ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଵିନ୍ଧ୍ଯେ ଚୈଵ ଗିରୌ ପୁଣ୍ଯେ ଧର୍ମାଧର୍ମନିଦର୍ଶନମ୍। ପାପଧାରାଂ ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଧାରାଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ସାଧଵଃ ।। ୧୫.

ପବିତ୍ର ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତରେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ଭେଦ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ; ନିଷ୍ଠାବାନ ଲୋକେ ତାହାଁରେ ପାପର ଧାରା ଦେଖନ୍ତିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପୁଣ୍ୟର ଧାରା ଦେଖନ୍ତି।

ତସ୍ଯାଂ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ ପାପଂ କେଷାଞ୍ଚିତ୍ ପାପକର୍ମଣାମ୍। ସ୍ପଷ୍ଟା ଭଵତି ସା ଧାରା ପ୍ରାଯଶଃ ଶୁଭକର୍ମଣାମ୍ ।। ୧୫.

ସେଠାରେ କିଛି ପାପକର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପାପ ଦେଖାଯାଏନାହିଁ; ପ୍ରାୟଃ ଶୁଭକର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଧାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ।

କୌଶଲାଯାଂ ମତଙ୍ଗସ୍ଯ ଵାପୀ ପାପନିଷୂଦନୀ। ସ୍ନାତାସ୍ତସ୍ଯାଂ ଦିଵଂ ଯାନ୍ତି କାମଚାରଵିହଙ୍ଗମାଃ ।। ୧୫.

କୌଶଳ ଦେଶରେ ମତଙ୍ଗଙ୍କ ବାପୀ ଏକ ପାପନାଶିନୀ ସ୍ନାନକୁ ଦେଇଥାଏ; ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ଲୋକେ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ଇଚ୍ଛାମତେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।

କୁମାରକୋଶଲାତୀର୍ଥେ ପର୍ଵତେ ପାଲପଞ୍ଜରେ। ପାଣ୍ଡୁ କୂଲେ ସମୁଦ୍ରାନ୍ତେ ପଣ୍ଡାରକଵନେ ତଥା ।। ୧୫.

କୁମାର କୌଶଳ ତୀରେ, ପାଳମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାବଳିତ ପର୍ବତରେ, ସମୁଦ୍ର ସୀମାର ପାଣ୍ଡୁ ତୀରରେ ଓ ପଣ୍ଡାରକ ଅରଣ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ।

ଵିମଲେ ଚ ଵିପାପେ ଚ ସତ୍କୃତ୍ଯ ପ୍ରଭଵେଽଭଯେ। ଭୀଵୃକ୍ଷେ ଗୃଧ୍ରକୂଟେ ଚ ଜମ୍ବୂମାର୍ଗେ ଚ ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୧୫.

ବିମଳ ଓ ବିପାପ ସ୍ଥାନରେ, ଭୟହୀନତାର ମୂଳକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଭୀବୃକ୍ଷ, ଗୃଧ୍ରକୂଟ ଓ ଜମ୍ବୁପଥରେ ସଦା।

ଅସିତସ୍ଯ ଗୁରୋଃ ପୁଣ୍ଯେ ଯୋଗାଚାର୍ଯସ୍ଯ ଧୀମତଃ। ତତ୍ରାପି ଶ୍ରାଦ୍ଧମାନନ୍ତ୍ଯମସିତାଯାଞ୍ଚ ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୧୫.

ଯୋଗଶିକ୍ଷକ ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଅସିତଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଫଳ ଅନନ୍ତ ଓ ଅସିତଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ସଦା ଏମିତି।

ପୁଷ୍କରେଷ୍ଵକ୍ଷଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତପଶ୍ଚୈଵ ମହାଫଲମ୍। ମହୋଦଧୌ ପ୍ରଭାସେ ଚ ତସ୍ମାଦେଵଂ ଵିନିର୍ଦ୍ଦିଶେତ୍ ।। ୧୫.

ପୁଷ୍କରରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅକ୍ଷୟ ଓ ତପସ୍ୟା ବଡ଼ ଫଳ ଦିଏ; ମହାସାଗର ଓ ପ୍ରଭାସରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ମନ୍ତବ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ଦେଵିକାଯାଂ ଵୃଷୋ ନାମ କୂପଃ ସିଦ୍ଧନିଷେଵିତଃ। ସମୁତ୍ପତନ୍ତି ତସ୍ଯାପୋ ଗଵାଂ ଶବ୍ଦେନ ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୧୫.

ଦେବିକାରେ ବୃଷ ନାମକ ଏକ କୂଆଁ ଅଛି, ଯାହା ସିଦ୍ଧମାନେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି; ଏହାର ପାଣି ସଦା ଗାଈର ଧ୍ୱନି ସହ ଉପରକୁ ଉଠେ।

ଯୋଗେଶ୍ଵରୈଃ ସଦା ଜୁଷ୍ଟଃ ସର୍ଵପାପବହିଷ୍କୃତୈଃ। ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧନ୍ତୁ ଯସ୍ତସ୍ମିଂସ୍ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ଫଲମ୍ ।। ୧୫.

ଯୋଗେଶ୍ୱରମାନେ ସଦା ଯେଉଁଠି ରହନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ; ସେଠାରେ ଯିଏ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେଠି ତାଙ୍କୁ କଣ ଫଳ ମିଳେ ମୁଁ କହିବି।

ଅକ୍ଷଯଂ ସାର୍ଵକାମୀଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପ୍ରୀଣାତି ଵୈ ପିତୄନ୍। ଜାତଵେଦଃ ଶିଲା ତତ୍ର ସାକ୍ଷାଦଗ୍ନେଃ ସନାତନୀ ।। ୧୫.

ସେଠାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅକ୍ଷୟ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ପିତୃମାନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି; ଜାତବେଦ ନାମକ ପାଥର ସେଠି ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଚିରସାକ୍ଷୀ।

ଯସ୍ତ୍ଵାଗ୍ନିଂ ପ୍ରଵିଶେତ୍ତତ୍ର ନାକପୃଷ୍ଠେ ସ ମୋଦତେ। ଅଗ୍ନିଃ ଶାନ୍ତଃ ପୁନର୍ଜାତସ୍ତସ୍ମିନ୍ଦତ୍ତଂ ତଦକ୍ଷଯମ୍ ।। ୧୫.

ଯିଏ ସେଠାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗର ଶୀର୍ଷରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେନାହିଁ; ଅଗ୍ନି ଶାନ୍ତ ହୋଇ ପୁଣି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏଠାରେ ଯାହା ଦିଆଯାଏ ତାହା ଅକ୍ଷୟ ରହିଥାଏ।

ଦଶାଶ୍ଵମଦିକେ ତୀର୍ଥେ ତୀର୍ଥେ ପଞ୍ଚାଶ୍ଵମେଧିକେ। ଯଥୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଫଲଂ ତେଷାଂ କ୍ରତୂନାଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ।। ୧୫.

ଦଶ ଅଶ୍ୱମେଧ ତୀର୍ଥ ଓ ପଞ୍ଚାଶ୍ୱମେଧ ତୀର୍ଥରେ, ଯେପରି ଫଳ କୁହାଯାଇଛି, ସେଠି ସେହି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଖ୍ଯାତଂ ହଯଶିରୋ ନାମ ତୀର୍ଥଂ ସଦ୍ଯୋ ଵରପ୍ରଦମ୍। ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତତ୍ର ତଦାକ୍ଷଯ୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗେ ଚ ମୋଦତେ ।। ୧୫.

ହୟଶିର ନାମକ ତୀର୍ଥ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ସତ୍ୱର ଭଲ ଫଳ ଦିଏ; ସେଠାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅକ୍ଷୟ ଓ ଏଠାରେ ଦେଇଲେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।

ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁମ୍ଭେ ଵିମୁଚ୍ଯନ୍ତି ଜ୍ଞେଯଂ ପାପନିଷୂଦନମ୍। ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତତ୍ରାକ୍ଷଯଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଜପ୍ଯହୋମତପାଂସି ଚ ।। ୧୫.

ମଟିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧକୁ ପାପ ନାଶ କରିବା ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ସେଠାରେ କରାଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଜପ, ହୋମ ଓ ତପସ୍ୟା ସବୁ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ଅଝତୁଙ୍ଗେ ଶୁଭେ ତୀର୍ଥେ ତର୍ପଯେତ୍ସତତଂ ପିତୄନ୍। ଦୃଶ୍ଯତେ ପର୍ଵସୁ ଚ୍ଛାଯା ଯତ୍ର ନିତ୍ଯଂ ଦିଵୌକସାମ୍। ପୃଥିଵ୍ଯାମକ୍ଷଯଂ ଦତ୍ତଂ ନିରୁଜା ଯତ୍ର ପାଣ୍ଡଵାଃ ।। ୧୫.

ଉଚ୍ଚ ଓ ଶୁଭ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସଦା ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବା ପାଇଁ ତୃପ୍ତି କରାଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ପର୍ବଦିନରେ ଦେବମାନେର ଛାୟା ସବୁବେଳେ ଦେଖାଯାଏ। ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁଠି ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେଠାରେ ସେ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ; ଏଠି ପାଣ୍ଡବମାନେ ରୋଗମୁକ୍ତ ଥିଲେ।

ଯୋଗେଶ୍ଵରୈଃ ସଦା ଜୁଷ୍ଟଂ ସର୍ଵପାପବହିଷ୍କୃତୈଃ। ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧନ୍ତୁ ଯସ୍ତସ୍ମିସ୍ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ଫଲମ୍ ।। ୧୫.

ଏହି ସ୍ଥାନ ସଦା ଯୋଗେଶ୍ୱରମାନେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ। ଯେଉଁଠି କେହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ସେଠାରେ ମିଳୁଥିବା ଫଳ ମୁଁ କୁହିବି।

ଅର୍ଚିତାସ୍ତେନ ଵୈ ସାକ୍ଷାଦ୍ଭଵନ୍ତି ପିତରଃ ସଦା। ଅସ୍ମିଁଲ୍ଲୋକେ ଵଶୀ ଯଃ ସ୍ଯାତ୍ପ୍ରେତ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଗେ ସ ମୋଦତେ ।। ୧୫.

ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପେ ପୂଜିତ ଓ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଲୋକରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ପ୍ରାଯଶଃ ପ୍ରଵରଃ ପୁଣ୍ଯଃ ଶିଵୋ ନାମ ହ୍ରଦସ୍ତଥା। ତତ୍ର ଵ୍ଯାସସରଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମସରସ୍ତଥା ।। ୧୫.

ଶିବ ନାମକ ହ୍ରଦ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଓ ପବିତ୍ର। ସେଠାରେ ବ୍ୟାସ ହ୍ରଦ ଓ ବ୍ରହ୍ମ ହ୍ରଦ ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ।

ଉଜ୍ଜନ୍ତଃ ପର୍ଵତଃ ପୁଣ୍ଯୋ ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମଶିରସଃ କାପୋତଃ ପୁଷ୍ପସାହ୍ଵଯଃ। ଆଖ୍ଯାତଃ ପଞ୍ଚମୋ ଵେଦଃ ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ହ୍ଯେତେଷୁ ବ୍ରହ୍ମଣା ।। ୧୫.

ଉଜ୍ଜନ୍ତ ପର୍ବତ ପବିତ୍ର ଓ ବସିଷ୍ଠ ମହାତ୍ମାଙ୍କର। କାପୋତକ, ଯାହାକୁ ପୁଷ୍ପସାହ୍ୱୟ କୁହାଯାଏ, ଏହି ରିଗ୍, ଯଜୁର୍ ଓ ସାମ ଓପରେ ଅଧିପତି। କୁହାଯାଏ, ଏଠି ବ୍ରହ୍ମା ପଞ୍ଚମ ବେଦ ତିଆରି କରିଥିଲେ।

ଗତ୍ଵୈତାନ୍ ମୁଚ୍ଯତେ ପାପାଦ୍ଦ୍ଵିଜୋ ଵହ୍ନିଃ ସନାତନଃ ୧୫.

ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଯିବା ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଚିରନ୍ତନ ଅଗ୍ନି।

ପୁଣ୍ଡରୀକେ ମହାତୀର୍ଥେ ପୁଣ୍ଡରୀକସମଂ ଫଲମ୍। ବ୍ରହ୍ମତୀର୍ଥେ ମହାତୀର୍ଥେ ଅଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ ।। ୧୫.

ପୁଣ୍ଡରୀକ ମହାତୀର୍ଥରେ ପୁଣ୍ଡରୀକ ସମାନ ଫଳ ମିଳେ। ବ୍ରହ୍ମତୀର୍ଥ ମହାତୀର୍ଥରେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଥାଏ।

ସିନ୍ଧୁସାଗରସମ୍ଭେଦେ ତଦା ପଞ୍ଚନଦେଽକ୍ଷଯମ୍ । କୀରକାତ୍ମା ତତଃ ପୁଣ୍ଯୋ ମଣ୍ଡଵାଯାଂ ଚ ପର୍ଵତେ ।। ୧୫.

ସିନ୍ଧୁ ଓ ସାଗର ସଙ୍ଗମରେ, ପଞ୍ଚନଦରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପୁଣ୍ୟ କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ। ତାପରେ ମଣ୍ଡବା ପର୍ବତରେ ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୁଏ।

ଦେଯଂ ସପ୍ତହ୍ରଦେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ମାନସେ ଚ ଵିଶେଷତଃ। ମହାକୂଟେ ଚ ଵନ୍ଦେ ଚ ଗିରୌ ତ୍ରିରୌ ତ୍ରିକକୁଦେ ତଥା ।। ୧୫.

ସପ୍ତହ୍ରଦରେ, ବିଶେଷକରି ମାନସେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ। ମହାକୂଟ, ବନ୍ଦ, ଗିରାଉ, ତ୍ରିରାଉ ଓ ତ୍ରିକକୁଡ ପର୍ବତରେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।

ସନ୍ଧ୍ଯାଯାଂ ଚ ମହାଵେଦ୍ଯାଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ମହଦଦ୍ଭୁତମ୍। ଅଶ୍ରଦ୍ଦଧାନାନ୍ନାଭ୍ଯେତି ସାଭ୍ଯେତି ଚ ଧୃତଵ୍ରତାନ୍ ।। ୧୫.

ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ମହାବେଦୀରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଆସ୍ଥା ନାହାନ୍ତି ସେମାନେ ଆସନ୍ତିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ନିଶ୍ଚୟ ନିୟମରେ ଥିବାମାନେ ଆସନ୍ତି।

ଜାତଵେଦଃ ଶିଲା ତତ୍ର ସାକ୍ଷାଦଗ୍ନେଃ ସନାତନୀ। ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି ଚାଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ଚ ତତ୍ର କୁର୍ଯାତ୍ ସଦାକ୍ଷଯମ୍ ।। ୧୫.

ସେଠାରେ ଜାତବେଦ ନାମକ ପାଥର ଅଛି, ଯାହା ଅଗ୍ନିର ଚିରନ୍ତନ ସ୍ୱରୂପ। ସେଠାରେ କରାଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ସବୁବେଳେ ଅକ୍ଷୟ ରହିଥାଏ।

ସଂଶ୍ରଯିତ୍ଵୈକମେକେନ ସାଯାହ୍ନଂ ପ୍ରତି ନିତ୍ଯଶଃ। ତସ୍ମିନ୍ଦେଯଂ ସଦା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପିତୄଣାମକ୍ଷଯାର୍ଥିନା ।। ୧୫.

ସେଠାରେ ପ୍ରତି ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଏକାକି ରୁହି, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ସଦା ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଆଶା କରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ।

କୃତାତ୍ମା ଵାଽକୃତାତ୍ମା ଵା ଯତ୍ର ଵିଜ୍ଞାଯତେ ନରଃ। ସ୍ଵର୍ଗ୍ଯମାର୍ଗପ୍ରଦଂ ନାମ ତୀର୍ଥଂ ସଦ୍ଯୋ ଵରପ୍ରଦମ୍। ଵୈରାଣ୍ଯୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ତସ୍ମିସ୍ତୁ ଦିଵଂ ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ଗତାଃ ।। ୧୫.

ସେଠାରେ କିଏ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉ କି ଅଶୁଦ୍ଧ, ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଚିହ୍ନଟ ହୁଏ, ସେଠି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯିବା ତୀର୍ଥ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ। ସେଠି ମନ୍ଦ ଭାବ ଛାଡ଼ି, ସପ୍ତ ଋଷି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।

ଅଦ୍ଯାପି ତାନି ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଵୈରାଣ୍ଯେଵ ଗତାନି ତୁ। ସ୍ନାତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗମଵାପ୍ନୋତି ତସ୍ମିସ୍ତୀର୍ଥୋତ୍ତମେ ନରଃ ।। ୧୫.

ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ଦେଖାଯାଏ, ଯେଉଁଠି ସେମାନେ ଦ୍ୱେଷ ଛାଡ଼ି ଗଲେ। ଯେଉଁମାନେ ସେଠି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ଖ୍ଯାତମାଯତନଂ ତତ୍ର ନନ୍ଦିସିଦ୍ଧ ନିଷେଵିତମ୍। ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ଯା ମୂର୍ତ୍ତିର୍ଦୁରାଜାରୈର୍ନ ଦୃଶ୍ଯତେ ।। ୧୫.

ସେଠି ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୀଠ ଅଛି, ଯାହାକୁ ନନ୍ଦି ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ସଦା ସେବନ କରନ୍ତି। ସେଠି ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତିନାହିଁ।