ଦିତି ଦେବୀ, ନିଜ ଗର୍ଭ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଘଟିଥିବା ଦୁଃଖଦ ଘଟଣା ପରେ, ଏହି ଦୁଃଖର କାରଣକୁ ନେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଋଷିପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯଦି ମୋ ଅପରାଧରେ ଏହି ଗର୍ଭ ଫଳହୀନ ହୋଇଯାଇଛି, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ତେବେ ତୁମେ ଦୋଷୀ ନୁହଁ। ଶତ୍ରୁକୁ ବିନାଶ କରିବାରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ, ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେଉନି। ମୋର ଏକ ଇଚ୍ଛା ଅଛି—ମୋର ଗର୍ଭକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।" ତାପରେ ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗିଲେ, “ମୋର ପୁଅମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସାତଟି ବିଶିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ପାଉନ୍ତୁ; ସେମାନେ ସାତଟି ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ଚଳନ୍ତୁ। ଏହି ସାତଟି ଦଳ, ସାତ ସାତ ମିଶି, ମାରୁତ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉନ୍ତୁ।" ଏହି ସାତଟି ବାୟୁମଣ୍ଡଳର ବିବରଣୀ ଦେଇ ସେ କହିଲେ—ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପ୍ରଥମ ଦଳ, ସୂର୍ୟ ସହିତ ଦ୍ୱିତୀୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ତୃତୀୟ, ତାରାମଣ୍ଡଳ ସହିତ ଚତୁର୍ଥ; ଗ୍ରହମାନେ ସହିତ ପଞ୍ଚମ, ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ଥିବା ଚକ୍ରରେ ଷଷ୍ଠ, ଏବଂ ଧ୍ରୁବ ତାରା ସହିତ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ସପ୍ତମ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ। ଏଭଳି ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ମୋର ପୁଅମାନେ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ଚଳନ୍ତି, ସେମାନେ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ଭିତରେ ଏପରି ଚଳନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ପ୍ରଥମ ଦଳ ଅଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତୁ ଆଣେ, ଏଠି ମୋର ପୁଅମାନେ ଏହି ଦଳରେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତୁ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦଳ ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତୁଠାରୁ ସୂର୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାୟୁ ଆଣେ, ଏଠି ମୋର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦଳ ଚଳନ୍ତୁ। ତୃତୀୟ ବାୟୁ ଉପରେ ସୂର୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଠାରୁ ଉପରକୁ ଯାଏ, ଏହା ତୃତୀୟ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ; ଏଠି ତୃତୀୟ ଦଳ ଚଳନ୍ତୁ। ଚତୁର୍ଥ ବାୟୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ଏବଂ ତାରାମଣ୍ଡଳ ଠାରୁ ଆସେ, ଏହି ଚତୁର୍ଥ ଦଳ ଏଠି ଚଳନ୍ତୁ। ପଞ୍ଚମ ବାୟୁ ଯକ୍ଷମାନେ ଉପରେ ଏବଂ ଗ୍ରହମାନେ ଠାରୁ ଆସେ, ଏହା ମୃଦୁ ବାୟୁ; ପଞ୍ଚମ ଦଳ ଏଠି ଚଳନ୍ତୁ। ଷଷ୍ଠ ବାୟୁ ଗ୍ରହମାନେ ଉପରେ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ଠାରୁ ଆସେ, ଏହା ଉତ୍ତମ ବାୟୁ; ଷଷ୍ଠ ଦଳ ଏଠି ଚଳନ୍ତୁ। ସପ୍ତମ ବାୟୁ ସପ୍ତ ଋଷି ଏବଂ ଧ୍ରୁବ ଉପରେ ଅଛି; ସେଠି ବାୟୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ ସପ୍ତମ ଦଳ ରୁହନ୍ତୁ। ଏଭଳି, ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ଏହି ସମସ୍ତେ ମୋର ପୁଅମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଚଳନ୍ତି; ସେମାନେ ଏହି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉନ୍ତୁ, ଏମିତି ମାରୁତମାନେ। ତାପରେ ତାଙ୍କ ନାମ ମାତା-ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏହି ନାମ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାରୁତ ଅଲଗା ଚିହ୍ନଟ। ପ୍ରଥମ ଦଳରେ: ସତ୍ତ୍ୱଜ୍ୟୋତିଷ, ଆଦିତ୍ୟ, ସତ୍ୟଜ୍ୟୋତିଷ, ତିର୍ୟଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷ, ସଜ୍ୟୋତିଷ, ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମାନ୍, ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦଳରେ: ଋତଜିତ୍, ସତ୍ୟଜିତ୍, ସୁଷେଣ, ସେନଜିତ୍, ସତ୍ମିତ୍ର, ଅଭିମିତ୍ର, ଓ ହରିମିତ୍ର। ତୃତୀୟ ଦଳରେ: କୃତ, ସତ୍ୟ, ଧ୍ରୁବ, ଧର୍ତ୍ରି, ବିଧାରୟ, ଧ୍ୱାନ୍ତ, ଧୁନି, ଉଗ୍ର, ଭୀମ, ଅଭିୟୁ, ଓ ସକ୍ଷିପ। ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଦଳ—ଇଦୃକ୍, ଚୈବ, ତଥାନ୍ୟାଦୃକ୍, ୟାଦୃକ୍, ପ୍ରତିକୃତ୍, ସମିତି, ସଂରମ୍ଭ; ଏହି ଗୁଣମାନେ: ଇଦୃକ୍, ପୁରୁଷ, ଅନ୍ୟାଦୃକ୍ଷା, ଚେତସଃ, ସମିତା, ସମିତଦୃକ୍ଷା, ପ୍ରତିଦୃକ୍ଷା। ଏଭଳି ଦିତି ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମାସ୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପଞ୍ଚାଶି ମାରୁତଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଲା। ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି, ଦିତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋ ପୁଅମାନେ ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ରୁହନ୍ତୁ।” ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଇନ୍ଦ୍ର ହସ୍ତ ଯୋଡି କହିଲେ, “ମା, ଏହିପରି ହେଉ। ତୁମେ ଯେପରି କହିଛ, ନିଶ୍ଚିତ ଏମିତି ହେବ। ତୁମ ପୁଅମାନେ ଦେବତାମାନେ ସହ ଦିବ୍ୟ ହେବେ, ଯଜ୍ଞରେ ଭାଗ ନେବେ। ଏହି ସମସ୍ତ ମାରୁତ ଦେବତା, ଅମର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାଇ, ଦିତିର ସମସ୍ତ ପୁଅ ତପସ୍ୱୀ।" ଏପରି ନିଷ୍ପତ୍ତି ଜାଣି, ଦିତି ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅ ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ଥିବା, ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ, ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ଯେଉଁଠି ମାରୁତଙ୍କ ଶୁଭ ଜନ୍ମ କଥା ଶୁଣିବେ କିମ୍ବା ପାଠ କରିବେ, ସେଉଁଠି ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ହେବ ନାହିଁ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ମିଳିବ। ଏବେ ମୁଁ ଦାନୁର ପୁଅମାନେ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କହିବି। ଦାନୁର ପୁଅମାନେ ବଂଶରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ମହା ଦାନବ ହୋଇଥିଲେ। ବିପ୍ରଚିତ୍ତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସେମାନେ ଏକ ଶତ ଥିଲେ, ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ନିଜେ ନିଜେ ଅନେକ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କରି ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲେ। ଦାନବମାନେ ଶବ୍ଦରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସୂର୍ବୀର, ଭୟଙ୍କର, ମାୟାବୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କିନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞ କରୁନଥିଲେ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖୁନଥିଲେ। ଏହାପରେ ତାଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ: ଦ୍ୱିମୂର୍ଧା, ଶଙ୍କୁବର୍ଣ୍ଣ, ଶଙ୍କୁନିରାମୟ, ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ, ମହାବିଶ୍ୱ, ଗବେଷ୍ଠି, ଡୁଣ୍ଡୁଭି, ଅଜାମୁଖ, ଶିଳ, ବାମନସ, ମରୀଚିରକ୍ଷକ, ମହାଗାର୍ଗ୍ୟ, ଅଙ୍ଗିରାଵୃତ, ବିକ୍ଷୋଭ୍ୟ, ସୁକେତୁ, ସୁବୀର୍ୟ, ସୁହୃଦ, ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ, ବିଶ୍ୱଜିତ, ଅସୁର, ବିମର୍ଦନ, ଏକଚକ୍ର, ସୁବାହୁ, ତାରକ, ବୈଶ୍ୱାନର, ପୁଲୋମା, ପ୍ରବୀଣ, ମହାଶିରା, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ବୃଷପର୍ବନ, ମୁଣ୍ଡକ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ସୂର୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ନିଚନ୍ଦ୍ର, ଊର୍ଣ୍ଣନାଭ, ମହାଗିରି, ଅସିଲୋମା, ସୁକେଶ, ସଦ, ଦଶଜଣ ବଳକ, ଗଗନମୂର୍ଧା, କୁମ୍ଭନାଭ, ମହୋଦର, ପ୍ରମୋଦାହ, କୁପଥ, ହୟଗ୍ରୀବ, ଅସୁର, ବିରୂପାକ୍ଷ, ସୁପଥ, ଅଜ, ହିରଣ୍ମୟ, ଶତମାୟୁ, ଶମ୍ଭର, ଶରଭ, ଶଲଭ, ସୂର୍ୟ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର—ଏହି ଦୁଇଜଣ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଭାବେ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଦିତି ଓ ଦାନୁର ପୁଅମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି, ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ସ୍ଥିତିକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଅନୁସ୍ମରଣ କଲେ, ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥା ଜୀବନକୁ ଶୁଭ କରେ।