ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଜୀଵଦାନାତ୍ ପରଂ ଦାନଂ ନ କିଞ୍ଚିଦିହ ଵିଦ୍ଯତେ। ଅନ୍ନୈର୍ଜୀଵତି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମନ୍ନସ୍ଯୈଵ ହି ତତ୍ଫଲମ୍ ।। ୧୮.

ଜୀବନ ଦାନ ଠାରୁ ଉପରେ କିଛି ଦାନ ନାହିଁ। ଏହି ତିନି ଲୋକ ଅନ୍ନରେ ଜୀବନ୍ତି, ଏହି ଅନ୍ନର ଫଳ।

ଅନ୍ନେ ଲୋକାଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠନ୍ତି ଲୋକଦାନସ୍ଯ ତତ୍ଫଲମ୍ । ଅନ୍ନଂ ପ୍ରଜାପତିଃ ସାକ୍ଷାତ୍ତେନ ସର୍ଵ୍ଵମିଦଂ ତତମ୍। ତସ୍ମାଦନ୍ନସମଂ ଦାନଂ ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି ।। ୧୮.

ଲୋକମାନେ ଅନ୍ନରେ ଭିତି କରି ଅଛନ୍ତି; ଏହା ଲୋକ ଦାନର ଫଳ। ପ୍ରଜାପତି ସ୍ୱୟଂ ଅନ୍ନ ଓ ଏହି ସବୁ ତାହାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ତେଣୁ ଅନ୍ନ ସମାନ ଦାନ କେବେ ହୋଇନାହିଁ, ହେବି ନାହିଁ।

ଯାନି ରତ୍ନାନି ମେଦିନ୍ଯାଂ ଵାହନାନି ସ୍ତ୍ରିଯସ୍ତଥା। କ୍ଷିପ୍ରଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ତତ୍ ସର୍ଵଂ ପିତୃଭକ୍ତୋ ହି ମାନଵଃ ।। ୧୮.

ମାଟିରେ ଯେଉଁ ମଣି, ବାହନ ଓ ନାରୀମାନେ ଅଛନ୍ତି—ପିତୃଭକ୍ତିଶୀଳ ମଣିଷ ସେମାନେକୁ ଶୀଘ୍ର ପାଇଯାଏ।

ପ୍ରତିଶ୍ରଯଂ ସଦା ଦଦ୍ଯାଦତିଥିଭ୍ଯଃ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ। ଦେଵାସ୍ତେ ସଂପ୍ରତୀକ୍ଷନ୍ତେ ଦିଵ୍ଯାତିଥ୍ଯୈଃ ସହସ୍ରଶଃ ।। ୧୮.

ଅଞ୍ଜଳି ମିଳାଇ ସଦା ଅତିଥିମାନେକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଦେବତାମାନେ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ଅତିଥି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।

ସର୍ଵାଣ୍ଯେତାନି ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାମେକରାଡ୍ ଭଵେତ୍। ତ୍ରିଭିର୍ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମଥୈକେନ ଦାନେନ ତୁ ସୁଖୀ ଭଵେତ୍ ।। ୧୮.

ଯିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ କରେ, ସେ ପୃଥିବୀର ଏକମାତ୍ର ରାଜା ହୁଏ; ତିନି, ଦୁଇ କିମ୍ବା ଏକ ଦାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସୁଖୀ ହୁଏ।

ଦାନାନି ପରମୋ ଧର୍ମ୍ମଃ ସଦ୍ଭିଃ ସତ୍କୃତ୍ଯ ପୂଜିତଃ। ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯାଧିପତ୍ଯଂ ହି ଦାନାଦେଵ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍ ।। ୧୮.

ଦାନ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଧର୍ମ, ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏହାକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ଏହି ତିନି ଲୋକର ଶାସନ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।

ରାଜା ତୁ ଲଭତେ ରାଜ୍ଯମଧନଶ୍ଚୋତ୍ତମଂ ଧନମ୍। କ୍ଷୀଣାଯୁର୍ଲଭତେ ଚାଯୁଃ ପିତୃଭକ୍ତଃ ସଦା ନରଃ। ଯାନ୍ କାମାନ୍ ମନସାଽର୍ଥେତ ତାଂସ୍ତସ୍ଯ ପିତରୋ ଵିଦୁଃ ।। ୧୮.

ରାଜା ରାଜ୍ୟ ପାଏ, ଧନହୀନ ଉତ୍ତମ ଧନ ପାଏ, ପିତୃଭକ୍ତିଶୀଳ ଲୋକ ସଦା ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଏ। ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ସେ ମନରେ ରଖେ, ପିତୃମାନେ ସେଥିରେ ଅବଗତ।

ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ।। ଅତ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମ୍ମଣି ପୂଜିତମ୍। କାମ୍ଯନୈମିତ୍ତିକାଜସ୍ରଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମ୍ମଣି ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୧୯.

ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟର ବିଷୟରେ କହିବି। ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା ହିଁ କାମନା ପାଇଁ ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରାଯାଏ।

ପୁତ୍ର ଦାରଧନମୂଲା ଅଷ୍ଟକାସ୍ତିସ୍ର ଏଵ ଚ। ପୂର୍ଵପକ୍ଷୋ ଵରିଷ୍ଠୋ ହି ପୂର୍ଵା ଚିତ୍ରୀ ଉଦାହୃତା ।। ୧୯.

ପୁଅ, ଝିଅ, ଧନ ଏହି ତିନିଟି ଉପରେ ଅଷ୍ଟକା କାର୍ଯ୍ୟ ଆଧାରିତ। ଚନ୍ଦ୍ରମାସର ପ୍ରଥମ ପକ୍ଷ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଅଷ୍ଟକାକୁ 'ଚିତ୍ରୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ପ୍ରାଜାପତ୍ଯା ଦ୍ଵିତୀଯା ସ୍ଯାତ୍ ତୃତୀଯା ଵୈଶ୍ଵଦେଵିକୀ। ଆଦ୍ଯା ପୂପୈଃସଦା କାର୍ଯା ମାସୈରନ୍ଯା ଭଵେତ୍ସଦା ।। ୧୯.

ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଷ୍ଟକାକୁ 'ପ୍ରାଜାପତ୍ୟା' ଓ ତୃତୀୟକୁ 'ବୈଶ୍ୱଦେବିକୀ' କୁହାଯାଏ। ପ୍ରଥମ ଅଷ୍ଟକା ସଦା ପିଠା ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି ମାସେ ମାସେ କରିବା ଦରକାର।

ଶାକୈରନ୍ଯା ତୃତୀଯା ସ୍ଯାଦେଵଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଗତୋ ଵିଧିଃ । ଅନ୍ଵଷ୍ଟକା ପିତୄଣାଂ ଵୈ ନିତ୍ଯମେଵ ଵିଧୀଯତେ ।। ୧୯.

ତୃତୀୟ ଅଷ୍ଟକା ଶାକ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ୟବହାରର ନିୟମ ଅଛି। ଅନ୍ବଷ୍ଟକା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ସଦା କରିବା ଉଚିତ।

ଯଦ୍ଯନ୍ଯା ଚ ଚତୁର୍ଥୀ ସ୍ଯାତ୍ତାଞ୍ଚ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵିଶେଷତଃ। ତାସୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ବୁଧଃ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ ସର୍ଵ୍ଵସ୍ଵେନାପି ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୧୯.

ଯଦି ଚତୁର୍ଥ ଅଷ୍ଟକା ଥାଏ, ତାହାକୁ ବି ବିଶେଷ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସବୁ ଅଷ୍ଟକାରେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସଦା ସମସ୍ତ ସାଧନା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଦରକାର।

ପରତ୍ରେହ ଚ ସର୍ଵ୍ଵେଷୁ ନିତ୍ଯମେଵ ସୁଖୀ ଭଵେତ୍ । ପୂଜକାନାଂ ସଦୋତ୍କର୍ଷୋ ନାସ୍ତିକା ନାମଧୋ ଗତିଃ ।। ୧୯.

ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ, ଯିଏ ସଦା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ସେ ସୁଖୀ ହୁଏ। ଯେମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି ସେମାନେ ସଦା ଉନ୍ନତ, ଯେମାନେ ନାମାତ୍ର ନମାନନ୍ତି ସେମାନେ ତଳକୁ ଯାନ୍ତି।

ପିତରଃ ସର୍ଵ୍ଵକାଲେଷୁ ତିଥିକାଲେଷୁ ଦେଵତାଃ। ସର୍ଵ୍ଵେ ପୁରୁଷମାଯାନ୍ତି ନିପାନମିଵ ଧେନଵଃ ।। ୧୯.

ପିତୃମାନେ ସମସ୍ତ ସମୟରେ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତିଥିରେ ଲୋକଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ଯେପରି ଗାଈ ଜଳପାନ ପାଇଁ ଯାଏ।

ମା ସ୍ମ ତେ ପ୍ରତିଗଚ୍ଛେଯୁରଷ୍ଟକାଃ ସୁରପୂଜିତାଃ । ମୋଘସ୍ତସ୍ଯ ଭଵେଲ୍ଲୋକୋ ଲବ୍ଧଂ ଚାସ୍ଯ ଵିନଶ୍ଯତି ।। ୧୯.

ଏହି ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ ଅଷ୍ଟକା ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ନ ଯାଉ। ଯଦି ଏହା ହୁଏ, ତେବେ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଅର୍ଥହୀନ ହୁଏ ଓ ଯେଉଁ ସମ୍ପଦ ମିଳିଥାଏ ତାହା ହରାଏ।

ଦେଵାଂସ୍ତୁ ଦାଯିନୋ ଯାନ୍ତି ତିର୍ଯ୍ଯଗ୍ଗଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯଦାଯିନଃ। ପ୍ରଜାଂ ପୁଷ୍ଟିଂ ସ୍ମୃତିଂ ମେଧାଂ ପୁତ୍ରାନୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯମେଵ ଚ ।। ୧୯.

ଯେଉଁମାନେ ଦାନ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦାନ ନ କରନ୍ତି ସେମାନେ ତଳ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି। ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପୁଅ, ସମ୍ପଦ, ସ୍ମୃତି, ବୁଦ୍ଧି, ପୁଅ ଓ ଶାସନ ମିଳେ।

କୁର୍ଵ୍ଵାଣଃ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଚ ପୂର୍ଵ୍ଵଂ ପୂର୍ଣଂ ସମଶ୍ନୁତେ। ପ୍ରତିପଦ୍ଧନଲାଭାଯ ଲବ୍ଧଂ ଚାସ୍ଯ ନ ନଶ୍ଯତି ।। ୧୯.

ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ତିଥିରେ ଯାହା ମିଳେ, ତାହା କେବେ ହରାଏ ନାହିଁ।

ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିପଦାଧିପତିର୍ଭଵେତ୍। ଵରାର୍ଥିନା ତୃତୀଯା ତୁ ଶତ୍ରୁଘ୍ନୀ ପାପନାଶିନୀ ।। ୧୯.

ଦ୍ୱିତୀୟ ତିଥିରେ ଯେଉଁମାନେ କରନ୍ତି ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପଶୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଭଲ ଫଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ତୃତୀୟ ତିଥିରେ କଲେ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ଓ ପାପ ଦୂର ହୁଏ।

ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଶତ୍ରୋଶ୍ଛିଦ୍ରାଣି ପଶ୍ଯତି। ପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ଵୈ ପ୍ରକୁର୍ଵାଣଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମହତୀଂ ଶ୍ରିଯମ୍ ।। ୧୯.

ଚତୁର୍ଥ ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦୁର୍ବଳତା ଦେଖିପାରିବେ। ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ କଲେ ବଡ଼ ସମ୍ପଦ ମିଳେ।

ଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି କୁର୍ଵାଣଂ ଦ୍ଵିଜାସ୍ତଂ ପୂଜଯନ୍ତ୍ଯୁତ। କୁରୁତେ ଯସ୍ତୁ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି ସତତଂ ନରଃ ।। ୧୯.

ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସେଉଁଠି ଆଦର କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ସଦା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି—

ମହାସତ୍ରମଵାପ୍ନୋତି ଗଣାନାମଧିପୋ ଭଵେତ୍। ସମ୍ପୂର୍ଣାମୃଦ୍ଧିମାପ୍ନୋତି ଯୋଽଷ୍ଟମ୍ଯାଂ କୁରୁତେ ନରଃ ।। ୧୯.

ସେ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ ଓ ସମୂହର ଅଧିପତି ହୁଏ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ କରେ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।

ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ନଵମ୍ଯାଂ କୁର୍ଵାଣ ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ କାଂକ୍ଷିତାଂ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍। କୁର୍ଵନ୍ ଦଶମ୍ଯାଂ ତୁ ନରୋ ବ୍ରାହ୍ମୀଂ ଶ୍ରିଯମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୧୯.

ନବମୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ସ୍ତ୍ରୀ ମିଳେ। ଦଶମୀ ତିଥିରେ କଲେ ବ୍ରାହ୍ମୀ ସମ୍ପଦ ଲାଭ ହୁଏ।

ଵେଦାଂଶ୍ଚୈଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ସର୍ଵାନ୍ ପ୍ରଣାଶମେନସସ୍ତଥା। ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ପରଂ ଦାନମୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ ସତତଂ ତଥା ।। ୧୯.

ସେ ସମସ୍ତ ବେଦ ଓ ପାପ ନାଶ ପାଏ। ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ ଓ ସଦା ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ମିଳେ।

ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ରାଷ୍ଟ୍ରଲାଭଂ ତୁ ଜଯମାହୁର୍ଵସୂନି ଚ । ପ୍ରଜାଂ ବୁଦ୍ଧିଂ ପଶୂନ୍ ମେଧାଂ ସ୍ଵାତନ୍ତ୍ର୍ଯଂ ପୁଷ୍ଟିମୁତ୍ତମାମ୍ । ଦୀର୍ଘମାଯୁରଥୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ କୁର୍ଵାଣସ୍ତୁ ତ୍ରଯୋଦଶୀମ୍ ।। ୧୯.

ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ରାଜ୍ୟ ଓ ବିଜୟ ଲାଭ ହୁଏ, ଧନ ମିଳେ। ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ପୁଅ, ବୁଦ୍ଧି, ପଶୁ, ମେଧା, ସ୍ୱାଧୀନତା, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୋଷଣ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ମିଳେ।

ଯୁଵାନଶ୍ଚ ମୃତା ଯସ୍ଯ ଗୃହେ ତେଷାଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍। ଶସ୍ତ୍ରେଣ ତୁ ହତା ଯେ ଵୈ ତେଷାଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚତୁର୍ଦଶୀମ୍ ।। ୧୯.

ଯେଉଁ ଘରେ ଯୁବକ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଦରକାର।

ତଥା ଵିଷମଜାତାନାଂ ଯମଲାନାଂ ତୁ ସର୍ଵଶଃ । ଅମାଵାସ୍ଯାଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଚ୍ଛୁଚିଃ ସଦା ।। ୧୯.

ଯେମିତି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିପରୀତ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଓ ଜୁମ୍ଲା ଭାଇ-ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହିପରି ନୂଆମାସିରେ ସଦା ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଏବଂ ଯଥାଯଥ ଯତ୍ନରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ କାମାନଵାପ୍ନୋତି ସ୍ଵର୍ଗମାନନ୍ତ୍ଯମଶ୍ନୁତେ । ଋତଂ ଦଦ୍ଯାଦମାଵାସ୍ଯାଂ ସୋମମାପ୍ଯାଯନଂ ମହତ୍ ।। ୧୯.

ଯିଏ ନୂଆମାସିରେ ନିଷ୍ଠାରେ ଏବଂ ସତ୍ୟତା ସହିତ ବଡ଼, ପୋଷକ ସୋମ ଦାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ ଏବଂ ଅନନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ।

ଏଵମାପ୍ଯାଯିତଃ ସୋମସ୍ତ୍ରୀଁଲ୍ଲୋକାନ୍ ଧାରଯିଷ୍ଯତି। ସିଦ୍ଧଚାରଣଗନ୍ଧର୍ଵ୍ଵୈଃ ସ୍ତୂଯମାନସ୍ତୁ ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୧୯.

ଏଭଳି ପୋଷିତ ହୋଇ, ସୋମ ତିନି ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରିଥାଏ, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।

ସ୍ତଵୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ମନୋଜ୍ଞୈଶ୍ଚ ସର୍ଵ୍ଵକାମପରିଚ୍ଛଦୈଃ। ନୃତ୍ଯ ଵାଦିତ୍ରଗୀତୈଶ୍ଚ ହ୍ଯପ୍ସରୋଭିଃ ସହସ୍ରଶଃ ।। ୧୯.

ମନୋହର ଷ୍ଟୁତି, ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ଇଚ୍ଛାମତ ଉପହାର ଓ ହଜାର ହଜାର ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ନୃତ୍ୟ, ବାଦ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।