ଆହୁକ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଆହୁକୀଙ୍କୁ ଆହୁକାନ୍ଧଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ। ତାଙ୍କର ଝିଅ ଦୁଇଜଣ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଦେୱକ ଓ ଉଗ୍ରସେନ, ଦେବତା ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ। ଦେୱକଙ୍କର କିଛି କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେମାନେ ମହାବୀର ଓ ଦେବତାମାନେ ପରି ଗୁଣବତୀ। ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସୁଦେଵ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଏହି ସପ୍ତ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯାଇଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ନାମ ହେଉଛି: ବୃକଦେୱା, ଉପଦେୱା, ଦେଵରକ୍ଷିତା, ଶ୍ରୀଦେୱା, ଶାନ୍ତିଦେୱା, ମହାଦେୱା ଓ ଏକ ଅନ୍ୟ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦେୱକୀ ସପ୍ତମ ଏବଂ ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ପୁଅ ନଉଜଣ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଂସ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼। ସେହି ନଉ ପୁଅ ହେଉଛନ୍ତି: ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ, ସୁନାମ, କଦ୍ୱ, ଶଂକୁ, ଭୂମୟ, ସୂତନୂ, ରାଷ୍ଟ୍ରପାଳ, ଯୁଦ୍ଧତୁଷ୍ଟ, ଓ ସୁପୁଷ୍ଟିମାନ୍। ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପାଞ୍ଚଜଣ କନ୍ୟା ଥିଲେ: କର୍ମଧର୍ମବତୀ, ଶତାଙ୍କ୍ରୂ, ରାଷ୍ଟ୍ରାପାଳା, କଂଭା ଓ ବରାଙ୍ଗନା। ଉଗ୍ରସେନ ମହାନ ଓ କୁକୁର ବଂଶର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଥିଲେ। ଏହି କୁକୁର ବଂଶ ରକ୍ଷା କରିବା ଜଣେ ପୁରୁଷ ସ୍ୱୟଂ ବଂଶବୃଦ୍ଧି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ। ଭଜମାନଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ବିଦୂରଥ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥୀ। ବିଦୂରଥଙ୍କର ପୁଅ ହେଉଛନ୍ତି ରାଜ୍ୟାଧିଦେଵ, ଶୂର ଓ ବିଦୂର। ଶୂରଙ୍କୁ ଚାରିଜଣ ପୁଅ ହେଲେ: ବାତ, ନିବାତ, ଶୋଣିତ, ଓ ଶ୍ୱେତବାହନ। ଏହାପରେ ଶମୀ, ଗଦବର୍ମା, ନିଦାତ, ଶକ୍ରଶକ୍ରଜିତ, ଶମୀଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରତିକ୍ଷିପ୍ତ ଓ ପ୍ରତିକ୍ଷିପ୍ତଙ୍କ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସ୍ୱୟମ୍ଭୋଜ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କୁ ହୃଦିକ ହେଲେ। ହୃଦିକଙ୍କ ଦଶଜଣ ଶୂରବୀର ପୁଅ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୃତବର୍ମା ବଡ଼, ତାପରେ କୃତ, ମଧ୍ୟରେ ଶତଧନ୍ଵା; ଏହାପରେ ଦେଵାର୍ହ, ବନାର୍ହ, ଭିଷଗ୍, ଦ୍ୱୈତରଥ, ସୁଦାନ୍ତ, ଧିୟାନ୍ତ, ନକବାନ୍, ଓ କନକୋଦ୍ଭବ। ଦେଵାର୍ହଙ୍କ ପୁଅ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ କମ୍ବଳବର୍ହିଷ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଅସମୌଜା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଅସମୌଜା ସନ୍ତାନହୀନ ଥିଲେ, ତେଣୁ ସୁଦଂଷ୍ଟ୍ର ଓ ସୁରୂପ (ଏମାନେ ଅନ୍ଧକ) ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲେ। ଏହି ଅନ୍ଧକ ବଂଶର ବଂଶାବଳୀ ଯିଏ ପଢ଼ିଥାଏ, ନିଶ୍ଚିତ ତାଙ୍କର ବଂଶ ବୃଦ୍ଧି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ। ଶୂରଙ୍କୁ ଆସ୍ମକୀ ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟମାନବ ପୁଅ ହେଲେ, ମାଷ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ପୁଅ ହେଲେ। ଶୂର ଓ ଭାଷ୍ୟାଙ୍କୁ ଦଶଜଣ ଭୋଜ ପୁଅ ହେଲେ। ସେହି ଭିତରେ ବଳଶାଳୀ ବସୁଦେବ, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି ନାମରେ ପରିଚିତ। ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଆକାଶରେ ଦୁନ୍ଦୁଭି ଓ ଦମାମା ନାଦ ହେଲା, ଶୂରଙ୍କ ଘରେ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ହେଲା। ଭୂମଣ୍ଡଳରେ ତାଙ୍କ ସମାନ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଅନ୍ୟ କେହି ଥିଲେନାହିଁ। ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦ୍ୟୁତିମାନ୍। ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଦେଵଭାଗ ଓ ଦେଵଶ୍ରବା ଜନ୍ମିଲେ; ଏହିପରେ ଅନାଦୃଷ୍ଟିକଡ, ନନ୍ଦନ, ଭୃଞ୍ଜିନ, ଶ୍ୟାମ, ଶମୀକ, ଓ ଗଣ୍ଡୂଷା; ଏବଂ ଚାରିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ। ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ପୃଥା, ଶ୍ରୁତବେଦା, ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି, ଶ୍ରୁତଶ୍ରବା, ଓ ରାଜାଧିଦେବୀ—ଏହି ପାଞ୍ଚ ଶୂରବୀରଙ୍କ ମାଆ। କୁନ୍ତିଭୋଜ ତାଙ୍କ ଝିଅ ପୃଥାକୁ ଦାତ୍ରୀବାପାଣି ନେଲେ, ପାଣ୍ଡୁ ତାଙ୍କୁ ଭାର୍ଯ୍ୟାରୂପେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। କୁନ୍ତିଭୋଜ ବୃଦ୍ଧ ଓ ସନ୍ତାନହୀନ ଥିଲେ, ତେଣୁ ପୃଥାକୁ ଦେଇଥିଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କ ଝିଅ ପୃଥା "କୁନ୍ତି" ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। କୁନ୍ତିଠୁ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡୁ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇଲେ। ପୃଥାଙ୍କୁ ତିନିଜଣ ପୁଅ ହେଲେ, ତେଁମାନେ ଅଗ୍ନିପରି ତେଜସ୍ୱୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜେୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଶୂରବୀର। ଧର୍ମଦେଵଠାରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବାୟୁଠାରୁ ବୃକୋଦର (ଭୀମ), ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଠାରୁ ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ) ପୃଥାଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ମିଳିଲେ। ମାଦ୍ରବତୀଠାରୁ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ନକୁଳ ଓ ସହଦେଵ ଜନ୍ମିଲେ, ସେମାନେ ରୂପ, ବଳ ଓ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଶ୍ରୁତଦେଵାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧଶର୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ଦନ୍ତବକ୍ର ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ କରୂଷର ରାଜା ଓ ମହାବଳଶାଳୀ। ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି କୈକେୟୀଙ୍କୁ ସନ୍ତର୍ଦନ, ଚେକିତାନ, ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ର ଓ ଦୁଇଜଣ ଅନ୍ୟ ଶୂରବୀର ପୁଅ ହେଲେ। ଅବନ୍ତିର ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ ଭିନ୍ଦାନୁଭିନ୍ଦ, ଏବଂ ଶ୍ରୁତଶ୍ରବା ଚେଦିରୁ ଶିଶୁପାଳ ଜନ୍ମିଲେ। ଦମଘୋଷ ରାଜାଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ହେଲେ, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଦଶଗ୍ରୀବ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଶତ୍ରୁଦଳନ। ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ଯଦୁଶ୍ରବା, ଓ ଛୋଟ ଭଉଣୀ ରୁଜାଙ୍କ ଝିଅ। ବସୁଦେବଙ୍କ ତେରଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ: ପୌରବୀ, ରୋହିଣୀ, ମଦିରା, ଭଦ୍ରା, ବୈଶାଖୀ, ସପ୍ତମ ଦେୱକୀ, ସୁଗନ୍ଧି, ବନରାଜୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ସେବିକା। ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଓ ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳି ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଥିଲେ, ସେ ବଡ଼ ପୁଅ ରାମ, ସାରଣ ଓ ନିଶଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ରୋହିଣୀଠାରୁ ଆଠଜଣ: ଦୁର୍ଦ୍ଦମ, ଦମନ, ଶୁଭ୍ର, ପିଣ୍ଡାରକ, କୁଶୀତକ ଓ ଏକ କନ୍ୟା ଚିତ୍ରା ଜନ୍ମିଲେ। ରାମଙ୍କୁ ଦୁଇ ନାତି ନିଶିତ ଓ ଉତ୍ସୁକ, ପରେ ପାର୍ଶ୍ୱୀ, ପାର୍ଶ୍ୱନନ୍ଦୀ, ଏବଂ ସତ୍ୟଧୃତି ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ। ମନ୍ଦବାହ୍ୟ, ରାମାଣ, ଗିରିକ, ଗିର, ଶୁକ୍ଳଗୁଲ୍ମ, ଗୁଲ୍ମ, ଓ ଦରିଦ୍ରାନ୍ତକ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ସନ୍ତାନ। ଏଠାରେ ପ୍ରଥମ ପାଞ୍ଚଜଣ କନ୍ୟାଙ୍କ ନାମ ହେଉଛି: ଅର୍ଚ୍ଚିଷ୍ମତୀ, ସୁନନ୍ଦା, ସୁରସା, ଓ ସୁବଚା।