ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ମୋକ୍ଷୋପାଯମଥୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଦେହାଶ୍ଚ ଦେଵତାଃ। କୃତ୍ସ୍ନଂ ଵୈରାଗ୍ଯମାନନ୍ତ୍ଯଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ପିତାମହାଃ ।। ୧୧.

ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ, ଶକ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେହ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିରକ୍ତି ଓ ଅନନ୍ତତା — ପିତୃଗଣ ଏହି ସବୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ ଵିହିତଂ ଯୋଗମୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ ଵିତ୍ତମୁତ୍ତମମ୍। ଯୋଗୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଦୃତେ ମୋକ୍ଷଃ କଥଞ୍ଚିନ୍ନୋପପଦ୍ଯତେ ।। ୧୧.

ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଏ, ସେ ଯୋଗ ଶକ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ। ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଛାଡି ମୁକ୍ତି କେବେ ମିଳେନାହିଁ।

ଅପକ୍ଷସ୍ଯୈଵ ଗମନଂ ଗଗନେ ପକ୍ଷିଣୋ ଯଥା । ଵରିଷ୍ଠଃ ସର୍ଵଧର୍ମ୍ମାଣାଂ ମୋକ୍ଷୋ ଧର୍ମ୍ମଃ ସନାତନଃ ।। ୧୧.

ପଖା ନଥିବା ପକ୍ଷୀ ଯେପରି ଆକାଶରେ ଚାଲିପାରେନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ମୁକ୍ତି ହେଉଛି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ସନାତନ ଧର୍ମ।

ଵିମାନାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ଯୁକ୍ତାନ୍ଯପ୍ସରସାଂଗଣୈଃ। ସର୍ଵକାମପ୍ରସିଦ୍ଧାନି ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ପିତାମହାଃ ।। ୧୧.

ହଜାର ହଜାର ଦିବ୍ୟ ରଥ, ଅପ୍ସରା ଗଣ ସହିତ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ପିତୃଗଣ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ପ୍ରଜ୍ଞା ପୁଷ୍ଟିଃ ସ୍ମୃତିର୍ମେଧା ରାଜ୍ଯମାରୋଗ୍ଯମେଵ ଚ। ପିତୄଣାଂ ହି ପ୍ରସାଦେନ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ସୁମହାତ୍ମନା ।। ୧୧.

ଜ୍ଞାନ, ପୁଷ୍ଟି, ସ୍ମୃତି, ବୁଦ୍ଧି, ରାଜ୍ୟ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ — ଏ ସବୁ ମହାତ୍ମା ପିତୃଗଣଙ୍କର କୃପାରେ ମିଳିଥାଏ।

ମୁକ୍ତାଵୈଢୂର୍ଯ୍ଯଵାସାଂସି ଵାଜିନାଗାଯୁତାନି ଚ। କୋଟିଶଶ୍ଚାପି ରତ୍ନାନି ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ପିତାମହାଃ ।। ୧୧.

ପିତାମହମାନେ ମୁକ୍ତା ଓ ବୈଢୂର୍ୟ ରତ୍ନର ଜମା ଦେଉଛନ୍ତି, ଘୋଡା ଓ ହାତୀ ଦଳ ଦେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅସଂଖ୍ୟ ରତ୍ନ ଦେଉଛନ୍ତି।

ହଂସବର୍ହିଣଯୁକ୍ତାନି ମୁକ୍ତାଵୈଢୂର୍ଯ୍ଯଵନ୍ତି ଚ। କିଙ୍କିଣୀଜାଲନଦ୍ଧାନି ସଦା ପୁଷ୍ପଫଲାନି ଚ। ପ୍ରୀତ୍ଯା ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ପିତାମହାଃ ।। ୧୧.

ପିତାମହମାନେ ସଦା ସ୍ନେହରେ ମୁକ୍ତା ଓ ବୈଢୂର୍ୟ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ହଂସ ଓ ବାର୍ହିଣୀ ଯୋଗାଯୋଗ କରିଥିବା ଗାଡି, ଘଣ୍ଟି ଝାଲରେ ଗଠିତ, ସଦା ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଭରା ଗାଡି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଉଛନ୍ତି।

ସୌଵର୍ଣଂ ରାଜତଂ ତାମ୍ରଂ ପିତୄଣାଂ ପାତ୍ରମୁଚ୍ଯତେ। ରଜତଂ ରଜତାକ୍ତଂ ଵା ପିତୄଣାଂ ପାତ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ॥ ୧୨.

ସୁନା, ଚାନ୍ଦି ଓ କାଉଁ ଦେଉଁ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ର ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ; ଚାନ୍ଦି କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦି ଚଢ଼ାଯାଇଥିବା ପାତ୍ର ମଧ୍ୟ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।

ରଜତସ୍ଯ ତଥା ଚାପି ଦର୍ଶନଂ ଦାନମେଵ ଚ। ଅନନ୍ତମକ୍ଷଯଂ ସ୍ଵର୍ଗ୍ଯଂ ପିତୄଣାଂ ଦାନମୁଚ୍ଯତେ। ପିତୄନେତେନ ଦାନେନ ସତ୍ପୁତ୍ରାସ୍ତାରଯନ୍ତ୍ଯୁତ ॥ ୧୨.

ଚାନ୍ଦି ଦେଖିବା ଓ ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଅନନ୍ତ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଦାନ ହୁଏ; ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ପୁଅମାନେ ପିତୃମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।

ରାଜତେ ହି ସ୍ଵଧା ଦୁଗ୍ଧା ପାତ୍ରେଽସ୍ମିନ୍ପିତୃଭିଃ ପୁରା। ସ୍ଵଧାଦାଯାର୍ଥିଭିସ୍ତାତ ତସ୍ମିନ୍ଦତ୍ତେ ତଦକ୍ଷଯମ୍ ॥ ୧୨.

ପୁର୍ବରୁ ପିତୃମାନେ ଚାନ୍ଦି ପାତ୍ରରେ ଦୁଧର ସ୍ୱଧା ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ; ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱଧା ଦାନ ଚାହାନ୍ତି, ଏହି ପାତ୍ରରେ ଦିଆଯାଇଥିଲେ ଏହା ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ।

କୃଷ୍ଣାଜିନସ୍ଯ ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଦର୍ଶନଂ ଦାନମେଵ ଵା। ରକ୍ଷୋଘ୍ନଂ ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚ୍ଚସ୍ଯଂ ପିତୄଂସ୍ତତ୍ତଦ୍ଵିତାରଯେତ୍ ॥ ୧୨.

କୃଷ୍ଣାଜିନର ଉପସ୍ଥିତି, ଦେଖିବା କିମ୍ବା ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର ହୁଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ତେଜ ବଢ଼େ, ଏବଂ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

କାଞ୍ଚନଂ ରାଜତଂ ତାମ୍ରଂ ଦୌହିତ୍ରଂ କୁତପସ୍ତିଲାଃ। ଵସ୍ତ୍ରଞ୍ଚ ପାଵନୀଯାନି ତ୍ରିଦଣ୍ଡୋ ଯୋଗମେଵ ଚ ॥ ୧୨.

ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, କାଉଁ, ଝିଅର ପୁଅ, କୁଟପ ପାତ୍ର, ତିଳ, ପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର, ତିଣି ଦଣ୍ଡ ଓ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ—

ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣ୍ଯଯଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଵିଧିର୍ବ୍ରାହ୍ଯଃ ସନାତନଃ। ଆଯୁଃ କୀର୍ତ୍ତିଃ ପ୍ରଜାଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଜ୍ଞାସନ୍ତତିଵର୍ଦ୍ଧନଃ ॥ ୧୨.

ଏହା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ନିୟମ; ଏହା ଆୟୁ, କୀର୍ତି, ସନ୍ତାନ ଓ ଜ୍ଞାନ ଓ ବଂଶ ବୃଦ୍ଧି କରେ।

ଦିଶି ଦକ୍ଷିଣପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ଵିଦିକୂସ୍ଥାନଂ ଵିଶେଷତଃ। ସର୍ଵତୋରତ୍ନିମାତ୍ରନ୍ତୁ ଚତୁରସ୍ରଂ ସୁସଂହିତମ୍ ॥ ୧୨.

ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଶାରେ, ବିଶେଷ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ, ଏକ ରତ୍ନି ମାପରେ ଚତୁରସ୍ର ଅଞ୍ଚଳ ସୁସଂଖଳିତ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।

ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵିଧିଵତ୍ସ୍ଥାନଂ ପିତୄଣାମନୁଶାସନାତ୍। ଧନ୍ଯମାରୋଗ୍ଯମାଯୁଷ୍ଯଂ ବଲଵର୍ଣଵିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍ ॥ ୧୨.

ନିୟମ ଓ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ବିବରଣ କରିବି, ଯାହା ଧନ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଶକ୍ତି ଓ ରଙ୍ଗ ବୃଦ୍ଧି କରେ।

ତତ୍ର ଗର୍ତ୍ତାସ୍ତ୍ରଯଃ କାର୍ଯ୍ଯାସ୍ତ୍ରଯୋ ଦଣ୍ଡାଶ୍ଚ ଖାଦିରାଃ। ରତ୍ନିମାତ୍ରାସ୍ତୁ ତେ କାର୍ଯ୍ଯା ରଜତେନ ଵିଭୂଷିତାଃ। ତେଵିତସ୍ତ୍ଯାଯତାଃ କାର୍ଯ୍ଯାଃ ସର୍ଵ୍ଵତଶ୍ଚତୁରଙ୍ଗୁଲାଃ ॥ ୧୨.

ସେଠାରେ ତିନିଟି ଗଡ଼ି କରିବା ଉଚିତ, ତିନିଟି ଖାଦିର ଦଣ୍ଡ ଏକ ରତ୍ନି ଲମ୍ବା ଓ ଚାନ୍ଦିରେ ଶୋଭିତ; ସେଗୁଡିକୁ ଲମ୍ବା ଭାବରେ ଚତୁରଙ୍ଗୁଳ ଚଉଁଠି ରଖିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଗ୍ଦକ୍ଷିଣମୁଖାନ୍ଭୂମୌ ସ୍ଥିତାନସୁଷିରଂସ୍ତଥା। ଅଦ୍ଭିଃ ପଵିତ୍ରପୂତାଭିଃ ପ୍ଲାଵଯେତ୍ସତତଂ ଶୁଚିଃ ॥ ୧୨.

ସେଗୁଡିକୁ ପୂର୍ବ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଶାକୁ ମୁହଁ କରି ଭୂମିରେ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଫାଟି ନଥିବା; ଶୁଦ୍ଧ ଲୋକ ଦର୍ଭା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ଜଳରେ ସେଗୁଡିକୁ ସଦା ଧୁଇବା ଉଚିତ।

ପଯସା ହ୍ଯାଜଗଵ୍ଯେନ ଶୋଧନଂ ଵାଗ୍ଭିରେଵ ତୁ। ତର୍ପଣାତ୍ସତତଂ ହ୍ଯେଵଂ ତୃପ୍ତିର୍ଭଵତି ଶାଶ୍ଵତୀ ॥ ୧୨.

ଗାଈର ଦୁଧ କିମ୍ବା ମେଁଢିର ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା; ଏଭଳି ନିତ୍ୟ ତର୍ପଣ କରିଲେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ତୃପ୍ତି ମିଳେ।

ଇହ ଚାମୁତ୍ର ଚ ଶ୍ରୀମାନ୍ସର୍ଵକର୍ମସମନ୍ଵିତଃ। ଏଵଂ ତ୍ରିଷଵଣସ୍ନାତୋ ଯୋଽର୍ଚଯେତ ପିତୄନ୍ସଦା । ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵିଧିଵତ୍ସମ୍ଯଗଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ ॥ ୧୨.

ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିପୁଣ, ତିନିବାର ସ୍ନାନ କରି ପିତୃମାନେକୁ ଯଥାବିଧି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଦା ପୂଜା କରେ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।

ତତ୍ସ୍ଥାପଯେଦମାଵାସ୍ଯାଂ ଗର୍ତ୍ତେ ଭୂଚତୁରଙ୍ଗୁଲେ । ତ୍ରିଃସପ୍ତସଂଜ୍ଞାସ୍ତେ ଯଜ୍ଞାସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଧାର୍ଯ୍ଯତେ ତୁ ଵୈ ॥ ୧୨.

ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ଏହାକୁ ଚତୁରଙ୍ଗୁଳ ଚଉଁଠି ଗଡ଼ିରେ ରଖିବା ଉଚିତ; ଏହି ତିନି ସପ୍ତ ନାମକ ଯଜ୍ଞଗୁଡ଼ିକ ତିନି ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରିଥାଏ।

ତସ୍ଯ ପୁଷ୍ଟିରଥୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯମାଯୁଃ ସନ୍ତତିରେଵ ଚ। ଵିଚିତ୍ରା ଭଜତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଲଭତେ କ୍ରମାତ୍ ॥ ୧୨.

ଏହା ଦ୍ୱାରା ପୁଷ୍ଟି, ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସନ୍ତାନ ମିଳେ; ବିଭିନ୍ନ ଧନ ଆସେ, ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।

ପାପ୍ମାପହଂ ପାଵନୀଯମଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ତଥା। ଅଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ହ୍ଯେତଦ୍ଦ୍ଵିଜୈଃ ସତ୍କୃତ୍ଯ ପୂଜିତମ୍। ମନ୍ତ୍ରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତସ୍ମାଦମୃତଂ ବ୍ରହ୍ମନିର୍ମିତମ୍ ॥ ୧୨.

ଏହା ପାପ ଦୂର କରେ, ପବିତ୍ର କରେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଫଳ ଦେଉଛି; ଦ୍ୱିଜମାନେ ଆଦର ଓ ପୂଜା କରିଲେ, ମୁଁ ଏହା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମା ତିଆରି କରିଥିବା ଅମୃତ ମନ୍ତ୍ର କହିବି।

ଦେଵତାଭ୍ଯଃ ପିତୃଭ୍ଯଶ୍ଚ ମହାଯୋଗିଭ୍ଯ ଏଵ ଚ। ନମଃ ସ୍ଵଧାଯୈ ସ୍ଵାହାଯୈ ନିତ୍ଯମେଵ ଭଵନ୍ତ୍ଯୁତ ॥ ୧୨.

ଦେବତା, ପିତୃମାନେ ଓ ମହାଯୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ସଦା ନମସ୍କାର; ସ୍ୱଧା ଓ ସ୍ୱାହାକୁ ମଧ୍ୟ ନିତ୍ୟ ଅଭିବାଦନ।

ଆଦ୍ଯାଵସାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧସ୍ଯ ତ୍ରିରାଵର୍ତ୍ତଂ ଜପେତ୍ସଦା। ପିଣ୍ଡନିର୍ଵପଣେ ଚୈଵ ଜପେଦେତତ୍ସମାହିତଃ। ପିତରଃ କ୍ଷିପ୍ରମାଯାନ୍ତି ରାକ୍ଷସାଃ ପ୍ରଦ୍ରଵନ୍ତି ଚ ॥ ୧୨.

ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟିକୁ ସଦା ତିନିଥର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ପିଣ୍ଡ ଦେବାବେଳେ ମଧ୍ୟ, ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ପଢ଼ିବା ଦରକାର। ଏହା ପଢ଼ିଲେ ପିତୃଗଣ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତି ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ପଳାଇଯାନ୍ତି।

ପିତୄଂସ୍ତତ୍ର୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ମନ୍ତ୍ରୋଽଯଂ ତାରଯତ୍ଯୁତ। ପଠ୍ଯମାନଃ ସଦା ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ନିଯତଂ ବ୍ରହ୍‌ମଵାଦିଭିଃ ॥ ୧୨.

ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି, ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ନିୟମିତ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଏହା ତିନି ଲୋକରେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।

ରାଜ୍ଯକାମୋ ଜପେଦେନଂ ସଦା ମନ୍ତ୍ରମତନ୍ଦ୍ରିତଃ। ଵୀର୍ଯ୍ଯଶୌଚାର୍ଥସତ୍ତ୍ଵଞ୍ଚ ଶ୍ରୀରାଯୁର୍ବଲଵର୍ଦ୍ଧନମ୍ ॥ ୧୨.

ଯେଉଁଠାରେ ରାଜ୍ୟ ଆଶା କରେ, ସେଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟିକୁ ସଦା ଅଲସ ନ ହୋଇ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ଏହା ଶକ୍ତି, ପବିତ୍ରତା, ଧନ, ଧର୍ମ, ଶ୍ରୀ, ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ବଳ ବଢ଼ାଏ।

ପ୍ରୀଯନ୍ତେ ପିତରୋ ଯେନ ଜପ୍ଯେନ ନିଯମେନ ଚ। ସପ୍ତାର୍ଚ୍ଚିଷଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ଶୁଭମ୍ ॥ ୧୨.

ଯାହା ପଢ଼ିବା ଓ ନିୟମ ରଖିବାରେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେହି ସପ୍ତାର୍ଚ୍ଚିଷ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ ଓ ଶୁଭ ଅଟେ, ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।

ଅମୂର୍ତାନାଂ ସମୂର୍ତାନାଂ ପିତୄଣାଂ ଦୀପ୍ତ ତେଜସାମ୍। ନମସ୍ଯାମି ସଦା ତେଭ୍ଯୋ ଧ୍ଯାନିଭ୍ଯୋ ଯୋଗଚକ୍ଷୁଷା ॥ ୧୨.

ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଦୃଶ୍ୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ପିତୃମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଓ ଯୋଗ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ଶିର ନମାଏ।

ଇନ୍ଦ୍ରାଦୀନାଂ ଜନଯିତାରୋ ଭୃଗୁମାରୀଚଯୋସ୍ତଥା। ସପ୍ତର୍ଷୀଣାଂ ପିତୄଣାଞ୍ଚ ତାନ୍ନମସ୍ଯାମି କାମଦାନ୍ ॥ ୧୨.

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଭୃଗୁ ଓ ମରୀଚି, ସପ୍ତ ଋଷି ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କର ଉତ୍ପାଦକ, ସମସ୍ତ କାମ ପୂରଣ କରୁଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।