ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, କାବ୍ୟସଙ୍କୁ ଶିବ ଦେବ ଅଜୟତା, ଧନର ଅଧିପତ୍ୟ ଏବଂ କୌଣସି କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କଲେ। ଏହି ଅପୂର୍ବ ବର ପାଇଁ କାବ୍ୟସ ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଓ ତାଙ୍କର ହୃଦୟରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୁତି ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା। ସେ ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ, ନୀଳ-ଅରୁଣ ଦେହଧାରୀ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ପ୍ରଥମେ ଶିତିକଣ୍ଠଙ୍କୁ, ମଦିରାପାନ କରୁଥିବା, ତେଜସ୍ୱୀ, ସଂହାରରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଲବ୍ଧ କରୁଥିବା, ବିଲୟକାରୀ, ବର୍ଷରୂପୀ, ଜଗତ୍ର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ତାପରେ ଜଟାଧାରୀ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ କେଶ, ଅଶ୍ୱ, କାରଣ, ଶୁଦ୍ଧ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥ, ଦେବତାମନ୍ଦିର ଦେବତା, ଶୀଘ୍ର ଗତିଶୀଳ ଦେବଙ୍କୁ ଗୌରବ କଲେ। ସେ ମୁକୁଟଧାରୀ, ସୁନ୍ଦର ଦେହ, ସହସ୍ରନୟନ, ଦାନଶୀଳ, ଧନର ମୂଳ, ରୁଦ୍ର, ତପସ୍ୱୀ, ବାର୍କ ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଏହାପରେ ଲଘୁକାୟ, ବିକଳ କେଶ, ସେନାପତି, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। କାବ୍ୟସ ଶିବଙ୍କୁ କବି, ବୃଦ୍ଧ ରାଜା, ତକ୍ଷକ ସହ ଖେଳୁଥିବା, ପର୍ବତର ନାଥ, ସୂର୍ୟନୟନ, ତପସ୍ୱୀ, ଜାମ୍ବବ, ସୁନ୍ଦର ଆକୃତି, ଶୁଭ କର୍ମ, ଧନୁର୍ଧରୀ ଓ ଭାର୍ଗବ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କଲେ। ସେ ଶିବଙ୍କୁ ସହସ୍ରବାହୁ, ସହସ୍ର ପବିତ୍ର ଚକ୍ଷୁ, ସହସ୍ର ପେଟ, ସହସ୍ର ପଦ, ସହସ୍ରମୁଣ୍ଡ, ଅନେକ ରୂପ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଭବ, ବିଶ୍ୱରୂପ, ଶୁଭ୍ର ଓ ପୁରୁଷ ଭାବରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଲେ। ସେ ତଳୱାରଧାରୀ, କବଚପରିଧାନ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସଂହାରକାରୀ, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ଭୟଙ୍କର, ଉଗ୍ର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ତାପରେ ପିଙ୍ଗଳ, ଚିତ୍ର, ରୁଦ୍ଧିବର୍ଣ୍ଣ, ରକ୍ତିମ, ମହାଦେବ, ଶର୍ବ, ବିଶ୍ୱରୂପ ଓ ଶୁଭଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ସେ ହେମବର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍ତମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମଧ୍ୟମ, ପିନାକଧାରୀ, ଶୀଘ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଦେବଙ୍କୁ ଗୌରବ କଲେ। ତାପରେ ଢୋଲ, ଏକପଦ, ଯୋଗ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ, ମୃଗୟାକାରୀ, ସର୍ପ, ଧୃଢ, ଭୟଙ୍କର ଶିବଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଅନେକ ରୂପଧାରୀ, ଉଗ୍ର, ତ୍ରିନୟନ, ପିଙ୍ଗଳ, ଏକମାତ୍ର ବୀର, ମୃତ୍ୟୁ, ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ଗୃହପତି, ତାନ୍ତ୍ରିକ ଶୃଙ୍ଗବିହୀନ, ଶଙ୍କର, ମଙ୍ଗଳମୟ, ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ଗୁହାବାସୀ, ତପସ୍ୱୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଗୌରବ କଲେ। ସେ ସାଂଖ୍ୟ, ଯୋଗ, ଧ୍ୟାନୀ, ଦୀକ୍ଷିତ, ଗୁପ୍ତ, ଶର୍ବ, ପୂଜିତ, ମାଳାଧାରୀ ଶିବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କଲେ। ତାପରେ ଜ୍ଞାନୀ, ସଦ୍ଗୁଣୀ, ଧର୍ମିକ, ମଙ୍ଗଳମୟ, ନିୟମକ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ବ୍ରାହ୍ମଣସଦୃଶ, ମହାମୁନିଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଚତୁଷ୍ପାଦ, ଶୁଦ୍ଧ, ଧର୍ମିକ, ଶୀଘ୍ର, ଚୂଡ଼ାଧାରୀ, ଖପରଧାରୀ, ଦନ୍ତିଳ, ବିଶ୍ୱୟାଜ୍ଞଙ୍କୁ ଗୌରବ କଲେ। ଅପରାଜିତ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, କ୍ରୂର, ବିକଳ, ଭୟଙ୍କର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କଲେ। ସେ ସମ, ସଦ୍ଗୁଣୀ, ଧର୍ମିକ, ମଙ୍ଗଳମୟ, ଅଜୟ, ଶବଧାରୀ, ନିତ୍ୟ, ଶାଶ୍ୱତ ଶିବଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଶୀଘ୍ର, ଶରଭ, ତ୍ରିନୟନ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ସୋମପାନୀ, ଘୃତପାନୀ, ଧୂମପାନୀ, ତାପପାନୀଙ୍କୁ ଗୌରବ କଲେ। ଶୁଦ୍ଧ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ତୁର୍ୟଜ, ମୃତ୍ୟୁ, ମାଂସଭୋଜୀ, ବାମନ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଵିଦ୍ୟୁତ୍ସଦୃଶ ଦେବଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଆଶ୍ରୟ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଭାରତବଂଶଜ, ମଧ୍ୟାକାଶରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଧୈର୍ୟ, ଶକ୍ତି, ସମ୍ମାନ, ସତ୍ୟ ଓ ତାପସ ଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କଲେ। ତ୍ରିପୁରାସୁର ସଂହାରୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଚକ୍ରଧାରୀ, କେଶୀ, ତୀକ୍ଷ୍ଣାସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଶୁଦ୍ଧ, ସିଦ୍ଧ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଦୀପ୍ତିମାନ, ଖଣ୍ଡିତ, ପ୍ରଚୁର, ବୃଷଭ, ସର୍ପ, ସଂଗ୍ରାହକ, ଶାନ୍ତ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା ଶିବଙ୍କୁ ଗୌରବ କଲେ। ପାପନାଶକ, ଯଜ୍ଞନାଶକ, ମୃତ୍ୟୁ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଜ୍ଞାନୀ, ଅଗ୍ନି, କିଶଳୟ ଦେବଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ମୃଣାଳ, ସ୍ପଷ୍ଟ, ଉତ୍ତମ, ଦୃଷ୍ଟିମାନ, ଶୀଘ୍ର ବୃଷଭ, ଉତ୍ତମ ଧନୁର୍ଧରୀ, ପରିଶୁଦ୍ଧ, ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କଲେ। ଦାନବନାଶକ, ପଶୁନାଶକ, ବାଧା, ଶୟନାଶୀ, ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ, ମହାନ୍, ଅନ୍ତ, ଦୁର୍ଲଭ ଦେବଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଦକ୍ଷ, ଅଧମ, ଲୋକନାଥ, ନିରୋଗ, ସମ, ଯୋଗସ୍ଥିତ ଶିବଙ୍କୁ ଗୌରବ କଲେ। ହେମବାହୁ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଶାନ୍ତିଦାତା, କୃଷ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ, ମାଘମାସ ଜନ୍ମା, ସଂହାରକ, ଏକନୟନ ଦେବଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଉତ୍ତମ, ବାମଦେବ, ଈଶାନ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ହସନ୍ତି ଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କଲେ। ବକ୍ରଧନୁଧାରୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସାରଥି, ସେନାଧିପତି, ଭୃଗୁନାଥ, ଶୁଦ୍ଧ, ଅଗ୍ନି, ଅଭିଲାଷିତ, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ପାପୀ, ନିନ୍ଦକ, ଅମିତ୍ର, ମିତ୍ର, ଦିଗମ୍ବର, ଚର୍ମଧାରୀ, ଭାଗ୍ୟନାଶକ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ପଶୁନାଥ, ପ୍ରଜାପତି, ପ୍ରାଣ, ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ, ହବି, ଅମୃତ ଶିବଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଵଷଟ୍କାରର ମୂର୍ତ୍ତିମାନ, ଅନ୍ତରାତ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଧାରକ, ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ସଂହାରକ, ଅପହାରକ ଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କଲେ। ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ୍, ବର୍ତ୍ତମାନ, କାଳର ଆତ୍ମା, ଵସୁ, ସାଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ମାରୁତ, ଦେବତାମନ୍ଦିର ଆତ୍ମା, ଅଗ୍ନି, ସୋମ, ରିତ୍ୱିକ୍, ପ୍ରଶଂସିତ, ପଶୁନାଥ, ଔଷଧି ଶିବଙ୍କୁ ଗୌରବ କଲେ। ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଅନ୍ତିମ ସ୍ନାନ, ଯଜ୍ଞର ଆତ୍ମା, ତପସ୍ୟା, ସତ୍ୟ, ବିରାଗ, ଶାନ୍ତି ଦେବଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଯୋଗର ଆତ୍ମା, ଅହିଂସା, ଅଲୋଭ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଶେଷରେ, ସେ ଶିବଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଆତ୍ମା—ଭୂ, ଭୂବର୍, ସ୍ୱର୍ଗ, ମହଃ, ଜନ, ତପ, ସତ୍ୟ ଲୋକର ନାଥ ଭାବେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଦୃଷ୍ଟି ଭର୍ପୂର ଶିବସ୍ତୁତି କରି, କାବ୍ୟସ ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରତି ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତି ଓ କୃତଜ୍ଞତା ପ୍ରକାଶ କଲେ।