ଏକ ସମୟରେ, ଧନଧର୍ମ ତୃତୀୟ ରାଜା ଭାବେ ଉଦୟିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପରେ ଚତୁର୍ଥ ଭାବେ ବିଂଶଜ ନାମକ ରାଜା ଜଣା ପଡ଼ିଲେ। ଏହା ପରେ ଦୂରଦେଶୀ ଭୂମିରେ ଭୂତିନନ୍ଦ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏହିଭଳି ରାଜବଂଶର ଅନ୍ତିମ ଅଂଶରେ ମଧୁନନ୍ଦି ରାଜା ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ନନ୍ଦିୟଶା ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ଏହି ବଂଶରେ ତିନି ଜଣ ରାଜା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶିଶୁକ ନାମକ ନାତି ପୁରିକା ରାଜ୍ୟରେ ରାଜା ହେଲେ। ଏହିପରେ ବିନ୍ଧ୍ୟଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରବୀର, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେ ଷାଠି ବର୍ଷ ଧରି ସୁନାର ନଗର ଶାସନ କଲେ। ସେ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ତାଙ୍କ ଚାରି ପୁଅ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ବିନ୍ଧ୍ୟ ବଂଶ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ବାହ୍ଲିକ ବଂଶର ତିନି ରାଜା ଶାସନ କରିବେ; ସୁପ୍ରତୀକ ଓ ନଭୀର ତିରିଶି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରିବେ। ତାପରେ ମାହିଷୀ ରାଜା ଶକ୍ୟମା ଶାସନ କରିବେ; ପୁଷ୍ପମିତ୍ର ବଂଶ ଓ ତେର ଜଣ ପଟ୍ଟମିତ୍ର ରାଜା ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ। ମେକଳାରେ ସାତ ଜଣ ଉତ୍ତମ ରାଜା ଆସିବେ, କୋମଳାରେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନେ ହେବେ। ମେଘ ବଂଶର ନମ୍ବରେ ନଉ ଜଣ ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା ହେବେ, ଏହି ସମସ୍ତ ନୈଷଧ ରାଜାମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବେ। ନଳ ବଂଶର ସନ୍ତାନମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେବେ; ମଗଧ ମାଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱସ୍ଫାନି ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ। ସେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ନଷ୍ଟ କରି, ଅନ୍ୟମାନେ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଜାତିରେ ବିଭାଜିତ କରିଦେବେ—ପାଞ୍ଚ କୈବର୍ତ୍ତ, ପୁଲିନ୍ଦ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ। ଏହି ରାଜାମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳରେ ସ୍ଥାପିତ ହେବେ; ବିଶ୍ୱସ୍ଫାନି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମାନ ଯୁଦ୍ଧଶୀଳୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେବେ। ଏହିପରି ଏକ ରାଜା କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ନୂତନ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶ ଉପଜନ୍ତି, ଯେପରି ଏକ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ସର୍ପ ପୁନଃ ପ୍ରକଟ ହୁଏ, କିମ୍ବା ଯେପରି ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ ପୁନଃ ତିଆରି ହୁଏ। ସେ ଦେବ, ପିତୃ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଗଙ୍ଗା ତଟକୁ ପହଞ୍ଚି ନିଜ ଦେହ ପ୍ରତ୍ୟାଗ କରିଦେବେ। ନିଜ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯିବେ; ନବନାକ ବଂଶର ରାଜାମାନେ ଚମ୍ପାବତୀ ନଗର ଉପଭୋଗ କରିବେ। ସାତ ନାଗ ମଥୁରାର ଆନନ୍ଦମୟ ନଗର ଉପଭୋଗ କରିବେ; ଏହିପରି ଗଙ୍ଗା ତଟ, ପ୍ରୟାଗ, ସାକେତ, ଓ ମଗଧ ଅଞ୍ଚଳ ଗୁପ୍ତ ବଂଶର ସନ୍ତାନମାନେ ଉପଭୋଗ କରିବେ। ନିଷଧ, ଯଦୁ, ଶୈଶି, କାଳତୋପକ ଏହି ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ମଣିଧାନ୍ୟ ବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନମାନେ ଉପଭୋଗ କରିବେ। କୋଶଳ, ଆନ୍ଧ୍ର, ପୌଣ୍ଡ୍ର, ସମୁଦ୍ର ସହିତ ତାମ୍ରଲିପ୍ତ ଓ ଚମ୍ପା ନଗର ଦେବତାମାନଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାରେ ଥିବାମାନେ ଉପଭୋଗ କରିବେ। କଳିଙ୍ଗ, ମହିଷ, ଓ ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତ ଅଞ୍ଚଳ ଗୁହଙ୍କ ଶାସନ ତଳେ ରହିବ। କନକାହ୍ବୟ ନାମକ ରାଜା ନାରୀମାନେ ଓ ଭୋଗ୍ୟମାନେ ଥିବା ଭୂମି ଉପଭୋଗ କରିବେ; ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜା ଏକ ଏକ ସମୟରେ ଥିବେ। ଯବନମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଞ୍ଜୁଷ, ଅସତ୍ୟବାଦୀ, ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧୀ, ଅଧର୍ମିକ ହେବେ—ଚରିତ୍ର, ଇଚ୍ଛା ଓ ଧନ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟାୟ ହେବେ। ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ରାଜା ହେବେ ନାହିଁ; ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜା କଳିଯୁଗର ଦୋଷରୁ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ହେବେ। ସେମାନେ ନାରୀମାନେ ଓ ଆପସରେ ଜୋରଦର ହତ୍ୟା କରି, ପୃଥିବୀର ଶେଷ ଅଂଶରେ ଭୋଗ କରିବେ। ଏହିପରି ରାଜାମାନଙ୍କ ବଂଶ ଉତ୍ଥାନ-ପତନ, ଦୃଶ୍ୟମାନ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ସମୟାନୁସାରେ ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରିବେ। ସେମାନେ ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥରୁ ବିହୀନ ହେବେ; ଏହି ଭୂମି ମିଶ୍ରିତ ହୋଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଚଳନା ଅନୁସରିବ। ନିୟମ ବିପରୀତ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ପ୍ରଜାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବେ; ଏହି ସମୟରେ ରାଜାମାନେ ଲୋଭୀ ଓ ମିଥ୍ୟାରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠାଇବେ। ସେମାନଙ୍କର ଶାସନ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଏହି ଅନେକ ନାରୀମାନେ ଥିବା ଯୁଗରେ, ଲୋକମାନେ ଦେଖା ଦେଖା ଆୟୁ, ରୂପ, ଶକ୍ତି ଓ ଶିକ୍ଷାରେ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଅବନତି ପାଇବେ। ଏପରି ଭାବେ ରାଜାମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ନିମ୍ନ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚି, କାଳର ଘାତରେ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବେ। ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ କଳ୍କିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହୋଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଚାଲିଯିବେ; ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଧର୍ମିକ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭ୍ରାଷ୍ଟ ହେବେ। ଜେତେବେଳେ ରାଜା ଉପାଧି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ, କଳିଯୁଗର ସାନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ଆସିବ, ସେତେବେଳେ କିଛି ଲୋକମାନେ ମାତ୍ର ରହିଯିବେ, ସେମାନେ ଧର୍ମ ଓ ଧନ ହୀନ ହେବେ। ସେମାନେ ଉପାୟ ହୀନ, ଆଶା ଭଙ୍ଗ, ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ, ଅନ୍ବର୍ଷା, ଏବଂ ଆପସରେ ହତ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜର୍ଜରିତ ହେବେ। ସେମାନେ ଅସହାୟ ଓ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଦୁଃଖରେ ନିଜ ଜୀବିକା ଛାଡି, ପୁରାତନ ଗ୍ରାମ ତ୍ୟାଗ କରି, ଅରଣ୍ୟବାସୀ ହେଇଯିବେ। ଏପରି ଭାବେ ରାଜାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଲୋକମାନେ ନିଜ ଘର ଛାଡି, ସ୍ନେହ ହୀନ ହୋଇ, ଦୁଃଖ ଭୋଗିବେ; ତାଙ୍କର ମିତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନେହ ବିନା ହେଇଯିବେ। ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ଛାଡି, ଭୟଙ୍କର ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ, ଲୋକମାନେ ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ ଧାରରେ ରହିବେ। ସେମାନେ ନଦୀ, ସମୁଦ୍ର ତଟ, ପାହାଡ଼, ଏବଂ ଅଙ୍ଗ, କଳିଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗ, କାଶ୍ମୀର, କାଶୀ, କୋଶଳ ଇତ୍ୟାଦି ଅଞ୍ଚଳରେ ଘୁଞ୍ଚିବେ। ମଣିଷମାନେ ଋଷିମାନଙ୍କ ପର୍ବତର ଢାଳ ଓ ଗହ୍ବର, ସମସ୍ତ ହିମାଳୟ ଶୃଙ୍ଗ, ଓ ଲୁଣା ନଦୀ ତଟରେ ଆଶ୍ରୟ ନେବେ। ଉତ୍ତମମାନେ ବିଦେଶୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ; ପଶୁ, ମାଛ, ପକ୍ଷୀ, ଓ ମୃଗମାନଙ୍କ ସହିତ, ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ମଣିଷମାନେ ମଧୁ, ଶାକ, ଫଳ, ଓ କନ୍ଦ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବେ। ସେମାନେ ନିଜେ ନିଜେ ବିଭିନ୍ନ ବର୍କ ଚୀର, ପତ୍ର ଓ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ଋଷିମାନଙ୍କ ପରି ରହିବେ। ସେମାନେ ନିମ୍ନ ଭୂମିରେ କାଠ ଖୁଣ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଧାନ୍ୟ ଚାଷ କରିବେ; ଛୋଟ ଛୋଟ ପଶୁ, ଭେଡ଼ା, ଗଧା, ଏବଂ ଉଠ ଦୟା ସହିତ ଚାଲାଇବେ। ମଣିଷମାନେ ଜଳ ପାଇଁ ନଦୀ ତଟରେ ରହିବେ, ଏବଂ ଆପସରେ ବ୍ୟବହାର କରି ଏକାପରେ ଏକେ ଅନ୍ୟକୁ ଦୁଃଖ ଦେବେ। ଏଭଳି ଭାବେ, କଳିଯୁଗର ଶେଷ ଅଂଶରେ ରାଜ୍ୟ, ଧର୍ମ ଓ ନୀତି ଦୁର୍ଲଭ ହୋଇ, ଲୋକମାନେ ଦୁଃଖ ଓ ଅନ୍ୟାୟରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବେ।