ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ପଣ୍ଡିତ ଏବଂ ଶିକ୍ଷିତ ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ନାମ ଥିଲା ଚନ୍ଦନ-ଉଦକ-ଦୁନ୍ଦୁଭି, ଯିଏ ତୁମ୍ବୁରୁଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ରଖିଥିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଅଭିଜିତ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପୁନର୍ବସୁ। ପୁନର୍ବସୁ ଏକ ପୁଅ ପାଇଁ ଆଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ସେହି ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞର ମଧ୍ୟରେ, ଯଜ୍ଞଶାଳାର ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ଏକ ଶିକ୍ଷିତ, ଧର୍ମିକ, ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ଯଜ୍ଞପରାୟଣ ପୁନର୍ବସୁ ଉଦିତ ହେଲେ। ପୁନର୍ବସୁଙ୍କର ଦୁଇ ଜଣ ଜୁମ୍ଲା ପୁଅ ହେଲେ—ବାହୁବାଣ ଏବଂ ଅଜିତ; ଏହିପରି ଆହୁକ ଏବଂ ଆହୁକୀ ନାମକ ଦୁଇ ଜଣ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଏଠାରେ ଆହୁକ ସମ୍ପର୍କରେ କିଛି ଶ୍ଲୋକ ପାଠ କରାଯାଇଥାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ସେନା, ଧ୍ୱଜ ଏବଂ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଆହୁକଙ୍କ ପାଖରେ ଦଶ ହଜାର ରଥ ଥିଲା, ଯାହାର ଧ୍ୱନି ଦାଡ଼ିଲା; ସେ କେବେ ଅସତ୍ୟ କହିନଥିଲେ, ଯଜ୍ଞକୁ ଅବହେଳା କରୁନଥିଲେ, ଏବଂ କେବେ କଞ୍ଚନ ଥିଲେନି। ସେ କେବେ ଅପବିତ୍ର, ଅଧର୍ମିକ, ଅଜ୍ଞାନୀ ବା ଦୁର୍ବଳ ଥିଲେନି। ଆହୁକଙ୍କ ପୁଅ ଧୃତି ସମ୍ପର୍କରେ ଏହି ଗୁଣଗୁଡିକ ଶୁଣିଛୁ। ଏକ ଶ୍ୱେତ ପରିଚାରକ ଏବଂ ଅସୀ ବୟସର ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ିଥିବା ରଥରେ ଆହୁକ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ବୋଜମାନେ ଏକୋଇଶି ହଜାର ହାତୀ ସିଲଭର ଏବଂ ସୁନା ଅଭରଣ ପିନ୍ଧି ଅପୂର୍ବ ଭାବେ ଉଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲେ। ଏଭଳି ହଜାର ହଜାର ହାତୀ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବୋଜମାନଙ୍କ ରଣଘଣ୍ଟା ତାଲ ଲାଗୁଥିଲା। ଆହୁକ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀ ଆହୁକୀଙ୍କୁ ଆହୁକାନ୍ଧକୁ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ। ଆହୁକାନ୍ଧଙ୍କ ଝିଅ ଦୁଇଟି ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ଦେବକ ଏବଂ ଉଗ୍ରସେନ, ଦୁହେଁ ଦିବ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀ। ଦେବକଙ୍କ ଝିଅମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ସମାନ ଶୂରବୀର ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ। ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସୁଦେବ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଥିଲେ। ଏହି ସାତ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯାଇଥିଲା—ବୃକଦେବା, ଉପଦେବା, ଦେବରକ୍ଷିତା, ଶ୍ରୀଦେବା, ଶାନ୍ତିଦେବା, ମହାଦେବା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବକୀ ସପ୍ତମ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରୂପବତୀ ଥିଲେ। ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ନଉଟି ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଂସ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼। ଅନ୍ୟ ଅଠ ଜଣ ହେଲେ—ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ, ସୁନାମ, କଦ୍ବ, ଶଙ୍କୁ, ଭୂମୟ, ସୂତନୂ, ରାଷ୍ଟ୍ରପାଳ, ଯୁଦ୍ଧତୁଷ୍ଟ, ଏବଂ ସୁପୁଷ୍ଟିମାନ। ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚ ଭଉଣୀ ଥିଲେ—କର୍ମଧର୍ମବତୀ, ଶତାଙ୍କ୍ରୁ, ରାଷ୍ଟ୍ରାପାଳା, କଂଭା, ଏବଂ ଉତ୍ତମା ଵରାଙ୍ଗନା। ଉଗ୍ରସେନ କୁକୁର ବଂଶର ମହାନ୍ତ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଧିପତି ଥିଲେ। ଏହି କୁକୁର ବଂଶକୁ ଅନୁସରଣ କରିଲେ, ମାନବ ନିଜ ବଂଶର ଉନ୍ନତି ଏବଂ ସନ୍ତାନ ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ। ଭଜମାନଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଚାରିଓଁ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵିଦୂରଥ। ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ହେଲେ—ରାଜ୍ୟାଧିଦେବ, ଶୂର, ଏବଂ ଵିଦୂର। ଶୂରଙ୍କୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ବାତ, ନିବାତ, ଶୋଣିତ, ଏବଂ ଶ୍ୱେତବାହନ। ଶମୀ, ଗଦଵର୍ମା, ନିଦାତ, ଶକ୍ରଶକ୍ରଜିତ, ଶମୀଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରତିକ୍ଷିପ୍ତ, ଏବଂ ପ୍ରତିକ୍ଷିପ୍ତଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ ସ୍ୱୟମ୍ଭୋଜ। ସ୍ୱୟମ୍ଭୋଜଙ୍କୁ ହୃଦିକ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଦଶ ଜଣ ଶୂରବୀର ପୁଅ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୃତବର୍ମା ପ୍ରଥମ, ତାପରେ କୃତ, ମଧ୍ୟରେ ଶତଧନ୍ୱା, ଏହାସହିତ ଦେବାର୍ହ, ବନାର୍ହ, ଭିଷଗ୍, ଦ୍ୱୈତରଥ, ସୁଦାନ୍ତ, ଧିୟାନ୍ତ, ନକବାନ୍, କନକୋଦ୍ଭବ। ଦେବାର୍ହଙ୍କ ଶିକ୍ଷିତ ପୁଅ କମ୍ବଳବର୍ହିଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଅସମୌଜା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ଅସମୌଜା ପୁଅ ନ ଥିବାରୁ ସୁଦଂଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ସୁରୂପ ନାମକ ଦୁଇ ଅନ୍ଧକ ପୁଅ ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହି ଅନ୍ଧକ ବଂଶର ବଂଶାବଳୀ କେହି ନିରନ୍ତର ପଢ଼ିଲେ, ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କର ବଂଶ ଉନ୍ନତି ପାଏ। ଶୂରଙ୍କୁ ଅସ୍ମକୀ ଠାରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ-ମାନବ ପୁଅ ଏବଂ ମାଷ୍ୟାଠାରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଶୂର ଏବଂ ଭାଷ୍ୟାଠାରୁ ବୋଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦଶ ଜଣ ପୁଅ ହେଲେ। ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସୁଦେବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଆକାଶରେ ଢୋଳ ଏବଂ ଦୁନ୍ଦୁଭିର ଗଞ୍ଜନ ଶୁଣାଗଲା, ଶୂରଙ୍କ ଘରେ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲା, ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କ ସମାନ ରୂପ କେହି ନଥିଲେ। ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଚନ୍ଦ୍ରର ପ୍ରଭା ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲା। ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଦେବଭାଗ ଏବଂ ଦେବଶ୍ରବା ପୁଅ ହେଲେ। ଅନାଦୃଷ୍ଟିକଡ଼, ନନ୍ଦନ, ଭୃଞ୍ଜିନ, ଶ୍ୟାମ, ଶମୀକ, ଗଣ୍ଡୂଷ ଏବଂ ଚାରି ଜଣ ଉତ୍ତମା ଝିଅ ହେଲେ। ପୃଥା, ଶ୍ରୁତଵେଦା, ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି, ଶ୍ରୁତଶ୍ରବା ଏବଂ ରାଜାଧିଦେବୀ—ଏହି ପାଞ୍ଚ ଝିଅ ଶୂରବୀରମାନଙ୍କ ମାଆ ହେଲେ। କୁନ୍ତିଭୋଜ ପୃଥାଙ୍କୁ ଝିଅ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ପାଣ୍ଡୁ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମାନ୍ତରେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। କୁନ୍ତିଭୋଜ ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ସନ୍ତାନହୀନ ଥିବାରୁ ପୃଥାଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଏହିପରି, ପୃଥା କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କ ଝିଅ ଭାବରେ "କୁନ୍ତି" ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ କୁରୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡୁ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଲାଗିଲେ। ପୃଥାଙ୍କୁ ତିନି ଜଣ ପୁଅ ହେଲେ—ଅଗ୍ନିପ୍ରଭା ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ, ସମ୍ଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ଅପରାଜିତ ଯୋଦ୍ଧା, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପ୍ରତାପୀ। ପୃଥା ଧର୍ମ ଠାରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବାୟୁ ଠାରୁ ବୃକୋଦର (ଭୀମ), ଇନ୍ଦ୍ର ଠାରୁ ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ) ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ମାଦ୍ରବତୀଠାରୁ ଦୁଇ ଜଣ ଅଶ୍ୱିନୀ—ନକୁଳ ଏବଂ ସହଦେବ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ରୂପ, ବଳ ଏବଂ ଗୁଣରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ଶ୍ରୁତଦେବାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧଶର୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ଦନ୍ତବକ୍ର ଜନ୍ମ ହେଲେ, ଯିଏ କରୂଷ ଦେଶର ଶୂରବୀର ରାଜା ଥିଲେ। ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି, କୈକେୟୀଙ୍କୁ ସନ୍ତର୍ଦ୍ଦନ ଜନ୍ମ ହେଲେ; ଏହା ସହିତ ଚେକିତାନ, ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଶୂରବୀର ପୁଅ ହେଲେ।