ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ଜୟନ୍ତୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି କାବ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି; ଏହି କାରଣରୁ, ମୋ ମନ ଗଭୀର ଭାବରେ ଚିଂତିତ ହୋଇଛି, ମୋ ଝିଅ। ତୁମେ ଯାଅ, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅ, ତାଙ୍କ କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସୁମଧୁର ସେବା ଦିଅ, ତାଙ୍କ ମନକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ମନୋହର ଚେଷ୍ଟା କର, କିନ୍ତୁ କେବେଠି ଅବହେଳା କରିବ ନାହିଁ।” ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଧର୍ମପରାୟଣ କନ୍ୟା ଜୟନ୍ତୀ, ମନୋଯୋଗ ଓ ଶାନ୍ତିସହିତ ତପସ୍ଵୀ କାବ୍ୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ସମ୍ମାନ ଓ ମୃଦୁ ମିଷ୍ଟି ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସା କରି, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ମୃଦୁ ମାସାଜ ଓ ସେବା ଦେଇ ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କଲେ। ଏଭଳି ଭାବରେ ଭୟଙ୍କର ହଜାର ବର୍ଷର ଧୂମ ଉପବାସ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ଜୟନ୍ତୀ କାବ୍ୟଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ବର ଚାହିଁବାକୁ କହିଲେ। କାବ୍ୟ ଏହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ସେ କହିଲେ, “ତୁମେ ଯେଉଁ କାମ କରିଛ, ତାହା ଅନ୍ୟ କେହି କରିପାରିନାହାନ୍ତି। ତୁମ ତପସ୍ୟା, ଜ୍ଞାନ, ଶିକ୍ଷା ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବ। ମୋର ଯେତେ ଜ୍ଞାନ ଅଛି, ହେ ଭୃଗୁପୁତ୍ର, ସେସବୁ ତୁମେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ। ଯଜ୍ଞ ଉପନିଷଦ୍ର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ଗୁପ୍ତତା, ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ କେହି ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ। ଏଭଳି, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବ।” ଭାର୍ଗବକୁ ଏହି ବରବର୍ଦାନ ପୁନଃପୁନି ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ଅଜୟ, ଧନର ଅଧିପତ୍ୟ ଓ ଅକ୍ଷତତ୍ୱ ଦେଲେ। ଏହି ବରଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ କାବ୍ୟ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ମନରେ ଦିବ୍ୟ ଭାବରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ତୁତି ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ସେ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ନମ୍ର ଭାବେ ନୀଳ-ଲାଲ କଣ୍ଠ ଧାରୀ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଲେ— “ଶିତିକଣ୍ଠ, ମଦପାନୀ, ଚମତ୍କୃତିମୟ, ନାଶରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଲୟକାରୀ, ବର୍ଷର ଆକାରୀ, ହେ ଜଗତ୍ପତି! ଜଟାଧାରୀ, ତିକ୍ତିକ୍ତ, ଅଶ୍ୱ, କାରଣ, ସଂସ୍କୃତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ, ଦେବଦେବ, ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ! ମୁକୁଟଧାରୀ, ଶୋଭନ ଶରୀର, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଦାନଶୀଳ; ଧନବୀଜ, ରୁଦ୍ର, ତପସ୍ବୀ, ଚୀରବସ୍ତ୍ରଧାରୀ! ଛୋଟ, ଖୋଲା କେଶ, ସେନାପତି, ଲାଲ! କବି, ବୃଦ୍ଧ ରାଜା, ତକ୍ଷକ ସହ ଖେଳୁଥିବା, ପৰ্বତପତି, ସୂର୍ଯ୍ୟନେତ୍ର, ତପସ୍ବୀ, ଜାମ୍ବବାନ୍, ଶୋଭନ ଆକୃତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହସ୍ତ, ଧନୁର୍ଧର, ଭାର୍ଗବ! ହଜାର ବାହୁ, ହଜାର ନିର୍ମଳ ଚକ୍ଷୁ, ହଜାର ପେଟ, ହଜାର ପାଦ! ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ବିବିଧ ରୂପ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଭବ, ବିଶ୍ୱରୂପ, ଧୂସର, ପୁରୁଷ! ଖଡ୍ଗଧାରୀ, କବଚପରିଧାନୀ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସଂହାରକ, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ଭୟଙ୍କର, ଉଗ୍ର, ଶୁଭ! ପିଙ୍ଗଳ, ଚିତ୍ରିତ, ରୁକ୍ଷ, ରୁଦ୍ଧି, ମହାଦେବ, ଶର୍ବ, ବିଶ୍ୱରୂପ, ଶୁଭ! ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍ତମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମଧ୍ୟ, ପିନାକଧାରୀ, ଶୀଘ୍ର, ଦୀପ୍ତ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ! ଢୋଳ, ଏକପଦ, ଯୋଗ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ, ମୃଗୟାକାରୀ, ସର୍ପ, ଧୃଢ, ଭୟଙ୍କର! ବିବିଧ ରୂପ, ଉଗ୍ର, ତ୍ରିନେତ୍ରଧାରୀ, ପିଙ୍ଗଳ, ଏକମାତ୍ର ବୀର, ମୃତ୍ୟୁ, ତ୍ରୟମ୍ବକ! ଗୃହପତି, ତାନ୍ତ୍ରିକ ନୁହେଁ, ଶଙ୍କର, ଶୁଭ, ବନବାସୀ, ଗୁହାବାସୀ, ତପସ୍ବୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ! ସାଂଖ୍ୟ, ଯୋଗ, ଧ୍ୟାନୀ, ଦୀକ୍ଷିତ, ଗୁପ୍ତ, ଶର୍ବ, ସମ୍ମାନିତ, ମାଳାଧାରୀ! ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଧର୍ମିକ, ନ୍ୟାୟବାନ୍, ଶୁଭ, ନିଗ୍ରହୀ, ଚତୁର, ବ୍ରାହ୍ମଣସଦୃଶ, ମହାମୁନି! ଚତୁଷ୍ପଦ, ଶୁଦ୍ଧ, ଧର୍ମିକ, ଶୀଘ୍ର, ଚୂଡ଼ାଧାରୀ, ଖପର୍ଧରୀ, ଦନ୍ତି, ବିଶ୍ୱଯଜ୍ଞୀ! ଅପରାଜିତ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଚମତ୍କୃତିମୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, କ୍ରୂର, ବିକଳାଙ୍ଗ, ଭୟଙ୍କର, ଶୁଭ! ମୃଦୁ, ଧର୍ମିକ, ନ୍ୟାୟବାନ୍, ଶୁଭ, ଅଜୟ, ଶବଧାରୀ, ନିତ୍ୟ, ଶାଶ୍ୱତ! ଶୀଘ୍ର, ଶରଭ, ତ୍ରିନେତ୍ର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ସୋମପାନୀ, ଘୃତପାନୀ, ଧୂମପାନୀ, ତାପପାନୀ! ଶୁଦ୍ଧ, ଅଗ୍ନିମୟ, ତୁରନ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମୃତ୍ୟୁ, ମାଂସଭୋଜୀ, ବାମନ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଦୀପ୍ତିମୟ! ଶରଣ୍ୟ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଭାରତବଂଶଜ, ମଧ୍ୟଲୋକବ୍ୟାପୀ, ଧୈର୍ୟ, ବଳ, ମାନ, ସତ୍ୟ, ଦାହକ! ତ୍ରିପୁରସଂହାରୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଚକ୍ରଧାରୀ, କେଶୀ, ତୀକ୍ଷ୍ଣାସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଶୁଦ୍ଧ, ସିଦ୍ଧ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ! ଚମତ୍କୃତିମୟ, ଖଣ୍ଡିତ, ପ୍ରାଚୁର୍ୟମୟ, ବୃଷଭ, ସର୍ପ, ସଂଗ୍ରାହକ, ଶାନ୍ତ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା! ପାପସଂହାରୀ, ଯଜ୍ଞନାଶକ, ମୃତ୍ୟୁ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଅଗ୍ନି, କଳିକା! ବାଲୁକାମୟ, ସ୍ପଷ୍ଟ, ଉତ୍ତମ, ଦୃଷ୍ଟିମାନ୍, ଶୀଘ୍ରବୃଷଭ, ଉତ୍ତମଧନୁର୍ଧର, ଶୁଦ୍ଧତମ, ପ୍ରିୟ! ଦାନବନାଶକ, ପଶୁନାଶକ, ବିଘ୍ନ, ଶୟନ, ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ, ମହାନ୍, ଶେଷ, ଦୁର୍ଲଭ! କୌଶଳୀ, ଅଧମ, ଲୋକନାଥ, ନିରୋଗୀ, ସମ, ଯୋଗସ୍ଥିତ! ସୁବର୍ଣ୍ଣବାହୁ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଶାନ୍ତିଦାତା, କୃଷ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ, ମାଘମାସ ଜନ୍ମା, ସଂହାରକ, ଏକାକି ଚକ୍ଷୁଧାରୀ—ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।” ଏଭଳି ଭାବରେ, ଭାର୍ଗବ ଜୟପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଅନନ୍ତ ଭକ୍ତି ଓ କୃତଜ୍ଞତା ସହିତ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।