ଗବେଷ୍ଠିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଥିଲେ; ଜମ୍ଭାଙ୍କର ତିନି ପୁଅ—ଶତଦୁନ୍ଦୁଭି, ଦକ୍ଷ, ଏବଂ ଖଣ୍ଡ। ବାଶ୍କଳଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଥିଲେ—ବିରୋଧ, ମନୁ, ବୃକ୍ଷାୟୁ, ଏବଂ କୁଶଳିମୁଖ। ଏବେ କଳାନେମିଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଶୁଣ। କଳାନେମିଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଥିଲେ—ବ୍ରହ୍ମଜିତ, କ୍ଷତ୍ରଜିତ, ଦେବାନ୍ତକ ଏବଂ ନରାନ୍ତକ। ଏବେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଶୁଣ। ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ପୁଅମାନେ ହେଲେ—ଧନୁକ, ଅସିଲୋମା, ନବଳା, ସଗୋମୁଖ, ଗବକ୍ଷ ଏବଂ ଗୋମାନ୍ସ। ବିରୋଚନଙ୍କର ପୁଅ ବଳି, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବଳିଙ୍କର ଏକ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ରାଜା ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଚାରିଜଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏବଂ ଶୂର—ସହସ୍ରବାହୁ (ଅଧିକ), ବାଣ (ଦ୍ରାବିଡମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଦର କରୁଥିଲେ), କୁମ୍ଭନାଭ, ଗର୍ଦଭକ୍ଷ ଏବଂ କୁଶି। ବଳିଙ୍କର ଦୁଇ ଝିଅ ଥିଲେ—ଶକୁନୀ ଏବଂ ପୁତନା; ବଳିଙ୍କର ପୁଅ ପୁତି, ନାତି ଏହି ଶତ ଏବଂ ହଜାର ଜଣ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ବଳି, ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବିଶାଳ ପ୍ରଭାବ ଓ ଶକ୍ତିର ଧାରକ ଥିଲେ; ବାଣ, ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ମନସର ଉତ୍ପତ୍ତିରୁ ଲୌହିତ୍ୟ ବଂଶର ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଦିତି, ନିଜ ପୁଅମାନେ ହରାଇବା ପରେ, କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ; କଶ୍ୟପ, ତାଙ୍କର ମନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇ, ଦିତିଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, ଏବଂ ଦିତି ନିଜ ଇଛିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କଲେ। ପୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ଦିତିଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ—"ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ?" ଏପରି ମାରୀଚ କହିଲେ। ଦିତି, ନିଜ ହସ୍ତ ଯୋଡି, ମାରୀଚ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ କହିଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ତୁମର ପୁଅମାନେ ମୋର ପୁଅମାନେ ହତ୍ୟା କରିଛନ୍ତି।" "ମୁଁ ଚାହୁଁଛି ଏକ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୱୀ ପୁଅ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବ; ମୁଁ ତପସ୍ୟା କରିବି, ତୁମେ ମୋତେ ଗର୍ଭାଧାନ ଦିଅ।" ଦିତିଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମାରୀଚ କଶ୍ୟପ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦିତିଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ତଥାସ୍ତୁ, ତୁମର ଭଲ ହେଉ; ଶୁଦ୍ଧ ରହ, ତପସ୍ୟାର ଧାରଣା। ତୁମେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେବା, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବ।" "ଯଦି ତୁମେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ରହ, ତେବେ ତୁମେ ଏହି ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେବା।" ଏପରି କହି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ଭଗବାନ ତାଙ୍କ ସହ ରହିଲେ; ଦିତିଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦିବ୍ୟ ଋଷି ତିନି ଲୋକକୁ ଯାଇଲେ। ପତି ଚାଲିଯିବା ପରେ, ଦିତି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଏକ ଉପଯୁକ୍ତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପହଁଚି, ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଦିତି ତପସ୍ୟା କରୁଥିବାବେଳେ, ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କୁ ସବୁପରି ଭଲ ଭାବେ ସେବା କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି, କୁଶା, କାଠ, ଫଳ, ମୂଳ ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ପ୍ରଦାନ କଲେ। ମସାଜ ଓ ଶ୍ରମ ଦୂର କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ସମୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଦିତିଙ୍କୁ ସେବା କଲେ; ଏପରି ସମ୍ମାନ ପାଇ, ଦିତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ— "ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ; ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଦଶ ବର୍ଷ ବାକି ଅଛି, ଏ ଶିଶୁ, ତେବେ ତୁମେ ତୁମର ଭାଇକୁ ଦେଖିପାରିବ।" "ମୁଁ ଜୟରେ ମନ ଲଗାଇବି; ଏପରି ପୁଅ ପାଇ, ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହିତ ତିନି ଲୋକର ଜୟ କରିପାରିବି।" ଏପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟାନ୍ହ ପହଁଚିଲାବେଳେ, ଦିତି ନିଦ୍ରାରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇ, ମୁଣ୍ଡୁ ଗୋଡ଼ରେ ରଖି, ଶୋଇ ପଡିଲେ। ଦିତି ଅଶୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ, ଚୁଲ ଗୋଡ଼ରେ ପଡିଥିବା ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ସୁଯୋଗ ମିଳିଲା ବୋଲି ହସିଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ତାପରେ ପୁରନ୍ଦର ଦିତିଙ୍କ ଖୋଲା ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଏବଂ ବଡ଼ ଗର୍ଭକୁ ଦେଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ମୁଖ୍ୟ ଅଂଶକୁ ଆଘାତ କଲେ। ବଜ୍ରର ଶତ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭ ଭାଗ କାଟାଯିବାବେଳେ, ଏହା ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଚିତ୍କାର କଲା, ବାରମ୍ବାର କମ୍ପିଲା; ଏବଂ ଶକ୍ର ଗର୍ଭକୁ କହିଲେ—"କନ୍ତୁ ଚିତ୍କାର କରନାହିଁ।" ଏହି ଗର୍ଭ ସାତ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲା, ପୁଣି ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ସାତ ଭାଗକୁ ପୁଣି ସାତ ଭାଗରେ ଭାଗ କଲେ; ତାପରେ ଦିତି ଜାଗିଲେ। ଦିତି କହିଲେ—"ମାରନାହିଁ, ମାରନାହିଁ!" ମାତାଙ୍କର କଥାକୁ ମନେ ରଖି, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ହସ୍ତ ଯୋଡି, ବଜ୍ର ହାତରେ ଧରି, ଦିତିଙ୍କୁ କହିଲେ— "ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଅଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ନିଦ୍ରାରେ ଥିଲେ, ଚୁଲ ଗୋଡ଼ରେ ଥିଲା; ଏହି ସୁଯୋଗ ଦେଖି, ମୁଁ, ଶକ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା, ଏହି ଗର୍ଭକୁ ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ଭାଗ କରିଛି—ତୁମେ ଏହାକୁ ଖ୍ଷମା କର।" ଗର୍ଭ ଫଳହୀନ ହୋଇଯିବାରୁ, ଦିତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ; ତାପରେ ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କୁ କହିଲେ— "ଯଦି ଏହି ଗର୍ଭ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଫଳହୀନ ହୋଇଯିଛି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଋଷିପୁତ୍ର, ତୁମେ ଦୋଷୀ ନୁହେଁ।" "ଶତ୍ରୁ ନିବାରଣରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେଉନାହିଁ। ମୁଁ ମୋର ପ୍ରିୟ କାମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି—ମୋ ଗର୍ଭକୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।" "ମୋ ପୁଅମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସାତ ଟିଏ ଷ୍ଟେସନ୍ ହେଉ; ଏହି ସାତ ବାୟୁ ଗୁଚ୍ଛ ମାନେ ମୋର ପୁଅମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମିତ ହେଉ। ଏହି ସାତ ଗୁଚ୍ଛ, ସାତ ଗୁଚ୍ଛରେ ସାତ, ମାରୁତ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ।" "ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଥମ ଗୁଚ୍ଛ; ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ; ତୃତୀୟ ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଚତୁର୍ଥ ତାରାମାନ୍ଦଳ ମଧ୍ୟରେ।" "ପଞ୍ଚମ ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟରେ; ଷଷ୍ଠ ସପ୍ତ ଋଷି ମଣ୍ଡଳରେ; ସପ୍ତମ ତାଲାପୋଲସ୍ତାରରେ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ବାୟୁ ଗୁଚ୍ଛ।" "ଆଜି, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସମୟରେ, ମୋର ପୁଅମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି; ମୋର ପୁଅମାନେ ବାୟୁ ଗୁଚ୍ଛରେ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତୁ।" "ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଥମ ଗୁଚ୍ଛ ଅଶୁଦ୍ଧ ଜିନିଷ ଆଣିଥାଏ; ମୋର ପୁଅମାନେ ପ୍ରଥମ ଗୁଚ୍ଛ ଭାବରେ ପୃଥିବୀ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତୁ।" "ଦ୍ୱିତୀୟ, ଶୁଦ୍ଧ ଜିନିଷରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯାଏ, ଦ୍ୱିତୀୟ ବାୟୁ ଗୁଚ୍ଛ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଗୁଚ୍ଛ ମୋର ପୁଅମାନେ ତାହାରେ ଚାଲନ୍ତୁ।