ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

କୃଷ୍ଣାଜିନସ୍ଯ ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଦର୍ଶନଂ ଦାନମେଵ ଵା। ରକ୍ଷୋଘ୍ନଂ ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚ୍ଚସ୍ଯଂ ପିତୄଂସ୍ତତ୍ତଦ୍ଵିତାରଯେତ୍ ॥ ୧୨.

କୃଷ୍ଣାଜିନର ଉପସ୍ଥିତି, ଦେଖିବା କିମ୍ବା ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର ହୁଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ତେଜ ବଢ଼େ, ଏବଂ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

କାଞ୍ଚନଂ ରାଜତଂ ତାମ୍ରଂ ଦୌହିତ୍ରଂ କୁତପସ୍ତିଲାଃ। ଵସ୍ତ୍ରଞ୍ଚ ପାଵନୀଯାନି ତ୍ରିଦଣ୍ଡୋ ଯୋଗମେଵ ଚ ॥ ୧୨.

ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, କାଉଁ, ଝିଅର ପୁଅ, କୁଟପ ପାତ୍ର, ତିଳ, ପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର, ତିଣି ଦଣ୍ଡ ଓ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ—

ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣ୍ଯଯଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଵିଧିର୍ବ୍ରାହ୍ଯଃ ସନାତନଃ। ଆଯୁଃ କୀର୍ତ୍ତିଃ ପ୍ରଜାଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଜ୍ଞାସନ୍ତତିଵର୍ଦ୍ଧନଃ ॥ ୧୨.

ଏହା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ନିୟମ; ଏହା ଆୟୁ, କୀର୍ତି, ସନ୍ତାନ ଓ ଜ୍ଞାନ ଓ ବଂଶ ବୃଦ୍ଧି କରେ।

ଦିଶି ଦକ୍ଷିଣପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ଵିଦିକୂସ୍ଥାନଂ ଵିଶେଷତଃ। ସର୍ଵତୋରତ୍ନିମାତ୍ରନ୍ତୁ ଚତୁରସ୍ରଂ ସୁସଂହିତମ୍ ॥ ୧୨.

ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଶାରେ, ବିଶେଷ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ, ଏକ ରତ୍ନି ମାପରେ ଚତୁରସ୍ର ଅଞ୍ଚଳ ସୁସଂଖଳିତ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।

ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵିଧିଵତ୍ସ୍ଥାନଂ ପିତୄଣାମନୁଶାସନାତ୍। ଧନ୍ଯମାରୋଗ୍ଯମାଯୁଷ୍ଯଂ ବଲଵର୍ଣଵିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍ ॥ ୧୨.

ନିୟମ ଓ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ବିବରଣ କରିବି, ଯାହା ଧନ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଶକ୍ତି ଓ ରଙ୍ଗ ବୃଦ୍ଧି କରେ।

ତତ୍ର ଗର୍ତ୍ତାସ୍ତ୍ରଯଃ କାର୍ଯ୍ଯାସ୍ତ୍ରଯୋ ଦଣ୍ଡାଶ୍ଚ ଖାଦିରାଃ। ରତ୍ନିମାତ୍ରାସ୍ତୁ ତେ କାର୍ଯ୍ଯା ରଜତେନ ଵିଭୂଷିତାଃ। ତେଵିତସ୍ତ୍ଯାଯତାଃ କାର୍ଯ୍ଯାଃ ସର୍ଵ୍ଵତଶ୍ଚତୁରଙ୍ଗୁଲାଃ ॥ ୧୨.

ସେଠାରେ ତିନିଟି ଗଡ଼ି କରିବା ଉଚିତ, ତିନିଟି ଖାଦିର ଦଣ୍ଡ ଏକ ରତ୍ନି ଲମ୍ବା ଓ ଚାନ୍ଦିରେ ଶୋଭିତ; ସେଗୁଡିକୁ ଲମ୍ବା ଭାବରେ ଚତୁରଙ୍ଗୁଳ ଚଉଁଠି ରଖିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଗ୍ଦକ୍ଷିଣମୁଖାନ୍ଭୂମୌ ସ୍ଥିତାନସୁଷିରଂସ୍ତଥା। ଅଦ୍ଭିଃ ପଵିତ୍ରପୂତାଭିଃ ପ୍ଲାଵଯେତ୍ସତତଂ ଶୁଚିଃ ॥ ୧୨.

ସେଗୁଡିକୁ ପୂର୍ବ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଶାକୁ ମୁହଁ କରି ଭୂମିରେ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଫାଟି ନଥିବା; ଶୁଦ୍ଧ ଲୋକ ଦର୍ଭା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ଜଳରେ ସେଗୁଡିକୁ ସଦା ଧୁଇବା ଉଚିତ।

ପଯସା ହ୍ଯାଜଗଵ୍ଯେନ ଶୋଧନଂ ଵାଗ୍ଭିରେଵ ତୁ। ତର୍ପଣାତ୍ସତତଂ ହ୍ଯେଵଂ ତୃପ୍ତିର୍ଭଵତି ଶାଶ୍ଵତୀ ॥ ୧୨.

ଗାଈର ଦୁଧ କିମ୍ବା ମେଁଢିର ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା; ଏଭଳି ନିତ୍ୟ ତର୍ପଣ କରିଲେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ତୃପ୍ତି ମିଳେ।

ଇହ ଚାମୁତ୍ର ଚ ଶ୍ରୀମାନ୍ସର୍ଵକର୍ମସମନ୍ଵିତଃ। ଏଵଂ ତ୍ରିଷଵଣସ୍ନାତୋ ଯୋଽର୍ଚଯେତ ପିତୄନ୍ସଦା । ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵିଧିଵତ୍ସମ୍ଯଗଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ ॥ ୧୨.

ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିପୁଣ, ତିନିବାର ସ୍ନାନ କରି ପିତୃମାନେକୁ ଯଥାବିଧି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଦା ପୂଜା କରେ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।

ତତ୍ସ୍ଥାପଯେଦମାଵାସ୍ଯାଂ ଗର୍ତ୍ତେ ଭୂଚତୁରଙ୍ଗୁଲେ । ତ୍ରିଃସପ୍ତସଂଜ୍ଞାସ୍ତେ ଯଜ୍ଞାସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଧାର୍ଯ୍ଯତେ ତୁ ଵୈ ॥ ୧୨.

ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ଏହାକୁ ଚତୁରଙ୍ଗୁଳ ଚଉଁଠି ଗଡ଼ିରେ ରଖିବା ଉଚିତ; ଏହି ତିନି ସପ୍ତ ନାମକ ଯଜ୍ଞଗୁଡ଼ିକ ତିନି ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରିଥାଏ।

ତସ୍ଯ ପୁଷ୍ଟିରଥୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯମାଯୁଃ ସନ୍ତତିରେଵ ଚ। ଵିଚିତ୍ରା ଭଜତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଲଭତେ କ୍ରମାତ୍ ॥ ୧୨.

ଏହା ଦ୍ୱାରା ପୁଷ୍ଟି, ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସନ୍ତାନ ମିଳେ; ବିଭିନ୍ନ ଧନ ଆସେ, ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।

ପାପ୍ମାପହଂ ପାଵନୀଯମଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ତଥା। ଅଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ହ୍ଯେତଦ୍ଦ୍ଵିଜୈଃ ସତ୍କୃତ୍ଯ ପୂଜିତମ୍। ମନ୍ତ୍ରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତସ୍ମାଦମୃତଂ ବ୍ରହ୍ମନିର୍ମିତମ୍ ॥ ୧୨.

ଏହା ପାପ ଦୂର କରେ, ପବିତ୍ର କରେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଫଳ ଦେଉଛି; ଦ୍ୱିଜମାନେ ଆଦର ଓ ପୂଜା କରିଲେ, ମୁଁ ଏହା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମା ତିଆରି କରିଥିବା ଅମୃତ ମନ୍ତ୍ର କହିବି।

ଦେଵତାଭ୍ଯଃ ପିତୃଭ୍ଯଶ୍ଚ ମହାଯୋଗିଭ୍ଯ ଏଵ ଚ। ନମଃ ସ୍ଵଧାଯୈ ସ୍ଵାହାଯୈ ନିତ୍ଯମେଵ ଭଵନ୍ତ୍ଯୁତ ॥ ୧୨.

ଦେବତା, ପିତୃମାନେ ଓ ମହାଯୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ସଦା ନମସ୍କାର; ସ୍ୱଧା ଓ ସ୍ୱାହାକୁ ମଧ୍ୟ ନିତ୍ୟ ଅଭିବାଦନ।

ଆଦ୍ଯାଵସାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧସ୍ଯ ତ୍ରିରାଵର୍ତ୍ତଂ ଜପେତ୍ସଦା। ପିଣ୍ଡନିର୍ଵପଣେ ଚୈଵ ଜପେଦେତତ୍ସମାହିତଃ। ପିତରଃ କ୍ଷିପ୍ରମାଯାନ୍ତି ରାକ୍ଷସାଃ ପ୍ରଦ୍ରଵନ୍ତି ଚ ॥ ୧୨.

ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟିକୁ ସଦା ତିନିଥର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ପିଣ୍ଡ ଦେବାବେଳେ ମଧ୍ୟ, ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ପଢ଼ିବା ଦରକାର। ଏହା ପଢ଼ିଲେ ପିତୃଗଣ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତି ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ପଳାଇଯାନ୍ତି।

ପିତୄଂସ୍ତତ୍ର୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ମନ୍ତ୍ରୋଽଯଂ ତାରଯତ୍ଯୁତ। ପଠ୍ଯମାନଃ ସଦା ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ନିଯତଂ ବ୍ରହ୍‌ମଵାଦିଭିଃ ॥ ୧୨.

ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି, ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ନିୟମିତ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଏହା ତିନି ଲୋକରେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।

ରାଜ୍ଯକାମୋ ଜପେଦେନଂ ସଦା ମନ୍ତ୍ରମତନ୍ଦ୍ରିତଃ। ଵୀର୍ଯ୍ଯଶୌଚାର୍ଥସତ୍ତ୍ଵଞ୍ଚ ଶ୍ରୀରାଯୁର୍ବଲଵର୍ଦ୍ଧନମ୍ ॥ ୧୨.

ଯେଉଁଠାରେ ରାଜ୍ୟ ଆଶା କରେ, ସେଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟିକୁ ସଦା ଅଲସ ନ ହୋଇ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ଏହା ଶକ୍ତି, ପବିତ୍ରତା, ଧନ, ଧର୍ମ, ଶ୍ରୀ, ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ବଳ ବଢ଼ାଏ।

ପ୍ରୀଯନ୍ତେ ପିତରୋ ଯେନ ଜପ୍ଯେନ ନିଯମେନ ଚ। ସପ୍ତାର୍ଚ୍ଚିଷଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ଶୁଭମ୍ ॥ ୧୨.

ଯାହା ପଢ଼ିବା ଓ ନିୟମ ରଖିବାରେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେହି ସପ୍ତାର୍ଚ୍ଚିଷ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ ଓ ଶୁଭ ଅଟେ, ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।

ଅମୂର୍ତାନାଂ ସମୂର୍ତାନାଂ ପିତୄଣାଂ ଦୀପ୍ତ ତେଜସାମ୍। ନମସ୍ଯାମି ସଦା ତେଭ୍ଯୋ ଧ୍ଯାନିଭ୍ଯୋ ଯୋଗଚକ୍ଷୁଷା ॥ ୧୨.

ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଦୃଶ୍ୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ପିତୃମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଓ ଯୋଗ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ଶିର ନମାଏ।

ଇନ୍ଦ୍ରାଦୀନାଂ ଜନଯିତାରୋ ଭୃଗୁମାରୀଚଯୋସ୍ତଥା। ସପ୍ତର୍ଷୀଣାଂ ପିତୄଣାଞ୍ଚ ତାନ୍ନମସ୍ଯାମି କାମଦାନ୍ ॥ ୧୨.

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଭୃଗୁ ଓ ମରୀଚି, ସପ୍ତ ଋଷି ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କର ଉତ୍ପାଦକ, ସମସ୍ତ କାମ ପୂରଣ କରୁଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ମନ୍ଵାଦୀନାଂ ସୁରେଶାନାଂ ସୂର୍ଯ୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସୋସ୍ତଥା। ତାନ୍ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସର୍ଵାନ୍ଵୈ ପିତୄନ୍କୁଶଲଦାଯକାନ୍ ॥ ୧୨.

ମନୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କର ପିତୃମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ।

ନକ୍ଷତ୍ରାଣାଂ ଚରାଦୀନାଂ ପିତୄନଥ ପିତାମହାନ୍। ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵ୍ଯୋଶ୍ଚ ତଥା ନମସ୍ଯାମି କୃତାଞ୍ଜଲିଃ ॥ ୧୨.

ନକ୍ଷତ୍ର, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ, ପିତୃମାନେ ଓ ପିତାମହମାନେ, ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ, ମୁଁ ହାତ ଜୋଡ଼ି ନମସ୍କାର କରେ।

ଦେଵର୍ଷୀଣାଞ୍ଜନଯିତୄଂଶ୍ଚ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତାନ୍। ଅଭଯସ୍ଯ ସଦା ଦାତୄନ୍ନମସ୍ଯେଽହଂ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ ॥ ୧୨.

ଦେବ ଋଷିମାନେଙ୍କର ପିତୃମାନେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପୂଜିତ ଓ ସଦା ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥିବା, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ହାତ ଜୋଡ଼ି ନମସ୍କାର କରେ।

ପ୍ରଜା ପତେଃ କଶ୍ଯପାଯ ସୋମାଯ ଵରୁଣାଯ ଚ। ଯୋଗଯୋଗେଶ୍ଵରେଭ୍ଯଶ୍ଚ ନମସ୍ଯାମି କୃତାଞ୍ଜଲିଃ ॥ ୧୨.

ପ୍ରଜାପତି, କଶ୍ୟପ, ସୋମ, ବରୁଣ ଓ ଯୋଗ ଓ ଯୋଗେଶ୍ୱରମାନେଙ୍କୁ, ମୁଁ ହାତ ଜୋଡ଼ି ନମସ୍କାର କରେ।

ପିତୃଗଣେଭ୍ଯଃ ସପ୍ତଭ୍ଯୋ ନମୋ ଲୋକେଷୁ ସପ୍ତସୁ। ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵେ ନମଶ୍ଚୈଵ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଯୋଗଚକ୍ଷୁଷେ ॥ ୧୨.

ସପ୍ତ ଲୋକରେ ଥିବା ସପ୍ତ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ନିଜେ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମା, ଯୋଗ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ସେଉଁଠାରେ ମଧ୍ୟ ମୋର ନମସ୍କାର।

ଏତଦୁକ୍ତଂ ସସପ୍ତର୍ଷିବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଗଣପୂଜିତମ୍ । ପଵିତ୍ରଂ ପରମଂ ହ୍ଯେତଚ୍ଛ୍ରୀମଦ୍ରକ୍ଷୋଵିନାଶନମ୍ ॥ ୧୨.

ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ସପ୍ତ ଋଷି ଓ ବ୍ରହ୍ମ ଋଷିମାନେଙ୍କର ପୂଜିତ। ଏହା ପବିତ୍ର ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଏହା ମହାପାପ ନାଶ କରେ।

ଅନେନ ଵିଧିନା ଯୁକ୍ତସ୍ତ୍ରୀନ୍ଵରାନ୍ ଲଭତେ ନରଃ। ଅନ୍ନମାଯୁଃ ସୁତାଂଶ୍ଚୈଵ ଦଦତେ ପିତରୋ ଭୁଵି ॥ ୧୨.

ଏହି ପ୍ରକାର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ତିନିଟି ବର ପାଏ। ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ଅନ୍ନ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତି।

ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତଃ ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ। ସପ୍ତାର୍ଚ୍ଚିଷଂ ଜପେଦ୍ଯସ୍ତୁ ନିତ୍ଯମେଵ ସମାହିତଃ। ସପ୍ତଦ୍ଵୀପସମୁଦ୍ରାଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାମେକରାଡ୍ଭଵେତ୍ ॥ ୧୨.

ଯେଉଁଠାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ରହିଛି, ସେଉଁଠାରେ ଯିଏ ସପ୍ତାର୍ଚ୍ଚିଷ ମନ୍ତ୍ର ସଦା ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ପଢ଼େ, ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ସମୁଦ୍ର ସହିତ ପୃଥିବୀର ଏକମାତ୍ର ରାଜା ହୁଏ।

ଯତ୍କିଂଚିତ୍ପଚ୍ଯତେ ଗେହେ ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ଵା ଭୋଜ୍ଯମେଵ ଚ। ଅନିଵେଦ୍ଯ ନ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ତସ୍ମିନ୍ନାଯତନେ ସଦା ॥ ୧୨.

ଘରେ ଯେଉଁଠି କିଛି ରନ୍ଧାଯାଏ, ଖାଇବା ବା ଭୋଜନ ଯାହା ହେଉ, ତାହା ପ୍ରଥମେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଛାଡ଼ି, କେବେ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

କ୍ରମଶଃ କୀର୍ତ୍ତଯିଷ୍ଯାମି ବଲିପାତ୍ରାଣ୍ଯତଃ ପରମ୍। ଯେଷୁ ଯଚ୍ଚ ଫଲଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତନ୍ମେ ନିଗଦତଃ ଶ୍ରୃଣୁ ॥ ୧୨.

ଏବେ ମୁଁ କ୍ରମକ୍ରମେ ବଳି ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କହିବି, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକର ଯେଉଁ ଫଳ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ତାହା ମୋ କଥା ଶୁଣ।