ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି, ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କ ପରି, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପ୍ରଭାରେ ଦ୍ୟୁତିମାନ ଥିଲା। ସେଠାରୁ ଦେବଭାଗ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଦେବଶ୍ରବା ଜନ୍ମିଲେ। ତାଙ୍କ ପରେ ଅନାଦୃଷ୍ଟିକଡ, ନନ୍ଦନ, ଭୃଞ୍ଜିନ, ଶ୍ୟାମ, ଶମୀକ ଓ ଗଣ୍ଡୂଷ ଏହି ପୁତ୍ରମାନେ ଥିଲେ, ଏବଂ ଚାରିଜଣ ଉତ୍ତମ କନ୍ୟା ଜନ୍ମିଲେ। ପୃଥା, ଶ୍ରୁତବେଦା, ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି, ଶ୍ରୁତଶ୍ରବା ଏବଂ ରାଜାଧିଦେବୀ—ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣ ନାୟକମାନେ ଶୂରବୀରଙ୍କ ମାଆ ହେଲେ। କୁନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ନିଜ କନ୍ୟାରୁପେ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ପାଣ୍ଡୁ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ପତ୍ନୀରୁପେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। କୁନ୍ତିଭୋଜ ବୃଦ୍ଧ ଓ ନିରସନ୍ତାନ ଥିଲେ, ସେହିଠାରୁ ସେ ପୃଥାକୁ ଦାନ କଲେ। ଏହିପରି, କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କ କନ୍ୟା ପୃଥା, କୁନ୍ତି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ। କୁରୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡୁ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଲାଗିଲେ। ପୃଥାଙ୍କୁ ତିନି ପୁତ୍ର ହେଲେ—ସେମାନେ ଅଗ୍ନି ପରି ଦ୍ୟୁତିମାନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପୂର୍ବ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ। ଧର୍ମରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବାୟୁରୁ ଭୀମ (ବୃକୋଦର), ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରରୁ ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ) ପୃଥାଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେଲେ। ମାଦ୍ରାବତୀରୁ ଜୁମଲା ଅଶ୍ୱିନୀ ଦ୍ୱୟ—ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ—ଜନ୍ମିଲେ। ଶ୍ରୁତଦେବାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧଶର୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦନ୍ତବକ୍ର, କରୂଷର ଶୂରବୀର ରାଜା, ଜନ୍ମିଲେ। ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି କୈକେୟୀଙ୍କୁ ସନ୍ତର୍ଦନ ଜନ୍ମିଲେ; ଏହିପରି ଚେକିତାନ, ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ର ଓ ଦୁଇ ଅନ୍ୟ ଶୂରବୀର ପୁତ୍ର ହେଲେ। ଅବନ୍ତିର ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ ଭିନ୍ଦାନୁବିନ୍ଦ ଓ ଶ୍ରୁତଶ୍ରବାଙ୍କୁ ଚେଦିର ଶିଶୁପାଳ ଜନ୍ମିଲେ। ରାଜା ଋଷି ଦାମଘୋଷଙ୍କୁ ଶୂରବୀର ପୁତ୍ର ହେଲେ, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଦଶଗ୍ରୀବ ଥିଲେ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ। ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ଯଦୁଶ୍ରବା ଏବଂ ଛୋଟ ବୋନ ରୁଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ଥିଲେ। ବସୁଦେବଙ୍କ ତେର ଜଣ ବିଶିଷ୍ଟ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ: ପୌରବୀ, ରୋହିଣୀ, ମଦିରା, ଭଦ୍ରା, ବୈଶାଖୀ, ଏବଂ ସପ୍ତମ ଦେବକୀ। ସୁଗନ୍ଧୀ, ବନରାଜୀ ଓ ଦୁଇ ଅନ୍ୟ ସେବିକା ଥିଲେ। ସବୁଠୁ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଓ ଧନ୍ୟା ବସୁଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପତ୍ନୀ ପୌରବୀ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ରାମ, ସାରଣ ଓ ନିଶାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ରୋହିଣୀଙ୍କୁ ଏଠି ଆଠ ଜଣ ପୁତ୍ର ହେଲେ: ଦୁର୍ଦ୍ଦମ, ଦମନ, ଶୁଭ୍ର, ପିଣ୍ଡାରକ, କୁଶୀତକ ଓ ଏକ କନ୍ୟା ଚିତ୍ରା। ରାମଙ୍କୁ ଦୁଇ ନାମୀ ନାତି ହେଲେ: ନିଶିତ ଓ ଉତ୍ସୁକ; ପାର୍ଶ୍ୱୀ, ପାର୍ଶ୍ୱନନ୍ଦୀ ଓ ଏକ ପୁତ୍ର ସତ୍ୟଧୃତି ଥିଲେ। ମଣ୍ଡବାହ୍ୟ, ରାମାଣ, ଗିରିକ, ଗିର, ଶୁକ୍ଳଗୁଲ୍ମ, ଗୁଲ୍ମ, ଦରିଦ୍ରାନ୍ତକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ପ୍ରଥମ ପାଞ୍ଚଜଣ କନ୍ୟା: ଅର୍ଚ୍ଚିଷ୍ମତୀ, ସୁନନ୍ଦା, ସୁରସା, ସୁବଚା ଏହିମାନେ। ସାରଣଙ୍କୁ ଶତବଲା, ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ, ଭଦ୍ରଗୁପ୍ତି, ଭଦ୍ରବିଘ୍ନ ଏହି କନ୍ୟାମାନେ ହେଲେ। ଭଦ୍ରବାହୁ, ଭଦ୍ରରଥ, ଭଦ୍ରକଳ୍ପ, ସୁପାର୍ଶ୍ୱକ, କୀର୍ତ୍ତିମାନ, ରୋହିତାଶ୍ୱ, ଭଦ୍ରଜ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଥିଲେ। ଦୁର୍ମଦ ଓ ଅଭିଭୂତ ରୋହିଣୀ ଗୋତ୍ରର ପୁତ୍ର ଥିଲେ; ନନ୍ଦ, ଉପନନ୍ଦ, ମିତ୍ର, କୁକ୍ଷିମିତ୍ର, ଅଚଳ ମଧ୍ୟ ଏହି ଗୋତ୍ରରେ ଥିଲେ। ଚିତ୍ରୋପ ଓ ଚିତ୍ର ପୁତ୍ର ହେଲେ, ପୁଷ୍ଟି ଅନ୍ୟ ଜଣ; ଏହିମାନେ ମଦିରାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସୁଦେବ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମିଲେ। ଉପବିମ୍ବ, ବିମ୍ବ, ସତ୍ତ୍ୱଦନ୍ତ, ମହାଉଜସ୍—ଏହି ଚାରିଜଣ ଭଦ୍ରାଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର। ବୈଶାଖୀରୁ ସମଦ ଓ ଶୌରିଙ୍କୁ କୌଶିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ହେଲେ; ଦେବକୀରୁ ଶୌରିଙ୍କୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୁଷେଣ ଜନ୍ମିଲେ। ତଦୟ, ଭଦ୍ରସେନ, ପଞ୍ଚମ ଯଜୁଦୟ, ଷଷ୍ଠ ଭଦ୍ରବିଦେକ; କଂସ ଏମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ସେହି ସମୟରେ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ବିଷ୍ଣୁ, ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କୃଷ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ପ୍ରଜାପତି, ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଲେ। କୃଷ୍ଣା, ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଭଦ୍ରଭାଷିଣୀ ଭାବେ ତାଙ୍କ ଛୋଟ ବୋନ ଜନ୍ମିଲେ; ସେହି କୃଷ୍ଣା, ସୁଭଦ୍ରା ଭାବେ ଭୃଷ୍ଣିମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିଲେ। ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପାର୍ଥ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଜନ୍ମିଲେ। ବସୁଦେବଙ୍କ ସାତଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ଶୂରବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ନାମ ଶୁଣ: ଦେବାରୁ ଶୂରଙ୍କୁ ଅଭୟାସଖ, ଶାର୍ଙ୍ଗଦେବରୁ ତମ୍ବୁ, ଶୌରିଙ୍କୁ କୁଳୋଦ୍ୱହ ଜନ୍ମିଲେ। ଉପସଙ୍ଗ ଓ ବସୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ଷିତ ପୁତ୍ର, ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମିଲେ; କଂସ ଏହି ଦଶଜଣ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କଲେ। ଉପଦେବାରୁ ବିଜୟ, ରୋଜନ, ବର୍ଧମାନ—ଏହି ତିନି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର ହେଲେ। ବୃକଦେବୀ ସ୍ବଗାହବ ନାମକ ମହାତ୍ମା ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଆଗାହୀ, ସ୍ୱସା, ସୁରୂପା, ଶିଶିରାୟିଣୀ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମିଲେ। ଦେବକୀଙ୍କ ସପ୍ତମ ପୁତ୍ର ସୁନାସା ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମିଲେ; ଗବେଷଣା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂରବୀର। ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେବ, ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଅରଣ୍ୟରେ କ୍ରିୟା କଲେ, ଶୌରି ତାଙ୍କୁ ଶୈବ୍ୟାଙ୍କୁ ଅମର ପୁତ୍ର କୌଶିକ ଭାବେ ଦେଲେ। ସୁଗନ୍ଧୀ ଓ ବନରାଜୀ, ଶୌରିଙ୍କ ଦୁଇ ପତ୍ନୀ; ପୁଣ୍ଡ୍ର ଓ କପିଲ, ବସୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ। ପୁଣ୍ଡ୍ର ରାଜା ହେଲେ, କପିଲ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ। ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଏକ ଶୂରବୀର ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ, ସେ ପ୍ରଥମ ନିଷାଦ ରାଜା, ଧନୁର୍ଧରୀ। ଦେବରତଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର ଦେବଶ୍ରବାରୁ ଜନ୍ମିଲେ, ଏହି କଥା ପଣ୍ଡିତମାନେ କହନ୍ତି। ଅସ୍ମକ ବଂଶରେ ଏକ ପୁତ୍ର ହେଲେ, ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ସମ୍ମାନିତ; ନିବୃତ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶକ ଓ ପିତୃକୃତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।