କଳ୍କି ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେନାପତିମାନେ ଏକାଠି ହେଇ ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ତାଙ୍କ ନିଜ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। କଳ୍କି ବିଦାୟ ହେବା ପରେ, ସାଧାରଣ ସେନାମାନେ ସହିତ ସେ ତାଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଇଥିବେ। ରାଜାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବା ପରେ, ଲୋକମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚାଲିବେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକାଉଁକୁ ହତ୍ୟା କରିବେ, ରକ୍ଷା ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବା ପରେ ଏହି ଦୁଃଖ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିବ। ସେମାନେ ଏକାଉଁକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେବା ଛାଡି ଦେବେ, ଚିତ୍କାର କରିବେ ନାହିଁ, ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେବେ, ନଗର ଓ ଗ୍ରାମ ଛାଡି ଦେବେ, ସମସ୍ତେ ସମାନ ହେବେ, କିଛି ଅପରିଗ୍ରହ ରହିବେ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କର ପବିତ୍ର ଶିକ୍ଷା, ଧର୍ମ ଓ ଧର୍ମାଶ୍ରମ ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବ; ସେମାନେ ଅତି କ୍ଷଣିକ ଏବଂ ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତିର ହେବେ, ଏହି ଦୁଃଖିତ ଲୋକମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ବାସ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଛନ୍ତି। ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରି, ପତ୍ର, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ, ଚାମ, ପତ୍ର କିମ୍ବା ଗଛର ଛାଲ ପିନ୍ଧି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟାକୁ ଅଙ୍ଗୀକାର କରିଥିଲେ। ସେମାନେ କ୍ଷଣିକ ଜୀବନର ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଭୋଗି, ବିଶ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଭୁଲିଯିବା, ଏହି କଳିର ଅନ୍ଧକାର ଅଂଶରେ ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ପଡିଥିଲେ। ଲୋକମାନେ କଳି ଯୁଗ ସହିତ ଏକାଠି ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବେ; ଏହି କଳି ଯୁଗ ଶେଷ ହେଲା ପରେ ଏବଂ କୃତ ଯୁଗ ପୁନଃ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ପରେ, ସମସ୍ତେ ନିଜର ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମରେ ଚାଲିବେ, ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ କିଛି ବିଚଳନ ରହିବ ନାହିଁ। ଏପରି ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ଏଠି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ଯଦୁ ବଂଶର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ତୁମର ବିଶିଷ୍ଟ ବୈଷ୍ଣବ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି; ଏବେ ମୁଁ ତୁର୍ବସୁ, ପୁରୁ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଓ ଅନୁ ବିଷୟରେ କହିବି। ତୁର୍ବସୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବହ୍ନି; ବହ୍ନିଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଗୋଭାନୁ; ଗୋଭାନୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତ୍ରିସାନୁ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଅପରାଜିତ। କରନ୍ଧାମା ଥିଲେ ତ୍ରିସାନୁଙ୍କ ପୁଅ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ମରୁତ୍ତ ଥିଲେ ନାହିଁ; ଏକ ଅନ୍ୟ ରାଜା ମରୁତ୍ତ, ଯିଏ ଏହି ବଂଶର ନାହିଁ, ପୂର୍ବକାଳରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ମରୁତ୍ତଙ୍କର କୌଣସି ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ନାହିଁ; ଦୁଷ୍କୃତର ପୁଅ, ପୌରବ ବଂଶର, ଅନୁଚିତ ବୋଲି ଗଣାଯାଇଥିଲେ। ଏପରି, ଯୟାତିଙ୍କର ଶାପ ଓ ବୟସ ଅନୁକ୍ରମରେ, ତୁର୍ବସୁ ଏକଥିରେ ପୌରବ ବଂଶକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ଦୁଷ୍କୃତର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ରାଜା ଶରୂଥ; ଶରୂଥଙ୍କର ପୁଅ ଜନାପୀଡ଼, ତାଙ୍କର ଚାରି ପୁଅ ଥିଲେ। ସେମାନେ ପାଣ୍ଡ୍ୟ, କେରଳ, ଚୋଳ, ଏବଂ କୁଳ୍ୟ; ତାଙ୍କର ଜନସମୂହ ପାଣ୍ଡ୍ୟ, କୁଳ୍ୟ, ଚୋଳ ଓ କେରଳ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଦ୍ରୁହ୍ୟୁଙ୍କର ଦୁଇ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଶୂର ପୁଅ ଥିଲେ—ବଭ୍ରୁ ଓ ସେତୁ; ସେତୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଅରୁଦ୍ଧ, ବଭ୍ରୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ରିପୁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅରୁଦ୍ଧ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ଅପ୍ରୟାସରେ ଯୌବନାଶ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଥିଲେ; ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଚଉଦି ମାସ ଚାଲିଥିଲା। ଅରୁଦ୍ଧଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଗାନ୍ଧାର, ଯାହା ନାମରେ ଗାନ୍ଧାର ଦେଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଗାନ୍ଧାର ଦେଶର ଘୋଡାମାନେ ସମସ୍ତ ଘୋଡା ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଗାନ୍ଧାରଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଘୃତ। ଘୃତଙ୍କର ପୁଅ ଦୁର୍ଦମା, ଦୁର୍ଦମାଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରଚେତା; ପ୍ରଚେତାଙ୍କର ଏକ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ରାଜା ଥିଲେ। ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଗର ବିଦେଶୀ ଦେଶର ଶାସକ ହେଲେ। ଅନୁଙ୍କର ତିନି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ଥିଲେ—ସଭାନର, ପକ୍ଷ, ଏବଂ ପରପକ୍ଷ; ସଭାନରଙ୍କର ପୁଅ ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା କାଳାନଳ। ଏକ ଧର୍ମିକ ରାଜା ସୃଞ୍ଜୟ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ କାଳାଗ୍ନି ପରି ଶୁଭ୍ର; ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପୁରଞ୍ଜୟ ଶୂର। ପୁରଞ୍ଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନମେଜୟ; ରାଜା ମୁନି ଜନମେଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ମହାଶାଳ, ଯିଏ ରାଜା ହେଲେ। ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମ, ତାଙ୍କର କୀର୍ତି ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ତାଙ୍କର ଧର୍ମିକ ପୁଅ ମହାମନା, ମହାଶାଳଙ୍କର ପୁଅ। ମହାମନା ଥିଲେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ନାଥ ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ, ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଥିଲେ—ଉଶୀନର ଓ ତିତିକ୍ଷୁ। ଉଶୀନରଙ୍କର ଅନେକ ରାଜା ଋଷି ବଂଶର ପଞ୍ଚ ପୁଅ ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ପଞ୍ଚ ଭାର୍ୟା ଥିଲେ—ମୃଗା, କ୍ରମୀ, ନବା, ଦର୍ବା, ଓ ଦୃଷଦ୍ବତୀ। ମୃଗାଙ୍କର ପୁଅ ମୃଗ, ନବାଙ୍କର ପୁଅ ନବ, କ୍ରମୀଙ୍କର ପୁଅ କ୍ରମୀ, ଦର୍ବାଙ୍କର ପୁଅ ଶୁଭ୍ରତ, ଦୃଷଦ୍ବତୀଙ୍କର ପୁଅ ଶିବି ଏବଂ ଉଶୀନର। ଶିବିଙ୍କର ନଗର ଶିବପୁର, ମୃଗଙ୍କର ନଗର ଯୌଧେୟ। ନବାଙ୍କର ଦେଶ ନବରାଷ୍ଟ୍ର, କ୍ରମୀଙ୍କର ନଗର କ୍ରମିଳା, ଶୁଭ୍ରତଙ୍କର ନଗର ବୃଷ୍ଟା। ଏବେ ଶିବିଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଚାରି—ବୃଷଦର୍ଭ, ସୁବୀର, କେକୟ, ମଦ୍ରକ; ସେମାନଙ୍କର ଦେଶ ଫଳିଲା—କେକୟ, ମଦ୍ରକ, ବୃଷଦର୍ଭ, ସୂଚିଦର୍ଭ। ତିତିକ୍ଷୁଙ୍କର ଜନମାନେ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ହେଲେ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ଉଶଦ୍ରଥ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ହେମଙ୍କର ପୁଅ ସୁତପା; ସୁତପାଙ୍କର ପୁଅ ସୁତୟଶା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ମାନବ ବଂଶର ଅବନତି ସମୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସନ୍ତାନ ଚାହିଁ। ବଳି, ଏକ ମହା ଯୋଗୀ, ବନ୍ଧିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଉଦାର ଚିତ୍ତର ଥିଲେ; ସେ ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ। ସେ ଅଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗ, ସୁହ୍ଲ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, କଳିଙ୍ଗ, ବାଲେୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ; ସେମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶର ଭାବେ ପରିଚିତ। ବାଲେୟ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବଳିଙ୍କର ସନ୍ତାନ; ବଳିଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭକ୍ତିରୁ ବର ଦେଇଥିଲେ। ସେ ବଳିଙ୍କୁ ମହା ଯୋଗଶକ୍ତି, ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ, ଧର୍ମରେ ପ୍ରମୁଖତା ଦେଇଥିଲେ। ତିନି ଲୋକର ଦର୍ଶନ, ସନ୍ତାନରେ ପ୍ରଧାନତ୍ୱ, ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତି, ଧର୍ମର ସାର ଓ ତାହାର ଅର୍ଥ ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ବଳିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏଭଳି, ବଂଶାବଳୀର ଏହି ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଧର୍ମିକ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନଙ୍କର କଥା ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ଏଠି ଏକାଠି କରାଯାଇଛି।