ଏକ ଦିନ, ଦୁଇ ରାକ୍ଷସୀ ଜଣେ ପିଶାଚକୁ ଜୀବନ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦମନ କରି, ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ହାତରେ ଧରି ନେଇ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। ସେମାନେ ପିଶାଚକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ତୁମେ କିଏ? କାହାର?” ପିଶାଚ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲା। ଏହି କଥା ଜାଣି, ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅଜା ଓ ଖଣ୍ଡାକୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଲେ। ଦୁଇ ରାକ୍ଷସୀ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଅଜା ଓ ଖଣ୍ଡାକୁ ଧନ ଦେଇଲେ। ପିଶାଚ ବିବାହ ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧବାହନ ସୁଦତୀକୁ ପାଇଲେ, ଅଜା ଓ ଖଣ୍ଡା ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଏହି ସମୟରେ ଧନ ଲାଭ କଲେ। ଖଣ୍ଡା କହିଲେ, “ଏହି ମୋ ଝିଅ ଅଲୋମିକା, ବ୍ରହ୍ମଧନା ନାମରେ ପରିଚିତ, ଯାହାର ଜୀବନ ଉପାୟ ବ୍ରହ୍ମବୃନ୍ଦର ଧନ।” ଅନ୍ୟ ଜଣେ କହିଲେ, “ଏହି ମୋ ଝିଅ ଜନ୍ତୁଧନା, ତାଙ୍କର ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଶୋଭାମୟ; ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଉପାୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଧନ।” ଏହି ଦୁଇ ଝିଅ, ଜନ୍ତୁଧନା ଯାହାର ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ କେଶ ଅଛି, ଓ ବ୍ରହ୍ମଧନା ଯାହା କାନ ଓ କେଶ ବିହୀନ, ଏହି ଭାବରେ ପରିଚିତ। ବ୍ରହ୍ମଧନା ଓ ଧନନା, ଦୁଇ ରାକ୍ଷସୀ ଝିଅ ଦୁଇଟି ଝିଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ ବିଷୟରେ ଏବେ ଶୁଣନ୍ତୁ। ହେତି, ପ୍ରହେତି, ଉଗ୍ର, ପୌରୁଷେୟ, ବଧ, ବିସ୍ଫୁର୍ଜି, ବାତ, ଅପ, ବ୍ୟାଘ୍ର ଏବଂ ସର୍ପ—ଏହି ଦଶ ନାମ ଅଟୁଧାନ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ପୁଅ। ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଚଳିଥିବା ସେବକ। ହେତିଙ୍କର ପୁଅ ଲଂଖୁ, ଲଂଖୁଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ଅଛି। ପ୍ରହେତିଙ୍କର ପୁଅ ମଳ୍ୟବନ ଓ ସୁମାଳି। ପ୍ରହେତିଙ୍କର ଅନ୍ୟ ପୁଅ ପୁଲୋମା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବଧଙ୍କର ପୁଅ ନିକୁମ୍ଭ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ; ବାତଙ୍କର ପୁଅ ବିରାଗ, ଅପଙ୍କର ପୁଅ ଜମ୍ବୁକ। ବ୍ୟାଘ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ନିରାନନ୍ଦ, ଜୀବମାନଙ୍କର ବିପଦ ଆଣିଥିବା। ଏହି ସମସ୍ତେ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ। ଅଟୁଧାନମାନେ ବିବର୍ଣ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଧାନମାନେ ବି—ଏମାନେ ଏହିପରି: ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କର ପିତା, ଧୁନି ତାଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ, ବ୍ରହ୍ମା ଅପରାଧୀ, ଯଜ୍ଞହା ଯଜ୍ଞର ହନନକାରୀ। ସ୍ୱାକୋଟକ, କଳି, ସର୍ପ ଓ ବ୍ରହ୍ମଧାନାଙ୍କର ଦଶ ପୁଅ; ତାଙ୍କର ଭଉଣୀମାନେ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସୀ, ଏମାନେ ବି ଅତି ଭୟଙ୍କର। ରକ୍ତକର୍ଣ୍ଣା, ମହାଜିହ୍ୱା, ଅକ୍ଷୟା ଓ ଉପହାରିଣୀ—ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମାନେ ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତିରେ ଆସିଲେ। ଅଧିକାଂଶ ଏହି ରାକ୍ଷସମାନେ ଶ୍ଲେଷ୍ମାଟକ ବୃକ୍ଷରେ ବସିଥିବା। ଏହି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ବିବର୍ଣ୍ତି ହେଲା। ଏବେ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ବିଷୟ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏକ ଯକ୍ଷ, କ୍ରତୁସ୍ଥଳୀ ନାମକ ଅପ୍ସରାଙ୍କୁ ଚାହିଁ, ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ। ସେଠା ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ଭାଇଭ୍ରାଜ, ସୁରଭି, ଚିତ୍ରରଥ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ। ସେ ଅପ୍ସରାକୁ ପାଇବା ଉପାୟ ଖୋଜିଲେ, କିନ୍ତୁ କିଛି ଉପାୟ ମିଳିଲା ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ଦେହ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ଅପବିତ୍ର ହେଇଗଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତାଙ୍କୁ ଭୟରେ ଦୂରେ ଯାଉଥିଲେ, ତେଣୁ ସେ ଭାବିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ସୁନ୍ଦରୀକୁ କିପରି ପାଇପାରିବି?” ପରେ, ଉପାୟ ଦେଖି, ସେ ତୁରନ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ; ଏହିପରି ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗୁହ୍ୟକ କ୍ରତୁସ୍ଥଳୀକୁ ଧରିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ସୁରୁଚି ଭାବରେ ଚିହ୍ନି, ହୃଦୟରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ସେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଦେଖିଥିବା ସମୟରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ହୋଇ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ସେଠା ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲା, ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭାମୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ। ସେ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏକ ରାଜା।” ପିତା କହିଲେ, “ତୁମେ ଏଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ତୁମେ ଭୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।” ପୁଅ ମାଆର ଆକୃତିରେ ଏବଂ ପିତାର ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେଲା; ଜନ୍ମ ସମୟରେ ପିତା ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ରୂପ ଫେରାଇଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ମୃତ୍ୟୁ, ଶୟନ, କ୍ରୋଧ, ଭୟ, ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଉପାଧି ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଗୁହ୍ୟକ ହସି, ଅପ୍ସରାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋ ଘରକୁ ଆସ, ମୋତେ ଅତି ଶୋଭାମୟ, ପୁଅ ସହିତ ଆସ।” ସେ ଏହିପରି କହି, ନିଜ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେଖି, ଭୟ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଅସ୍ତିର ହୋଇ ପଳାଇଗଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ମାତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରି, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନେଇ, ପଛେ ଫେରିଗଲା। ଯକ୍ଷ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଖି, ସେମାନେ କ୍ରତୁସ୍ଥଳୀକୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ମାତା।” ତାପରେ ଯକ୍ଷ, ପୁଅ ସହିତ ନିଜ ନିବାସ ନ୍ୟଗ୍ରୋଧରୋହିଣାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗୁହ୍ୟକମାନେ ବସନ୍ତି; ସେହି ବଟବୃକ୍ଷ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ନିବାସ। ଯକ୍ଷ ରଜତନାଭା ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କର ପ୍ରୋଜନିତା; ସେ ଦାନବ ଅନୁହ୍ରାଦର ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଝିଅ ଭଦ୍ରାକୁ ବିବାହ କଲେ, ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ମଣିବର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯକ୍ଷ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କୁ ମଣିଭଦ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯାହାର ପ୍ରଭାବ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ; ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ଦାତା, କ୍ରତୁସ୍ଥଳୀଙ୍କର ଦୁଇ ଝିଅ, ଦୁଇ ଭଉଣୀ, ଗୁଣବତୀ। ଏକଙ୍କ ନାମ ପୁଣ୍ୟଜନୀ, ଅନ୍ୟ ଦେବଜନୀ; ମଣିଭଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁଣ୍ୟଜନୀ ଧର୍ମିକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ସିଦ୍ଧାର୍ଥ, ସୂର୍ୟତେଜସ୍, ସୁମନ୍ତ, ନନ୍ଦନ, କନ୍ୟକ, ଯବିକ, ମଣିଦତ୍ତ, ଓ ବସୁ; ସର୍ବାନୁଭୂତ, ଶଂଖ, ପିଙ୍ଗାକ୍ଷ, ଭୀରୁ, ମନ୍ଦରଶୋଭିନ, ପଜ୍ହା, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା; ମଘପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁଭଦ୍ର, ପ୍ରଦ୍ୟୋତ, ଦ୍ୟୁତିମତ, କେତୁମନ୍ତ, ମିତ୍ର, ମୌଳି, ସୁଦର୍ଶନ। ମଣିଭଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁଣ୍ୟଜନୀ ଚବିଶି ଧର୍ମିକ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ପୁଅ ଦେଲେ; ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ ଓ ପୁତ୍ରପୁତ୍ରମାନେ ଯକ୍ଷ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ। ଦେବଜନୀ ମଣିବରଙ୍କୁ ପୁଅ ଦେଲେ: ପୂର୍ଣ୍ଣଭଦ୍ର, ହେମରଥ, ମଣିମନ୍, ଓ ନନ୍ଦିବର୍ଧନ। ଏହିଭଳି ରାକ୍ଷସ, ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ, ଯକ୍ଷ ଓ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର କଥା ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଶୋଭାମୟ।