ଏହି ଘଟଣାରେ, ବୃହସ୍ପତି ଦେଖିଲେ ଯେ ଦାନବମାନେ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି। ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହଭରା ସ୍ୱାଗତ ଦେଇ କହିଲେ, "ମୋ sacrificers, ମୁଁ ତୁମ ଉପକାର ପାଇଁ ଆସିଛି।" ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ଶିଖାଇବି; ଏହି ଜ୍ଞାନ ମୋତେ ଲାଭ ହୋଇଛି।" ଏହା ଶୁଣି, ଦାନବମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଶିଖିବାକୁ ଆଗେଇଲେ। ଦଶ ବର୍ଷ ଅବଧିରେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲା, ତାଙ୍କର ମନ ନୂତନ ଜ୍ଞାନରେ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଲା, ଏବଂ ସେ ସମୟରେ ବିଦାୟ ନେଲେ। ଏହି ଅବଧି ପରେ, ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଦେବୟାନୀ ଜନ୍ମ ନେଲା; ତାଁ ସେ sacrificers ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ତାଙ୍କୁ କହାଗଲା, "ହେ ଦେବୀ, ଚଳ, ତୁମ sacrificers ଦେଖିବାକୁ ଯିବା। ହେ ସୁଧାସ୍ମିତା, ହେ ସଦ୍ଗୁଣବତୀ, ବିଚଳିତ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ତିନି ରଙ୍ଗର ଚଉଡ଼ା ଆଖି ବିଶିଷ୍ଟ।" ଦେବୀ କହିଲେ, "ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସେବା କର, ହେ ଦୀର୍ଘବ୍ରତୀ; ଏହି ହେବା ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ଧର୍ମ। ମୁଁ ତୁମର ଧର୍ମକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବି ନାହିଁ।" ଏପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀ ଗୁରୁ ଦେବୟାନୀଙ୍କ ସହ ଦାନବମାନେଁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ; କାବ୍ୟ ରୂପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ ଦାନବମାନେଁ କୁ ଭ୍ରମିତ କଲେ। ସେ ଦାନବମାନେଁ କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ କାବ୍ୟ, ଏହା ମୃତ୍ୟୁଲୋକରେ ଆଙ୍ଗିରସ। ହେ ଦାନବମାନେଁ, ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ତୁମକୁ ଭ୍ରମିତ କରିଛି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦିତିପୁତ୍ରମାନେ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ; ସେମାନେ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ, ଏକ ଧଳା ଏବଂ ଏକ କଳା, ଶୁଧ୍ଧ ହସ ସହ ଦେଖିଲେ। ସମସ୍ତେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, କିଛି ବୁଝି ପାରିଲେ ନାହିଁ; ଏହି ଭ୍ରମ ଅବସ୍ଥାରେ, କାବ୍ୟ ପୁନି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ଶିକ୍ଷକ କାବ୍ୟ; ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶିକ୍ଷକ ଆଙ୍ଗିରସ। ସମସ୍ତେ ମୋ ପଛରେ ଚାଲ, ବୃହସ୍ପତିକୁ ତ୍ୟାଗ କର।" ଏପରେ, ଦାନବମାନେଁ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭେଦ କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, "ଏହି ଭ୍ରମିତ ଜଣ ଆଙ୍ଗିରସ; ମୁଁ କାବ୍ୟ, ଦାନବମାନେଁ ର ଗୁରୁ। ଏହି ରୂପ ବୃହସ୍ପତି। ସେ ତାଙ୍କ ନିଜ ରୂପରେ ମୋତେ ଭ୍ରମିତ କରୁଛି, ହେ ଦାନବମାନେଁ।" ଏହା ଶୁଣି, ସେମାନେ ଚିନ୍ତା କରି କଥା କହିଲେ, "ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ଏହି ପ୍ରଭୁ ନିରନ୍ତର ଶାସନ କରିଛନ୍ତି; ଏହି ଦ୍ୱିଜ ଆମ ଶିକ୍ଷକ ଭାବେ ଅସ୍ଥାନ ନେବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।" ଏପରେ, ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେଁ ଶିର ନମାଇ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଦୀର୍ଘ ଅଭ୍ୟାସରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର କଥା ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେଁ ର ଆଖି କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ହୋଇ କହିଲେ, "ଏହି ଆମ ମଙ୍ଗଳକାମୀ ଶିକ୍ଷକ; ତୁମେ ଯାଉ, ତୁମେ ଆମ ଗୁରୁ ନୁହଁ।" "ଏହି ଭାର୍ଗବ କିମ୍ବା ଆଙ୍ଗିରସ ହେଉ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଆମ ଗୁରୁ ନୁହଁ; ଆମେ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ରହିବା। ତୁମେ ଯାଉ, ଦିରଘ କରିବେ ନାହିଁ।" ଏହିପରେ, ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେଁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ବୃହସ୍ପତି ଉପକୃତ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ଭାର୍ଗବ ଦାନବମାନେଁ ର ଅଭିମାନ ଦେଖି କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, "ମୁଁ ଶିଖାଇଥିଲି ବେଳେ ମଧ୍ୟ ଦାନବମାନେଁ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କଲେ ନାହିଁ।" ତେଣୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଚେତନା ହରାଇ ହାରିଯିବ; ଏହି କଥା କହି କାବ୍ୟ ଯେମିତି ଆସିଥିଲେ, ସେମିତି ଯାଇଗଲେ।" କାବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେଁ ଶାପିତ ହେବା ଜାଣି ବୃହସ୍ପତି ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରି ସ୍ଵରୂପକୁ ଫେରି ଆନନ୍ଦରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ଦାନବମାନେଁ ର ଅବନତି ଦେଖି ସେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହିପରେ, ବୃହସ୍ପତି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପରେ, ଦାନବମାନେଁ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, "ହାଉ! ଅନ୍ୟାୟ! ଆମେ ଏଠାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଛୁ," ବୋଲି ଏକାଉଁଠାରେ କହିଲେ। "ଆମେ ପଛ ଫେରିଛୁ ଏବଂ ସୃଷ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ଆଘାତିତ ହୋଇଛୁ; ତାଙ୍କର ଚତୁର୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆମ ଉପକାର ହରାଇଛୁ।" ଭୟଭୀତ ଦାନବମାନେଁ ସତ୍ୱରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ କରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ପୁନି କାବ୍ୟଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଲେ। କାବ୍ୟଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପୂର୍ବ ଦିଗ ଦେଖି ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଦାଉଡ଼ିଲେ; ସେମାନେ ଆସିଥିବା ଦେଖି, କାବ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସମୟରେ ଶିଖାଇଥିଲି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କଲେ ନାହିଁ; ତୁମ ଅଭିମାନ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଦଳ ହାରିଛି।" ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ, "ତୁମ ଅଭିମାନ ତ୍ୟାଗ କର, ହେ ଭାର୍ଗବ, ଏବଂ ତୁମ ଭକ୍ତମାନେଁ ର ଯଥାଯଥି ଯତ୍ନ କର, ବିଶେଷ କରି ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିଶୀଳ।" "ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରମିତ ହୋଇଛୁ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲ; ତୁମ ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଜାଣି, ତୁମେ ତୁମ ଭକ୍ତମାନେଁ କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବା ଉଚିତ।" "ଯଦି ତୁମେ, ହେ ଭୃଗୁପୁତ୍ର, ଆମେ ଉପରେ କୃପା ଦେଉନାହିଁ, ତେବେ ଆଜି ତୁମେ ନିନ୍ଦିତ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା।" ସୂତ କହିଲେ: ତଥ୍ୟ ଜାଣି, କାବ୍ୟ କୃପା ଓ ଦୟାରେ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ ହେଇ, ଏପରି ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, କ୍ରୋଧ ଦମନ କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ, ଓ ପାତାଳକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହଁ; ଏହି ଫଳ ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ମୋ ଉପସ୍ଥିତିରେ ତୁମେ ଏହା ଲାଭ କରିଛ।" "ଏହି ଫଳ ଅନ୍ୟ ଭାବେ ହେବା ନାହିଁ; ଯାହା ଦେଖାଯାଏ ତାହା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତୁମେ ଆଜି ହରାଇଥିବା ପରିଚୟ ପୁନି ଲାଭ କରିବ।" "ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଆସିଛି—ଏହିପରି ବ୍ରହ୍ମା କହିଥିଲେ। ମୋ କୃପାରେ, ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ଶକ୍ତି ଉପଭୋଗ କରିଛ।" "ଦଶ ଯୁଗର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ର, ଦେବତାମାନେଁ ର ଶିରୋପରି ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ଅବଧି ତୁମ ଶାସନ ର ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ।" "ସାବର୍ଣି ଯୁଗରେ, ତୁମ ରାଜତ୍ୱ ପୁନି ଫେରିବ; ତୁମ ନତି ବଲି ପୁନି ଲୋକର ପ୍ରଭୁ ହେବ।" "ଏହିପରି ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ମୋତେ ତୁମ ନତି ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ। ଲୋକ ହରାଇ ନେଲା ପରେ, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ।" "ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହେଇ ନଥିଲା, ତେଣୁ, ତୃପ୍ତ ଅଜଜନ୍ମା ତାଙ୍କୁ ସାବର୍ଣି ଅନ୍ତରାଳ ଦେଲେ।" "ପ୍ରଭୁ ମୋତେ କହିଥିଲେ ଯେ ବଲି ଦେବତାମାନେଁ ର ରାଜା ହେବ; ତେଣୁ, ସେ ଜୀବମାନେଁ କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ରହି, ଉଚିତ ସମୟ ଆସିବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି।