ଏକ ଦୀର୍ଘ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଅନୁସାରେ, ଆନ୍ଦ୍ର ରାଜବଂଶ ଚାରିଶ ଶତ, ପଚାସ ଓ ଛଅ ବର୍ଷ ଧରି ଏ ଭୂମିରେ ଶାସନ କରିବେ; ତାଙ୍କର ବଂଶ ଅଧିକ ପଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଚାଲିବ। ଏହା ପରେ ସାତଜଣ ଅଭୀର ରାଜା ଆସିବେ; ତାଙ୍କ ପରେ ସାତ ଗର୍ଦ୍ଧବିନ ଏବଂ ତାପରେ ଦଶ ଶାକ ରାଜା ଆସିବେ। ଏହା ପରେ ଏଠାରେ ଆଠ ଯୌବନ ରାଜା, ଚଉଦ ତୁଷାର, ତେର ମରୁଣ୍ଡା ଓ ଅଠାର ମୌନ ରାଜା ଆସିବେ। ଆନ୍ଦ୍ର ଦୁଇଶ ଶତ ବର୍ଷ ଭୂମିରେ ଶାସନ କରିବେ; ଶାକ ତିନିଶ ଶତ ଅଠାଠି ବର୍ଷ ଭୂମିରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବେ। ଯୌବନ ଏଠି ଅଠାଠି ବର୍ଷ ଭୂମିରେ ଶାସନ କରିବେ; ତୁଷାର ଭୂମି ପଞ୍ଚଶ ଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ରହିବା କଥା ଅଛି। ତେର ରାଜା ଏଠି ଏକ ଶତ ଓ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ବର୍ଷ ଶାସନ କରିବେ; ମରୁଣ୍ଡା ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଦେଶୀୟ ଜାତି ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ। ଦେଶୀୟ ଲୋକ ତିନିଶ ଶତ ବର୍ଷ ଭୂମିରେ ଉପଭୋଗ କରିବେ, ଏଗାର ଜଣ ଏଭଳି ଉପଭୋଗ କରିବେ; ପରେ ଏକ ଗୁପ୍ତ କାଳରେ କୋଲିକିଲ ରାଜାମାନେ ଶାସନ କରିବେ। କୋଲିକିଲ ରାଜାମାନେ ପରେ ଭିନ୍ଧ୍ୟଶକ୍ତି ରାଜବଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ; ସେମାନେ ନବ୍ବେ ଶତ ଛଅ ବର୍ଷ ଭୂମିକୁ ରକ୍ଷା କରି ଶେଷ ହେବେ। ଏବେ ସେମାନେ ପରେ ଆସିବା ରାଜାମାନେ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଶେଷ ନାଗ ରାଜାଙ୍କର ପୁଅ ସ୍ଵରପୁରଞ୍ଜୟ ହେବେ। ସେ ନାଗ ବଂଶର ଏକ ରାଜା ହେବେ; ଚନ୍ଦ୍ର ବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ସଦାଚନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱିତୀୟ ହେବେ, ଏବଂ ନଖବାନ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି। ଧନଧର୍ମ ତୃତୀୟ ରାଜା ହେବେ, ଚତୁର୍ଥ ରାଜା ବିଂଶଜ ନାମରେ ପରିଚିତ; ତାପରେ ଭୂତିନନ୍ଦ ଦେଶୀୟ ଭୂମିରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ। ଅଙ୍ଗ ବଂଶର ଶେଷରେ ମଧୁନନ୍ଦି ରାଜା ହେବେ; ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ନନ୍ଦିୟଶାହ ମଧ୍ୟ ରାଜା ହେବେ। ଏହି ବଂଶରେ ତିନି ରାଜା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ; ତାଙ୍କର ପଉତ୍ର ଶିଶୁକ ପୁରିକାରେ ରାଜା ହେବେ। ଭିନ୍ଧ୍ୟଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରବୀର ବଡ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନଗରରେ ସାଠି ବର୍ଷ ଶାସନ କରିବେ। ସେ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ କରିବେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାନ ଦେବେ; ତାଙ୍କର ଚାରି ପୁଅ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜା ହେବେ। ଭିନ୍ଧ୍ୟ ବଂଶ ଶେଷ ହେଲା ପରେ, ବାହ୍ଲିକ ବଂଶର ତିନି ରାଜା ଆସିବେ; ସୁପ୍ରତୀକ ଓ ନଭୀର ତିଉଁ ଶତ ବର୍ଷ ରାଜ କରିବେ। ମାହିଷୀ ରାଜା ଶାକ୍ୟମା ଶାସନ କରିବେ; ପୁଷ୍ପମିତ୍ର ରାଜାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ, ତେର ପଟ୍ଟମିତ୍ର ରାଜା ମଧ୍ୟ ହେବେ। ମେକଳାରେ ସାତ ଉତ୍ତମ ରାଜା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ; କୋମଳାରେ ରାଜାମାନେ ବଡ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ। ମେଘ ନାମରେ ନଉ ଜଣ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ; ନୈଷଧ ରାଜାମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହେବେ। ନଳ ବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ରାଜାମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବଳବାନ ହେବେ; ମଗଧରେ ବଡ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଶ୍ୱସ୍ଫାନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ। ସେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଭିନ୍ନ ଜାତିରେ ପରିଣତ କରିବେ: ପଞ୍ଚ କଏଵର୍ତ, ପୁଲିନ୍ଦ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ। ରାଜାମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ସ୍ଥାନ ନେବେ; ବିଶ୍ୱସ୍ଫାନି ବଡ ଉତ୍ସାହୀ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ। ଏକ ରାଜା ଯିଏ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବର୍ଗକୁ ନଷ୍ଟ କରିବେ, ସେ ଏକ ନୂତନ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବର୍ଗ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବେ, ଯେପରି ଏକ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ନାଗ କଥା ଅଛି, କିମ୍ବା ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ ନୂତନ ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଦେବତା, ପିତୃ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହି ରାଜା ଗଙ୍ଗା ତୀରକୁ ପହଁଚି ନିଜ ଶରୀର ଛାଡିବେ। ନିଜ ଶରୀର ଛାଡି ଶେଷେ ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ଯିବେ; ନବନାକ ବଂଶର ରାଜାମାନେ ଚମ୍ପାବତୀ ନଗରରେ ଉପଭୋଗ କରିବେ। ସାତ ନାଗ ମଥୁରାର ମଧୁର ନଗର ଉପଭୋଗ କରିବେ; ଏଭଳି ଗଙ୍ଗା ତୀର, ପ୍ରୟାଗ, ସାକେତ, ମଗଧ—ଏହି ଭୂମିଗୁଡିକୁ ଗୁପ୍ତ ବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ଉପଭୋଗ କରିବେ। ନିଷଧ, ଯଦୁ, ଶୈଶି, କାଳତୋପକା—ଏହି ଦେଶଗୁଡିକୁ ମଣିଧାନ୍ୟ ବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ଉପଭୋଗ କରିବେ। କୋଶଳ, ଆନ୍ଦ୍ର, ପୌଣ୍ଡ୍ର, ସାଗର ସହିତ ତାମ୍ରଲିପ୍ତ, ଚମ୍ପା ନଗର—ଏହି ଭୂମିଗୁଡିକୁ ଦେବତାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ଭୋଗ କରିବେ। କାଳିଙ୍ଗ, ମାହିଷ, ମହେନ୍ଦ୍ର ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ—ଏହି ଭୂମିଗୁଡିକୁ ଗୁହା ଶାସନ କରିବେ। କନକାହ୍ୱୟ ନାମରେ ନାରୀମାନେ ଓ ଉପଯୋଗ ଯୋଗ୍ୟ ଦେଶ ଉପଭୋଗ କରିବେ; ଏହି ରାଜାମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକ ସମୟରେ ଅଛିବେ। ଯୌବନ ରାଜାମାନେ ବହୁତ କଞ୍ଜୁସ, ଅସତ୍ୟବାଦୀ, ବଡ କ୍ରୋଧୀ, ଅଧର୍ମୀ ହେବେ; ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ର, ଇଚ୍ଛା, ଧନରେ ଅଧର୍ମ ହେବ। ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ରାଜା ହେବେ ନାହିଁ; ଏହି ରାଜାମାନେ କଳି ଯୁଗର ଦୋଷରେ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ହେବେ। ସେମାନେ ନାରୀମାନେକୁ ମାରିବେ ଓ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମାରି ଭୂମିକୁ ଉପଭୋଗ କରିବେ, କଳି ଯୁଗର ଶେଷ ଭାଗରେ। ଯେଉଁ ରାଜାମାନଙ୍କ ବଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ଅପସ୍ଥାନ ହେବ, ସେମାନେ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ପରମ୍ପରାରେ ଭୂମି ଶାସନ କରିବେ। ସେମାନେ ଧର୍ମ, ଇଚ୍ଛା, ଧନରେ ଶୂନ୍ୟ ହେବେ; ଦେଶଗୁଡିକ ମିଶ୍ରିତ ହୋଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମ୍ଲେଛ ଚାଳ ଅନୁସରିବେ। ସେମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିପରୀତ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଲୋକମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରିବେ; ଏହି ସମୟରେ ରାଜାମାନେ ଲୋଭୀ ଓ ମିଥ୍ୟାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବେ। ସେମାନଙ୍କର କ୍ରମ ଶେଷ ହେଲା ପରେ, ଏହି ମହିଳାମୟ ଯୁଗରେ ଲୋକମାନେ ଦେଶେ ଦେଶେ ଜୀବନ, ରୂପ, ଶକ୍ତି, ଶିକ୍ଷାରେ ଦୀର୍ଘତା ହ୍ରାସ ପାଇବେ। ଏଭଳି, ରାଜାମାନେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନିମ୍ନ ଦଶାକୁ ପହଁଚି ଏବଂ କାଳରେ ନଷ୍ଟ ହେବେ। ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଛମାନେ କଳ୍କି ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହୋଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅପସ୍ଥାନ ହେବେ; ସେମାନେ ବଡ ଅଧର୍ମୀ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହେବେ। ରାଜା ଉପାଧି ନଷ୍ଟ ହେଲା ଓ କଳି ଯୁଗର ଅସ୍ତମାନ ଆସିଲା ପରେ, କେବଳ କିଛି ଲୋକ ଅଛିବେ, ସେମାନେ ଧର୍ମ ଓ ସମ୍ପଦରେ ଶୂନ୍ୟ ହେବେ।