ସୂତ ମହାମୁନି କହିଲେ— ସତ୍ୟ ଜାଣି, କାବ୍ୟ (ଶୁକ୍ରାଚାର୍ୟ) କରୁଣା ଏବଂ ଦୟାରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ନିଜ କ୍ରୋଧକୁ ଶାନ୍ତ କରି, ସମ୍ବୋଧିତ ହୋଇଥିବା ଦାନବମାନେ ପ୍ରତି ଏପରି କଥା କହିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଭୟ କର ନାହିଁ, ଏବଂ ତୁମେ ପାତାଳକୁ ଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏହି ଫଳ ଅନିବାର୍ୟ ଥିଲା ଏବଂ ମୋର ଉପସ୍ଥିତିରେ ତୁମେ ଏହା ଭୋଗ କରିଛ। ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, କାରଣ ଯାହା ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଏ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତୁମେ ଆଜି ଯେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହରାଇଛ, ଆମି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମେ ଏହା ପୁନର୍ବାର ପାଇବ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଥିଲେ— ଏହା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ; ଏବଂ ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ଶକ୍ତି ଉପଭୋଗ କରିଛ। ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦଶ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ଅବଧି ତୁମ ଶାସନ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସାବର୍ଣ୍ଣି ମନ୍ୱନ୍ତରରେ, ତୁମର ରାଜ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଫେରିବ; ତୁମର ନାତି ବଳି ପୁନର୍ବାର ତିନି ଲୋକର ଶ୍ୱାମୀ ହେବ। ମୋତେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ; ଲୋକମାନେ ହରାଇ ଦେଲା ପରେ, ବଳିଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଅବସ୍ଥାନ କରିଲା ନାହିଁ। କାରଣ, ସେ କୌଣସି କାମନାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିନଥିଲେ, ତେଣୁ ଅଜନ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେଉଁଥିରେ ସାବର୍ଣ୍ଣି ଅବଧି ଦାନ କରିଥିଲେ। ପ୍ରଭୁ ମୋତେ କହିଥିଲେ ଯେ ବଳି ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ହେବେ; ଏହିଠାରୁ ସେ ସମୟ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏବଂ, ସ୍ୱୟଂଭୂ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ତୁମକୁ ଅମରତ୍ୱ ଦାନ କରିଥିଲେ; ଏହିଠାରୁ ତୁମେ ମନମୁହଁ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏହି ଚକ୍ରକୁ ଧୈର୍ୟର ସହିତ ଭୋଗ କର। ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମଠାରେ ପୂର୍ବେ ଯିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ; ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ଭବିଷ୍ୟତ ଜାଣନ୍ତି, ମୋତେ ନିଷେଧ କରିଛନ୍ତି। ମୋ ଏହି ଦୁଇ ଶିଷ୍ୟ, ଶଣ୍ଡ ଓ ଅମର୍କ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସମାନ; ସେମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଏହି କ୍ରୋଧିତ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବେ। ଏପରି କଥା କହି, ସୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କାବ୍ୟଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସରି, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦାନବ ଏହି ଦୁଇ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସହ ଏକାଠି ହେଲେ। ଶୁକ୍ରାଚାର୍ୟଙ୍କ ଠାରୁ ଏହି ଅନିବାର୍ୟ ଫଳ ଶୁଣି, ବିଜୟ ଆଶା କରି, ଦାନବମାନେ କାବ୍ୟଙ୍କ ଉପଦେଶ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କଲେ। ଏହି ଦେବ-ଅସୁର ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସଜ୍ଜ ହେଲେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଶତବର୍ଷ ଚାଲିଲା, ଏବଂ ଏଥିରେ ଦାନବମାନେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କଲେ, ତେଣୁ ହାରିଥିବା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋଚନା କରିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ଶଣ୍ଡ ଓ ଅମର୍କଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ଆମେ ଜାଣୁ ନାହିଁ; ତେଣୁ ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆମେ ଏକ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ। ସେମାନଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନରୁ ବିଞ୍ଚିତ କରି, ଆମେ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ହରାଇପାରିବା।" ଏପରି ଭାବି, ଦେବତାମାନେ ଶଣ୍ଡ ଓ ଅମର୍କଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମେ ଏହି ଦୁଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା; ସେମାନେ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତୁ; କିମ୍ବା ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ହରାଇ, ଏହି ଦୁଇକୁ ଧରିବା।" ଏପରି ଭାବେ, ଶଣ୍ଡ ଓ ଅମର୍କ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ; ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ ଏବଂ ଦାନବମାନେ ପରାସ୍ତ ହେଲେ। ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ପରାସ୍ତ ହେବା ପରେ, ଷଡ଼ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହେଲେ; ଏବଂ କାବ୍ୟଙ୍କ ଶାପରେ ସେମାନେ ଆଉ ସମର୍ଥ ରହିଲେ ନାହିଁ। ତାପରେ, ଦେବତାମାନେ ସେମାନେଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଏଭଳି ଦାନବମାନେ, ଶକ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଶକ୍ତ ହୋଇ, କାବ୍ୟଙ୍କ ଶାପ ଓ ଭୃଗୁଙ୍କ କ୍ରିୟାରେ ଏପରି ହେଲେ। ଯେତେବେଳେ ଯଜ୍ଞ କ୍ଷୟ ହୁଏ, ଧର୍ମ ପୁନସ୍ଥାପନ ଏବଂ ଅଧର୍ମ ନାଶ ପାଇଁ, ପ୍ରଭୁ ବାରମ୍ବାର ଅବତାର ନେଇଥାନ୍ତି। ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ମାନିନଥିବା ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦାନବ, ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନେ ମାନବ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ଯୋଗ୍ୟ ଘୋଷିତ କଲେ। ଧର୍ମ ରୁ, ଚକ୍ଷୁଷ ମନ୍ୱନ୍ତରରେ ନାରାୟଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ତିନି ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ୱନ୍ତରରେ ବେଦିକା ଉପରେ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଅନ୍ୟ ଏକ ଅବତାରରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ରିତ୍ବିଜ୍ ହେଲେ; ଚତୁର୍ଥ ଯୁଗରେ, ଦାନବମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବାବେଳେ। ସେ ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ବଧ ସମୟରେ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଅବତାର ନରସିଂହ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ରୁଦ୍ର ହେଲେ। ବଳି ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବାବେଳେ, ସପ୍ତମ ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ, ଦାନବମାନେ ତିନି ଲୋକ ଜୟ କରିଥିବାବେଳେ, ତୃତୀୟ ଅବତାର ବାମନ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ନିଜ ଦେହକୁ ଅନୁକୂଳ ଅଙ୍ଗରେ ସଂକୋଚିତ କରି, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଆଦିତ୍ୟ ବଂଶର ଆନନ୍ଦ ଭାଇ, ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ବଳି (ବିରୋଚନପୁତ୍ର) ଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ରାଜା; ସମସ୍ତେ ତୁମରେ ଅବସ୍ଥିତ। ମୋତେ ତିନି ପଦ ଭୂମି ଦାନ କର, ରାଜନ।” ବଳି, ବାମନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି, “ମୁଁ ଦେବି,” ବୋଲି ସ୍ଵୀକୃତି ଦେଲେ। ଏହି ବାମନ, ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ତିନି ପଦେ ସ୍ୱର୍ଗ, ମଧ୍ୟଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ଅଧିକ୍ରମ କଲେ; ପ୍ରଭୁ ସମଗ୍ର ଜଗତ ଚରଣେ ଆବୃତ କଲେ। ସେ ଦେହୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ନିଜ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଦେଶ ଉଜାଗର କଲେ। ସେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଜ୍ୟୋତିରେ ଆଲୋକିତ କରି, ଦାନବମାନେଙ୍କ ସମ୍ପଦ ଓ ତିନି ଲୋକ ନେଇ, ସେମାନେ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର-ନାତି ସହିତ, ପାତାଳକୁ ପ୍ରେରିଦେଲେ। ନାମୁଚି, ଶମ୍ଭର, ପ୍ରହ୍ଲାଦ— ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ବଧ କରାଗଲା; କ୍ରୂର ଦାନବମାନେ ବିନାଶ ହୋଇ, ଦିଗ୍ବିଭାଗରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ମାଧବ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା, ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ପଞ୍ଚମହାଭୂତ, ବିଶେଷ ପ୍ରାଣୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତ କାଳ ଦେଖାଇଲେ। ସେ ନିଜ ଦେହରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖନ୍ତି; ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ବ୍ୟତୀତ କିଛି ନାହିଁ। ଉପେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେଇ ରୂପ, ଦେବ, ଦାନବ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେଖି, ସମସ୍ତେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତେଜରେ ମୁହଁ ହରାଇଗଲେ। ବଳି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ବନ୍ଧି, ତାଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟ, ବନ୍ଧୁ ଓ ସମଗ୍ର ବିରୋଚନ ବଂଶ ସହ ପାତାଳରେ ବନ୍ଧିତ ହେଲେ।