ବାସୁଦେବ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜାମ୍ବବନ୍ଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିବା ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଅନୁକୂଳ ଥିବା ଭାଲୁ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ। ଶ୍ରୀମତ୍ଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଚମକରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇ, ଜାମ୍ବବନ୍ ଶକ୍ତିପୂର୍ବକ ଶ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଓ ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ବିଷ୍ୱକ୍ସେନାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଦେଇଦେଲେ। ବାସୁଦେବ ନିଜ ପରିଶୁଧି ପାଇଁ ଶ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଗ୍ରହଣ କରି, ଭାଲୁ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହେବା ପରେ ଗୁହାରୁ ବାହାରିଲେ। ଏପରି ଭାବେ ମଣି ଗ୍ରହଣ କରି ନିଜ ପରିଶୁଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ବାସୁଦେବ ସାତ୍ୱତମାନ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହି ମଣି ସତ୍ରାଜିତଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ମଧୁସୂଦନ ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ପୁନଃ କଥା କହିଲେ, ଏବଂ ଏହି ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗରୁ ଜନାର୍ଦନ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନେଇ ଏହି ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ ନିବୃତି ହୋଇଛି, ଏହାକୁ ଯେଉଁଠି ଜାଣିଛି, ସେ କେବେ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କହିବେନାହିଁ। ସତ୍ରାଜିତଙ୍କ ଦଶ ଜନା ପତ୍ନୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଏକ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଜଣ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ ଥିଲେ: ବଂଗକାରା (ଅଧିକ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ), ବୀର, ଓ ବ୍ରତପତି; ସୁପ୍ରିୟା ସବୁଠୁ କନିଆ। ପରେ, ବଂଗକାରାଙ୍କ ଝିଅ ଦ୍ୱାରାବତୀ, ଉତ୍ତମ ବଂଶୀ ଥିଲେ, ତିନି ବୁଟିଆ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ସେମାନେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ। ସ୍ତ୍ରୀମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସତ୍ୟଭାମା ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ, ତପସ୍ୱିନୀ ପରି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ପିତା ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଏହି ଶ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି, ଯାହାକି କୃଷ୍ଣ ସତ୍ରାଜିତଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ପରେ ଏହାକୁ ଭୋଜ ବଂଶୀ ଶତଧନ୍ବନ ନେଇ ନେଲେ। ଏପରେ ଅକୃରା, ଏହି ମଣି ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷା କରି, ନିର୍ମଳ ସତ୍ୟଭାମା ଓ ଶ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଭଦ୍ରକାରାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତଧନ୍ବନ ରାତିରେ ମଣି ନେଇ ଅକୃରାଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଅକୃରା, ମଣି ଗ୍ରହଣ କରି ଏକ ସମ୍ମତି କଲେ: "ତୁମେ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ଏହି କଥା ଜାଣିବେ ନାହିଁ।" ସେ କହିଲେ, "ଆମେ ଅନୁସୃତ କରିବା; କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପରାଜିତ ହେଲେ, ଦ୍ୱାରକାର ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରହିବେ।" ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କ ପିତା ହତ୍ୟା ହେଲାପରେ, ସେ ଶୋକାକୁଳ ହୋଇ ତାଙ୍କର ରଥରେ ଚଢ଼ି ଭାରଣାବତ ନଗରକୁ ଗଲେ। ଦୁଃଖିତ ସତ୍ୟଭାମା, ଭୋଜ ବଂଶୀ ଶତଧନ୍ବନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହି, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଅଶ୍ରୁ ଝାଡ଼ିଲେ। ହରି, ଦଗ୍ଧ ପାଣ୍ଡବମାନ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସତ୍ୟକିଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନ୍ୟଙ୍କ ବିଷୟରେ ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ। ପରେ ମଧୁସୂଦନ ଶୀଘ୍ର ଦ୍ୱାରକାକୁ ଆସି, ତାଙ୍କ ଭାଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହଳଧରଙ୍କୁ କହିଲେ: "ପ୍ରସେନାକୁ ସିଂହ ହତ୍ୟା କରିଛି, ସତ୍ରାଜିତକୁ ଶତଧନ୍ବନ ହତ୍ୟା କରିଛି; ଶ୍ୟାମନ୍ତକ ତାଙ୍କ ପଥରେ ଅଛି—ସେଠି ଆକ୍ରମଣ କର, ମହାନ୍!" "ଏବେ ତୁରନ୍ତ ରଥରେ ଚଢ଼; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୋଜଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ଶ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଆମର ହେବ।" ଏପରି ଭାବେ ଭୋଜ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଶତଧନ୍ବନ କୌଣସି ଦିଗରେ ଅକୃରାକୁ ଦେଖିଲେନାହିଁ। ଅକୃରା ସକ୍ଷମ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବୟସର କାରଣରୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଲେନାହିଁ, ଯେବେ ଭୋଜ ଓ ଜନାର୍ଦନ ରଥ ଛାଡ଼ି ଘୋଡା ସୁସ୍ଥ ରଖିଥିଲେ। ଏପରି ଭାବେ ଭୟରେ ଶତଧନ୍ବନ ପୁନଃ ପଳାଇବାକୁ ଠାରେ, ଏକ ଶତ ଯୋଜନା ଦୂର ଚାଲିଗଲେ। ଭୋଜଙ୍କ ମାରେ 'ବିଜ୍ଞାତହୃଦୟା', ଏକ ଶତ ଯୋଜନା ଚାଲିପାରିବାକୁ ସମର୍ଥ ଥିଲେ, ଏହି ମାରେ ଦ୍ୱାରା ଭୋଜ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ। ଏହି ମାରେ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଏକ ଶତ ଯୋଜନା ରାସ୍ତା ଅତିକ୍ରମ କଲେ, କିନ୍ତୁ ରଥରୁ ଦେଖିବାକୁ ଶତଧନ୍ବନ ଅତିକ୍ଳାନ୍ତ ହେଲେ। ଏପରି ଭାବେ ଦ୍ୱିଜା, ଘୋଡାମାନେ କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ଅସ୍ୱସ୍ଥ ହୋଇ ରଥରେ ନିଜ ଜୀବନ ଦେଇଦେଲେ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଏଠି ରୁହ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଘୋଡାମାନେ ଅତିକ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି। ମୁଁ ପଦେ ପଦେ ଯାଇ ଶ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଧରିବି।" ଏପରି ଅଚ୍ୟୁତ ପଦେ ପଦେ ଯାଇ, ମିଥିଲାର ରାଜା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଶତଧନ୍ବନକୁ ହତ୍ୟା କଲେ। କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୋଜକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପରେ ମଣି ଦେଖିଲେନାହିଁ; ତେବେ ହଳଧର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ: "ମଣି ଫେରାଇଦିଅ।" କୃଷ୍ଣ କହିଲେ, "ଏଠି ନାହିଁ।" ତେବେ ରାମ, କ୍ରୋଧରେ, ପୁନଃପୁନଃ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଉପାଳମ୍ବ କଥା କହିଲେ। ଭାଇପ୍ରେମରୁ, ମୁଁ ଏହାକୁ ମାଫ କରିବି; ସବୁ ଭଲ ହେଉ, ମୁଁ ଏବେ ବିଦାୟ ନେବି। ମୋର କୌଣସି ଅଭିଯୋଗ ନାହିଁ, ନା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ, ନା ତୁମକୁ, ନା ଵୃଷ୍ଣିମାନ୍ୟଙ୍କୁ। ଏପରି ଭାବେ ଶତ୍ରୁନାଶକ ରାମ ମିଥିଲାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଏବଂ ମିଥିଲାର ରାଜା ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଉପହାର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବବ୍ରୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ୟମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅନିୟମିତ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ଶ୍ରୀମାନ୍ ରାଜା, ଗାଧିଙ୍କ ପୁଅ, ଶ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବର୍ତ୍ତି ଅଞ୍ଚଳରେ ବର୍ତ୍ତି ଅସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଷଷ୍ଠି ବର୍ଷ ହେବା ପରେ ଯଜ୍ଞରେ ଧନ, ଉତ୍ତମ ମଣି, ବିଭିନ୍ନ ସାମଗ୍ରୀ ଦାନ କଲେ। ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯଜ୍ଞଗୁଡ଼ିକୁ 'ଅକୃରା-ଯଜ୍ଞ' ବୋଲି ଡାକାଯାଏ, ସମସ୍ତ ଭୋଜନ ଓ ଦାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରେ। ଏପରେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଦୁର୍ୟୋଧନ ମିଥିଲାକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସେଠି ବଳଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ଗଦା-ଯୁଦ୍ଧର ଦିବ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କଲେ। ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଏବଂ ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକ ମହାବୀରମାନ୍ୟଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ମହାତ୍ମା କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରକାକୁ ନେଇଯାଇଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଅକୃରା ଓ ଅନ୍ଧକମାନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଆସି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତୃଘ୍ନ ଓ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ଶ୍ଵଫଳ୍କଙ୍କ ପୁଅମାନ୍ୟଙ୍କୁ, ବଂଗକାରାଙ୍କର ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ, ମନୁଷ୍ୟମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ, ନରରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।