ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ନଦୀ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ ତାଭ୍ଯସ୍ତାମ୍ରପର୍ଣୀତି ନାମତଃ। ଯୋଷେଵ ସମହାଖେଦା ଦକ୍ଷିଣଂ ଯାତି ସାଗରମ୍ ।। ୧୫.

ସେଠାରୁ ତାମ୍ରପର୍ଣ୍ଣୀ ନାମକ ନଦୀ ବହିଯାଏ। ବଡ଼ କ୍ଲାନ୍ତି ଭୋଗୁଥିବା ଜଣେ ଜିଅ ପରି, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଏ।

ନଦ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯାସ୍ତୁ ଯା ଆପୋ ମୂର୍ଚ୍ଛମାନା ମହୋଦଧୌ। ଶଙ୍ଖା ଭଵନ୍ତି ମୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଜାଯନ୍ତେ ଶଙ୍ଖମୁକ୍ତିକାଃ ।। ୧୫.

ସେଇ ନଦୀର ଜଳ ମହାସାଗରରେ ମିଶିବା ସମୟରେ ଶଙ୍ଖ ଓ ମୁକ୍ତା ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ, ଏଠାରେ ଶଙ୍ଖମୁକ୍ତିକା ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।

ଉଦକାନଯନଂ କୃତ୍ଵା ଶଙ୍ଖମୌକ୍ତିକସଂଯୁତମ୍। ଆଧିଭିର୍ଵ୍ଯାଧିଭିଶ୍ଚୈଵ ମୁକ୍ତା ଯାନ୍ତ୍ଯମରାଵତୀମ୍ ।। ୧୫.

ଶଙ୍ଖ ଓ ମୁକ୍ତା ମିଶିଥିବା ଜଳ ଆଣିଲେ, ମଣିଷ ମନ ଓ ଶରୀରର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଅମରାବତୀକୁ ଯାଇପାରନ୍ତି।

ଚନ୍ଦନେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯୁକ୍ତାନାଂ ଶଙ୍ଖାନାଂ ମୌକ୍ତିକସ୍ଯ ଚ। ପାପ କର୍ତୄନପି ପିତୄଂଶ୍ତାରଯନ୍ତି ଯଥା ଶ୍ରୁତିଃ ।। ୧୫.

ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିବା ଶଙ୍ଖ ଓ ମୁକ୍ତା, ଯେପରି ଶାସ୍ତ୍ର କହିଛି, ତାହା ସେମାନଙ୍କର ପାପୀ ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରେ।

ଚନ୍ଦ୍ରତୀର୍ଥେ କୁମାର୍ଯ୍ଯାନ୍ତୁ କାଵେର୍ଯ୍ଯାଂ ପ୍ରଭଵେଽକ୍ଷଯେ। ଶ୍ରୀପର୍ଵତସ୍ଯ ତୀର୍ଥେଷୁ ଵୈକୃତେ ଚ ତଥା ଗିରୌ ।। ୧୫.

ଚନ୍ଦ୍ରତୀର୍ଥ, କାବେରୀ ଉତ୍ସ, ଅକ୍ଷୟ, ଶ୍ରୀପର୍ବତ ତୀର୍ଥ ଏବଂ ବୈକୃତ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ଅଛି।

ଏକସ୍ଥା ଯତ୍ର ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଵୃକ୍ଷା ହ୍ଯୋଶିରପର୍ଵତେ। ପାଲାଶାଃ ଖାଦିରା ବିଲ୍ଵା ପ୍ଲକ୍ଷାଶ୍ଵତ୍ଥଵିକଙ୍କତାଃ ।। ୧୫.

ଓଶିର ପର୍ବତରେ ଯେଉଁଠି ପଳାଶ, ଖାଦିର, ବିଳ୍ବ, ପକୁଡ଼, ବଟ ଓ ବିକଂକଟ ଗଛଗୁଡ଼ିକ ଏକଠି ଦେଖାଯାଏ।

ଏତଦ୍ଧି ମଣ୍ଡଲଂ ସିଦ୍ଧଂ ଯଜ୍ଞୀଯଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ। ଅସ୍ମିନ୍ ମୁକ୍ତ୍ଵା ଜନୋଽଙ୍ଗାନି କ୍ଷିପ୍ରଂ ଯାତ୍ଯମରାଵତୀମ୍ ।। ୧୫.

ଏହି ସ୍ଥାନଟି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ମଣ୍ଡଳ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଏଠାରେ ଲୋକେ ଦେହ ଛାଡ଼ିଲେ ଶୀଘ୍ର ଅମରାବତୀକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

କର୍ମାଣି ସ୍ଵପ୍ରଯୁକ୍ତାନି ସିଧ୍ଯନ୍ତି ପ୍ରଭଵାତ୍ଯଯେ । ଦୁଷ୍ପ୍ରସକ୍ତାନି ପିତୃଷୁ ପ୍ରଯୁକ୍ତାନି ଭଵନ୍ତ୍ଯୁତ ।। ୧୫.

ନିଜେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଶେଷ ହେବାରେ ସଫଳ ହୁଏ; ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଭଳିଭାବେ ହୋଇଥାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଫଳଦାୟକ ହୁଏ।

ପିତୄଣାଂ ଦୁହିତା ପୁଣ୍ଯା ନର୍ମଦା ସରିତାଂ ଵରା। ତତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି ଦତ୍ତାନି ଅକ୍ଷଯାଣି ଭଵନ୍ତ୍ଯୁତ ।। ୧୫.

ପିତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପୁଣ୍ୟବତୀ କନ୍ୟା ହେଉଛନ୍ତି ନର୍ମଦା, ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସେଠାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସଦା ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ।

ମାଠରସ୍ଯ ଵନେ ପୁଣ୍ଯେ ସିଦ୍ଧଚାରଣସେଵିତେ। ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନଂ ନ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ସତ୍ତାସ୍ତସ୍ମିନ୍ମହାଗିରୌ ।। ୧୫.

ମାଠର ଅତି ପବିତ୍ର ଅରଣ୍ୟରେ, ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ବସିଥାନ୍ତି, ସେଇ ମହାପର୍ବତରେ ଜୀବମାନେ କେବେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୁଏନାହିଁ।

ଵିନ୍ଧ୍ଯେ ଚୈଵ ଗିରୌ ପୁଣ୍ଯେ ଧର୍ମାଧର୍ମନିଦର୍ଶନମ୍। ପାପଧାରାଂ ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଧାରାଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ସାଧଵଃ ।। ୧୫.

ପବିତ୍ର ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତରେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ଭେଦ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ; ନିଷ୍ଠାବାନ ଲୋକେ ତାହାଁରେ ପାପର ଧାରା ଦେଖନ୍ତିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପୁଣ୍ୟର ଧାରା ଦେଖନ୍ତି।

ତସ୍ଯାଂ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ ପାପଂ କେଷାଞ୍ଚିତ୍ ପାପକର୍ମଣାମ୍। ସ୍ପଷ୍ଟା ଭଵତି ସା ଧାରା ପ୍ରାଯଶଃ ଶୁଭକର୍ମଣାମ୍ ।। ୧୫.

ସେଠାରେ କିଛି ପାପକର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପାପ ଦେଖାଯାଏନାହିଁ; ପ୍ରାୟଃ ଶୁଭକର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଧାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ।

କୌଶଲାଯାଂ ମତଙ୍ଗସ୍ଯ ଵାପୀ ପାପନିଷୂଦନୀ। ସ୍ନାତାସ୍ତସ୍ଯାଂ ଦିଵଂ ଯାନ୍ତି କାମଚାରଵିହଙ୍ଗମାଃ ।। ୧୫.

କୌଶଳ ଦେଶରେ ମତଙ୍ଗଙ୍କ ବାପୀ ଏକ ପାପନାଶିନୀ ସ୍ନାନକୁ ଦେଇଥାଏ; ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ଲୋକେ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ଇଚ୍ଛାମତେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।

କୁମାରକୋଶଲାତୀର୍ଥେ ପର୍ଵତେ ପାଲପଞ୍ଜରେ। ପାଣ୍ଡୁ କୂଲେ ସମୁଦ୍ରାନ୍ତେ ପଣ୍ଡାରକଵନେ ତଥା ।। ୧୫.

କୁମାର କୌଶଳ ତୀରେ, ପାଳମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାବଳିତ ପର୍ବତରେ, ସମୁଦ୍ର ସୀମାର ପାଣ୍ଡୁ ତୀରରେ ଓ ପଣ୍ଡାରକ ଅରଣ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ।

ଵିମଲେ ଚ ଵିପାପେ ଚ ସତ୍କୃତ୍ଯ ପ୍ରଭଵେଽଭଯେ। ଭୀଵୃକ୍ଷେ ଗୃଧ୍ରକୂଟେ ଚ ଜମ୍ବୂମାର୍ଗେ ଚ ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୧୫.

ବିମଳ ଓ ବିପାପ ସ୍ଥାନରେ, ଭୟହୀନତାର ମୂଳକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଭୀବୃକ୍ଷ, ଗୃଧ୍ରକୂଟ ଓ ଜମ୍ବୁପଥରେ ସଦା।

ଅସିତସ୍ଯ ଗୁରୋଃ ପୁଣ୍ଯେ ଯୋଗାଚାର୍ଯସ୍ଯ ଧୀମତଃ। ତତ୍ରାପି ଶ୍ରାଦ୍ଧମାନନ୍ତ୍ଯମସିତାଯାଞ୍ଚ ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୧୫.

ଯୋଗଶିକ୍ଷକ ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଅସିତଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଫଳ ଅନନ୍ତ ଓ ଅସିତଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ସଦା ଏମିତି।

ପୁଷ୍କରେଷ୍ଵକ୍ଷଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତପଶ୍ଚୈଵ ମହାଫଲମ୍। ମହୋଦଧୌ ପ୍ରଭାସେ ଚ ତସ୍ମାଦେଵଂ ଵିନିର୍ଦ୍ଦିଶେତ୍ ।। ୧୫.

ପୁଷ୍କରରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅକ୍ଷୟ ଓ ତପସ୍ୟା ବଡ଼ ଫଳ ଦିଏ; ମହାସାଗର ଓ ପ୍ରଭାସରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ମନ୍ତବ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ଦେଵିକାଯାଂ ଵୃଷୋ ନାମ କୂପଃ ସିଦ୍ଧନିଷେଵିତଃ। ସମୁତ୍ପତନ୍ତି ତସ୍ଯାପୋ ଗଵାଂ ଶବ୍ଦେନ ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୧୫.

ଦେବିକାରେ ବୃଷ ନାମକ ଏକ କୂଆଁ ଅଛି, ଯାହା ସିଦ୍ଧମାନେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି; ଏହାର ପାଣି ସଦା ଗାଈର ଧ୍ୱନି ସହ ଉପରକୁ ଉଠେ।

ଯୋଗେଶ୍ଵରୈଃ ସଦା ଜୁଷ୍ଟଃ ସର୍ଵପାପବହିଷ୍କୃତୈଃ। ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧନ୍ତୁ ଯସ୍ତସ୍ମିଂସ୍ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ଫଲମ୍ ।। ୧୫.

ଯୋଗେଶ୍ୱରମାନେ ସଦା ଯେଉଁଠି ରହନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ; ସେଠାରେ ଯିଏ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେଠି ତାଙ୍କୁ କଣ ଫଳ ମିଳେ ମୁଁ କହିବି।

ଅକ୍ଷଯଂ ସାର୍ଵକାମୀଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପ୍ରୀଣାତି ଵୈ ପିତୄନ୍। ଜାତଵେଦଃ ଶିଲା ତତ୍ର ସାକ୍ଷାଦଗ୍ନେଃ ସନାତନୀ ।। ୧୫.

ସେଠାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅକ୍ଷୟ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ପିତୃମାନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି; ଜାତବେଦ ନାମକ ପାଥର ସେଠି ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଚିରସାକ୍ଷୀ।

ଯସ୍ତ୍ଵାଗ୍ନିଂ ପ୍ରଵିଶେତ୍ତତ୍ର ନାକପୃଷ୍ଠେ ସ ମୋଦତେ। ଅଗ୍ନିଃ ଶାନ୍ତଃ ପୁନର୍ଜାତସ୍ତସ୍ମିନ୍ଦତ୍ତଂ ତଦକ୍ଷଯମ୍ ।। ୧୫.

ଯିଏ ସେଠାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗର ଶୀର୍ଷରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେନାହିଁ; ଅଗ୍ନି ଶାନ୍ତ ହୋଇ ପୁଣି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏଠାରେ ଯାହା ଦିଆଯାଏ ତାହା ଅକ୍ଷୟ ରହିଥାଏ।

ଦଶାଶ୍ଵମଦିକେ ତୀର୍ଥେ ତୀର୍ଥେ ପଞ୍ଚାଶ୍ଵମେଧିକେ। ଯଥୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଫଲଂ ତେଷାଂ କ୍ରତୂନାଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ।। ୧୫.

ଦଶ ଅଶ୍ୱମେଧ ତୀର୍ଥ ଓ ପଞ୍ଚାଶ୍ୱମେଧ ତୀର୍ଥରେ, ଯେପରି ଫଳ କୁହାଯାଇଛି, ସେଠି ସେହି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଖ୍ଯାତଂ ହଯଶିରୋ ନାମ ତୀର୍ଥଂ ସଦ୍ଯୋ ଵରପ୍ରଦମ୍। ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତତ୍ର ତଦାକ୍ଷଯ୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗେ ଚ ମୋଦତେ ।। ୧୫.

ହୟଶିର ନାମକ ତୀର୍ଥ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ସତ୍ୱର ଭଲ ଫଳ ଦିଏ; ସେଠାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅକ୍ଷୟ ଓ ଏଠାରେ ଦେଇଲେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।

ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁମ୍ଭେ ଵିମୁଚ୍ଯନ୍ତି ଜ୍ଞେଯଂ ପାପନିଷୂଦନମ୍। ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତତ୍ରାକ୍ଷଯଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଜପ୍ଯହୋମତପାଂସି ଚ ।। ୧୫.

ମଟିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧକୁ ପାପ ନାଶ କରିବା ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ସେଠାରେ କରାଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଜପ, ହୋମ ଓ ତପସ୍ୟା ସବୁ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ଅଝତୁଙ୍ଗେ ଶୁଭେ ତୀର୍ଥେ ତର୍ପଯେତ୍ସତତଂ ପିତୄନ୍। ଦୃଶ୍ଯତେ ପର୍ଵସୁ ଚ୍ଛାଯା ଯତ୍ର ନିତ୍ଯଂ ଦିଵୌକସାମ୍। ପୃଥିଵ୍ଯାମକ୍ଷଯଂ ଦତ୍ତଂ ନିରୁଜା ଯତ୍ର ପାଣ୍ଡଵାଃ ।। ୧୫.

ଉଚ୍ଚ ଓ ଶୁଭ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସଦା ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବା ପାଇଁ ତୃପ୍ତି କରାଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ପର୍ବଦିନରେ ଦେବମାନେର ଛାୟା ସବୁବେଳେ ଦେଖାଯାଏ। ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁଠି ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେଠାରେ ସେ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ; ଏଠି ପାଣ୍ଡବମାନେ ରୋଗମୁକ୍ତ ଥିଲେ।

ଯୋଗେଶ୍ଵରୈଃ ସଦା ଜୁଷ୍ଟଂ ସର୍ଵପାପବହିଷ୍କୃତୈଃ। ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧନ୍ତୁ ଯସ୍ତସ୍ମିସ୍ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ଫଲମ୍ ।। ୧୫.

ଏହି ସ୍ଥାନ ସଦା ଯୋଗେଶ୍ୱରମାନେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ। ଯେଉଁଠି କେହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ସେଠାରେ ମିଳୁଥିବା ଫଳ ମୁଁ କୁହିବି।

ଅର୍ଚିତାସ୍ତେନ ଵୈ ସାକ୍ଷାଦ୍ଭଵନ୍ତି ପିତରଃ ସଦା। ଅସ୍ମିଁଲ୍ଲୋକେ ଵଶୀ ଯଃ ସ୍ଯାତ୍ପ୍ରେତ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଗେ ସ ମୋଦତେ ।। ୧୫.

ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପେ ପୂଜିତ ଓ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଲୋକରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ପ୍ରାଯଶଃ ପ୍ରଵରଃ ପୁଣ୍ଯଃ ଶିଵୋ ନାମ ହ୍ରଦସ୍ତଥା। ତତ୍ର ଵ୍ଯାସସରଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମସରସ୍ତଥା ।। ୧୫.

ଶିବ ନାମକ ହ୍ରଦ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଓ ପବିତ୍ର। ସେଠାରେ ବ୍ୟାସ ହ୍ରଦ ଓ ବ୍ରହ୍ମ ହ୍ରଦ ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ।

ଉଜ୍ଜନ୍ତଃ ପର୍ଵତଃ ପୁଣ୍ଯୋ ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମଶିରସଃ କାପୋତଃ ପୁଷ୍ପସାହ୍ଵଯଃ। ଆଖ୍ଯାତଃ ପଞ୍ଚମୋ ଵେଦଃ ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ହ୍ଯେତେଷୁ ବ୍ରହ୍ମଣା ।। ୧୫.

ଉଜ୍ଜନ୍ତ ପର୍ବତ ପବିତ୍ର ଓ ବସିଷ୍ଠ ମହାତ୍ମାଙ୍କର। କାପୋତକ, ଯାହାକୁ ପୁଷ୍ପସାହ୍ୱୟ କୁହାଯାଏ, ଏହି ରିଗ୍, ଯଜୁର୍ ଓ ସାମ ଓପରେ ଅଧିପତି। କୁହାଯାଏ, ଏଠି ବ୍ରହ୍ମା ପଞ୍ଚମ ବେଦ ତିଆରି କରିଥିଲେ।