ଅବନ୍ତିର ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ, ବିନ୍ଦା ଓ ଅନୁବିନ୍ଦା, ଏବଂ ସୈଦ୍ୟ ଶ୍ରୁତଶ୍ରବାରୁ ଶିଶୁପାଳ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ରାଜା ଋଷି ଦମଘୋଷଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର ମିଳିଲା, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଦଶଗ୍ରୀବ ଥିଲେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦଳନକାରୀ। ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ଯଦୁଶ୍ରବା ଓ ଛୋଟ ଭଉଣୀ ରୁଜାର କନ୍ୟା ଥିଲେ; ବସୁଦେବଙ୍କର ତେରଟି ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ। ପୌରବୀ, ରୋହିଣୀ, ମଦିରା, ଭଦ୍ରା, ବୈଶାଖୀ ଓ ସପ୍ତମ ଦେବକୀ; ସୁଗନ୍ଧି ଓ ବନରାଜୀ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହାୟିକା ଦୁଇଜଣ। ଅନକଡୁନ୍ଦୁଭିଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ସଂଯୋଗରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପ୍ରଥମ ପତ୍ନୀ ରୋହିଣୀ, ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର ରାମ, ସାରଣା ଓ ନିଶା ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ରୋହିଣୀଙ୍କୁ ଆଠଜଣ ଶିଶୁ ହେଲେ: ଦୁର୍ଦ୍ଦମ, ଦମନ, ଶୁଭ୍ର, ପିଣ୍ଡାରକ, କୁଶୀତକ ଓ ଏକ କନ୍ୟା ଚିତ୍ରା। ରାମଙ୍କୁ ଦୁଇ ନାତି ଜନ୍ମ ଦେଲେ: ନିଶିତ ଓ ଉତ୍ସୁକ; ପାର୍ଶ୍ୱୀ, ପାର୍ଶ୍ୱନନ୍ଦୀ ଓ ପୁତ୍ର ସତ୍ୟଧୃତି। ମନ୍ଦବାହ୍ୟ, ରାମାଣା, ଗିରିକ, ଗିରା, ଶୁକ୍ଲଗୁଲ୍ମ, ଗୁଲ୍ମ ଓ ଦରିଦ୍ରାନ୍ତକ। ପ୍ରଥମ ଫାଇବ କନ୍ୟା: ଅର୍ଚିଷ୍ମତୀ, ସୁନନ୍ଦା, ସୁରସା, ସୁବଚା। ସାରଣାଙ୍କ କନ୍ୟା: ଶତବଲା, ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ, ଭଦ୍ରଗୁପ୍ତି, ଭଦ୍ରବିଘ୍ନ। ଭଦ୍ରବାହୁ, ଭଦ୍ରରଥ, ଭଦ୍ରକଲ୍ପ, ସୁପାର୍ଶ୍ୱକ, କୀର୍ତିମାନ୍, ରୋହିତାଶ୍ୱ ଓ ଭଦ୍ରଜ। ଦୁର୍ମଦ ଓ ଅଭିଭୂତ ରୋହିଣୀ ଅଂଶର ପୁତ୍ର; ନନ୍ଦ, ଉପନନ୍ଦ, ମିତ୍ର, କୁକ୍ଷିମିତ୍ର, ଅଚଳ ମଧ୍ୟ। ଚିତ୍ରୋପା ଓ ଚିତ୍ରା, ପୁଷ୍ଟି ଏହି ମଦିରାର ପୁତ୍ର; ଏହିମାନେ ସୁଦେବ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମନେଲେ। ଉପବିମ୍ବ ଓ ବିମ୍ବ, ସତ୍ତ୍ୱଦନ୍ତ ଓ ମହାଉଜସ—ଏହି ଚାରିଜଣ ଭଦ୍ରାର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର। ବୈଶାଖୀରୁ ସମଦ ଓ ଶୌରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର କୌଶିକ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଦେବକୀରୁ ଶୌରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୁଷେଣା ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତଦୟ, ଭଦ୍ରସେନ, ଯଜୁଦାୟ ପଞ୍ଚମ, ଭଦ୍ରବିଦେକ ଷଷ୍ଠ; କଂସ ଏମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ପୂର୍ବ କୃଷ୍ଣ, ଜନ୍ମଦାତା, ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଲେ। କୃଷ୍ଣା, ଯାହାକୁ ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଭଦ୍ରଭାଷିଣୀ କୁହାଯାଏ, ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭଉଣୀ ଲାଗି ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସୁଭଦ୍ରା ପୁନଃ ବୃଷ୍ଣିମାନେର ଆନନ୍ଦ ଅଟୁଣ ଥିଲେ। ସୁଭଦ୍ରାରୁ ରଥୀ ପାର୍ଥା ଅଭିମନ୍ୟୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ବସୁଦେବଙ୍କ ସପ୍ତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟରୁ ଶୌରି, ଦେବା, ଅଭୟାସଖା, ଶାର୍ଙ୍ଗଦେବ, ତମ୍ବୁ, କୁଳୋଦ୍ୱହ, ଉପସଙ୍ଗ, ବସୁ ଏହି ଦଶଜଣ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, କଂସ ଏମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କଲେ। ଉପଦେବାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ: ବିଜୟ, ରୋଜନା, ବର୍ଧମାନ। ବୃକ ଦେବୀ ମହାତ୍ମା ସ୍ୱଗାହବ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଆଗାହୀ, ସ୍ୱସା, ସୁରୂପା, ଶିଶିରାୟିଣୀ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଦେବକୀର ସପ୍ତମ ପୁତ୍ର ସୁନାସା ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଗବେଷଣା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯୋଦ୍ଧା। ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେବ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଅରଣ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ରିୟା କଲେ, ଶୌରି ଶାଇବ୍ୟାକୁ ଅମର ପୁତ୍ର କୌଶିକ ଦେଲେ। ସୁଗନ୍ଧି ଓ ବନରାଜୀ ଶୌରିଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ପୁଣ୍ଡ୍ର ଓ କପିଳ, ବସୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସେମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପୁଣ୍ଡ୍ର ରାଜା ହେଲେ, କପିଳ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ। ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ସେ ପ୍ରଥମ ରାଜା ନିଷାଦ, ଧନୁଧାରୀ। ଦେବରତଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ; ବିଦ୍ୱାନ୍ କହନ୍ତି ସେ ଦେବଶ୍ରବାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଅସ୍ମକ ଅଂଶରେ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ସମ୍ମାନିତ ପୁତ୍ର ମିଳିଲା; ନିବର୍ତ୍ତ, ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶକାରୀ, ପିତୃକ୍ରିୟାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍। ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେବରୁ ନିଷାଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏକଲବ୍ୟ, ବିଶାଳ ପ୍ରାକ୍ରମର, ନିଷାଦମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଲାଳିତ ହେଲେ। ଗଣ୍ଡୂଷା, ଯାହା ନିର୍ସନ୍ତାନ ଥିଲେ, କୃଷ୍ଣ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଦେଲେ: ଚାରୁଦେଷ୍ଣ ଓ ସାମ୍ବ, ଅସ୍ତ୍ରକୁଶଳ ଓ ଶୁଭ ଚିହ୍ନଧାରୀ। ତନ୍ତିଜା ଓ ତନ୍ତିମାଳା କନକର ସ୍ୱଜନ ପୁତ୍ର; ଭସ୍ତାବନ, ଯାହା ନିର୍ସନ୍ତାନ, ବସୁଦେବ ଶୌରି ଓ କୌଶିକକୁ ଦତକ ଦେଲେ। ତପା, କୋଧନୁ, ବିରଜା, ଶ୍ୟାମସ୍ୃଞ୍ଜି ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଶ୍ୟାମା ନିର୍ସନ୍ତାନ ରହିଲେ, ଶ୍ୟାମକ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ, ଭୋଜ ଅବସ୍ଥା ତ୍ୟାଗ କରି ରାଜା ଋଷି ହେଲେ। ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମକଥା ନିୟମିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ପାଠ କରାଏ, ସେ ବଡ଼ ଶୁଭ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଦେବମାନ୍ୟ ଦେବ, ଶ୍ରୀମୟ, କୃଷ୍ଣ, ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରାଣୀମାନେର ନାଥ ଥିଲେ; ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରୀଡ଼ା ପାଇଁ, ନାରାୟଣ ଆବିର୍ଭୂତ ହୋଇଥିଲେ। ଦେବକୀ ଓ ବସୁଦେବଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଫଳରେ, ପଦ୍ମନୟନ, ଚତୁର୍ଭୁଜ, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କୃଷ୍ଣ, ଯୋଗୀ, ମାନବ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ, ତଥାପି ଅପ୍ରକଟ ଚିହ୍ନରେ ବସିଛନ୍ତି; ସେଇ ମହାପ୍ରଭୁ ଓ ନାଥ। ନାରାୟଣ, ଯାହାଠୁ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ଓ ଅବିନାଶୀ, ଦେବ ନାରାୟଣ ହୋଇ, ସନାତନ ହରି ହେଲେ। ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଥମ ମନୁଷ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ ଓ ପ୍ରାଣୀମାନେର ନାଥ କଲେ, ଆଦିତିର ପୁତ୍ର ହୋଇ, ଯାଦବମାନେର ଆନନ୍ଦ ହେଲେ, ଦେବ ବିଷ୍ଣୁ ଭାଇ ଇନ୍ଦ୍ରର ଛୋଟ ଭାଇ ହେଲେ।