ଏହି ଦିନରେ, ତାଙ୍କର ପିତା ଏଠାରେ ଆସିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଭୟଙ୍କର ଆକୃତିରେ ଅଛନ୍ତି। ତେଣୁ ସେ କହିଲେ, “ଏଠାରୁ ଚାଲିଯାଅ।” କିନ୍ତୁ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦୁଇ ପୁଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତ୍ୱରିତ, ଆଉ ଏକଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ମାଆଙ୍କର ଝୋଲିକୁ ଆଉ ଚିଁହି, ନିଜ ସ୍ୱଶକ୍ତିରେ ହୁଇଁ ହୁଇଁ କାନ୍ଦିଲେ। ତାପରେ, ମହାର୍ଷି ପିତା କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଆମ ସହିତ କଥା ହୋଇଛ; ଏବେ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ତୁମେ ଏହି ଅପରାଧ ବିଷୟରେ ସତ୍ୟ କଥା କହ।” ସେ କହିଲେ, “ପୁଅ ମାମାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ଝିଅ ପିତାଙ୍କୁ; ମାଆର ଚରିତ୍ର ଯେପରି, ପୁଅର ଚରିତ୍ର ଭି ତେଉଁପରି।” “ଯେପରି ମାଟିର ରଙ୍ଗ, ପାଣି ଭି ସେଇ ରଙ୍ଗ ନେଇଥାଏ; ମାଆଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟି ଓ ଉତ୍ତମତା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏପରି ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଏହି ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି।” “ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଦିତି ଧର୍ମନିଷ୍ଠା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଚରିତ୍ରବନ୍ତି; ଧର୍ମ, ଚରିତ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ସେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଗନ୍ଧଶୀଳା, ଦିତି, ପ୍ରବାର୍ଧ୍ୟୟନା ନିଜ ନିଜ ଚରିତ୍ରରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଗୀତଶୀଳା, ଅରିଷ୍ଟା, ମାୟାଶୀଳା ଡାନୁ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା; ଭିନତା ଏକ ଦେବୀ, ଆକାଶରେ ଚଳିବାକୁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।” “ସୁରଭି ତପସ୍ବି ଚରିତ୍ରରେ ଶୋଭିତ; କଦ୍ରୁ କ୍ରୋଧୀ, ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ର କ୍ରୋଧରେ ଦୁଃଖିତ। ଡାନୁର ସନ୍ତାନ ଶତ୍ରୁତାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି; ତୁମେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଦେବୀ, ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ କ୍ରୋଧୀ ଚରିତ୍ରର।” “ଏପରି ଚରିତ୍ର ଜନ୍ମ ନିଜ ଗୁଣ, ଲୋକଙ୍କ ଅନୁସରଣ, କାର୍ଯ୍ୟ, ଉଦ୍ୟମ, ବୁଦ୍ଧି, ଦେହ, ଶକ୍ତି, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଇଚ୍ଛାର ଶକ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ରଜସ୍, ସତ୍ତ୍ୱ, ତମସ୍ ର ଅଭିପ୍ରଭାବରେ ଏମାନେ ନିଜ ନିଜ ଫର୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି; ସନ୍ତାନମାନେ ମାତୃପକ୍ଷ ଅନୁସାରେ ଗୁଣ ଓ ଭାବରେ ଚଳନ୍ତି।” ଏପରି କହି, ଭଗ୍ୟଶାଳୀ କଶ୍ୟପ ଅତୁଳନୀୟ ଖଶାମାକୁ ଡାକିଲେ, ଏବଂ ମୃଦୁ କଥାରେ ସୋମକୁ ଭୟମୁକ୍ତ କଲେ। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଇଜଣ କଲେ, ଖଶା ଏହାର ବିବରଣୀ ଦେଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟ ମାଆ ଯେପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ, ସେପରି ଅଲଗା ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହେଲା; ଏହିପରି, ସତ୍ୟ ଦ୍ରଷ୍ଟା ମୂଳ ଅନୁସାରେ ଅର୍ଥ କଲେ। ଯକ୍ଷ ମୂଳ ଖାଇବା ଓ ସ୍ଥୁଲ କରିବା; ଯେପରି ‘ଯକ୍ଷ’ କହିଲେ, ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ଯକ୍ଷ କୁହାଯାଏ। ରକ୍ଷ ମୂଳ ରକ୍ଷା କରିବା; ଏବଂ ଯେପରି ‘ମାଆକୁ ରକ୍ଷା କର, ଖଶା’ କହିଲେ, ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ରାକ୍ଷସ କୁହାଯାଏ। ଏପରି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଖି, ସୃଷ୍ଟିର ନାୟକ ଖୋଜି ଖୋଜି ତାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଲେ। ପିତା, ସନ୍ତାନମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଅଭାବରେ ଦେଖି, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ: “ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ରାତିରେ ଖାଦ୍ୟ ଛୁଇଁ ପାରିବା, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ।” “ଖାଇ ଓ ରାତିରେ ଘୂମି ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା; ଦିନରେ ଶୟନ ଓ ରାତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବା; ମାଆକୁ ରକ୍ଷା କରିବା, ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରିବା।” ଏପରି ନିର୍ଦେଶ ଦେଇ, କଶ୍ୟପ ସେଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ପିତା ଚାଲିଯିବା ପରେ, ଦୁଇ ଶୂର, ଅସୁରଭାବୀ, ବିପରୀତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ଲାଗିଲେ; ମାଂସ ଖାଇ ଓ ଜୀବଜନ୍ତୁ ହାନି କରିବାରେ ଲାଗିଲେ। ସେମାନେ ଶକ୍ତିରେ, ଦୃଢ଼ତାରେ, ଦେହରେ ବଡ଼, ଦୁର୍ଗମ, ମାୟାରେ ପ୍ରବୀଣ, ଏବଂ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି; ଦୁଇଜଣ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର, ଚାହିଁଲେ ଯେକୌଣସି ଆକୃତି ନେଇପାରିବା, ମନରେ ବିକୃତ, ନିଜ ଫର୍ମକୁ ଅନୁକୂଳ ଖାଦ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ଦେଖାନ୍ତି। ଦେବତା, ଦିବ୍ୟ ଋଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ପିଶାଚ, ମନୁଷ୍ୟ, ସର୍ପ, ପକ୍ଷୀ, ଜନ୍ତୁ—ଏମାନେ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚାହିଁ, ଦୁଇ ରାତିରେ ଘୂମିବା ଆସ୍ଥା କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନେକୁ ଏକ ବର ଦେଲେ—ସେମାନେ ସହଜରେ ମରିପାରିବେ, ଏବଂ ସେମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେବେ। ଯକ୍ଷ କେବେ ଏକା ରାତିରେ ଅଧିକ ସମୟ ଚାଲିନଥିଲେ; ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜି, ସେ ଚିତ୍କାର କରି ଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଥିଲେ। ସେଠାରେ ଦୁଇ ପିଶାଚ ଦେଖିଲେ, ଭୟଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ, ହଳଦିଆ ଚକ୍ଷୁ, ଚୁଲ ଦଣ୍ଡ ହୋଇ ଉଠିଥିଲା, ଗୋଲା ଆଖି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର। ସେମାନେ ରକ୍ତ, ମାଂସ, ଏବଂ ଚର୍ବି ଖାଇଥିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ଖାଇବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ସେମାନେ ଦୁଇ କନ୍ୟାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ, ସେମାନେକୁ ଖୁସି କରିବାକୁ ଚାହିଥିଲେ। ସେ କନ୍ୟାମାନେ, ଯେକୌଣସି ଆକୃତି ନେଇପାରିବା, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର, ସେମାନେ ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜି ଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଥିଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ରାକ୍ଷସ ଦେଖିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଚାହିଁଲେ ଆକୃତି ବଦଳାଇପାରିବା; ହଠାତ୍, ସେମାନେ ଏକାଠି ହେଲେ, ଏବଂ ଏକା ଦେଖିଲେ। ଏପରି, ଏକାଠି ହେବା ପରେ, ସେମାନେ ଏକାଉଁକୁ ଧରିବା ଓ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚାହିଲେ; ଦୁଇ ପିତା କହିଲେ, “ତୁରନ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଆଣିଦିଅ!” ତାଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ତ ଧରି, ସେ ପ୍ରତି ପ୍ରତି ପଦେ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, କନ୍ୟାମାନେ ଆସି ଧରିଲେ; ଦୁଇ ହାତରେ ଧରି, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣିଦେଲେ। ଦୁଇ କନ୍ୟା ରାକ୍ଷସ-ପିଶାଚକୁ ଧରି, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ତୁମେ କିଏ? କାହାର?” ସେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲେ। ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣି, ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅଜା ଓ ଖଣ୍ଡା ଦେଲେ; ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଦୁଇ କନ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଦେଲେ। ପିଶାଚ ବିବାହ ଦ୍ୱାରା, ବୁଦ୍ଧବାହନ ସୁଦତିକୁ ପାଇଲେ; ଅଜା ଓ ଖଣ୍ଡା ସେମାନଙ୍କୁ ସମୟରେ ଧନ ଦେଲେ। ଖଣ୍ଡା କହିଲେ, “ଏହି ମୋ ଝିଅ ଅଲୋମିକା, ବ୍ରହ୍ମଧନା ନାମରେ ପରିଚିତ, ତାଙ୍କର ଜୀବିକା ବ୍ରହ୍ମପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଧନ।” ଅନ୍ୟେ କହିଲେ, “ଏହି ମୋ ଝିଅ ଜନ୍ତୁଧନା, ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଲାଗି ଶୋଭିତ; ତାଙ୍କର ଜୀବିକା ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଧନ।” ଏପରି ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଧନ ବିବରଣୀ ଦେଲେ। ଝିଅ ଜନ୍ତୁଧନା, ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ କେଶ; ବ୍ରହ୍ମଧନା, କାନ ନାହିଁ ଓ କେଶ ନାହିଁ—ଏପରି ନାମ ହେଲା। ବ୍ରହ୍ମଧନା ଏକ ଝିଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଧନନା ଭି ଏକ ଝିଅକୁ; ଏପରି, ଦୁଇ ପିଶାଚ କନ୍ୟା ଦୁଇ ଦମ୍ପତି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏବେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ହେତି, ପ୍ରହେତି, ଉଗ୍ର, ପୌରୁଷେୟ, ବଧ, ବିସ୍ଫୁର୍ଜି, ବାତ, ଅପୋ, ବ୍ୟାଘ୍ର—ଏହା ତାଙ୍କର ନାମ।