ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ଏହି ଅନନ୍ୟ କଥାରେ, ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକୃତିର ଜୀବମାନେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ଏତେ ବେଶି ଥିଲା, ଯେ ସମସ୍ତଙ୍କ ବିବରଣୀ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ନୀଳା ନାମକ ଏକ ମହିଳାଠାରୁ ଏକ ରାକ୍ଷସୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହାର ନାମ ଥିଲା ବିକଚା। ସେ ଏକ ଫୁଲିଯାଇଥିବା, ମନ ଅଳସ, ଶକ୍ତି ଦୁର୍ବଳ ଥିଲେ। ବିକଚାଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦେହରେ, ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତ, ବଡ଼ କାନ, ଏବଂ ବଡ଼ ପେଟ ଧାରଣ କରିଥିଲେ—ହାରକ, ଭୀଷକ, କ୍ରାମକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାକ୍ଷସମାନେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ ବୈନକ, ପିଶାଚ, ବାହକ ଓ ପ୍ରାଶକ। ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ରହୁଥିବା ରାକ୍ଷସ, ମନୁଷ୍ୟ ସମାନ ଶକ୍ତି ଓ ଧୀର ଚଳନ ବିଶିଷ୍ଟ। ଏହି ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଅନେକ ଅଜଣା ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଏହି ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶରେ ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ଆକାଶରେ ବସିଥିବା ଭାବେ ମନେ ପକାଯାନ୍ତି। ଏମିତି ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଏଳାକାରେ ଛୋଟ ରାକ୍ଷସମାନେ କେବଳ ଅଳ୍ପ ଚଳନ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଶତ ଶତ ଥର ଆବୃତ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରାକ୍ଷସ ଓ ଛୋଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା। ଯେପରି ବହୁ ଘୋଡାକୁ ଏକଠା କରାଯାଏ, ସେପରି ଏଠି ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଏଠି ଅଷ୍ଟ ମାତୃକା ରୂପେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଅଷ୍ଟ ଭାଗର ରାକ୍ଷସମାନେ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ଚିହ୍ନଟ। କିଛି ଭଦ୍ରକା ଭାବେ ଖ୍ୟାତ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଶତ ଶତ ଥର ଘୁରନ୍ତି। ମାତୃମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୂତନାମାନେ ସାଧାରଣ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର। ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଗ୍ରହ ଦୋଷ ରୂପେ ଶିଶୁମାନେ ପାଇଁ କ୍ଷତିକାରକ। ଏହିପରି ଶିଶୁମାନେ ପାଇଁ ଥିବା ଗ୍ରହ ହେଉଛନ୍ତି—ସ୍କନ୍ଦ ଗ୍ରହ, ଆପକ, ତ୍ରାସକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ। ସ୍କନ୍ଦ ଗ୍ରହମାନେ, ମାୟାବୀ ପୂତନା, ପିଶାଚ, ଏବଂ ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କର ନାୟକମାନେ ଶତ ଶତ ଥର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଘୁରନ୍ତି। ଏଠି ଯକ୍ଷମାନେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଭାବେ ଖ୍ୟାତ। ତେଉଁପରି ଗୁହ୍ୟକମାନେ, ଦିବ୍ୟଜନ, ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ଆସନ୍ତି। ଗୁହ୍ୟକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀରେ ଚିହ୍ନଟ। ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଓ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୁବେର ଏହି ମହାରାଜା ଏବଂ ଅଲକାପୁରୀର ଶ୍ୱାମୀ ଭାବେ ଅଧିପତ୍ୟ କରନ୍ତି। ଯକ୍ଷମାନେ ମନୁଷ୍ୟର ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ପାନ କରନ୍ତି, ରାକ୍ଷସମାନେ ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଓ ପିଶାଚମାନେ ତାଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏମିତି ଦିବ୍ୟ ଚିହ୍ନ, ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଏକା ଅଂଶରେ ବସିଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏଛାଡ଼ି ଆକାଂକ୍ଷା ଅନୁଯାୟୀ ଦେହ ଧାରଣ କରିପାରିବା ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଅପରିଗ୍ରହ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଶୁଦ୍ଧ, ଦାତା ଓ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ। ଏଠି ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ସମାନ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଦେବତାଙ୍କ ତୁଳନାରେ ତିନି ଅଂଶ ଅଧମ। ଗୁହ୍ୟକମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତୁଳନାରେ ତିନି ଅଂଶ ଅଧମ, ରାକ୍ଷସମାନେ ଯକ୍ଷମାନେ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତେବେ ପିଶାଚମାନେ ଯକ୍ଷମାନେ ତୁଳନାରେ ତିନି ଗୁଣରେ ଅଧମ। ଏହି ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଧନ, ରୂପ, ଆୟୁ, ଶକ୍ତି, ଧର୍ମ, ଶାସନ, ବୁଦ୍ଧି, ତପ, ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରଭାବରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଏକାପେକ୍ଷା ତିନି ଅଂଶ ଅଧମ, ତାପରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ତଳରେ ପିଶାଚ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାରି ଦିବ୍ୟ ବଂଶ ଅଛି। ଏବେ ଶୁଣ, ହେ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ଧବମାନେ, କ୍ରୋଧରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହାଠାରୁ ଦ୍ୱାଦଶ କନ୍ୟା ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ସେମାନେ ପୁଲହଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ନାମ ହେଉଛି—ମୃଗୀ, ମୃଗମନ୍ଦା, ହରିଭଦ୍ରା, ଇରାବତୀ, ଭୂତା, କପିଶା, ଦଂଷ୍ଟ୍ରା, ନିଶା, ତିର୍ୟା, ଶ୍ୱେତା, ସ୍ୱରା ଓ ସୁରସା। ମୃଗୀଠାରୁ ହରିଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ମୃଗମନ୍ଦାଠାରୁ ଅନ୍ୟ ହରିଣ ଓ ଶଶକ, ଏହିପରି ନ୍ୟଙ୍କବ, ଶରଭ, ରୁରୁ ଓ ପୃଷତ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ମୃଗମନ୍ଦାଠାରୁ ବନ୍ୟପଶୁଙ୍କ ରାଜା, ଗବୟ, ମହିଷ, ଉଠ, ବନଦୁକା, ଗଣ୍ଡା ଓ ଗୌରମୁଖୀ ପଶୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ହରିଠାରୁ ହରି, ଗୋଲାଙ୍ଗୁଲ, ତାରକ୍ଷ, ବାନର, କିନ୍ନର, ବାଘ ଓ କିମ୍ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଇରାବତୀଠାରୁ ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ହେଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ଏବେ ଶୁଣ। ଭୌବନ ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶଙ୍ଖ ଦୁଇ ଅଂଶକୁ ଏକତ୍ରିତ କରି, ତାହାକୁ ହାତରେ ଧରି ରଥନ୍ତର ସାମନ୍ ଗାଇଲେ। ଏହି ସାମନ୍ ଗାଉଥିବା ସମୟରେ ଏକ ହାତୀ ତୁରନ୍ତ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହାକୁ ଭୌବନ ଇରାବତୀଙ୍କୁ ପୁଅ ପାଇଁ ଦେଲେ। ଏହି ହାତୀ ଇରାବତୀଙ୍କ ପୁଅ ଥିବାରୁ ଏହାକୁ ଏଇରାବତ କୁହାଯାଏ। ଯେତେବେଳେ ଏଇରାବତ ଦେବରାଜାଙ୍କ ରଥକୁ ଯୋଗାଯିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ହାତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ—ଧଳା ମେଘ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚାରିଟି ଦଂତ ବିଶିଷ୍ଟ ଏଇରାବତ। ଏକ ଅପ୍ସୁଜାର ମୂଳଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ ହାତୀ, ଛଅ ଦଂତ ସହିତ ଭଦ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି ବଳ। ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଅଞ୍ଜନ, ସୁପ୍ରତୀକ, ବାମନ, ପଦ୍ମ ଏବଂ ହସ୍ତିନୀ, ଆଭ୍ରମୂ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଶ୍ୱେତା ଚାରିଟି ପ୍ରବଳ ହାତୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ଭଦ୍ର, ମୃଗ, ମନ୍ଦ, ସଙ୍କୀର୍ଣ୍ଣ। ସଙ୍କୀର୍ଣ୍ଣ ଅଞ୍ଜନ ଆକାରରେ ଯମଙ୍କ ରଥରେ ଯୋଗାଯିଥିଲେ, ଭଦ୍ର ସୁପ୍ରତୀକ ଆକାରରେ ହରିତବର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଜଳର ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ। ପଦ୍ମ ମନ୍ଦ ଆକାରରେ ଧଳା ଏବଂ ଏଇଲବିଳାଙ୍କ ହାତୀ, ମୃଗ ଶ୍ୟାମ ଆକାରରେ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କ ହାତୀ ହେଲେ। ପଦ୍ମୋତ୍ତର ପଦ୍ମ ଆକାରରେ ବରୁଣଙ୍କ ଦଳର ହାତୀ, ଉପଲେପନ ନାମକ ମେଷ ଅଠ ଝିଅ ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।