ଏହିପରି, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ଡ୍ରାବିଡ଼, ସିଂହଳ, ଗାନ୍ଧାର, ପରଦ, ପାହ୍ଲବ, ଯବନ ଓ ଶକ—ଏମାନେ ସମେତ ଅନେକ ଜନଜାତିର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ତଥା, ତୁଷାର, ବର୍ବର, ପୁଲିନ୍ଦ, ଦରଦ, ଖସ, ଲମ୍ପକ, ଅନ୍ଧକ, ରୁଦ୍ର ଓ କିରାତମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଗଣନାରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନ୍ ଚକ୍ରର ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବେ ପୃଥିବୀରେ ଚର୍ଯ୍ୟା କରିବେ ଓ ମ୍ଲେଛମାନେ ନାଶ କରିବେ। ସେଇ ଭଗବାନ୍, ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ପ୍ରମିତି ନାମକ ବଳଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ଥିଲେ, ଏଥିରେ ଜ୍ଞାନର ଏକ ଅଂଶ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେବେ। ତାଙ୍କର ଆକୃତି ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ହେବ, ସେ କଳିଯୁଗର ଶେଷରେ ପ୍ରକଟ ହେବେ। ଏହିପରି ଦଶ ରୂପରେ ଭଗବାନଙ୍କ ସ୍ମୃତି ରହିଛି। ସମୟ, କାରଣ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ସେ ତିନି ଲୋକର ବିଭିନ୍ନ ଗର୍ଭରେ ଅଂଶରୂପେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ପଚିଶତମ ଚକ୍ର ଆସିଲେ, ପଚିଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ବିଶେଷକରି ମାନବମାନେ, ନାଶ କରିବେ। କେବଳ ବୀଜ ରଖି, ଅଧର୍ମୀ ଓ ଅନାଚାରୀମାନେ ମୁଖ୍ୟତଃ ନିଶ୍ଚିହ୍ନ କରିଦେଇ, ଭୂମିରେ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ଏହିପରି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରି, କଳ୍କି ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଲେ, ସେମାନେ ପୁନଃ ସିଦ୍ଧ ହେଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ। ହଠାତ୍, ସେମାନେ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତ ହୋଇ ଏକାପରେ ରୋଷ କରିବେ ଓ ଆଗାମୀ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଉନ୍ମାଦରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନାଶ କରିଦେବେ। ତାପରେ, କଳ୍କି ଓ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ନିଜ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ। ଯେତେବେଳେ ରାଜାମାନେ ନାଶ ହେବେ, ଲୋକମାନେ ନିୟମହୀନ ହେଇଯିବେ, ସେମାନେ ପ୍ରତିଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିଏକ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ନିଜେ ନିଜେ ନାଶ କରିବେ। ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସାନ୍ତ୍ୱନା ହରାଇ ଦେବେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୁଦ୍ର ଓ ଦୁଃଖିତ ହେବେ, ସହର ବା ଗାଁ ଛାଡ଼ି ଦେବେ, ସମସ୍ତେ ସମାନ ଓ ଧନହୀନ ହେଇଯିବେ। ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରୁତି, ଧର୍ମ ଓ ଆଶ୍ରମ ହରାଇଯିବ, ସେମାନେ ଅଳ୍ପାୟୁ, ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତି ଓ ଅରଣ୍ୟବାସୀ ଭାବେ ଅବସ୍ଥା କରିବେ। ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ବସି, ପତ୍ର, ମୂଳ, ଫଳ ଖାଇ, ବର୍କ, ପତ୍ର କିମ୍ବା ପଶୁଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହେବେ। ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୁଦ୍ର ଆୟୁ, ଜଗତ୍ରୁ ଭୁଲିଯିବେ, ଅନେକ ଦୁଃଖ ଓ କ୍ଷୋଭରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହେବେ, ଏହିପରି କଳିଯୁଗର ସନ୍ଧିକାଳରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବେ। କଳିଯୁଗ ସହ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅବନତିରେ ପହଞ୍ଚିବେ। ଯେତେବେଳେ କଳିଯୁଗ ଶେଷ ହେବ ଓ କୃତୟୁଗ ପୁନଃ ଆରମ୍ଭ ହେବ, ଲୋକେ ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ ଧର୍ମ ପାଳନ କରିବେ। ଏପରି ଦେବ ଓ ଅସୁରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଏଠାରେ କଥିତ ହୋଇଛି। ଏବେ ଯଦୁବଂଶର ଉପଲକ୍ଷେ ତୁମ ପ୍ରଶଂସିତ ବୈଷ୍ଣବ ମହିମା କଥା ହେବା ପରେ, ଏବେ ମୁଁ ତୁର୍ବସୁ, ପୁରୁ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଓ ଅନୁ ବିଷୟରେ କହିବି। ତୁର୍ବସୁଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ବାହ୍ନି, ବାହ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ଗୋଭାନୁ, ଗୋଭାନୁଙ୍କ ପୁଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତ୍ରିସାନୁ, ତ୍ରିସାନୁଙ୍କ ପୁଅ ଅପରାଜିତ। ତ୍ରିସାନୁଙ୍କ ପୁଅ କରନ୍ଧମ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ମାରୁତ୍ତ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟ ଏକ ପୂର୍ବତନ ରାଜା ମାରୁତ୍ତ ଥିଲେ, ଯିଏ ଏହି ବଂଶର ନୁହଁନ୍ତି। ସେଇ ମାରୁତ୍ତଙ୍କ ପୁଅ ନଥିଲେ, ଏବଂ ଦୁଷ୍କୃତଙ୍କ ପୁଅ, ପୌରବ ବଂଶର, ଅଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ଏହିପରି ଯୟାତିଙ୍କ ଶାପ ଓ ବୟସ୍ର ଅନୁକ୍ରମରେ, ତୁର୍ବସୁ କେବେ ନ କେବେ ପୌରବ ବଂଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ଦୁଷ୍କୃତଙ୍କ ବଂଶଧର ଥିଲେ ଶରୂଥ ନାମକ ରାଜା। ଶରୂଥଙ୍କ ପୁଅ ଜନାପୀଡ଼, ତାଙ୍କ ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ—ପାଣ୍ଡ୍ୟ, କେରଳ, ଚୋଳ ଓ କୁଳ୍ୟ। ଏହି ବଂଶର ଲୋକମାନେ କୁଳ୍ୟ, ପାଣ୍ଡ୍ୟ, ଚୋଳ ଓ କେରଳ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ। ଦ୍ରୁହ୍ୟୁଙ୍କ ଦୁଇଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରବଳ ପୁଅ ଥିଲେ—ବଭ୍ରୁ ଓ ସେତୁ। ସେତୁଙ୍କ ପୁଅ ଅରୁଦ୍ଧ, ବଭ୍ରୁଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ରିପୁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅରୁଦ୍ଧ ଯୌବନାଶ୍ୱଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୌଦ୍ଦ ମାସ ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ନିହତ ହେଲେ। ଅରୁଦ୍ଧଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ଗାନ୍ଧାର ନାମକ ରାଜା, ଯାହାଠାରୁ ଗାନ୍ଧାର ଦେଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା। ଗାନ୍ଧାର ଦେଶର ଘୋଡ଼ା ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ମାନାଯାଏ। ଗାନ୍ଧାରଙ୍କ ପୁଅ ଧର୍ମ, ଧର୍ମଙ୍କ ପୁଅ ଘୃତ, ଘୃତଙ୍କ ପୁଅ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ, ଦୁର୍ଦ୍ଦମଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରଚେତା। ପ୍ରଚେତାଙ୍କ ଏକଶେ ଝିଅପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ରାଜା ହେଲେ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗର ବିଦେଶ ଦେଶରେ ବସିଥିଲେ। ଅନୁଙ୍କ ତିନିଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅ ଥିଲେ—ସଭାନର, ପକ୍ଷ ଓ ପରପକ୍ଷ। ସଭାନରଙ୍କ ପୁଅ ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା କାଳାନଳ। ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ସୃଞ୍ଜୟ ଥିଲେ, ଯାଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ କାଳାଗ୍ନି ପରି ନ୍ୟାୟପରାୟଣ। ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ପୁରଞ୍ଜୟ, ଯିଏ ପ୍ରବଳ ଓ ବୀର। ପୁରଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁଅ ଜନମେଜୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ରାଜାର୍ଷି, ତାଙ୍କ ପୁଅ ମହାଶାଳ, ଯିଏ ରାଜ୍ୟାଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ। ଏକ ଇନ୍ଦ୍ରସମ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଖ୍ୟାତି ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ସେଇ ମହାମନା ନାମକ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ଯିଏ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ଓ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା ଥିଲେ। ମହାମନାଙ୍କ ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ—ଉଶୀନର, ଯିଏ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଓ ଟିଟିକ୍ଷୁ, ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ। ଉଶୀନରଙ୍କ ପାଞ୍ଚଜଣ ରାଜାର୍ଷି ସନ୍ତାନ ଥିଲେ—ମୃଗା, କୃମୀ, ନବା, ଦର୍ବା ଓ ଦୃଷଦ୍ୱତୀ। ଏହି ପାଞ୍ଚ ଝିଅ ଥିଲେ, ଯାଁଠାରୁ ପାଞ୍ଚ ଉତ୍ତମ ବଂଶଧର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ୟା ଓ ଧର୍ମରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ। ମୃଗାଙ୍କ ପୁଅ ମୃଗ, ନବାଙ୍କ ପୁଅ ନବ, କୃମୀଙ୍କ ପୁଅ କୃମି, ଦର୍ବାଙ୍କ ପୁଅ ସୁବ୍ରତ, ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ। ଦୃଷଦ୍ୱତୀଙ୍କ ପୁଅ ଶିବି ଓ ଉଶୀନର; ଶିବିଙ୍କ ନଗର ଶିବିପୁର ଭାବେ ଖ୍ୟାତ, ମୃଗଙ୍କ ନଗର ଯୌଧେୟ ଭାବେ ପରିଚିତ।