ନିକୁମ୍ଭ ଶହରକୁ ଶାପ ଦେଇ ଏହାକୁ ମହାଦେବଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଲେ। ମହାଦେବ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା, ଏହି ଶହରକୁ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ। ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ ମହାତ୍ମା ଦେବୀଙ୍କ ସମାନ ଦେବୀ ଏଠି ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଆନନ୍ଦରେ ମହେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିଲେ। ତଥାପି ଦେବୀ ଏଠି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଘରର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅନୁଭବ ହେଲା। ଦେବୀଙ୍କ ଖେଳା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ଘର ଛାଡିବି ନାହିଁ, ଅବିମୁକ୍ତ ମୋର ଘର।" ହସି କହିଲେ, "ଅବିମୁକ୍ତ ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ଘର।" "ମୁଁ ଯିବି ନାହିଁ, ଦେବୀ; ତୁମେ ଯିବା, ମୁଁ ଏଠି ରହିବି ଆଉ ଆନନ୍ଦ କରିବି।" ଏହିପରି, ଲୋକେ ଏହାକୁ ଅବିମୁକ୍ତ ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ଯେପରି ମହାଦେବ ନିଜେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ଏପରି ଭାବରେ ବାରାଣସୀ ଶାପିତ ହେଲା, ଅବିମୁକ୍ତ ଘୋଷିତ ହେଲା; ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତା ତିନି ଯୁଗରେ, ଦେବୀ ସହିତ ଧର୍ମିକ ମହେଶ୍ୱର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। କଳି ଯୁଗରେ ଏହି ଶହର ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଏ; ଏହି ଶହର ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଏହା ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ପୁନର୍ବାସନ କରେ। ବାରାଣସୀ ଶାପିତ ହେଇ ବାସନ କୁ ଫେରିଲା; ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏକ ଶତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁର୍ଧର ଏଠିକୁ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ଦିଭୋଦାସ ତାଙ୍କ ନିବାସ ନିର୍ମାଣ କଲେ; ଏପରି ଭାବରେ ସେ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅଦିକ୍ରହ କଲେ। ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଦମା ନାମକ ଥିଲେ; ସେ ଶିଶୁ ଥିବାରୁ, ଦିଭୋଦାସ ଦୟା କରି ତାଙ୍କୁ ରହିବାକୁ ଦେଲେ। ଦିଭୋଦାସ ଓ ଋଷଦ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରତାପୀ ପୁତ୍ର ପ୍ରତର୍ଦନ ଜନ୍ମିଲେ; ସେ ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ ରାଜ୍ୟକୁ ପୁନର୍ବାର ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେ ସମୟରେ ମହାରାଜ ଶତ୍ରୁତାକୁ ସମାପ୍ତ କଲେ; ପ୍ରତର୍ଦନଙ୍କ ଦୁଇ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର ଥିଲେ—ବତ୍ସ ଓ ଗର୍ଗ। ବତ୍ସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଲାର୍କ ଓ ସନ୍ନତି ନିଜ ପୁତ୍ର ଥିଲେ; ଅଲାର୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ରାଜା ଋଷି ଦୁଇ ପୁରାତନ ଶ୍ଲୋକ ରଚନା କରିଥିଲେ। ଅଲାର୍କ, କାଶୀମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଷଠି ହଜାର ଓ ଷଠି ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁବକ ଭାବରେ ରହିଥିଲେ। ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କ ଦୟାରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆୟୁ ଲାଭ କଲେ। ଶାପ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା କ୍ଷେମକର ଦାନବକୁ ବଧ କରି, ବାରାଣସୀ ଶହରକୁ ନିଜ ନିବାସ କଲେ। ସନ୍ନତିଙ୍କ ପରମ୍ପରାରେ ଏକ ଧର୍ମିକ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ସୁନୀଥ ଥିଲେ; ସୁନୀଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁକେତୁ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମିକ ଥିଲେ। ସୁକେତୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧର୍ମକେତୁ ନାମକ ଥିଲେ; ଧର୍ମକେତୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ସତ୍ୟକେତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥୀ। ସତ୍ୟକେତୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିଭୁ, ଜନଙ୍କ ନାୟକ; ବିଭୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁବିଭୁ, ତାଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି ସୁକୁମାର ଜନ୍ମିଲେ। ସୁକୁମାରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ଧର୍ମିକ; ଧୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭେଣୁହୋତ୍ର, ଜନଙ୍କ ନାୟକ। ଭେଣୁହୋତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗାର୍ଗ୍ୟ; ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗର୍ଗଭୂମି, ବତ୍ସଙ୍କ ପୁତ୍ର ବାତ୍ସ୍ୟ, ଜ୍ଞାନୀ। ଏହି ଦୁଇ ଥିରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ, ସେମାନେ ଅତି ଧର୍ମିକ, ପ୍ରତାପୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସିଂହ ସମାନ ଧୃଷ୍ଟ। ଏପରି ଭାବରେ କାଶ୍ୟପ ପରମ୍ପରା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି; ଏବେ ରାଜି ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ରାଜିଙ୍କ ପଞ୍ଚଶତ ପ୍ରତାପୀ ପୁତ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଥିଲେ; ଏହି କ୍ଷତ୍ରିୟ ରାଜେୟ ବଂଶ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ ଦେଇଥିଲେ। ଏହିପରି, ଦେବତା ଓ ଦାନବ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ଦେବତା ଓ ଦାନବ ଦୁଇଁ ମହାପିତାମହଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଓ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ, "ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଆମେ ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ଜିତିବ? ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତାପୀ ରାଜି ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ତିନି ଲୋକ ଜିତିବେ।" ଯେଉଁଠାରେ ରାଜି ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ ଶ୍ରୀ; ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରୀ, ସେଉଁଠାରେ ନିଷ୍ଠା; ଯେଉଁଠାରେ ନିଷ୍ଠା, ସେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ; ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ, ସେଉଁଠାରେ ବିଜୟ। ଏହିପରି ରାଜିଙ୍କ ବିଜୟ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବ ସଫଳତା ପାଇଁ ରାଜିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବ ଆନନ୍ଦ ହୃଦୟରେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଆମ ବିଜୟ ପାଇଁ ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଧନୁ ଉଠା।" ରାଜି କହିଲେ, "ମୁଁ ଦେବତାମାନେଂ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ କରିବି; ତାପରେ ଧର୍ମିକ ହୋଇ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବି ଓ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।" ଦାନବମାନେ କହିଲେ, "ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଆମର ଇନ୍ଦ୍ର; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ବିଜୟ ଚାହୁଁଛୁ। ଏହି ସମୟରେ, ରାଜା, ଆମ ପକ୍ଷରେ ରହ, ଅଦିତିପୁତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ନୁହେଁ।" ସେ କହିଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ," ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ; ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ କହିଲେ, "ବିଜୟ ପରେ ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବ।" ରାଜି ଦାନବମାନେଂକୁ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଧ କଲେ; ସେ, ଶ୍ରୀର ନାଥ, ଦେବତାମାନେଂକୁ ହାରାଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜ ପୁନର୍ଦାନ କଲେ। ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେଂକୁ ବଧ କରି, ପ୍ରତାପୀ ରାଜି କହିଲେ; ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେଂକୁ ରାଜିଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ମୁଁ ରାଜିଙ୍କ ପୁତ୍ର," ପୁନଃ କହିଲେ, "ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଶ୍ଚୟ; ମୁଁ ତୁମର ପୁତ୍ର ହେଲି, ଶତ୍ରୁ ଘାତକ, ମୁଁ ଖ୍ୟାତି ପାଇବି।" କିନ୍ତୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ସେ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହେଲେ; ରାଜା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ।" ଏହିପରି ଦେବତା ସମାନ ରାଜା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍କଳନ କଲେ, ରାଜିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ପଦବୀ ନେଇଲେ। ସେହି ଶତ ଶତ ପୁତ୍ର ଓ ଶଚୀପତିଙ୍କ ସିଂହାସନ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଦେବଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହିପରି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଓ ଅଂଶ ହରାଇ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ମୋ ପାଇଁ ଏକ ବେର ଫଳ ଏତିକି ବଡ଼ ଅନ୍ନ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଯାହାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଅବସ୍ଥାନ କରିପାରିବି।