ଜରାସନ୍ଧ, ଅପାର ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହଦେବ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ପ୍ରତାପ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସହଦେବଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ମହାପୁଣ୍ୟବାନ୍ ସୋମାଧି, ଯିଏ ଘୋର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସୋମାଧିଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତଶ୍ରୁ ନାମକ ଏକ ପୁଅ ହେଲେ, ଯିଏ ମାଗଧ ଭାବେ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କଲେ। ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଜନମେଜୟ। ଶ୍ରୁତସେନଙ୍କ ପୁଅ ଭୀମସେନ, ଏହି ନାମରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଜହ୍ନୁ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ ସୁରଥ, ଯିଏ ମହୀର ଶାସନ କଲେ। ସୁରଥଙ୍କ ପରେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ବୀର ରାଜା ବିଦୂରଥ ହେଲେ। ବିଦୂରଥଙ୍କ ପୁଅ ସାର୍ବଭୌମ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଜୟତ୍ସେନ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଆରାଧିତ। ଆରାଧିତ, ମହାନ ଉତ୍ସାହର ଧାରକ, ଆୟୁତାୟୁ ଭାବେ ପରିଚିତ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଅକ୍ରୋଧନ, ଏବଂ ତାଙ୍କରୁ ଦେବାତିଥି ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଦେବାତିଥିଙ୍କ ପୁଅ ଋକ୍ଷ, ତାଙ୍କୁ ଭୀମସେନ ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦିଳୀପ। ଦିଳୀପଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରତୀପ, ତାଙ୍କ ତିନି ପୁଅ—ଦେବାପି, ଶାନ୍ତନୁ ଏବଂ ବାହ୍ଳୀକ—ଏମିତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବାହ୍ଳୀକ ରାଜା ସପ୍ତ ବାହ୍ଳୀକଙ୍କ ଅଧିପତି। ବାହ୍ଳୀକଙ୍କ ପୁଅ ସୋମଦତ୍ତ, ତାଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ପାଇଁ ଖ୍ୟାତି। ସୋମଦତ୍ତଙ୍କୁ ଭୂରି, ଭୂରିଶ୍ରବା, ଏବଂ ଶଳା ନାମକ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଦେବାପି ଧର୍ମ ଲାଗି ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେଉଁଠି ଦେବାପି ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଗୁରୁ ଏବଂ ଋଷି ହେଲେ; ତାଙ୍କୁ ଚ୍ୟବନ ଓ ଇଷ୍ଟକ ନାମକ ଦୁଇ ପୁଅ ହେଲେ। ଶାନ୍ତନୁ ଶିକ୍ଷାରତ ଏବଂ ମହାନ ଚିକିତ୍ସକ ଭାବେ ରାଜା ହେଲେ। ଏହି ଚିକିତ୍ସକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କୁହାଯାଏ, ଯାହାକୁ ଶାନ୍ତନୁ ଛୁଁଇଥିଲେ, ବୟସ୍କ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଯୁବକ ହୋଇଯାଉଥିଲେ। ଏହିପରି ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପିଥିଲା। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏହି ରାଜା ଜହ୍ନବୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଦେବବ୍ରତ—ଯିଏ ଭୀଷ୍ମ ଭାବେ ପରିଚିତ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପିତାମହ—ଜନ୍ମ ନେଲେ। ପରେ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଲୋକମଙ୍ଗଳକାମୀ ପୁଅ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ହେଲେ। ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱୈପାୟନ (ବ୍ୟାସଦେବ) ତିନି ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ପାଣ୍ଡୁ ଓ ବିଦୁର। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଗାନ୍ଧାରୀ ଏକ ଶତ ପୁଅ ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଅଧିପତି। ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଦୁଇ ରାଣୀ—ମାଦ୍ରୀ ଓ ପୃଥା (କୁନ୍ତୀ)। ଦେବ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୁଇ ରାଣୀ ମାନେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଅ ଉପହାର ଦେଲେ—ଧର୍ମରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବାୟୁରୁ ଭୀମ (ବୃକୋଦର), ଇନ୍ଦ୍ରରୁ ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ), ଏବଂ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟରୁ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅ ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ। ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଦ୍ରୌପଦୀ ଠାରୁ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଲେ; ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦ୍ରୌପଦୀ ଶ୍ରୁତବିଧା ଦେଲେ। ଭୀମସେନ ଓ ହିଡିମ୍ବାଙ୍କ ପୁଅ ଘଟୋତ୍କଚ; ଏହିଭଳି ଭୀମ ଓ କାଶ୍ୟାଙ୍କୁ ସର୍ବବୃକ୍ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ। ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅ ବିଜୟ (ନକୁଳ) ରୁ ସୁହୋତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ; ସହଦେବ ଓ ବୈଦେୟୀଙ୍କୁ ନିରାମିତ୍ର ଓ ଲଙ୍ଗଳୀ ହେଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ପୁଅ ଅଭିମନ୍ୟୁ, ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତରା (ବୀରାଟଙ୍କ କନ୍ୟା) ଠାରୁ ପରିକ୍ଷିତ ହେଲେ। ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁଅ ରାଜା ଜନମେଜୟ, ଯିଏ ବାଜସନେୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କଲେ। ଏଠି ଏକ ଦିନ ବୈଶମ୍ପାୟନ କ୍ରୋଧରେ କହିଲେ, "ତୁମର ବାକ୍ୟ ଏଠାରେ ଅପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ରହିବ ନାହିଁ; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅଛି, ଏହା ପ୍ରଶଂସିତ ହେବ ନାହିଁ, ଏବଂ ପରେ ମୁଁ ଚାଲିଗଲେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହେବ।" ପରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ହୋମ କରି, ଜନମେଜୟ ବୁଝିଲେ ଯେ, ଯେଉଁ ବିନାଶ ଭଗବାନ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ, ତାହା ଯଜ୍ଞରେ ଘଟିଗଲା। ପରିକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁଅ ପୌରବ ଜନମେଜୟ ଦୁଇଥର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ବାଜସନେୟୀ ପ୍ରଥା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ଏବଂ ତିନିଥର ଅଶ୍ୱମେଧ କରି ବ୍ରହ୍ମାକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ତିନିଥର ଅଶ୍ୱମେଧ କରି, ଜନମେଜୟ ମୁଖ୍ୟ ଘୋଡ଼ାମାନେ, ମହିଳାମାନେ ଓ ମଧ୍ୟଦେଶୀୟ ଲୋକଙ୍କୁ କ୍ଷୟ କଲେ। ଏହି କାରଣରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ, ଏବଂ ସେ ନଶ୍ୱରତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶତାନୀକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସତ୍ୟବାନ୍, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କଲେ। ଶତାନୀକଙ୍କ ପୁଅ ଅଶ୍ୱମେଧଦତ୍ତ, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ତାଙ୍କଠାରୁ ପରପୁରଞ୍ଜୟ ଜନ୍ମିଲେ। ଏବେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଧିସମକୃଷ୍ଣ ରାଜ କରୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଶାସନରେ ତୁମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛ। ଏହି କଠିନ, ଦୀର୍ଘ ତିନି ବର୍ଷର ଯଜ୍ଞ, ଦୁଇ ବର୍ଷ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଓ ଦୃଷଦ୍ୱତୀରେ ହୋଇଥିଲା। ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ଋଷିମାନେ କହିଲେ: "ହେ ସୁତ, ତୁମେ ଯେପରି ଅତୀତ ରାଜାମାନେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ କଥା ଅମାନେ କହିଲ, ଏବେ ଆମେ ଭବିଷ୍ୟତ ରାଜାମାନେ, ଲୋକମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଏବଂ ଆଗାମୀ କାଳର ଘଟଣାମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।" "ଭବିଷ୍ୟତର କାଳ, ଯୁଗର ମାପ, ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଓ ଦୋଷ, ଧର୍ମ, କାମ, ଅର୍ଥରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସୁଖ-ଦୁଃଖ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆମକୁ କୁହ।" ଏପରି ଅନୁରୋଧ କରି, ଋଷିମାନେ ପଚାରିଲେ, ତାହାର ପ୍ରତିଉତ୍ତରରେ ସୁତ, ଯେଉଁଠାରୁ ଯେପରି ଦେଖିଲେ ଓ ଶୁଣିଲେ, ସେପରି ସତ୍ୟ କଥା କହିଲେ। ଯେପରି ବ୍ୟାସ ମୋତେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଥିଲେ, କଳିଯୁଗ ଓ ମନ୍ବନ୍ତର ଆସିବା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ, ସେପରି ମୁଁ କୁହିବି। "ଏଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଭବିଷ୍ୟତରେ କିଏ କିଏ ରାଜା ହେବେ, ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଏବଂ ଆଗାମୀ କାଳରେ ଯାହା ଘଟିବ, ସେସବୁ ମୁଁ ଏବେ ତୁମକୁ ଶୁଣାଏଁ।