ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଇତ୍ଯେତଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯାଦୌ ଵିହିତଂ ଲକ୍ଷଣଂ ବୁଧଃ । ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵୃତ୍ତିରୁଦ୍ଦିଷ୍ଟା ଵ୍ଯାଖ୍ଯାପ୍ଯନୁପଦଂ ଦ୍ଵିଜୈଃ ।। ୫୯.

ଏହିପରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ଆରମ୍ଭରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଆଚରଣ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଯାହାକୁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପଦେ ପଦେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବେ।

ମନ୍ତ୍ରାଣାଂ କଲ୍ପନଂ ଚୈଵ ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେଷୁ କର୍ମସୁ। ମନ୍ତ୍ରୋ ମନ୍ତ୍ରଯତେର୍ଧାତୋର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ବ୍ରହ୍ମଣୋଽଵନାତ୍ ।। ୫୯.

ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ; 'ମନ୍ତ୍ର' ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ମନ୍ତ୍ରଣା କରିବା, ଏବଂ 'ବ୍ରାହ୍ମଣ' ଅର୍ଥ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ରକ୍ଷା କରିବା।

ଅଲ୍ପାକ୍ଷରମସନ୍ଦିଗ୍ଧଂ ସାରଵଦ୍ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖମ୍। ଅସ୍ତୋଭମନଵଦ୍ଯଞ୍ଚ ସୂତ୍ରଂ ସୂତ୍ରଵିଦୋ ଵିଦୁଃ ।। ୫୯.

ଅତି କମ୍ ଶବ୍ଦରେ, ସନ୍ଦିଗ୍ଧ ନୁହେଁ, ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ, ଅନାବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ ଏବଂ ଦୋଷରହିତ — ଏପରି ଗୁଣ ଥିଲେ, ତାହାକୁ ସୂତ୍ର ବୋଲି ସୂତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି।

ଋଷଯସ୍ତଦ୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୂତମାହୁଃ ସୁଦୁସ୍ତରମ୍। କଥଂ ଵେଦା ପୁରା ଵ୍ଯସ୍ତାସ୍ତନ୍ନୋ ବ୍ରୂହି ମହାମତେ ।। ୬୦.

ସେଇ କଥା ଶୁଣି ବୃଦ୍ଧ ଋଷିମାନେ ସୂତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ; ପୂର୍ବରୁ ବେଦମାନେ କିପରି ବିଭକ୍ତ ହେଇଥିଲେ? ଏହି କଥା ଆମକୁ କହ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ।'

ଦ୍ଵାପରେ ତୁ ପରାଵୃତ୍ତେ ମନୋଃ ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵେଽନ୍ତରେ । ବ୍ରହ୍ମା ମନୁମୁଵାଚେଦଂ ତଦ୍ଵଦିଷ୍ଯେ ମହାମତେ ।। ୬୦.

ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ଶେଷ ହେବାବେଳେ, ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁଙ୍କ ଅନ୍ତରାଳରେ, ବ୍ରହ୍ମା ମନୁଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ; ମୁଁ ସେହି କଥା ତୁମକୁ କହିବି, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ।

ପରିଵୃତ୍ତେ ଯୁଗେ ତାତ ସ୍ଵଲ୍ପଵୀର୍ଯା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ। ସଂଵୃତ୍ତାଂ ଯୁଗ ଦୋଷେଣ ସର୍ଵେ ଚୈଵ ଯଥାକ୍ରମମ୍ ।। ୬୦.

ଯୁଗ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବାବେଳେ, ଓ ପ୍ରିୟ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଅତି କମ୍ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଇଗଲେ; ସମସ୍ତେ ଯୁଗର ଦୋଷରେ ପ୍ରଭାବିତ ହେଇ, ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମେ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ଭ୍ରଶ୍ଯମାନଂ ଯୁଗଵଶାଦଲ୍ପଶିଷ୍ଟଂ ହି ଦୃଶ୍ଯତେ। ଦଶସାହସ୍ରଭାଗେନ ହ୍ଯଵଶିଷ୍ଟଂ କୃତାଦିଦମ୍ ।। ୬୦.

ଯୁଗର ପ୍ରଭାବରେ ବେଶିଭାଗ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି; କେବଳ ଦଶ ହଜାର ଭାଗ ମାତ୍ର ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଛି, କୃତ ଯୁଗ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେପରି ଥିଲେ।

ଵୀର୍ଯଂ ତେଜୋ ବଲଂ ଵାକ୍ଯଂ ସର୍ଵଞ୍ଚୈଵ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି। ଵେଦଵେଦା ହି କାର୍ଯାଃ ସ୍ଯୁର୍ମାଭୂଦ୍ଵେଦଵିନାଶନମ୍ ।। ୬୦.

ଶକ୍ତି, ତେଜ, ବଳ, ଉଚ୍ଚାରଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ କିଛି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ; ବେଦମାନେ ଅବଶ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ବେଦ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ସମସ୍ତ କିଛି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ।

ଵେଦେ ନାଶମନୁପ୍ରାପ୍ତେ ଯଜ୍ଞୋ ନାଶଂ ଗମିଷ୍ଯତି। ଯତ୍ରେ ନଷ୍ଟେ ଦେଵନାଶସ୍ତତଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି ।। ୬୦.

ବେଦ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେବ; ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞ ନଷ୍ଟ ହେଉଛି, ସେଠି ଦେବତାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି, ତାପରେ ସମସ୍ତ କିଛି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଆଦ୍ଯୋ ଵେଦଶ୍ଚତୁଷ୍ପାଦଃ ଶତସାହସ୍ରସଂଜ୍ଞିତଃ। ପୁନର୍ଦଶଗୁଣଃ କୃତ୍ସ୍ନୋ ଯଜ୍ଞୋ ଵୈ ସର୍ଵକାମଧୁକ୍ ।। ୬୦.

ପ୍ରଥମ ବେଦ ଚାରିଟି ଅଂଶରେ ଥିଲା ଏବଂ ଏହାକୁ ଶତ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞ ତାହାଠାରୁ ଦଶଗୁଣ ବଡ଼ ଥିଲା, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉଥିଲା।

ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମନୁର୍ଲୋକହିତେ ରତଃ। ଵେଦମେକଂ ଚତୁଷ୍ପାଦଂ ଚତୁର୍ଧା ଵ୍ଯଭଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ ।। ୬୦.

ଏପରି କଥା ହେବା ପରେ, 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମନୁ, ସେଇ ଚାରି ଅଂଶ ଥିବା ବେଦକୁ ଚାରିଭାଗରେ ବାଣ୍ଟିଲେ।

ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାତ୍ତାତ ଲୋକାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା। ତଦିଦଂ ଵର୍ତ୍ତମାନେନ ଯୁଷ୍ମାକଂ ଵେଦକଲ୍ପନମ୍ ।। ୬୦.

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଚାହିଁ, ବେଦର ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବେ ତୁମମାନେ ପାଉଛ।

ମନ୍ଵନ୍ତରେଣ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵ୍ଯତୀତାନାଂ ପ୍ରକଲ୍ପନମ୍। ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷେଣ ପରୋକ୍ଷଂ ଵୈ ତନ୍ନିବୋଧତ ସତ୍ତମାଃ ।। ୬୦.

ମୁଁ ଏହି ମନ୍ବନ୍ତର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ହୋଇଥିଲା, ସେହି ବ୍ୟବସ୍ଥା କହିବି; ଓ ସ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଓ ପରୋକ୍ଷ ଭାବେ ଜାଣ।

ଅସ୍ମିନ୍ ଯୁଗେ କୃତୋ ଵ୍ଯାସଃ ପାରାଶର୍ଯଃ ପରନ୍ତପଃ। ଦ୍ଵୈପାଯନ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ଵିଷ୍ଣୋରଂଶଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ ।। ୬୦.

ଏହି ଯୁଗରେ ବେଦ ବିଭାଜନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହେଲେ ପରାଶର ପୁତ୍ର ବ୍ୟାସ, ଯିଏ ଦ୍ୱୈପାୟନ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବେ ଗଣାଯାନ୍ତି।

ବ୍ରହ୍ମଣା ଚୋଦିତଃ ସୋଽସ୍ମିନ୍ ଵେଦଂ ଵ୍ଯସ୍ତୁଂ ପ୍ରଚକ୍ରମେ। ଅଥ ଶିଷ୍ଯାନ୍ ସ ଜଗ୍ରାହ ଚତୁରୋ ଵେଦକାରଣାତ୍ ।। ୬୦.

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ, ସେ ଏହି ଯୁଗରେ ବେଦ ବିଭାଜନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ; ତାପରେ ବେଦ ପାଇଁ ସେ ଚାରିଜଣ ଶିଷ୍ୟ ନେଲେ।

ଜୈମିନିଞ୍ଚ ସୁମନ୍ତୁଞ୍ଚ ଵୈଶମ୍ପାଯନମେଵ ଚ। ପୈଲନ୍ତେଷାଂ ଚତୁର୍ଥନ୍ତୁ ପଞ୍ଚମଂ ଲୋମହର୍ଷଣମ୍ ।। ୬୦.

ଜୟମିନି, ସୁମନ୍ତୁ, ବୈଶମ୍ପାୟନ, ଚତୁର୍ଥ ପଇଳ, ପଞ୍ଚମ ଲୋମହର୍ଷଣ — ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣ ଥିଲେ।

ଋଗ୍ଵେଦଶ୍ରାଵକଂ ପୈଲଞ୍ଜଗ୍ରାହ ଵିଧିଵଦ୍ ଦ୍ଵିଜମ୍ । ଯଜୁର୍ଵେଦପ୍ରଵକ୍ତାରଂ ଵୈଶମ୍ପାଯନମେଵ ଚ ।। ୬୦.

ଦ୍ୱିଜ ପଇଳ ନିୟମରେ ଋଗ୍ବେଦ ପାଠକ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ, ବୈଶମ୍ପାୟନ ଯଜୁର୍ବେଦ ବ୍ୟାଖ୍ୟାତା ହେଲେ।

ଜୈମିନିଂ ସାମଵେଦାର୍ଥଶ୍ରାଵକଂ ସୋଽନ୍ଵପଦ୍ଯତ। ତଥୈଵାଥର୍ଵଵେଦସ୍ଯ ସୁମନ୍ତୁମୃଷିସତ୍ତମମ୍ ।। ୬୦.

ଜୟମିନି ସାମବେଦର ଅର୍ଥ ପାଠକ ହେଲେ, ସେପରି ସୁମନ୍ତୁ ମହାର୍ଷି ଅଥର୍ବବେଦ ପାଠକ ହେଲେ।

ଇତିହାସପୁରାଣସ୍ଯ ଵକ୍ତାରଂ ସମ୍ଯଗେଵ ହି। ମାଞ୍ଚୈଵ ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ଭଗଵାନୀଶ୍ଵରଃ ପ୍ରଭୁଃ ।। ୬୦.

ଏହିତିହାସ ଓ ପୁରାଣର ଠିକ୍ ବ୍ୟାଖ୍ୟାତା ଭାବେ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନ ଈଶ୍ୱର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।

ଏକ ଆସୀଦ୍ଯଜୁର୍ଵେଦସ୍ତଞ୍ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ଵ୍ଯକଲ୍ପଯତ୍। ଚତୁର୍ହୋତ୍ରମଭୂତ୍ତସ୍ମିଂସ୍ତେନ ଯଜ୍ଞମକଲ୍ପଯତ୍ ।। ୬୦.

ଏକ ଯଜୁର୍ବେଦ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ସେ ଚାରି ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟିଲେ; ଏହାରେ ଚାରି ହୋତା ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ଏଭଳି ସେ ଯଜ୍ଞ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।

ଆଧ୍ଵର୍ଯଵଂ ଯଜୁର୍ଭିସ୍ତୁ ଋଗ୍ଭିର୍ହୋତ୍ରଂ ତଥୈଵ ଚ। ଉଦ୍ଗାତ୍ରଂ ସାମଭିଶ୍ଵକ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଞ୍ଚାପ୍ଯଥର୍ଵଭିଃ। ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵମକରୋଦ୍ଯଜ୍ଞେ ଵେଦେନାଥର୍ଵଣେନ ତୁ ।। ୬୦.

ଯଜୁର୍ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଧ୍ୱର୍ୟୁ, ଋଗ୍ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋତା, ସାମମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଗାତା, ଏବଂ ଅଥର୍ବମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ; ଅଥର୍ବବେଦ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପଦବୀ ଦିଆଯାଇଛି।

ତତଃ ସଋଚମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଋଗ୍ଵେଦଂ ସମକଲ୍ପ ଯତ୍। ହୋତୃକଂ କଲ୍ପ୍ଯତେ ତେନ ଯଜ୍ଞଵାହଂ ଜଗଦ୍ଧିତମ୍ ।। ୬୦.

ତାପରେ, ସେ ଋକ୍‌ଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ଋଗ୍ବେଦକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ହୋତା ପଦବୀ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଲା, ଯାହା ଯଜ୍ଞକୁ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଚାଲାଏ।

ସାମଭିଃ ସାମଵେଦଞ୍ଚ ତେନୋଦ୍ଗାତ୍ରମରୋଚଯତ୍ । ରାଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଥର୍ଵଵେଦେନ ସର୍ଵକର୍ମାଣ୍ଯକାରଯତ୍ ।। ୬୦.

ସାମମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ସାମବେଦକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ ଏବଂ ଉଦ୍ଗାତା ନିଯୁକ୍ତ କଲେ; ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଥର୍ବବେଦ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିଲା।

ଆଖ୍ଯାନୈଶ୍ଚାପ୍ଯୁପାଖ୍ଯାନୈର୍ଗାଥାଭିଃ କୁଲକର୍ମଭିଃ। ପୁରାଣସଂହିତାଶ୍ଚକ୍ରେ ପୁରାଣାର୍ଥଵିଶାରଦଃ ।। ୬୦.

କଥା, ଉପକଥା, ଗୀତ ଓ କୁଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ପୁରାଣ ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିବା ସେ ପୁରାଣ ସଂହିତା ରଚନା କଲେ।

ଯଚ୍ଛିଷ୍ଟନ୍ତୁ ଯଜୁର୍ଵେଦେ ତେନ ଯଜ୍ଞମଥାଯୁଜତ୍। ଯୁଞ୍ଜାନଃ ସ ଯଜୁର୍ଵେଦେ ଇତି ଶାସ୍ତ୍ରଵିନିଶ୍ଚଯଃ ।। ୬୦.

ଯଜୁର୍ବେଦରେ ଯାହା ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲା, ସେଥିରେ ସେ ଆଉ ଯଜ୍ଞକୁ ଯୋଗ କଲେ; ଏଭଳି ଯଜୁର୍ବେଦ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବାକୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାନ ମିଳେ।

ପଦାନାମୁଦ୍ଧୃତତ୍ଵାଚ୍ଚ ଯଜୂଂଷି ଵିଷମାଣି ଵୈ । ସ ତେନୋଦ୍ଧୃତଵୀର୍ଯସ୍ତୁ ଋତ୍ଵିଗ୍ଭିର୍ଵେଦପାରଗୈଃ। ପ୍ରଯୁଜ୍ଯତେ ହ୍ଯଶ୍ଵମେଧସ୍ତେନ ଵା ଯୁଜ୍ଯତେ ତୁ ସଃ ।। ୬୦.

ପଦଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ଯଜୁର୍ମନ୍ତ୍ର ଅସମାନ ହୋଇଛି; ଏହି ଉଦ୍ଧୃତ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ୱାନ ଋତ୍ବିଜମାନେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଦ୍ୱାରା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ହୁଏ, ସେ ଏଭଳି ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।

ଋଚୋ ଗୃହୀତ୍ଵା ପୈଲସ୍ତୁ ଵ୍ଯଭଜତ୍ତଦ୍ ଵିଧା ପୁନଃ । ଦ୍ଵିଷ୍କୃତ୍ଵା ସଂଯୁଗେ ଚୈଵ ଶିଷ୍ଯାଭ୍ଯାମଦଦତ୍ପ୍ରଭୁଃ ।। ୬୦.

ପଇଳ ଋକ୍‌ଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ପୁଣି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବାଣ୍ଟିଲେ; ଦୁଇଭାଗ କରି, ଦୁଇ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରମତଯେ ଚୈକାଂ ଦ୍ଵିତୀଯାଂ ବାଷ୍କଲାଯ ଚ। ଚତସ୍ରଃ ସଂହିତାଃ କୃତ୍ଵା ବାଷ୍କଲିର୍ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମଃ। ଶିଷ୍ଯାନଧ୍ଯାପଯାମାସ ଶୁଶ୍ରୂଷାଭିରତାନ୍ ହିତାନ୍ ।। ୬୦.

ଏକ ଭାଗ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରମତିଙ୍କୁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଗ ବାଷ୍କଳଙ୍କୁ ଦେଲେ; ବାଷ୍କଳ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ, ଚାରିଟି ସଂହିତା ତିଆରି କଲେ ଏବଂ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଉପରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରାଇଲେ।

ବୋଧନ୍ତୁ ପ୍ରଥମାଂ ଶାଖାଂ ଦ୍ଵିତୀଯାମଗ୍ନିମାଠରମ୍। ପାରାଶରଂ ତୃତୀଯାନ୍ତୁ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯାମଥାପରାମ୍ ।। ୬୦.

ପ୍ରଥମ ଶାଖା ବୋଧ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଗ୍ନିମାଠର, ତୃତୀୟ ପାରାଶର, ଚତୁର୍ଥ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ।