ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଏବଂ ଆବେଦିସ୍ରୁ ଆଉ ଏକ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପଞ୍ଚମ ଅଞ୍ଚଳକୁ ବାମନ ଦେହୀ ଜଙ୍ଗଲ୍ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଏହାପରେ ଲୌହିତ୍ୟ ନଦୀ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମରେ ସମୁଦ୍ର ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଯମଙ୍କର ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଜଙ୍ଗଲ୍ ପାହାଡ଼ ଛାଡ଼ି ଲମ୍ବାଇ ଅଛି। ଭୂତି ନାମକ ଦେବୀ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହଚର ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଜୀବ ସୃଷ୍ଟି କଲେ—କିଏ ଦେହରେ ଭାରି, କିଏ ଶୁକ୍ଳ, କିଏ ଉଚ୍ଚ, କିଏ ବାମନ, କିଏ ଛୋଟ, କିଏ ସମାନ ଦେହର। କିଏ ଲଟକୁଥିବା କାନ, ଲୋଲା ଠୋଠ, ଝୁଲିଥିବା ଜିଭା, ଲମ୍ବା ଛାତି ଓ ପେଟ ଥିଲେ; କିଏ ଏକ ଦେହୀ, କିଏ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେହୀ, କିଏ ଭାରି ପିଛି ଓ ମୋଟା ପାଦ ଥିଲେ। କିଏ ହିଲା, ତଳାବ, ସମୁଦ୍ର ଓ ନଦୀ କୂଳରେ ବସବାସ କରନ୍ତି; କିଏ କଳା, କିଏ ଧଳା, କିଏ ନୀଳ, କିଏ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, କିଏ ଧୂସର ଓ କିଏ ଚିତ୍ରିତ ହୁଏ। କିଏ ମୁଞ୍ଜ ଘାସ ଭଳି କେଶ, କିଏ ଝାଡ଼ା ଚୁଲି, କିଏ ସର୍ପକୁ ଉପବୀତ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। କିଏ ଉଚ୍ଚସ୍ଥିତ ଚକ୍ଷୁ, ବିକୃତ ଦୃଷ୍ଟି, କିଏ ଅନେକ ଚକ୍ଷୁ, କିଏ ମୁଣ୍ଡ ହିନ୍ନ, କିଏ ଏକମୁଣ୍ଡିଆ। କିଏ ଭୟଙ୍କର ଓ ବିକଟ, କିଏ ଖୋସ ଓ ବହୁଖୋସ, କିଏ ଅନ୍ଧ, ଜଟାଧାରୀ, ବାମନ, କିଏ ଘୋଡ଼ା ଭଳି ହିନ୍ହିଁକାର କରନ୍ତି। ସମୁଦ୍ର, ହିଲା ଓ ନଦୀ କୂଳରେ ବସବାସ କରୁଥିବା, କିଏ ଏକ କାନ, କିଏ ବଡ଼ କାନ, କିଏ ଶଂଖ ଭଳି କାନ, କିଏ କାନ ଶୂନ୍ୟ। କିଏ ଦାଁତ, କିଏ ନଖ, କିଏ ଦନ୍ତ ଶୂନ୍ୟ, କିଏ ଦ୍ୱିତୀୟ ଜିଭା; କିଏ ଏକ ହାତ, କିଏ ଦୁଇ, କିଏ ତିନି, କିଏ ହାତ ନାଥିବା। କିଏ ଏକ ପାଦ, କିଏ ଦୁଇ, କିଏ ତିନି, କିଏ ଅନେକ ପାଦ; ମହାଯୋଗୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତପସ୍ବୀ, ବଳବାନ। ଏହି ସମସ୍ତେ ଅବିରୋଧରେ ଚଳନ୍ତି, ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି, କିଏ ଭୟଙ୍କର, କିଏ କ୍ରୂର, କିଏ ଶୁଦ୍ଧ, କିଏ ମଙ୍ଗଳମୟ, ଧର୍ମଶୀଳ ଓ ବକ୍ତା। କିଏ କୁଶ ହାତରେ ଧରି, ବଡ଼ ଜିଭା, ବଡ଼ କାନ, ବଡ଼ ଜହ୍ନୁ, କିଏ ହାତ, ମୁଖ, ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଭୋଜନ କରନ୍ତି, କିଏ କପାଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି। କିଏ ଧନୁର୍ଧର, ଗଦା, ଖଡ୍ଗ, ଶୂଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି; କିଏ ଦହନ୍ତି ମୁଖ, ଦହନ୍ତି ଚକ୍ଷୁ, ବିଭିନ୍ନ ମାଳା ଓ ଆଲେପନେ ସୁଶୋଭିତ। କିଏ ଭୋଜ୍ୟ ଓ ମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, କିଏ ଅନେକ ରୂପର, କିଏ ଶୋଭାମୟ, କିଏ ରାତି ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଚଳନ୍ତି, କିଏ ଦିନେ, କିଏ ଦୁର୍ଦ୍ଦର୍ଶନ, କିଏ ଭୟଙ୍କର ରାତ୍ରିଚର। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଭୟ ଓ ଭାଗ୍ୟ ନାସ୍ତି, ମନ ଅସଙ୍ଗ; ତାଙ୍କର ନାହିଁ ପତ୍ନୀ, ପୁତ୍ର, କାରଣ ସମସ୍ତେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା। ଶତ, ସହସ୍ର ଜୀବ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସଂଯମିତ, ଏହି ସମସ୍ତ ମହାତ୍ମାମାନେ ଭୂତିଙ୍କ ସନ୍ତାନ ବୋଲି ପରିଚିତ। ତାପରେ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ତାଙ୍କର ଦଳ, କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପିଶାଚ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ; ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଥିବାରୁ ସମସ୍ତ ପିଶାଚ ମାଂସଭୋଜୀ। ଏହି ପିଶାଚମାନେ ଏଯାଁ ସୋଳଖ ଦଳ ଓ ତାଙ୍କର ବଂଶାବଳୀ ସହିତ ବର୍ତ୍ତମାନ ରହିଛନ୍ତି; ମୁଁ ଏଉଁଠାରେ ମାଂସଭୋଜୀ ଓ ତାଙ୍କର ବଂଶଧରମାନେ କେ ହେଉଛନ୍ତି, କହିବି। ଚଗଳା-ଚଗଳୀ, ବକ୍ର-ବକ୍ରମୁଖୀ, ସୂଚୀ-ସୂଚୀମୁଖ, ସୁମ୍ଭପାତ୍ର, କୁମଭୀ, ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର, ଦୁନ୍ଦୁଭି, ଉପଚାର, ଉପଚାରା, ଉଳୁଖଳ, ଉଳୁଖଳୀ, ଅନର୍କ-ଅନର୍କା, କୁଖଣ୍ଡ-କୁଖଣ୍ଡିକା, ପାଣିପାତ୍ର-ପାଣିପାତ୍ରୀ, ପାଂଶୁ-ପାଂଶୁମତୀ, ନିତୁଣ୍ଡ-ନିତୁଣ୍ଡୀ, ନିପୁଣ-ନିପୁଣା, ଛଳାଦୋଚ୍ଛେଷଣା, ପ୍ରସ୍କନ୍ଦ-ସ୍କନ୍ଦିକା—ଏହି ସୋଳଖ ଦଳ ପିଶାଚର ବିବରଣୀ। ଏହାପରେ ଅଜାମୁଖା, ବକ୍ରମୁଖା, ପୂରିଣ, ସ୍କନ୍ଦିନ, ବିପାଦାଙ୍ଗରିକା, କୁମ୍ଭପାତ୍ରା, ପ୍ରକୁଣ୍ଡକା, ଉପଚାରୋଳୁଖଳିକା, ଅନର୍କା, କୁଖଣ୍ଡିକା, ପାଣିପାତ୍ରା, ନିତୁଣ୍ଡା, ଊର୍ଣ୍ଣାଶା, ନିପୁଣା, ସୂଚୀମୁଖା, ଉଚ୍ଛେଷଣାଦା—ଏହି ସୋଳଖ ବଂଶ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ବଂଶ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏହି ପିଶାଚମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେହୀ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଉଲଟା ଆଚରଣରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଅନେକ ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶଧର ଥାନ୍ତି। ଏହି ପିଶାଚମାନଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ଶୁଣ: ସମଗ୍ର ଦେହରେ ଲୋମ ଥିବା, ବୃତ୍ତାଖ୍ୟା, ଦାଁତ ଓ ନଖ ଥିବା, ବିକୃତ ଦେହ, ମୁଖ ତଳକୁ ଥିବା, ଏହି ମାଂସଭୋଜୀ ପିଶାଚମାନେ। କିଏ ଚର୍ମ ଓ ସିରା ମାତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଲୋମ ଶୂନ୍ୟ, ସେମାନେ ସେସମ ଓ ମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତି। କିଏ ଟେଢ଼ା ହାତ, ପାଦ, ଦେହ ଓ ଆଚରଣରେ ଟେଢ଼ା, ଯେଉଁମାନେ ଚାହିଲେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। କିଏ ଝୁଲିଥିବା ପେଟ, ଠୁଣି ଭଳି ନାକ, ଛୋଟ ଦେହ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ହାତ, ଏହି ନିତୁଣ୍ଡକ ପିଶାଚମାନେ ସେସମ ପ୍ରିୟ। କିଏ ବାମନ ଭଳି ଦେହ, ବହୁ କଥା କହିବା, ଲାଫି ଚଳିବା, ଏହି ଅନର୍କ ଓ ମର୍କ ପିଶାଚ ଗଛରେ ବସନ୍ତି, ଭୋଜନ ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତି। କିଏ ହାତ, କେଶ, ଓ ଗଛ ଉପରକୁ, ଏବଂ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ବସି, ଦେହରୁ ଧୂଳି ଛାଡ଼ନ୍ତି। କିଏ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଶିରା, ଶୁଷ୍କ, ଦାଢ଼ି, ଚାମ୍ର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଶ୍ମଶାନରେ ବସନ୍ତି। କିଏ ଏକାଗ୍ର ଦୃଷ୍ଟି, ବଡ଼ ଜିଭା, ଚାଟିବା, ଉଳୁଖଳ ଭଳି ଦେହ, ହାତୀ କିମ୍ବା ଉଠ ଭଳି ମୁଣ୍ଡ, ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ, ଗଠିତ ଦେହ। ସୁମ୍ଭପାତ୍ର ପିଶାଚ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି; ସୂକ୍ଷ୍ମ ପିଶାଚ ଲୋମଶ ଓ ଧୂସର, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭଳି ଚଳନ୍ତି। ଏଠାରେ ନିପୁଣ ଓ ଅନିୟମିତ ଭୂତମାନେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି—କିଏ ମୁଖ କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫାଟିଥିବା, ଲୋଲା ଠୋଠ, ମୋଟା ନାକ। କିଏ ହାତ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଚେପାଯାଇଥିବା, ବାମନ, ଭୂମିକୁ ଦେଖୁଥିବା; ଏହି ଭୂତମାନେ ଶିଶୁମାନେ ଧରନ୍ତି ଓ ଜନନୀ ଘରକୁ ଯାଆନ୍ତି। କିଏ ହାତ ପାଦ ପଛକୁ, ବାମନ, ବାୟୁ ଭଳି ତୀବ୍ର; ଏହି ଭୂତମାନେ ମାଂସ ଖାନ୍ତି ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ତ ପାନ କରନ୍ତି। କିଏ ନଗ୍ନ, ଘର ନାଥିବା, ଝୁଲିଥିବା କେଶ, ଗଠିତ ଦେହ; ଏହି ଭୂତମାନେ ସ୍କନ୍ଦିନ୍ ଏବଂ କିଏ ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଭୂତମାନଙ୍କର ସୋଳଖ ପ୍ରକାର ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି।