତୋ ଵିଧିଃ । ଅନ୍ଵଷ୍ଟକା ପିତୄଣାଂ ଵୈ ନିତ୍ଯମେଵ ଵିଧୀଯତେ ।। ୧୯.

ତୃତୀୟ ଅଷ୍ଟକା ଶାକ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ୟବହାରର ନିୟମ ଅଛି। ଅନ୍ବଷ୍ଟକା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ସଦା କରିବା ଉଚିତ।

ଯଦ୍ଯନ୍ଯା ଚ ଚତୁର୍ଥୀ ସ୍ଯାତ୍ତାଞ୍ଚ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵିଶେଷତଃ। ତାସୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ବୁଧଃ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ସର୍ଵ୍ଵସ୍ଵେନାପି ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୧୯.

ଯଦି ଚତୁର୍ଥ ଅଷ୍ଟକା ଥାଏ, ତାହାକୁ ବି ବିଶେଷ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସବୁ ଅଷ୍ଟକାରେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସଦା ସମସ୍ତ ସାଧନା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଦରକାର।

ପରତ୍ରେହ ଚ ସର୍ଵ୍ଵେଷୁ ନିତ୍ଯମେଵ ସୁଖୀ ଭଵେତ୍ । ପୂଜକାନାଂ ସଦୋତ୍କର୍ଷୋ ନାସ୍ତିକା ନାମଧୋ ଗତିଃ ।। ୧୯.

ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ, ଯିଏ ସଦା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ସେ ସୁଖୀ ହୁଏ। ଯେମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି ସେମାନେ ସଦା ଉନ୍ନତ, ଯେମାନେ ନାମାତ୍ର ନମାନନ୍ତି ସେମାନେ ତଳକୁ ଯାନ୍ତି।

ପିତରଃ ସର୍ଵ୍ଵକାଲେଷୁ ତିଥିକାଲେଷୁ ଦେଵତାଃ। ସର୍ଵ୍ଵେ ପୁରୁଷମାଯାନ୍ତି ନିପାନମିଵ ଧେନଵଃ ।। ୧୯.

ପିତୃମାନେ ସମସ୍ତ ସମୟରେ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତିଥିରେ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ଯେପରି ଗାଈ ଜଳପାନ ପାଇଁ ଯାଏ।

ମା ସ୍ମ ତେ ପ୍ରତିଗଚ୍ଛେଯୁରଷ୍ଟକାଃ ସୁରପୂଜିତାଃ । ମୋଘସ୍ତସ୍ଯ ଭଵେଲ୍ଲୋକୋ ଲବ୍ଧଂ ଚାସ୍ଯ ଵିନଶ୍ଯତି ।। ୧୯.

ଏହି ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ ଅଷ୍ଟକା ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ନ ଯାଉ। ଯଦି ଏହା ହୁଏ, ତେବେ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଅର୍ଥହୀନ ହୁଏ ଓ ଯେଉଁ ସମ୍ପଦ ମିଳିଥାଏ ତାହା ହରାଏ।

ଦେଵାଂସ୍ତୁ ଦାଯିନୋ ଯାନ୍ତି ତିର୍ଯ୍ଯଗ୍ଗଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯଦାଯିନଃ। ପ୍ରଜାଂ ପୁଷ୍ଟିଂ ସ୍ମୃତିଂ ମେଧାଂ ପୁତ୍ରାନୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯମେଵ ଚ ।। ୧୯.

ଯେଉଁମାନେ ଦାନ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦାନ ନ କରନ୍ତି ସେମାନେ ତଳ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି। ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପୁଅ, ସମ୍ପଦ, ସ୍ମୃତି, ବୁଦ୍ଧି, ପୁଅ ଓ ଶାସନ ମିଳେ।

କୁର୍ଵ୍ଵାଣଃ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଚ ପୂର୍ଵ୍ଵଂ ପୂର୍ଣଂ ସମଶ୍ନୁତେ। ପ୍ରତିପଦ୍ଧନଲାଭାଯ ଲବ୍ଧଂ ଚାସ୍ଯ ନ ନଶ୍ଯତି ।। ୧୯.

ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ତିଥିରେ ଯାହା ମିଳେ, ତାହା କେବେ ହରାଏ ନାହିଁ।

ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିପଦାଧିପତିର୍ଭଵେତ୍। ଵରାର୍ଥିନା ତୃତୀଯା ତୁ ଶତ୍ରୁଘ୍ନୀ ପାପନାଶିନୀ ।। ୧୯.

ଦ୍ୱିତୀୟ ତିଥିରେ ଯେଉଁମାନେ କରନ୍ତି ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପଶୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଭଲ ଫଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ତୃତୀୟ ତିଥିରେ କଲେ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ଓ ପାପ ଦୂର ହୁଏ।

ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଶତ୍ରୋଶ୍ଛିଦ୍ରାଣି ପଶ୍ଯତି। ପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ଵୈ ପ୍ରକୁର୍ଵାଣଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମହତୀଂ ଶ୍ରିଯମ୍ ।। ୧୯.

ଚତୁର୍ଥ ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦୁର୍ବଳତା ଦେଖିପାରିବେ। ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ କଲେ ବଡ଼ ସମ୍ପଦ ମିଳେ।

ଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି କୁର୍ଵାଣଂ ଦ୍ଵିଜାସ୍ତଂ ପୂଜଯନ୍ତ୍ଯୁତ। କୁରୁତେ ଯସ୍ତୁ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି ସତତଂ ନରଃ ।। ୧୯.

ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସେଉଁଠି ଆଦର କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ସଦା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି—

ମହାସତ୍ରମଵାପ୍ନୋତି ଗଣାନାମଧିପୋ ଭଵେତ୍। ସମ୍ପୂର୍ଣାମୃଦ୍ଧିମାପ୍ନୋତି ଯୋଽଷ୍ଟମ୍ଯାଂ କୁରୁତେ ନରଃ ।। ୧୯.

ସେ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ ଓ ସମୂହର ଅଧିପତି ହୁଏ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ କରେ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।

ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ନଵମ୍ଯାଂ କୁର୍ଵାଣ ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ କାଂକ୍ଷିତାଂ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍। କୁର୍ଵନ୍ ଦଶମ୍ଯାଂ ତୁ ନରୋ ବ୍ରାହ୍ମୀଂ ଶ୍ରିଯମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୧୯.

ନବମୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ସ୍ତ୍ରୀ ମିଳେ। ଦଶମୀ ତିଥିରେ କଲେ ବ୍ରାହ୍ମୀ ସମ୍ପଦ ଲାଭ ହୁଏ।

ଵେଦାଂଶ୍ଚୈଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ସର୍ଵାନ୍ ପ୍ରଣାଶମେନସସ୍ତଥା। ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ପରଂ ଦାନମୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ ସତତଂ ତଥା ।। ୧୯.

ସେ ସମସ୍ତ ବେଦ ଓ ପାପ ନାଶ ପାଏ। ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ ଓ ସଦା ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ମିଳେ।

ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ରାଷ୍ଟ୍ରଲାଭଂ ତୁ ଜଯମାହୁର୍ଵସୂନି ଚ । ପ୍ରଜାଂ ବୁଦ୍ଧିଂ ପଶୂନ୍ ମେଧାଂ ସ୍ଵାତନ୍ତ୍ର୍ଯଂ ପୁଷ୍ଟିମୁତ୍ତମାମ୍ । ଦୀର୍ଘମାଯୁରଥୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ କୁର୍ଵାଣସ୍ତୁ ତ୍ରଯୋଦଶୀମ୍ ।। ୧୯.

ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ରାଜ୍ୟ ଓ ବିଜୟ ଲାଭ ହୁଏ, ଧନ ମିଳେ। ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ପୁଅ, ବୁଦ୍ଧି, ପଶୁ, ମେଧା, ସ୍ୱାଧୀନତା, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୋଷଣ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ମିଳେ।

ଯୁଵାନଶ୍ଚ ମୃତା ଯସ୍ଯ ଗୃହେ ତେଷାଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍। ଶସ୍ତ୍ରେଣ ତୁ ହତା ଯେ ଵୈ ତେଷାଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚତୁର୍ଦଶୀମ୍ ।। ୧୯.

ଯେଉଁ ଘରେ ଯୁବକ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଦରକାର।

ତଥା ଵିଷମଜାତାନାଂ ଯମଲାନାଂ ତୁ ସର୍ଵଶଃ । ଅମାଵାସ୍ଯାଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଚ୍ଛୁଚିଃ ସଦା ।। ୧୯.

ଯେମିତି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିପରୀତ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଓ ଜୁମ୍ଲା ଭାଇ-ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହିପରି ନୂଆମାସିରେ ସଦା ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଏବଂ ଯଥାଯଥ ଯତ୍ନରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ କାମାନଵାପ୍ନୋତି ସ୍ଵର୍ଗମାନନ୍ତ୍ଯମଶ୍ନୁତେ । ଋତଂ ଦଦ୍ଯାଦମାଵାସ୍ଯାଂ ସୋମମାପ୍ଯାଯନଂ ମହତ୍ ।। ୧୯.

ଯିଏ ନୂଆମାସିରେ ନିଷ୍ଠାରେ ଏବଂ ସତ୍ୟତା ସହିତ ବଡ଼, ପୋଷକ ସୋମ ଦାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ ଏବଂ ଅନନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ।

ଏଵମାପ୍ଯାଯିତଃ ସୋମସ୍ତ୍ରୀଁଲ୍ଲୋକାନ୍ ଧାରଯିଷ୍ଯତି। ସିଦ୍ଧଚାରଣଗନ୍ଧର୍ଵ୍ଵୈଃ ସ୍ତୂଯମାନସ୍ତୁ ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୧୯.

ଏଭଳି ପୋଷିତ ହୋଇ, ସୋମ ତିନି ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରିଥାଏ, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।

ସ୍ତଵୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ମନୋଜ୍ଞୈଶ୍ଚ ସର୍ଵ୍ଵକାମପରିଚ୍ଛଦୈଃ। ନୃତ୍ଯ ଵାଦିତ୍ରଗୀତୈଶ୍ଚ ହ୍ଯପ୍ସରୋଭିଃ ସହସ୍ରଶଃ ।। ୧୯.

ମନୋହର ଷ୍ଟୁତି, ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ଇଚ୍ଛାମତ ଉପହାର ଓ ହଜାର ହଜାର ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ନୃତ୍ୟ, ବାଦ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।

ଉପକ୍ରୀଡୈର୍ଵ୍ଵିମାନୈସ୍ତୁ ପିତୃଭକ୍ତଂ ଦୃଢଵ୍ରତମ୍। ସ୍ତୁଵନ୍ତି ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵ୍ଵାଃ ସିଦ୍ଧସଙ୍ଘାଶ୍ଚ ତଂ ସଦା ।। ୧୯.

ବିଭିନ୍ନ ଖେଳ, ବିମାନ ଓ ପିତୃଭକ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା ସହିତ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।

ପିତୃଭକ୍ତସ୍ତ୍ଵମାଵସ୍ଯାଂ ସର୍ଵାନ୍ କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍। ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମର୍ଚିତାସ୍ତେନ ଭଵନ୍ତି ପିତରଃ ସଦା ।। ୧୯.

ଯିଏ ପିତୃଭକ୍ତି ସହିତ ନୂଆମାସିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁଥାଏ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ସଦା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି।

ପିତୄଦେଵା ମଘା ଯସ୍ମାତ୍ ତସ୍ମାତ୍ତାସ୍ଵକ୍ଷଯଂ ସ୍ମୃତମ୍। ପିତ୍ର୍ଯଂ କୁର୍ଵ୍ଵନ୍ତି ତସ୍ଯାଂ ତୁ ଵିଶେଷେଣ ଵିଚକ୍ଷଣଃ ।। ୧୯.

ପିତୃମାନେ ମଘା ନକ୍ଷତ୍ରର ଦେବତା ଥିବାରୁ, ଏହାକୁ ଅବିନାଶୀ ମନାଯାଏ; ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଏହି ଦିନରେ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।

ତସ୍ମାନ୍ମଘାଂ ଵୈ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ପିତରୋ ନିତ୍ଯମେଵ ହି । ପିତୄଦୈଵତଭକ୍ତା ଯେ ତେଽପି ଯାନ୍ତି ପରାଂ ଗତିମ୍ ।। ୧୯.

ଏହିକାରଣରୁ, ପିତୃମାନେ ସଦା ମଘାକୁ ଆଶା କରନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ।। ଯମସ୍ତୁ ଯାନି ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି ପ୍ରୋଵାଚ ଶଶ(ଶିଵ)ବିନ୍ଦଵେ। ତାନି ମେ ଶ୍ରୃଣୁ କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ନକ୍ଷତ୍ରେଷୁ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ।। ୨୦.

ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: ଯମ ଯେଉଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଧି ଶିବଙ୍କୁ (ଶଶବିନ୍ଦୁକୁ) କହିଥିଲେ, ସେଗୁଡିକୁ ମୋ ଠାରୁ ନକ୍ଷତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଶୁଣ।

ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଯଃ କୃତ୍ତିକାଯୋଗେ କରୋତି ସତତଂ ନରଃ। ଅଗ୍ନୀନାଧାଯ ସାପତ୍ଯୋ ଜାଯତେ ସ ଗତଜ୍ଵରଃ ।। ୨୦.

ଯିଏ କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ସଦା ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ସେ ପୁଅ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୁଏ।

ଅପତ୍ଯକାମୋ ରୋହିଣ୍ଯାଂ ସୌମ୍ଯେନୌଜସ୍ଵିତା ଭଵେତ୍ । ପ୍ରାଯଶଃ କ୍ରୂରକର୍ମ୍ମା ତୁ ଚାର୍ଦ୍ରାଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧମାଚରେତ୍ ।। ୨୦.

ଯିଏ ସନ୍ତାନ ଆଶା କରେ, ସେ ରୋହିଣୀରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ମୁଖ୍ୟତଃ କ୍ରୂର କର୍ମ କରିଥିବା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଆର୍ଦ୍ରାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।

କ୍ଷେତ୍ରଭାଗୀ ଭଵେତ୍ ପୁତ୍ରୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଵ୍ଵନ୍ ପୁନର୍ଵ୍ଵସୌ। ଧନଧାନ୍ଯସମାକୀର୍ଣଃ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରସମାକୁଲଃ ।। ୨୦.

ପୁନର୍ବସୁ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ଜମି, ଝିଅ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଯାଏ।

ତୁଷ୍ଟିକାମଃ ପୁନସ୍ତିଷ୍ଯେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଵୀତ ମାନଵଃ। ଆଶ୍ଲେଷାସୁ ପିତୄନାର୍ଚ୍ଯ ଵୀରାନ୍ ପୁତ୍ରାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୨୦.

ସନ୍ତୋଷ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକ ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ଆଶ୍ଳେଷାରେ ପିତୃମାନେ ପୂଜିଲେ ସେ ବୀର ପୁଅ ପାଏ।

ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଭଵତି ଜ୍ଞାତୀନାଂ ମଘାସୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧମାଚରନ୍। ଫଲ୍ଗୁନୀଷୁ ପିତୄନାର୍ଚ୍ଯ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ଲଭତେ ନରଃ ।। ୨୦.

ମଘାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଲୋକ ନିଜ ପରିବାରରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହୁଏ; ଫାଲ୍ଗୁନୀରେ ପିତୃମାନେ ପୂଜିଲେ ଭାଗ୍ୟ ଲଭିଥାଏ।