ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ନିଯୁକ୍ତୋ ଵାଽନିଯୁକ୍ତୋ ଵା ପଂକ୍ତ୍‌ଯା ହରତି ଦୁଷ୍କୃତମ୍। ପାପେନ ଗୃହ୍ଯତେ କ୍ଷିପ୍ରମିଷ୍ଟାପୂର୍ତ୍ତଂ ଚ ନଶ୍ଯତି ।। ୧୭.

ଯେଉଁଠି ଭୋଜନ ଶ୍ରେଣୀ ଗଠନ କରାଯାଏ, ନିଯୁକ୍ତ କିମ୍ବା ଅନିଯୁକ୍ତ ଯିଏ ଏହା କରେ, ସେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ; ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଦୁଷ୍କର୍ମ ଧରିନେଇଥାଏ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସଞ୍ଚିତ ପୁଣ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଯତିସ୍ତୁ ସର୍ଵ୍ଵଵିପ୍ରାଣାଂ ସର୍ଵ୍ଵେଷାମଗ୍ର୍ଯ ଉତ୍ସଵେ। ଇତିହାସପଞ୍ଚମାନ୍ ଵେଦାନ୍ ଯଃ ପଠେତ୍ତୁ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ ।। ୧୭.

ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ସବରେ ସେଇଁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଯିଏ ଇତିହାସ, ପଞ୍ଚମ ବେଦ ସହିତ ବେଦମାନେ ପଢ଼ନ୍ତି।

ଅନନ୍ତରଂ ଯଥାଯୋଗ୍ଯଂ ନିଯୋକ୍ତଵ୍ଯୋ ଵିଜାନତା। ତ୍ରିଵେଦୋଽନନ୍ତରସ୍ତସ୍ଯ ଦ୍ଵିଵେଦସ୍ତଦନନ୍ତରଃ ।। ୧୭.

ତାଙ୍କ ପରେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ତିନି ବେଦ ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ; ତାଙ୍କ ପରେ ଦୁଇ ବେଦ ଜାଣିଥିବାଙ୍କୁ।

ଏକଵେଦସ୍ତଥା ପଶ୍ଚାନ୍ନ୍ଯାଯାଧ୍ଯାଯୀ ତତଃ ପରମ୍। ପାଵନାଯୈଵ ପଂକ୍ତ୍ଯା ଵୈ ତାନ୍ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯେ ନିବୋଧତ ।। ୧୭.

ତାପରେ ଏକ ବେଦ ଜାଣିଥିବା, ତାପରେ ନ୍ୟାୟ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିବା, ଏବଂ ତାପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଅନୁକ୍ରମରେ; ଏହିମାନେ କିପରି ଶ୍ରେଣୀକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।

ଯ ଏତେ ପୂର୍ଵ୍ଵନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵ୍ଵେ ତେ ହ୍ଯନୁପୂର୍ଵ୍ଵଶଃ। ଷଡଙ୍ଗୀ ଵିନଯୀ ଯୋଗୀ ସର୍ଵ୍ଵତନ୍ତ୍ରସ୍ତଥୈଵ ଚ ।। ୧୭.

ଏହି ପୂର୍ବ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଅନୁକ୍ରମରେ, ଷଡଂଗ ଜ୍ଞାନୀ, ଶିଷ୍ଟ, ଯୋଗୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟାରେ ପାରଙ୍ଗତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଗଣନା କରିବା ଉଚିତ।

ଯାଯାଵରଶ୍ଚ ପଞ୍ଚୈତେ ଵିଜ୍ଞେଯାଃ ପଙ୍କ୍ତିପାଵନାଃ । ଅଷ୍ଟାଦଶାନାଂ ଵିଦ୍ଯାନାମେକସ୍ମିନ୍ ପାରଗୋଽପି ଯଃ ।। ୧୭.

ଏବଂ ଯାୟାବର, ଏହି ପାଞ୍ଚଜନକୁ ଶ୍ରେଣୀ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ; ଏହା ସହିତ ଯିଏ ଅଠାରୋଟି ବିଦ୍ୟାରୁ ଗୋଟିଏରେ ମଧ୍ୟ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ ମଧ୍ୟ।

ଯଥାଵଦ୍ଵର୍ତ୍ତମାନଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ତେ ପଙ୍କ୍ତିପାଵନାଃ। ତ୍ରିଣାଚିକେତାସ୍ତ୍ରୈଵିଦ୍ଯୋ ଯଶ୍ଚ ଧର୍ମ୍ମାନ୍ ପଠେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ ।। ୧୭.

ଯେଉଁମାନେ ଯଥାଯଥ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଣୀ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ତିନି ନଚିକେତ ଅଗ୍ନି ଜାଣିଥିବା, ତିନି ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଧର୍ମ ପଢ଼ୁଥିବା ଦ୍ୱିଜ ମଧ୍ୟ।

ବାର୍ହସ୍ପତ୍ଯେ ତଥା ଶାସ୍ତ୍ରେ ପାରଂ ଯଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଜୋ ଗତଃ। ସର୍ଵ ତେ ପାଵନା ଵିପ୍ରାଃ ପଙ୍କ୍ତୀନାଂ ସମୁଦାହୃତାଃ ।। ୧୭.

ଏବଂ ବାର୍ହସ୍ପତ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ; ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶ୍ରେଣୀ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛନ୍ତି।

ଆମନ୍ତ୍ରିତସ୍ତୁ ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଯୋଷିତଂ ସେଵତେ ଦ୍ଵିଜଃ। ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ତଂ ମାସଂ ତସ୍ଯ ରେତସି ଶେରତେ ।। ୧୭.

ଯଦି କୌଣସି ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ ନାରୀ ସହ ମିଳନ କରେ, ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ସେଇ ମାସରେ ତାଙ୍କର ଶୁକ୍ରରେ ରହନ୍ତି।

ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ମୈଥୁନଂ ଯୋ ନିଷେଵତେ। ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ତଂ ମାସଂ ରେତଃସ୍ଥା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ।। ୧୭.

ଯିଏ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେଇ ଏବଂ ଭୋଜନ କରି ପରେ ମৈଥୁନ କରେ, ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ସେଇ ମାସରେ ତାଙ୍କର ଶୁକ୍ରରେ ରହନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ତସ୍ମାଦତିଥଯେ ଦେଯଂ ଭୋଜଯେଦ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣମ୍। ଧ୍ଯାନନିଷ୍ଠାଯ ଦାତଵ୍ଯଂ ସାନୁକ୍ରୋଶାଯ ଧାର୍ମିକମ୍ ।। ୧୭.

ସେଥିପାଇଁ ଅତିଥିକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀକୁ ଭୋଜନ କରାଏବା ଉଚିତ, ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଓ ଦୟାଳୁ ଧର୍ମିକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଯତିଂ ଵା ଵାଲଖିଲ୍ଯାନ୍ ଵା ଭୋଜଯେଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମ୍ମଣି। ଵାନପ୍ରସ୍ଥୋପକୁର୍ଵ୍ଵାଣଃ ପୂଜାମାତ୍ରେଣ ତୋଷିତଃ ।। ୧୭.

ଏକ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଯତି କିମ୍ବା ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଯାଇପାରେ; ଅରଣ୍ୟବାସୀ ଥିଲେ, କେବଳ ସମ୍ମାନରେ ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।

ଗୃହସ୍ଥଂ ଭୋଜଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵେଦେଵାସ୍ତୁ ପୂଜିତାଃ। ଵାନପ୍ରସ୍ଥେନ ଋଷଯୋ ଵାଲଖିଲ୍ଯୈଃ ପୁରନ୍ଦରଃ ।। ୧୭.

ଯିଏ ଗୃହସ୍ଥକୁ ଭୋଜନ କରାଏ, ସେ ବିଶ୍ୱଦେବମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଏ; ଅରଣ୍ୟବାସୀ ଦ୍ୱାରା ଋଷିମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଦେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।

ଯତୀନାଂ ପୂଜନେ ଚାପି ସାକ୍ଷାଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ତୁ ପୂଜିତଃ। ଆଶ୍ରମାଃ ପାଵନାଃ ପଞ୍ଚ ଉପଧାଭିରନାଶ୍ରମାଃ ।। ୧୭.

ଯତିମାନେଙ୍କ ପୂଜା କଲେ ସାକ୍ଷାତ୍ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ; ପାଞ୍ଚ ଆଶ୍ରମ ପବିତ୍ର, ଯେଉଁମାନେ ଆଶ୍ରମ ବାହାରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନୁହଁନ୍ତି।

ଚତ୍ଵାର ଆଶ୍ରମାଃ ପୂଜ୍ଯାଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଦୈଵେ ତଥୈଵ ଚ। ଚତୁରାଶ୍ରମବାହ୍ଯେଭ୍ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ନୈଵ ପ୍ରଦାପଯେତ୍ ।। ୧୭.

ଚାରିଟି ଆଶ୍ରମକୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଦେବକାର୍ଯ୍ୟରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଚାରିଟି ଆଶ୍ରମ ବାହାର ଲୋକଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଦେଉନାହିଁ।

ସ ତିଷ୍ଠେଦ୍ଵା ବୁଭୁକ୍ଷୁସ୍ତୁ ଚତୁରାଶ୍ରମବାହ୍ଯତଃ। ଅଯତି ର୍ମୋକ୍ଷଵାଦୀ ଚ ଉଭୌ ତୌ ପଙ୍କ୍ତିଦୂଷକୌ ।। ୧୭.

ଯଦି କେହି ଭୁକ୍ତି ଚାହିଁଲେ ମଧ୍ୟ ଚାରିଟି ଆଶ୍ରମ ବାହାରେ ରହିଥାଏ, କିମ୍ବା ଅନୁଶାସନ ହୀନ କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ତ୍ୟାଗୀ ହୁଏ, ଏହି ଦୁଇଜଣେ ଶ୍ରେଣୀକୁ ଅପବିତ୍ର କରନ୍ତି।

ଵୃଥାମୁଣ୍ଡାଶ୍ଚ ଜଟିଲାଃ ସର୍ଵେ କାର୍ପ୍ପଟିକାସ୍ତଥା। ନିର୍ଘୃଣାନ୍ ଭିନ୍ନଵୃତ୍ତାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵଭକ୍ଷାନ୍ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ ।। ୧୭.

ଅନାବଶ୍ୟକ ମୁଣ୍ଡି ହୋଇଥିବା, ଜଟା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଚିରା ଲଗାଇଥିବା, ନିର୍ଦ୍ୟୟ, ଭ୍ରଷ୍ଟ ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ସବୁକିଛି ଖାଉଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

କାରୁକାଦୀନନାଚାରାନ୍ ସର୍ଵଵେଦବହିଷ୍କୃତାନ୍। ଗାଯନାନ୍ ଦେଵଵୃତ୍ତାଂଶ୍ଚ ହଵ୍ଯକଵ୍ଯେଷୁ ଵର୍ଜଯେତ୍ ।। ୧୭.

ଯେମାନେ ଗାୟନ, ନୃତ୍ୟ, ନାଟକ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ବେଦରୁ ବାହାର କରାଯାଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଅନ୍ନ ଓ ହବିଷ୍ୟରେ ଅଂଶ ନେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଦ୍ଵିଜେଷ୍ଵପି କୃତଂ ନିତ୍ଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମ୍ମଣି ଵର୍ଜଯେତ୍ ।। ୧୭.

ଯଦିଓ ସେମାନେ ଦ୍ୱିଜ, ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ସେମାନେ ସଦା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ଉଚିତ।

ଏତେଷୁ ଵର୍ତ୍ତତେ ଯଶ୍ଚ କୃତ୍ସ୍ଵଵର୍ଣଂ ସ ଗଚ୍ଛତି। ଯୋଽଶ୍ନାତି ସହ ଶୂଦ୍ରେଣ ସର୍ଵେ ତେ ପଙ୍କ୍ତିଦୂଷକାଃ ।। ୧୭.

ଯେଉଁଠାରେ ଏହି କାମ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାତିର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ହରାଯାଏ; ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏକାସାଥି ଖାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପଙ୍କ୍ତି ଦୂଷକ।

ଵ୍ଯାପାଦନଂ ଶକ୍ତିନିବର୍ହଣଂ କୃଷିର୍ଵାଣିଜ୍ଯକାର୍ଯ୍ଯଂ ପଶୁପାଲନଂ ଚ। ଶୁଶ୍ରୂଷଣଂ ଵାପ୍ଯଗୁରୋ ରହୋ ଵା କାର୍ଯ୍ଯଂ ନୈତଦ୍ଵିଦ୍ଯତେ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ।। ୧୭.

ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ହତ୍ୟା, ଜବରଦସ୍ତି କରିବା, ଚାଷ କରିବା, ବ୍ୟବସାୟ କରିବା, ପଶୁ ପାଳନ କରିବା, ଅବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସେବା କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଯେ ତୁ ଵିପ୍ରାଃ ସ୍ଥିତା ନିତ୍ଯଂ ଜ୍ଞାନିନୋ ଧ୍ଯାନିନସ୍ତଥା। ମିଥ୍ଯାସଙ୍କଲ୍ପିନଃ ସର୍ଵେ ଦୁର୍ଵୃତ୍ତା ଵା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ ।। ୧୭.

ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ଜ୍ଞାନ ଓ ଧ୍ୟାନରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମିଥ୍ୟା ସଙ୍କଳ୍ପ କିମ୍ବା ଖରାପ ଆଚରଣରେ ଲିପ୍ତ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପତିତ ଦ୍ୱିଜ।

ମିଥ୍ଯାତତ୍ତ୍ଵଵିଦୋ ଵର୍ଜ୍ଜ୍ଯାସ୍ତଥା ଦମ୍ଭଵିଷୂଚକାଃ। ଉପପାତକସଂଯୁକ୍ତାଃ ପାତକୈଶ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ ।। ୧୭.

ଯେଉଁମାନେ ମିଥ୍ୟା ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣନ୍ତି, ଢୋଙ୍ଗ କିମ୍ବା ଚାଳାକି କରନ୍ତି, ଛୋଟ କିମ୍ବା ବଡ଼ ପାପରେ ଲିପ୍ତ, ସେମାନେ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ।

ଵେଦେ ନିଯୋଗଦାତାରୋ ଲୋଭମୋହଫଲାର୍ଥିନଃ। ବ୍ରହ୍ମଵିକ୍ରଯିଣଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମ୍ମଣି ଵର୍ଜିତାଃ ।। ୧୭.

ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ପାଠ ପାଇଁ ଦେଇଥିବା ଲୋକ, ଲୋଭ କିମ୍ବା ମୋହ ପାଇଁ କାମନା କରନ୍ତି, ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ।

ନ ନିଯୋଗୋଽସ୍ତି ଵେଦାନାଂ ଯୋ ନିଯୁଙ୍କ୍ତେ ସ ପାପକୃତ୍। ଭୋକ୍ତା ଵେଦଫଲାଦ୍ଭ୍ରଶ୍ଯେଦ୍ଦାତା ଦାନଫଲାତ୍ତଥା ।। ୧୭.

ବେଦ ପାଠକୁ ଭଡ଼ାରେ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯିଏ ଏହା କରେ, ସେ ପାପ କରେ। ବେଦର ଫଳ ଭୋଗ କରୁଥିବା ଲୋକ ତାହାର ଫଳ ହରାଏ, ଦାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ତାହାର ଫଳ ହରାଏ।

ଭୃତୋଽଧ୍ଯାପଯତେ ଯସ୍ତୁ ଭୃତକାଧ୍ଯାପିତସ୍ତୁ ଯଃ । ନାର୍ହତସ୍ତାଵପି ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ କ୍ରିଯଵିକ୍ରଯୀ ।। ୧୭.

ଯିଏ ଭଡ଼ାରେ ପଢ଼ାଏ କିମ୍ବା ଭଡ଼ାରେ ପଢ଼େ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; କାରଣ ସେମାନେ ପୂଜାକୁ ବ୍ୟବସାୟ କରନ୍ତି।

କ୍ରଯଵିକ୍ରଯିଣୌ ଚୈଵ ଜୀଵିତାର୍ଥଂ ଵିଗର୍ହିତୌ। ଵୃତ୍ତିରେଷା ତୁ ଵୈଶ୍ଯସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ତୁ ପାତକମ୍ ।। ୧୭.

ଯେଉଁମାନେ ଜୀବିକା ପାଇଁ କିଣିବା ବା ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିନ୍ଦିତ; ଏହା ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ଜୀବିକା, କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ଏହା ପାପ।

ପ୍ରାହୁର୍ଵେଦାନ୍ ଵେଦଵିଦୋ ଵେଦାନ୍ ଯଶ୍ଚୋପଜୀଵତି ୧୭.

ବେଦ ବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ଲୋକମାନେ କହନ୍ତି, ଯିଏ ବେଦ ଉପରେ ଜୀବିକା ଚାଲାଏ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନିନ୍ଦିତ।

ଵୃଥା ଦାରାଂଶ୍ଚ ଯୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଯୋ ଯଜେତ ଵୃଥାଧ୍ଵରେ। ନାର୍ହତସ୍ତାଵପି ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦ୍ଵିଜୋ ଯଶ୍ଚୈଵ ନାସ୍ତିକଃ ।। ୧୭.

ଯିଏ ଅନ୍ୟର ଜନାନୀଙ୍କୁ ଅକାରଣ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୁଏ କିମ୍ବା ଅନାବଶ୍ୟକ ଯଜ୍ଞ କରେ, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏହିପରି ଦ୍ୱିଜ ଯେଉଁମାନେ ନାସ୍ତିକ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଯୋଗ୍ୟ।